Batman: Miasto Sów

“Trybunał Sów” to moje czwarte podejście do komiksowego uniwersum Batmana po “Roku Pierwszym”, “Zabójczym Żarcie” i “Człowieku, Który Się Śmiał” - przez wielu moich znajomych, którzy od dawna siedzieli w tym uniwersum, “Trybunał Sów” miał być czymś co wyrzuci mnie z kapci i sprawi, że będę chciał czytać już tylko to co wymyślił Scott Snyder. Tymczasem okazało się wręcz odwrotnie, a mój szacunek do poprzednich komiksów o Batmanie jeszcze bardziej wzrósł. Brzmi to trochę jak początek skrajnie negatywnej recenzji, jednak ta wcale tak nie będzie wyglądała - chcę po prostu na początku zaznaczyć, że mimo styczności z dość dobrym komiksem, nie dał mi on aż tylu pozytywnych bodźców co inne komiksy o Batmanie wydane w serii wydawniczej DC COMPACT.

“Trybunał Sów” pióra Scotta Snydera, opatrzony ilustracjami Grega Capullo to najgrubszy z dotychczasowych tomów DC COMPACT traktujących o Batmanie i może być nie lada niespodzianką dla fanów Mrocznego Rycerza, bowiem zawiera w sobie wszystkie 11 zeszytów, a także dwa dodatkowe mini-opowiadania, stanowiące łącznie spójną opowieść o największej tajemnicy miasta Gotham, czyli o tytułowym Trybunale Sów. I muszę przyznać, że sama koncepcja owego komiksu z miejsca mnie kupiła, uwielbiam bowiem historie spiskowe oraz motyw organizacji rządzących światem, stąd też “Trybunał Sów” wydawał mi się komiksem idealnie skrojonym pode mnie. Okazało się jednak, że mimo świetnego pomysłu, sposób przedstawienia tej historii był daleki od ideału i sprawił, że końcowo zamiast czuć się tą opowieścią zafascynowany to byłem znużony. Wdzięczny za możliwość zapoznania się z tą historią, ale jednak znużony.

Problem według mnie leży w tym, że niniejsza powieść graficzna, mimo swoich dużych rozmiarów, paradoksalnie nie mieści w sobie dużo uporządkowanej treści - narracja jest dość chaotyczna, wydarzenia wydają się być wplątywane w nić fabularną w zależności od potrzeby, i mimo świetnych konceptów, miejscami po prostu rozkojarzają, a nie nastrajają. Świetnym według mnie pomysłem było ukazanie psychologicznego aspektu tej opowieści i przedstawienie psychiki Batmana w bardzo, ale to bardzo mroczny sposób - to zdecydowanie największy atut “Trybunału Sów” i osobiście uważam, że gdyby autorzy skupili się jedynie na tym to byłby to jeden z najciekawszych komiksów o Batmanie w historii. Autorzy jednak nie koncentrują się jedynie na tym wątku i próbują wsadzić do swojego dzieła wszystko co się da, w konsekwencji czego powstaje nam dzieło pompatyczne, ale pełne ukrytych pułapek.

Podobnie mają się ilustracje autorstwa Grega Capullo - z jednej strony zachwycające i dopieszczone (zwłaszcza we wspomnianych sekwencjach psychozy) by za chwilę zmienić się w przeciętne i nieinteresujące panele. Najbardziej widać to po profilach bohaterów - Bruce Wayne dosłownie wygląda jakby cierpiał na prognatyzm żuchwy, podczas gdy jak zakłada maskę Batmana to wada zgryzu magicznie się cofa. Takich głupotek jest więcej, jednak nie sposób zabrać Capullo tego, że gdy trzeba zachwycić czytelników nastrojowymi panelami to ten zdecydowanie potrafi to zrobić.

Podsumowując, nie jest to komiks zły, wręcz powiedziałbym, że jest komiksem bardzo dobrym, jednak przez wzgląd na zbytni chaos i brak uporządkowanej konsekwencji nie jest on tak dobry, jak mógłby być w alternatywnej rzeczywistości. Otrzymujemy powieść graficzną z rewelacyjną koncepcją, jednak z brakiem odpowiedniego pomysłu na siebie przez co mimo fascynujących intryg, psychozy czy scen walki to nie pozwala czytelnikowi skupić się w dostateczny sposób na żadnej z tych kwestii i w konsekwencji powoduje znużenie. Niemniej jednak polecam ten komiks dla bardziej doświadczonych czytelników i fanów uniwersum, którzy wiedzą czego mogą się po “Trybunale Sów” spodziewać i znajdą przyjemność w odkrywaniu wielu ukrytych nawiązań i easter-eggów.

Jeśli spodobało Ci się co tu napisałem to zapraszam na mojego Instagrama (kulturiada) po więcej recenzji i ciekawostek ze świata kultury, będę niezwykle wdzięczny za każdy rodzaj wsparcia :)

https://www.instagram.com/kulturiada/

“Trybunał Sów” to moje czwarte podejście do komiksowego uniwersum Batmana po “Roku Pierwszym”, “Zabójczym Żarcie” i “Człowieku, Który Się Śmiał” - przez wielu moich znajomych, którzy od dawna siedzieli w tym uniwersum, “Trybunał Sów” miał być czymś co wyrzuci mnie z kapci i sprawi, że będę chciał czytać już tylko to co wymyślił Scott Snyder. Tymczasem okazało się wręcz...

Absolutny masterclass. Tyle akcji I rozrywki i bitki. Sam główny zwrot akcji I główny złol łatwy do wytropienia. Ale mimo wszystko warto.

Absolutny masterclass. Tyle akcji I rozrywki i bitki. Sam główny zwrot akcji I główny złol łatwy do wytropienia. Ale mimo wszystko warto.

Jeden z najlepszych komiksów o Batmanie, trzymający w napięciu, z dozą grozy oraz niesamowitymi zabiegami jak obrócone strony.

Jeden z najlepszych komiksów o Batmanie, trzymający w napięciu, z dozą grozy oraz niesamowitymi zabiegami jak obrócone strony.

Nie tak dobry jak pierwszy zeszyt, odrobinę rozlazły tak w historii, jak w kresce, ale nadal potrafiący zaciekawić czytelnika i sprawić mu rozrywkę podczas czytania.

Nie tak dobry jak pierwszy zeszyt, odrobinę rozlazły tak w historii, jak w kresce, ale nadal potrafiący zaciekawić czytelnika i sprawić mu rozrywkę podczas czytania.

Bardzo dobra, mroczna historia o popadaniu w paranoję, ukrytych strachach i prawdzie, która jest zbyt przerażająca, by ujrzała światło dzienne. Doskonała defetystyczna atmosfera, świetnie poprowadzony wątek śledztwa i wprowadzenie zagrożenia ze strony bezwzględnego Trybunału Sów. A wszystko to skąpane w świetnej kresce Grega Capullo, którego horrorowe wizje labiryntu bezbłędnie oddają atmosferę i emocje targające Batmanem!

Bardzo dobra, mroczna historia o popadaniu w paranoję, ukrytych strachach i prawdzie, która jest zbyt przerażająca, by ujrzała światło dzienne. Doskonała defetystyczna atmosfera, świetnie poprowadzony wątek śledztwa i wprowadzenie zagrożenia ze strony bezwzględnego Trybunału Sów. A wszystko to skąpane w świetnej kresce Grega Capullo, którego horrorowe wizje labiryntu...

Dobry komiks. Wszystko na swoim miejscu. Historia wciąga, rysunki ładne. Ot typowe superhero z plusem

Dobry komiks. Wszystko na swoim miejscu. Historia wciąga, rysunki ładne. Ot typowe superhero z plusem

2/3 komiksu są super, dawno nie zostałem wessany w coś tak bardzo jak w początek tej historii, nie mogłem się doczekać co stanie się na następnej stronie, świetna intryga jednak wywala się na zbity pysk tuż na finiszu. Komiks zostawił mnie z mocnym niesmakiem, jeśli jest coś gorszego od słabego komiksu to jest to dobry komiks ze słabym zakończeniem. Śmiechu warty plot twist i ogólnie ta cała sraka która dzieje się na końcu tej historii kompletnie zniszczyła mój entuzjazm co do tej książki.

Kreska Grega Capullo na plus, mroczny rycerz ma pojebaną aurę na każdym panelu.

2/3 komiksu są super, dawno nie zostałem wessany w coś tak bardzo jak w początek tej historii, nie mogłem się doczekać co stanie się na następnej stronie, świetna intryga jednak wywala się na zbity pysk tuż na finiszu. Komiks zostawił mnie z mocnym niesmakiem, jeśli jest coś gorszego od słabego komiksu to jest to dobry komiks ze słabym zakończeniem. Śmiechu warty plot twist...

Pierwsza część komiksu jest bardzo dobra niestety druga połowa to już pokaz zbyt bujnej wyobraźni Scotta snydera co do rysunków Capullo to są one poprostu wybitne

Pierwsza część komiksu jest bardzo dobra niestety druga połowa to już pokaz zbyt bujnej wyobraźni Scotta snydera co do rysunków Capullo to są one poprostu wybitne

Zgrabne zakończenie historii. Miło się czytało.

Zgrabne zakończenie historii. Miło się czytało.

Początek bardzo udany ale im dalej w historię tym bardziej udziwnianie na siłę. Może "Miasto sów" uratuje całą historię chociaż łatwo nie będzie.

Początek bardzo udany ale im dalej w historię tym bardziej udziwnianie na siłę. Może "Miasto sów" uratuje całą historię chociaż łatwo nie będzie.