Dan Slott

Recenzja całej serii: Mam wrażenie że każdą recenzję komiksów Marvela zaczynam od wątpliwości względem komiksów superbohaterskich. Niepotrzebnie. Jest wśród nich masa perełek, jak powszechnie wiadomo. Ale Silver Surfer? Srebrny gość z kosmosu, sufrujący na latającej desce? Strzelający wiązkami Kosmicznej Mocy? Serio? Jak się domyślacie, od Surfera trzymałem się raczej z dala. Ale jestem słabym człowiekiem, który od mocnych postanowień może się odwrócić w wyniku najmniejszej choćby pokusy. A o Surferze Dana Slotta dużo dobrego się mówi w kwestii bycia jednak mniej typowym komiksem superbohaterskim, odważniejszym w formie i z ciekawą relacją napędzającą historię. I co? No i mają rację, cholera. Silver Surfer wyrusza na Niesamowicie Ważną Misję, na której przypadkiem poznaje Dawn. Dziewczynę z Ziemi, ubraną trochę jakby się urwała z Flinstonow. Odważna, wygadaną, sympatyczną. Razem wyruszają zwiedzać najdalsze zakamarki kosmosu, a my możemy z radością poznać tę pewną siebie, uroczą niewiastę, zobaczyć jej wpływ na Surfera i obserwować spokojny rozwój ich relacji. Kreska jest śliczna, wyrazista, pstrokata, ale nieprzytłaczająca i przejrzysta. Mówią że to pop art, więc to pewnie prawda - nie jest to żaden przełom, ale i tak jest cudownie. Nie ma tu napuszenia, elementy komiksowego worldbuildingu są przekazywane z odpowiednim dystansem, dialogi są napisane z wyczuciem i wdziękiem. Komiks nie daje się traktować poważnie, a jednocześnie wzbudza całkowicie szczere emocje i prowadzi do zaskakujących obserwacji. Jest tu scenariuszowa prostoduszność, niedorzeczność i naiwność wczesnego superhero, ale połączona ze współczesną narracją, przyjemną kreską, żywymi relacjami międzyludzkimi i dużą dozą ciepła. Dzięki temu jest to cudowna, kolorowa przygoda wywołująca uśmiech na twarzy, a i niepozbawiona szczerych emocji. Całkowicie mnie kupiło! Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko