A bodaj ci nóżka spuchła, czyli co nas śmieszyło i śmieszy

Audiobook. Czytają autorzy + Adam Bauman. OK
Strasznie słabo. Jedyne z czego można się tu pośmiać to cytaty z innych autorów. Straszna nuda i samouwielbienie. Jedyne plusy za opowidanie (którego nie znałem) S.Tyma o zamknięciu sezonu narciarskiego. Poza tym słabo. Pozycja dla desperatów.

Audiobook. Czytają autorzy + Adam Bauman. OK
Strasznie słabo. Jedyne z czego można się tu pośmiać to cytaty z innych autorów. Straszna nuda i samouwielbienie. Jedyne plusy za opowidanie (którego nie znałem) S.Tyma o zamknięciu sezonu narciarskiego. Poza tym słabo. Pozycja dla desperatów.

Trudno mi jednoznacznie ocenić tę książkę, bo słuchałam jej w formie audiobooka. Dzięki temu miałam okazję usłyszeć, jak autorzy sami czytają swoje teksty i dodają do nich sporo humoru, a lektor odpowiednio podkreślał poważniejsze fragmenty. To sprawiło, że odbiór książki był dla mnie naprawdę zachwycający.
Gdybym jednak miała oceniać sam tekst, bez tego dodatkowego elementu, pewnie uznałabym ją za przeciętną książkę o humorze. Dlatego polecam sięgnąć po audiobooka i pozwolić sobie na trochę uśmiechu podczas słuchania tych rozmów.

Trudno mi jednoznacznie ocenić tę książkę, bo słuchałam jej w formie audiobooka. Dzięki temu miałam okazję usłyszeć, jak autorzy sami czytają swoje teksty i dodają do nich sporo humoru, a lektor odpowiednio podkreślał poważniejsze fragmenty. To sprawiło, że odbiór książki był dla mnie naprawdę zachwycający.
Gdybym jednak miała oceniać sam tekst, bez tego dodatkowego...

Niestety, ale nie uśmiałam się setnie. Najbardziej chyba tylko z fragmentów oryginalnych tekstów, których wiele już znałam. Drugie niestety - mój kiedyś nabożny szacunek do profesora Bralczyka od jakiegoś czasu spada na łeb na szyję. Nie umniejszam jego wiedzy, ale po lekturze kolejnych książek i aferze ze zdychaniem zwierząt, tak całościowo, to szacunek zostaje, ale nabożny już nie. I chyba dobrze.

Niestety, ale nie uśmiałam się setnie. Najbardziej chyba tylko z fragmentów oryginalnych tekstów, których wiele już znałam. Drugie niestety - mój kiedyś nabożny szacunek do profesora Bralczyka od jakiegoś czasu spada na łeb na szyję. Nie umniejszam jego wiedzy, ale po lekturze kolejnych książek i aferze ze zdychaniem zwierząt, tak całościowo, to szacunek zostaje, ale...

Po tych autorach spodziewałam się więcej. Więcej humoru. Panowie się starali, ale było jakoś tak chaotycznie.

Po tych autorach spodziewałam się więcej. Więcej humoru. Panowie się starali, ale było jakoś tak chaotycznie.

Jak zwykle przy Bralczyku uśmiech po pachy :D

Jak zwykle przy Bralczyku uśmiech po pachy :D

Na początku trochę nie mogłam się połapać o co chodzi. Było to moje pierwsze zetknięcie z książką dotyczącą nauki o języku, połączonym z literaturą. Po tytule może się wydawać, że książka będzie śmiesza. Rzeczywiście aspekt humorystyczny jest, w postaci wtrącanych w rozmowę fragmentów skeczy, piosenek, książek, wierszy. Mnie jednak chwilę zajęło, by włączyć je razem z równolegle toczącą się rozmową jako integralną całość. Ta pozycja to analiza humoru i różnych stereotypów w żartach na przestrzeni dziejów. Ciekawe to było, ale raczej długo mi w pamięci nie pozostanie.

Na początku trochę nie mogłam się połapać o co chodzi. Było to moje pierwsze zetknięcie z książką dotyczącą nauki o języku, połączonym z literaturą. Po tytule może się wydawać, że książka będzie śmiesza. Rzeczywiście aspekt humorystyczny jest, w postaci wtrącanych w rozmowę fragmentów skeczy, piosenek, książek, wierszy. Mnie jednak chwilę zajęło, by włączyć je razem z...

Bralczyk i Ogórek porozmawiali o humorze - o tym, co śmieszy Polaków (a autorów w szczególności),skąd się to wzięło i jak ten dowcip przejawia się w różnych tekstach kultury: wierszach, powieściach, dowcipach, reklamach czy powiedzeniach. Wzięli na tapet różne sfery dowcipu - zarówno te "poważne", jak zdrowie czy polityka, jak i te mniej poważne (i mniej poprawne politycznie) - szmoncesy, żarty o blondynkach czy kabaretowych "chłopów przebranych za baby".
Momentami czułam, że rozmowa się rozjeżdża - w tekście przytoczono fragmenty utworów, o których panowie wspomnieli, i czasami były one tak długie, że można było zgubić wątek rozmowy. W niektórych rozdziałach było ich też tak dużo, że przytłaczały rozmowę Bralczyka i Ogórka.
Książkę przeczytałam i przesłuchałam, gdyż - jak wspominają w audiobooku autorzy - wersja spisana czasami nie pokrywa się z wersją czytaną. Nie zauważyłam znaczących różnic, ale zdecydowanie lepiej przyswoiło mi się ten tekst w formie spisanej.
Czy mnie to śmieszyło? Owszem, nieraz zdarzyło mi się zaśmiać czy uśmiechnąć pod nosem. Wydaje mi się jednak, że to jedna ze słabszych pozycji, które panowie wspólnie "nagadali". Dużo bardziej trafił do mnie humor przypadkowy, sprytnie wpleciony w zwykłą rozmowę, jak w "Kiełbasie i sznurku".

Bralczyk i Ogórek porozmawiali o humorze - o tym, co śmieszy Polaków (a autorów w szczególności),skąd się to wzięło i jak ten dowcip przejawia się w różnych tekstach kultury: wierszach, powieściach, dowcipach, reklamach czy powiedzeniach. Wzięli na tapet różne sfery dowcipu - zarówno te "poważne", jak zdrowie czy polityka, jak i te mniej poważne (i mniej poprawne...

Uśmiałem się setnie.
Za drugim razem przesłuchawszy już raziła trochę ilość wstawek, cytatów z różnych gatunków literatury, przytłaczająca trochę dialog

Uśmiałem się setnie.
Za drugim razem przesłuchawszy już raziła trochę ilość wstawek, cytatów z różnych gatunków literatury, przytłaczająca trochę dialog

Inteligencji, znajomości literatury i elokwencji obu Panom odmówić nie można ale zastanawiając ale po skończeniu lektury uczciwie zadałem sobie pytanie co ta pozycja wniosła do mojej sfery czytelnika i trudno mi było znaleźć na to odpowiedź. W dodatku nie była za śmieszna jak tytuł wskazuje chyba że dla autorów bo czytając audiobooka sami śmieli się z fragmentów raczej nie śmiesznych.

Inteligencji, znajomości literatury i elokwencji obu Panom odmówić nie można ale zastanawiając ale po skończeniu lektury uczciwie zadałem sobie pytanie co ta pozycja wniosła do mojej sfery czytelnika i trudno mi było znaleźć na to odpowiedź. W dodatku nie była za śmieszna jak tytuł wskazuje chyba że dla autorów bo czytając audiobooka sami śmieli się z fragmentów raczej nie...

Błyskotliwy dialog, ale spodziewałam się więcej językowych konkretów. A tu tylko luźna gadka o humorze, śmiechu itp.

Błyskotliwy dialog, ale spodziewałam się więcej językowych konkretów. A tu tylko luźna gadka o humorze, śmiechu itp.