"Ostatnie Łowy Kravena" są komiksem, który mocno zapadł w pamięć, już po jego pierwszej lekturze, kiedy niespełna 30. lat temu ukazał się w Polsce, nakładem wydawnictwa TM-Semic... Jakkolwiek, tematyka i sposób narracji zastosowany w tym komiksie, tak bardzo odbiegały od tego, czego może oczekiwać - a nawet w pełni zrozumieć - 15-letni fan komiksu super-bohaterskiego, że dopiero teraz, wracając do niego dzięki "Kolekcji Legendarnych Komiksów Marvela" - mogłem w pełni doświadczyć i pojąć znaczenie i wyjątkowość tego dzieła.
"Ostatnie łowy..." są komiksem bardzo "niemarvelowym", do tego stopnia, że miałem niejednokrotnie wrażenie, jakbym czytał historię z uniwersum DC - czymś na miarę "The Killing Joke", w którym Batmana zastąpiono Spider-Manem. Jego oponent - Kraven Łowca - w tym komiksie, ze zwykłego "złoczyńcy numeru", urasta do rangi pełnowymiarowej i tragicznej postaci (podobną kartą zagrano ostatnio w przypadku postaci Spota w filmie "Spider-Man: Across the Spider-Verse"). Historia zanurza się głęboko w jego psychikę, odsłania traumy związane z tożsamością i tłumaczy obsesję na punkcie pokonania Spider-Mana a jego działania popychają Pająka poza obszar granic moralnych i wytrzymałości psychicznej.
Historia ta ma też ogromne znaczenie dla rozwoju postaci Spider-Mana - Peter weryfikuje swoje podejście do roli bohatera, postawiony przed dylematami moralnymi i w obliczu umieralności - mimo jego starań - osób bliskich i swoich przeciwników (znakomity wątek z pogrzebem drobnego rzezimieszka Joe Face'a) własnej śmiertelności i psychologicznych skutków bycia superbohaterem.
Album uzupełnia "horrorowo-oniryczny" epilog (stylem wizualizacji i narracji zbliżony do epilogu z 17. tomu "Kolekcji Legendarnych Komiksów Marvela" - "Iron Man: Armor Wars) - zdaje się nie publikowany w latach 90. w Polsce? - "Soul of the Hunter", który stanowi piękne domknięcie wątków i swoiste katharsis dla Spider-Mana, po wydarzeniach "Ostatnich łowów..."
Genialna i - trzeba to określić jasno, wymagająca dojrzałego odbiorcy (już chociażby na scenę samobójstwa, która została obrazowo pokazana) - jedna z najmroczniejszych i najbardziej głębokich psychologicznie historii w uniwersum Marvela! Polecam gorąco!
Ciekawy pomysł, który niestety został kiepsko przedstawiony. Ilustracje są nawet ładne (choć miewają dziwne momenty),jednak warstwa dialogowa bardzo szybko zaczyna męczyć. Dialogi są powtarzalne, bohaterowie powracają do tych samych kwestii ciągle i ciągle od nowa, czasem nawet słowo w słowo.
Do tego charaktery postaci są wymieszane (Fred zamienił się na tożsamość z Kudłatym, Daphne została sprowadzona do wrednej dziennikareczki, a Velma zamieniła się w socjopatkę),a część z nich nie zostaje dostatecznie wykorzystana. Freda mogło by tu równie dobrze nie być, a postać Kudłatego i Scooby'ego można byłoby połączyć w jedną, efekt byłby dokładnie taki sam.
Z ciekawości, dla fabuły, która, choć powtarzalna, wydaje się mieć potencjał, sięgnę po kolejne tomy, by zobaczyć, w jakim kierunku zmierza ta opowieść.