Wszystko zależy od przyimka

- lekka, przystępna forma przekazywania informacji o języku jako rozmowy językoznawców pełne anegdot
- tematy przewodnie raczej rzucone z grubsza, bardzo luźne i miejscami chaotyczne są te rozważania
- na pierwszy rzut oka wygląda na coś, co można przeczytać w godzinę, a faktycznie treści jest bardzo dużo
- brakuje dodatkowych przypisów lub wyjaśnień - przykład błędnego użycia warto byłoby skonfrontować z definicją lub przykładem poprawnym; jest to niestety nagminne, a z minimalnego kontekstu ciężko ekstrapolować poprawność
- jako osoba ze znacznie młodszego pokolenia, niektóre przykłady uznaję za czepialstwo, a niektórych zarzutów zupełnie nie rozumiem - język żyje, jak widać
- miejscami czuć boomerską perspektywę
- Bralczyk i Miodek zdecydowanie dominujący
- zapewne błąd redakcji lub korekty, ale komiczną sytuacją w takiej książce (str. 221) jest prof. Miodek mówiący "...wziąłby go na tapetę"

- lekka, przystępna forma przekazywania informacji o języku jako rozmowy językoznawców pełne anegdot
- tematy przewodnie raczej rzucone z grubsza, bardzo luźne i miejscami chaotyczne są te rozważania
- na pierwszy rzut oka wygląda na coś, co można przeczytać w godzinę, a faktycznie treści jest bardzo dużo
- brakuje dodatkowych przypisów lub wyjaśnień - przykład błędnego...

Mój ulubiony Profesor Miodek z moim ulubionym dziennikarzem Jerzym Sosnowskim w rozmowie o zawiłościach języka polskiego. Arcyciekawa, z nutką humoru. Bralczyk i Markowski to tylko tło. Dla mnie to niemalże biblia. W oracy z językiem polskim to pozycja obowiązkowa.

Mój ulubiony Profesor Miodek z moim ulubionym dziennikarzem Jerzym Sosnowskim w rozmowie o zawiłościach języka polskiego. Arcyciekawa, z nutką humoru. Bralczyk i Markowski to tylko tło. Dla mnie to niemalże biblia. W oracy z językiem polskim to pozycja obowiązkowa.

Przykład, że o zawiłościach języka polskiego można rozmawiać lekko i z humorem, a przy tym merytorycznie.

Przykład, że o zawiłościach języka polskiego można rozmawiać lekko i z humorem, a przy tym merytorycznie.

Obszerna rozmowa o języku polskim, z udziałem trzech wybitnych językoznawców: Jana Miodka, Jerzego Bralczyka i Andrzeja Markowskiego. Ten ostatni jest najmniej obecny w wywiadzie, prym zdecydowanie wiodą profesorowie Bralczyk i Miodek.

Mimo że rozmowa wydaje się czasem chaotyczna, to jednak można wyciągnąć z niej wiele ciekawych informacji na temat poprawności językowej. Rozmowa ma raczej lekki charakter, zabawny wydźwięk i czuć w niej swobodny styl rozmówców. Właściwie to doskonały przykład, że o ważnych i mądrych sprawach można mówić żartobliwym tonem.

Mnie najbardziej przypadły do gustu rozdziały dotyczące hiperbolizacji języka, nadużywania zdrobnień oraz te na temat odmiany nazwisk. W tekście pojawia się też wiele zabawnych anegdot. Ta o tym, że Rusinek (Michał Rusinek) się deklinuje i ta o kajecie, który styknie są chyba najlepsze.

Minusem książki jest jej forma wydania. Chociaż sposób prezentacji zrębu głównego jest czytelny, a tekst jest przejrzysty, to jednak format – ni to A4, ni to B5, ni to nie wiadomo co – jest koszmarny. Ciężko znaleźć dogodną pozycję czytelniczą z taką księgą, dodatkowo ubraną w twardą okładkę i nieprzyjemną, wyświechtaną niemożliwie foliową, biblioteczną okładkę. Nigdy nie rozumiałam bibliotecznej idei oprawiania książek w folię, jakiej mój tata używał do budowania szklarni na pomidory… Oprawiania ich w szary papier też nie rozumiałam… Czemuż nie pozwolić książkom swobodnie oddychać?

Poza wszystkim, dla mnie, jak zawsze, to czysta przyjemność czytać wypowiedzi profesorów Bralczyka i Miodka.

Obszerna rozmowa o języku polskim, z udziałem trzech wybitnych językoznawców: Jana Miodka, Jerzego Bralczyka i Andrzeja Markowskiego. Ten ostatni jest najmniej obecny w wywiadzie, prym zdecydowanie wiodą profesorowie Bralczyk i Miodek.

Mimo że rozmowa wydaje się czasem chaotyczna, to jednak można wyciągnąć z niej wiele ciekawych informacji na temat poprawności językowej....

Za tak piękne bronienie słowa "Murzyn" lubię i szanuję profesora Miodka jeszcze bardziej :)

Za tak piękne bronienie słowa "Murzyn" lubię i szanuję profesora Miodka jeszcze bardziej :)

Ciekawa pozycja z którą warto zapoznać się. Przyznam, że czytałem tę książkę na raty ponieważ niektóre informacje oraz opinie musiałem przemyśleć. W takiej formie i częstotliwością; po kilka rozdziałów w różnych odstępach czasu, lektura była wciągająca. Różne ciekawe wątki oraz tematy w przystępnej formie. Warto zapoznać się z treścią nie spiesząc się.

Ciekawa pozycja z którą warto zapoznać się. Przyznam, że czytałem tę książkę na raty ponieważ niektóre informacje oraz opinie musiałem przemyśleć. W takiej formie i częstotliwością; po kilka rozdziałów w różnych odstępach czasu, lektura była wciągająca. Różne ciekawe wątki oraz tematy w przystępnej formie. Warto zapoznać się z treścią nie spiesząc się.

34/52/2023

34/52/2023

Przyjemna lektura. Większość treści nie była dla mnie zaskoczeniem, ale coś tam sobie wynotowałem. Okładka jest estetyczna; bardzo duży format to zwykły skok na kasę, w książce nie ma aż tak dużo tekstu, zawarte zagadnienia są omawiane pobieżnie.

Przyjemna lektura. Większość treści nie była dla mnie zaskoczeniem, ale coś tam sobie wynotowałem. Okładka jest estetyczna; bardzo duży format to zwykły skok na kasę, w książce nie ma aż tak dużo tekstu, zawarte zagadnienia są omawiane pobieżnie.

Ciekawa rozmowa wybitnych znawców języka polskiego. Bez odpowiedzi, za to w formie naklaniajacej do refleksji, szukania, analizowania słów. Poruszająca współczesne "problemy" języka, które nie są tak naprawdę problemami tylko normalnymi zjawiskami wpływającymi na nieuniknioną ewaluację, zmiany. Jezyk ksztaltuje się razem z nami. Polecam ;)

Ciekawa rozmowa wybitnych znawców języka polskiego. Bez odpowiedzi, za to w formie naklaniajacej do refleksji, szukania, analizowania słów. Poruszająca współczesne "problemy" języka, które nie są tak naprawdę problemami tylko normalnymi zjawiskami wpływającymi na nieuniknioną ewaluację, zmiany. Jezyk ksztaltuje się razem z nami. Polecam ;)

Mam mieszane odczucia. Z jednej strony całą książkę czyta się szybko i przyjemnie. Są rozdziały, w których dyskusja jest dobrze moderowana, a rozmówcy trzymają się tematu, dzięki czemu każda strona przynosi tonę fascynujących językowych ciekawostek. Z drugiej strony w wielu rozdziałach (szczególnie na początku) otrzymujemy rozmowy "o wszystkim i o niczym", ciekawe tematy są ledwo liźnięte, żadne zagadnienie nie zostaje jakoś głębiej przedyskutowane. Rozmówcy meandrują, zmieniają temat i rzucają anegdotkami, często nie odnosząc się do pytania, tylko poruszając kwestie poboczne.

Forma mnie raczej nie przekonuje. Ponieważ jest to zapis dyskusji, to nawet w najlepszych rozdziałach dostajemy po prostu chaotyczny zbiór ciekawostek i anegdot - jest to wiedza nieuporządkowana i mało głęboka. Owszem, jest barwnie, jest żywo, jest w tym wszystkim jakiś urok. Mam jednak wrażenie, że lepiej by się taka rozmowa sprawdziła w formie nagrania na YouTube niż książki. Szczególnie że tekst pozbawia nas fascynującego sposobu wypowiedzi profesorów, ich charakterystycznego akcentowania, gestów i nienagannej dykcji.

Mam mieszane odczucia. Z jednej strony całą książkę czyta się szybko i przyjemnie. Są rozdziały, w których dyskusja jest dobrze moderowana, a rozmówcy trzymają się tematu, dzięki czemu każda strona przynosi tonę fascynujących językowych ciekawostek. Z drugiej strony w wielu rozdziałach (szczególnie na początku) otrzymujemy rozmowy "o wszystkim i o niczym", ciekawe tematy są...