Bartosz T. Wieliński

Zacznę może od tego, że kupiłam tę książkę źle zrozumiawszy tytuł. Byłam przekonana, że będę czytać książkę o zbrodniach lekarzy za czasów Hitlera, czyli o "wojnie" którą oni toczyli podczas prawdziwej wojny... Ale nie. Jest to książka oparta o to, jaką wojnę toczyli między sobą dwaj przyboczni lekarze Hitlera (jeden w sumie chirurg, ale cii). Przez to początek książki był dla mnie trochę dziwny, zagadkowy nawet, ponieważ oczekiwałam czego innego. Kiedy jednak w końcu zrozumiałam, że źle zinterpretowałam tytuł, książkę czytało się dużo przyjemniej. Mimo dużej ilości dat i jeszcze większej ilości nazwisk, okraszanych, nie raz bardzo długimi, niemieckimi słowami... Lektura nie była męcząca. Czasem po prostu się gubiłam, ale ja jestem tym typem człowieka, co 8 razy musi sobie powtórzyć nazwisko, żeby je zapamiętać. Często, szczęśliwie, pojawiały się w tekście przypominajki, kto jest kim i jaki miał motyw, dzięki czemu wszystko szybko znów składało się w całość. Nazwy rozdziałów czasem miały za to głupie tytuły - w sensie czasem 10+ stron rozdziału miały w 90% build up do momentu, gdzie tytuł rozdziału był wyjaśniany w jednym zdaniu, a potem toczył się dalej jak gdyby nigdy nic. Jestem na to zła, ponieważ drewniana kiełbasa tytułowo zapowiadała się na coś naprawdę wow, a potem ledwo wytłumaczyli temat tak naprawdę. Zawód czuję do tej pory. Język jest na tyle lekki przy całej powadze tematu, że czytanie nie jest męczące. Większość książki jest nawet (na szczęście) odcięta od częstego poruszania bestialskich tematów niemieckiej medycyny z dosadnymi opisami - może 3 razy podczas czytania poczułam, że muszę zamknąć książkę, bo psychicznie poczułam, że mnie łamie. Dowiedziałam się też z książki wielu ciekawych informacji o historii po niemieckiej stronie wojny... I muszę przyznać, że kilka z przedstawionych idei, gdyby nie ich bestialskie wychowanie, czyli patrząc czysto konceptualnie, nawet do mnie przemówiło. Bardzo polecam lekturę, ale do czytania w partiach, nie na szybkie pochłonięcie.