Trzecia Rzesza na haju. Narkotyki w hitlerowskich Niemczech

Nie jestem fanką historycznych książek - gubię się w datach, nazwiskach… ale bardzo chętnie zgłębiam kwestie m.in. psychologii społecznej, uzależnień - i to skłoniło mnie do przeczytania tej książki. Wciągnęła mnie bardzo, a nawet zachęciła mnie do dalszego zgłębiania historii… :)

Nie jestem fanką historycznych książek - gubię się w datach, nazwiskach… ale bardzo chętnie zgłębiam kwestie m.in. psychologii społecznej, uzależnień - i to skłoniło mnie do przeczytania tej książki. Wciągnęła mnie bardzo, a nawet zachęciła mnie do dalszego zgłębiania historii… :)

Najlepsza książka traktująca o okresie II wojny światowej, jaką do tej pory przeczytałem!

W oparciu o pozyskane materiały historyczne Autor próbuje przedstawić przyczynowo-skutkowy ciąg zdarzeń. Przede wszystkim stara się przedstawić przemiany jakie zachodziły w ludziach, (zwłaszcza w pacjencie A) na przestrzeni lat w narkotykowym haju oraz konsekwencji decyzji podejmowanych w stanie farmakologicznego upojenia.

Moim zdaniem zabieg udał się doskonale! Książka całkowicie zmieniła moje postrzeganie okresu II wojny światowej oraz rzuciła nowe światło na wydarzenia historyczne.

Najlepsza książka traktująca o okresie II wojny światowej, jaką do tej pory przeczytałem!

W oparciu o pozyskane materiały historyczne Autor próbuje przedstawić przyczynowo-skutkowy ciąg zdarzeń. Przede wszystkim stara się przedstawić przemiany jakie zachodziły w ludziach, (zwłaszcza w pacjencie A) na przestrzeni lat w narkotykowym haju oraz konsekwencji decyzji...

Ksiazka - tzn.autor pomija świadomie historie wprowadzenia narkotyku (benzedryny-lewoskretna odmiana amfetaminy) w trakcie Iwojny swiatowej w armii niemieckiej i ofiar z tym zwiazanych , oraz fakt , że ten narkotyk został opracowany przez biochemika niemieckiego - zgoda , ale w roku 1910 , i potem sukcesywnie w trakcie I wojny swiatowej światowej testowany na żołnierzach.DZIWNE , że dziennikarz takiej klasy - nie zauważył , wewrtując pokazna ilość dokumentów - RZECZYWISTEJ HISTORII TEGO SPECYFIKU ORAZ SŁABOŚCI POPRZEZ TO 3 RZESZY , BO OBYDWIE WOJNY ZOSTAŁY PRZEGRANE PRZEZ NIEMCY,DLATEGO ZATAJENIE MA SENS,CZY JEST TO DZIEŁO,CZY SATYRA ?.MOJA OCENA TO - 1 !.

Ksiazka - tzn.autor pomija świadomie historie wprowadzenia narkotyku (benzedryny-lewoskretna odmiana amfetaminy) w trakcie Iwojny swiatowej w armii niemieckiej i ofiar z tym zwiazanych , oraz fakt , że ten narkotyk został opracowany przez biochemika niemieckiego - zgoda , ale w roku 1910 , i potem sukcesywnie w trakcie I wojny swiatowej światowej testowany na...

Wspomniana przez autora na końcu książki główna teza o tym, że narkotyki w Trzeciej Rzeszy zostały wykorzystane jako sztuczny potencjał mobilizacyjny jest sama w sobie bardzo ciekawa, chociaż autor zaznacza, że środki odurzające wzmocniły tylko to, co już istniało w ludzkich umysłach.
Pozycja jest oczywiście bardzo interesująca, napisana w ciekawym, momentami dowcipnym, popularnonaukowym stylu i przede wszystkim porusza niezwykle frapujący temat zażywania narkotyków w Trzeciej Rzeszy. Wyróżnił bym tutaj kilka tematów, którymi zajmuje się autor.
W dużej mierze książka opowiada o losach Theo Morella, osobistego lekarza Adolfa Hitlera i szprycowaniu pacjenta A różnymi specyfikami. To też opowieść o powstawaniu różnych środków, o tworzeniu farmaceutycznego imperium, ale też pokazanie jak ze słynnego pervitinu korzystali żołnierze Wehrmachtu, lotnicy i marynarze.
Trochę zabrakło mi w tej pozycji zejścia na niziny. Zaciekawił mnie fragment o palarniach opium (coś takiego pokazano ostatnio w serialu "Breslau", szlakach z Maroka czy Afganistanu, jednak autor w dużej mierze skupia się właśnie na Hitlerze, jego dolegliwościach, stanie fizycznym i próbach ich zaradzeniu przez Morella. W szerszym kontekście można to też rozciągnąć na całą generalicję niemiecką, bo mowa też o szprycowaniu takich postaci jak Goring czy Ernst Udet. Autor wspomina również, że dostęp do materiału archiwalnego jest utrudniony, więc książkę traktuję trochę jako przyczynek do dalszych badań. Z pewnością natomiast temat jest frapujący.

Wspomniana przez autora na końcu książki główna teza o tym, że narkotyki w Trzeciej Rzeszy zostały wykorzystane jako sztuczny potencjał mobilizacyjny jest sama w sobie bardzo ciekawa, chociaż autor zaznacza, że środki odurzające wzmocniły tylko to, co już istniało w ludzkich umysłach.
Pozycja jest oczywiście bardzo interesująca, napisana w ciekawym, momentami dowcipnym,...

Rewelacyjna – tu czytaj: znakomita, oraz przynosząca rewelacje, które zmieniły mój sposób postrzegania prowadzenia II Wojny przez Hitlera i nazistowskie dowództwo.
Nie spodziewałam się tak ogromnej skali stosowania narkotyków, masowo i powszechnie przydzielanych żołnierzom Wermachtu idącym w bój. Nie miałam pojęcia, że to „tabletki zwycięstwa” - Pervitin (metamfetamina) stoją za skutecznością i szybkością Blitzkriegu.
Do głowy by mi nie przyszło, że setki tysięcy niemieckich chłopców i młodych mężczyzn były faszerowane przez dowództwo środkami pobudzającymi, bez oglądania się na skutki uboczne i uzależnienia. Skalę zjawiska pokazuje m.in. fakt, że „ w roku 1943 wielka apteka Wehrmachtu dostarczyła Urzędowi Zagranicznemu/Abwehrze 568 kg czystej kokainy i 60 kg czystej heroiny. To wielkie ilości, wielokrotnie przekraczające medyczne zapotrzebowanie roczne całej Rzeszy Niemieckiej”!
Do tego fascynujące było (i bardzo mnie satysfakcjonujące!) śledzić upadek Hitlera, który do końca udawał wodza i niezwyciężonego lidera – a faktycznie już od początku wojny pozostawał pod wpływem podawanych mu codziennie różnych zestawów z ponad 80 dopingujących preparatów hormonalnych, sterydów, leków i psychoaktywnych koktajli. Metamfetamina, kokaina, morfina, kofeina, opioidy (Eukodal),efedryna, stymulanty, preparaty witaminowe, glukoza. Hitler nie tylko był ciągle pod ich wpływem, ale wręcz przekształcił się w typowego ćpuna, nie mogącego funkcjonować bez kolejnej porcji szczodrze mu wydzielanych substancji psychoaktywnych i pozostającego w całkowitym oderwaniu od realiów. To zresztą jest możliwy klucz do zrozumienia, jak bardzo narkotyki wzmocniły obsesje zdegenerowanego umysłu Hitlera i uniemożliwiły mu jakikolwiek obiektywizm w postrzeganiu rzeczywistości.
Książka jest bogato udokumentowana liczną bibliografią, zawierającą m.in. notatki przybocznego lekarza Fuhrera - a jego faktycznego osobistego dealera, dra Morella, z 885 dni jego pracy (pomiędzy sierpniem 1941 a kwietniem 1945),codziennie serwującego swemu jedynemu pacjentowi biochemiczny zderzak pomiędzy nim a światem.
Do tego wstrząsające realia chemicznych badań na żołnierzach i jeńcach obozów hitlerowskich. Interesujące tajniki zaopatrzenia w środki chemiczne i wgląd od środka w zakamarki tajnych baz.
Zdecydowanie polecam!

Rewelacyjna – tu czytaj: znakomita, oraz przynosząca rewelacje, które zmieniły mój sposób postrzegania prowadzenia II Wojny przez Hitlera i nazistowskie dowództwo.
Nie spodziewałam się tak ogromnej skali stosowania narkotyków, masowo i powszechnie przydzielanych żołnierzom Wermachtu idącym w bój. Nie miałam pojęcia, że to „tabletki zwycięstwa” - Pervitin (metamfetamina)...

Dzięki skrupulatnym zapiskom doktora Morela, wiemy co podawano największemu zbrodniarzowi wszechczasów. Co dwa dni Eukodal, no cóż, a co dopiero decyzje na froncie podejmowane pod wpływem? Ta książka to kolejny dowód na to, że to właśnie Adolf Hitler i jego decyzję na haju doprowadziły do katastrofy na frontach no bo jak logicznie wytłumaczyć wypowiedzenie wojny USA?! Zapraszam na mój Podcast Wojenne Recenzje na YouTube.

Dzięki skrupulatnym zapiskom doktora Morela, wiemy co podawano największemu zbrodniarzowi wszechczasów. Co dwa dni Eukodal, no cóż, a co dopiero decyzje na froncie podejmowane pod wpływem? Ta książka to kolejny dowód na to, że to właśnie Adolf Hitler i jego decyzję na haju doprowadziły do katastrofy na frontach no bo jak logicznie wytłumaczyć wypowiedzenie wojny USA?!...

Narkotyki jako środek do zwycięstwa. Dzięki tej książce, choć trochę mogę zrozumieć, siłę i agresję hitlerowców. Warto przeczytać.

Narkotyki jako środek do zwycięstwa. Dzięki tej książce, choć trochę mogę zrozumieć, siłę i agresję hitlerowców. Warto przeczytać.

Czytana na dwa razy, ale po powrocie poszło gładko. Niemniej jednak bardzo długo się czytało jak na taką ilość stron. Ciekawy i rzadko poruszany temat w kontekście klęski nazistów podczas II wojny światowej.

Czytana na dwa razy, ale po powrocie poszło gładko. Niemniej jednak bardzo długo się czytało jak na taką ilość stron. Ciekawy i rzadko poruszany temat w kontekście klęski nazistów podczas II wojny światowej.

Mało było tekstu poświęconego III Rzeszy, zdecydowanie więcej samemu Hitlerowi a szkoda. Ogólnie słyszałem o tym, że A.H zażywał jakieś tam narkotyki, ale to o czym pisze autor, przeszło moje oczekiwania. Myślę, że spokojnie bym dał 9 gdyby więcej tekstu zostało poświęcone tytułowej III Rzeszy. Ogólnie, warto poświęcić czas. Lektura daje trochę inne spojrzenie na IIWŚ.

Mało było tekstu poświęconego III Rzeszy, zdecydowanie więcej samemu Hitlerowi a szkoda. Ogólnie słyszałem o tym, że A.H zażywał jakieś tam narkotyki, ale to o czym pisze autor, przeszło moje oczekiwania. Myślę, że spokojnie bym dał 9 gdyby więcej tekstu zostało poświęcone tytułowej III Rzeszy. Ogólnie, warto poświęcić czas. Lektura daje trochę inne spojrzenie na IIWŚ.

Bardzo wartościowa pozycja na rynku książek historycznych, ponieważ przybliża narkotykowy aspekt narodowosocjalistycznej rzeczywistości, który często jest traktowany zdawkowo.
Książka ta stanowi również moim zdaniem bardzo potrzebny dodatek do wszelkiej maści biografii Adolfa Hitlera.

Polecam serdecznie,
SJS

Bardzo wartościowa pozycja na rynku książek historycznych, ponieważ przybliża narkotykowy aspekt narodowosocjalistycznej rzeczywistości, który często jest traktowany zdawkowo.
Książka ta stanowi również moim zdaniem bardzo potrzebny dodatek do wszelkiej maści biografii Adolfa Hitlera.

Polecam serdecznie,
SJS