Batman: Śmierć Rodziny

W sumie bardzo dobry komiks, z wciągającą historią. Bardzo dobre studium psychozy jokera

W sumie bardzo dobry komiks, z wciągającą historią. Bardzo dobre studium psychozy jokera

Jeden z najlepszych komiksów opowiadających o Batmanie i Jokerze. Snyder już kolejny raz pokazuje, że wie, jak pisać znakomity komiksowy horror, który doskonale pasuje do opowieści z Gotham. Opowieść jest wciągająca i dojrzale mroczna, ale ma delikatne przebłyski, zwłaszcza w finale, stanowiąc idealną pointę dla tej fabuły. Joker otrzymał tu nomen omen jedno z najlepszych i najstraszniejszych oblicz w popkulturze, jest zwyrodniały, nieobliczalny i morderczy, a przy tym ciągle ma w sobie ten zakodowany pierwiastek showmana. Cała esencja starć między Batmanem a Jokerem, ich kontrasty i sens zostały tu pokazane z największą dbałością, co znajduje swoje odbicie w świetnych dialogach. Greg Capullo z kolei znowu idealnie przenosi ton i charakter historii na swoją kreskę, dzięki czemu otrzymujemy makabryczne, przerażające momenty i sceny, które będziemy pamiętać przez długi czas.

Jeden z najlepszych komiksów opowiadających o Batmanie i Jokerze. Snyder już kolejny raz pokazuje, że wie, jak pisać znakomity komiksowy horror, który doskonale pasuje do opowieści z Gotham. Opowieść jest wciągająca i dojrzale mroczna, ale ma delikatne przebłyski, zwłaszcza w finale, stanowiąc idealną pointę dla tej fabuły. Joker otrzymał tu nomen omen jedno z najlepszych i...

Mocno psychodeliczny, rozedrgany jak moja ręka i niestety fabularnie nieurzekający. Znakomite rysunki, które obrazują bardzo płytką historie, która próbuje być czymś więcej niż rozrywką, niestety nieudolnie.

Mocno psychodeliczny, rozedrgany jak moja ręka i niestety fabularnie nieurzekający. Znakomite rysunki, które obrazują bardzo płytką historie, która próbuje być czymś więcej niż rozrywką, niestety nieudolnie.

Bardzo dobry komiks. Czytam komiksy o Batoperku chronologicznie od początku (Batman: Rok Pierwszy) i ta odsłona Jokera jest jedną z najstraszniejszych z jakimi się spotkałem do tej pory. Szkoda tylko, że nie ma po polsku wszystkich komiksów z tego wydarzenia, bo dopiero wtedy zasmakowalibyśmy w całości jak smakuje danie serwowane przez księcia zbrodni z Gotham.

Bardzo dobry komiks. Czytam komiksy o Batoperku chronologicznie od początku (Batman: Rok Pierwszy) i ta odsłona Jokera jest jedną z najstraszniejszych z jakimi się spotkałem do tej pory. Szkoda tylko, że nie ma po polsku wszystkich komiksów z tego wydarzenia, bo dopiero wtedy zasmakowalibyśmy w całości jak smakuje danie serwowane przez księcia zbrodni z Gotham.

Nie jestem fanem tego komiksu. Trochę mnie znużył, ale trzeba przyznać, że chwilami jest mocno niepokojący.

Nie jestem fanem tego komiksu. Trochę mnie znużył, ale trzeba przyznać, że chwilami jest mocno niepokojący.

Szumny tytuł i dużo hajpu, a komiks bardzo przeciętny. Ani to oryginalne, ani szokujące. Scenariusz bełkotliwy i ciężkostrawny. A motywy typu "Batman i Joker to dwie strony tej samej monety / obaj są szaleni /żaden nie umie funkcjonować bez drugiego" - to zgrane klisze, które komiksy przerobiły już 30 lat temu. Historia zapowiadana jako coś przełomowego w świecie Batmana, a w sumie nic z niej nie wynika. Grega Capullo bardzo lubię za pracę nad Spawnem, ale jego styl jest tutaj bardzo niespójny i nierówny. Są świetne ilustracje czy bardziej mroczne i abstrakcyjne szkice, ale z drugiej zdarzają się jakieś bohomazy, a ludzkie postacie i ich twarze przypominają często dziecinną kreskówkę a nie mroczny komiks. Dla mnie spore rozczarowanie.

Szumny tytuł i dużo hajpu, a komiks bardzo przeciętny. Ani to oryginalne, ani szokujące. Scenariusz bełkotliwy i ciężkostrawny. A motywy typu "Batman i Joker to dwie strony tej samej monety / obaj są szaleni /żaden nie umie funkcjonować bez drugiego" - to zgrane klisze, które komiksy przerobiły już 30 lat temu. Historia zapowiadana jako coś przełomowego w świecie Batmana, a...

Joker powraca i robi to w naprawdę dobrym stylu. Największym plusem historii moim zdaniem jest przedstawienie relacji między członkami bat-rodziny, ponownie wystawionej na nie lada próbę. Książę zbrodni z kolei jak zwykle trzyma swój poziom i pozostaje w pamięci na długo po lekturze, podobnie jak zakończenie fabuły.

Joker powraca i robi to w naprawdę dobrym stylu. Największym plusem historii moim zdaniem jest przedstawienie relacji między członkami bat-rodziny, ponownie wystawionej na nie lada próbę. Książę zbrodni z kolei jak zwykle trzyma swój poziom i pozostaje w pamięci na długo po lekturze, podobnie jak zakończenie fabuły.

Poprzedni tom został rozbudowany do małego wydarzania obejmującego różne serie komiksowe powiązane z Batmanem. Musiało to być sporym sukcesem, bo trzeci tom jest również tak naprawdę wierzchołkiem większego wydarzenia. Na szczęście podobnie jak w przypadku „Miasta sów”, tutaj też wystarczy jedynie znajomość omawianego tomu. Szkoda jednak, że sama fabuła jest tak naprawdę bezpośrednim skutkiem początku pierwszego tomu z serii „Detective Comics” pt: „Oblicza śmierci”. Czy jednak mimo to jest równie epicko jak w opowieści o Trybunale Sów?

Joker był przez pewien czas nieobecny po tym jak został okaleczony. Jednakże w końcu postanowił powrócić i wyjątkowo okrutnie zabawić się z Batmanem. Czy Człowiek-Nietoperz tym razem powstrzyma szaleńca?

Zarys fabuły nie należy do najoryginalniejszych. Ot, kolejne starcie Batmana z jego najbardziej znanym przeciwnikiem. Historia wyróżnia się jednak pomysłowością Księcia Zbrodni. Wiele jego okrutnych zabaw kosztem postronnych osób może naprawdę śnić się po nocach i przywodzi na myśl filmy w stylu „Piły” czy „Siedem”. Pojawiają się przy tym odniesienia do innych komiksów o starciu obu postaci. Odnoszę wrażenie jednak, że scenarzysta trochę bał się bać iść na całość i brakuje trochę naprawdę poważnych konsekwencji działań klauna – wiele największych zmian zostaje szybko odwróconych.

Warto jednak zwrócić uwagę na sam psychologiczny aspekt starcia. Wychodzi na jaw, że kolejne walki między Jokerem, a Batmanem są naprawdę tylko swego rodzaju grą między obiema postaciami. O ile w przypadku Księcia Zbrodni jest to jak najbardziej bezpośrednio powiedziane, to przy Batmanie można sobie to dopowiedzieć obserwując jego podejście do całej sprawy. Zmiana relacji bohatera zresztą Batrodziny może wydawać się tu istotna, ale tego typu motywy były już wielokrotnie przerabiane i można łatwo się domyślić w jaką stronę to wszystko pójdzie.

Tak jak w poprzednich tomach, tutaj też głównym rysownikiem jest Greg Capullo. Artysta robi tutaj wrażenie ukazując kolejne okrutne i szalone pomysły Jokera. Nawet sam wygląd Księcia Zbrodni przywodzi na myśl postać z horroru – maska z ludzkiej skóry niczym antagonista „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną” oraz kombinezon mechanika w stylu Michaela Myersa z serii „Halloween”. Drugim rysownikiem jest Mark Simpson kryjący się tu pod pseudonimem Jock. Jego kreska przypomina trochę Rafaela Albuquerque z poprzedniego tomu – rysuje bardzo grube kontury, a postacie są nienaturalnie wręcz kanciaste.

Podsumowując, tom korzysta ze sprawdzonych metod, by opowiedzieć całkiem solidną historię. Jest tu parę mocnych scen, ale sama opowieść ostatecznie nie jest tak wybitna jak można się było spodziewać. Ot, rozrywka z klasą.

Poprzedni tom został rozbudowany do małego wydarzania obejmującego różne serie komiksowe powiązane z Batmanem. Musiało to być sporym sukcesem, bo trzeci tom jest również tak naprawdę wierzchołkiem większego wydarzenia. Na szczęście podobnie jak w przypadku „Miasta sów”, tutaj też wystarczy jedynie znajomość omawianego tomu. Szkoda jednak, że sama fabuła jest tak naprawdę...

Naprawdę fajnie się bawiłem. Mnie osobiście opowieść bardzo wciągnęła. Pochłonąłem ją w jeden wieczór. Rysunki przepiękne. Co tu więcej mówić, może nie jest to arcydzieło, ale mnie się podobało. ,,Śmierć rodziny,, to zwyczajna bardzo dobra opowieść mrocznego rycerza. Jak zwykle dużą rolę gra tu psychologia batmana, ale do tego przywykliśmy w komiksach Scott Snyder.

Naprawdę fajnie się bawiłem. Mnie osobiście opowieść bardzo wciągnęła. Pochłonąłem ją w jeden wieczór. Rysunki przepiękne. Co tu więcej mówić, może nie jest to arcydzieło, ale mnie się podobało. ,,Śmierć rodziny,, to zwyczajna bardzo dobra opowieść mrocznego rycerza. Jak zwykle dużą rolę gra tu psychologia batmana, ale do tego przywykliśmy w komiksach Scott Snyder.

Szczerze powiedziawszy według mnie to jeden z lepszych komiksów z Jokerem. Kreska trochę mroczna i klimat...czyta się jak dobry thriller. Napięcie narasta, aż miałem ciarki. Polecam miłośnikom Batmana, Jokera, Bat-rodziny oraz amatorom historii z dreszczykiem.

Szczerze powiedziawszy według mnie to jeden z lepszych komiksów z Jokerem. Kreska trochę mroczna i klimat...czyta się jak dobry thriller. Napięcie narasta, aż miałem ciarki. Polecam miłośnikom Batmana, Jokera, Bat-rodziny oraz amatorom historii z dreszczykiem.