Shino11 
https://www.facebook.com/sara.shinoda.50
26 lat, kobieta, Katowice, status: Czytelniczka, dodała: 32 książki, ostatnio widziana 4 godziny temu
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-10-26 03:44:20

Skończyłam studia biotechnologiczne z zamierzeniem pójścia na doktorat, jednak ostatni rok uświadomił mi, że uczelnia nie jest miejscem, gdzie chciałabym przynależeć z powodu atmosfery, wyścigu szczurów, braku wsparcia oraz niezbyt wielu ciekawych, rozwijających możliwości. Moim sukcesem jest ukończenie kursu pedagogicznego i otrzymanie etatu jako nauczyciel stażysta biologii. Długo musiałam... Skończyłam studia biotechnologiczne z zamierzeniem pójścia na doktorat, jednak ostatni rok uświadomił mi, że uczelnia nie jest miejscem, gdzie chciałabym przynależeć z powodu atmosfery, wyścigu szczurów, braku wsparcia oraz niezbyt wielu ciekawych, rozwijających możliwości. Moim sukcesem jest ukończenie kursu pedagogicznego i otrzymanie etatu jako nauczyciel stażysta biologii. Długo musiałam czekać na odpowiedź na moje wysyłane i zawożone CV. W końcu, trochę z zaskoczenia, otrzymałam pozytywną odezwę i obecnie spełniam się w roli przewodnika w gąszczu biologicznej wiedzy dzieci szkoły podstawowej. U podnóża sukcesu tej pracy leży fakt, że jest to szkoła integracyjna i borykam się często z problemami, których wcześniej nie miałam w swojej świadomości. Jednak radzę sobie z ich rozwiązywaniem i cieszę się zawsze wtedy, gdy moja pomoc zmienia sytuacje na lepsze.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-26 03:35:55

Pasja jest dla mnie silnikiem odrzutowym Boeinga 747 - napędza każdy dzień, dodając energii, motywacji, inspiracji, weny. Jest uzasadnieniem wszelkich działań i wiąże się z poczuciem sensu oraz celu życia. Bez pasji człowiek gubi się w labiryncie możliwości, nie wie, kim jest, kim być i co robić ze swoim czasem, który mija, a fakt, że przepada w sposób niewykorzystany, rodzi wyłącznie smutek i... Pasja jest dla mnie silnikiem odrzutowym Boeinga 747 - napędza każdy dzień, dodając energii, motywacji, inspiracji, weny. Jest uzasadnieniem wszelkich działań i wiąże się z poczuciem sensu oraz celu życia. Bez pasji człowiek gubi się w labiryncie możliwości, nie wie, kim jest, kim być i co robić ze swoim czasem, który mija, a fakt, że przepada w sposób niewykorzystany, rodzi wyłącznie smutek i frustrację. Pasja jest też sukcesem w odnalezieniu swojego miejsca na świecie - a tym samym przynależności do społeczności, grup ludzi, z którymi nawiązuje się trwałe i dobre relacje. Jako odskocznia od samotności i źródło samych wspaniałych uczuć i emocji pasja jest naturalnym antydepresantem i lekiem na choroby cywilizacyjne XXI wieku. Gdyby tak każdy człowiek posiadał zainteresowania, którym mógłby się poświęcić, ileż istnień dałoby się uratować i jak barwny i jaśniejący dobrem byłby nasz świat, który obecnie płonie całym złem i problemami wynikającymi z braku uskrzydlającej mocy pasji.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-20 19:53:42

W moim sercu drzemie olbrzymie pragnienie do życia w świecie idealnym, wolnym od wojen, konfliktów, dyskryminacji, hipokryzji, braku tolerancji. Utożsamiam się z pacyfizmem, lecz i z innymi -IZMAMI, które mogą być kluczem do przywrócenia człowieka w każdym z nas: sprawiedliwIZM, ateIZM, równIZM, przyjaźnIZM. Pacyfizm ma dla mnie wiele wymiarów i środków działania. W pozornie oderwanej i... W moim sercu drzemie olbrzymie pragnienie do życia w świecie idealnym, wolnym od wojen, konfliktów, dyskryminacji, hipokryzji, braku tolerancji. Utożsamiam się z pacyfizmem, lecz i z innymi -IZMAMI, które mogą być kluczem do przywrócenia człowieka w każdym z nas: sprawiedliwIZM, ateIZM, równIZM, przyjaźnIZM. Pacyfizm ma dla mnie wiele wymiarów i środków działania. W pozornie oderwanej i niemożliwej do realizacji wizji pacyfiści okazują światu wiarę i nadzieję, że wszystko można zmienić siłą współpracy i bezinteresownego czynienia dobra oraz wspierania innych w nawet najprostszy i najzwyklejszy sposób.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-14 18:57:08

Wchodzę do biblioteki ubrana zupełnie na czarno, aby nie przyciągać barwami żadnych wibracji i echolokacji książek znajdujących się na półkach. Muszę mieć zresetowany, zupełnie wolny od emocji umysł. Zamykam oczy na pięć sekund, po czym ruszam do przodu. Jeśli pierwszą nogą, jaką wysunęłam do przodu, była lewa, kieruję się w lewo, jeśli prawa- idę prosto. Spoglądam na lampy i pozwalam na... Wchodzę do biblioteki ubrana zupełnie na czarno, aby nie przyciągać barwami żadnych wibracji i echolokacji książek znajdujących się na półkach. Muszę mieć zresetowany, zupełnie wolny od emocji umysł. Zamykam oczy na pięć sekund, po czym ruszam do przodu. Jeśli pierwszą nogą, jaką wysunęłam do przodu, była lewa, kieruję się w lewo, jeśli prawa- idę prosto. Spoglądam na lampy i pozwalam na wejście do głowy pierwszej myśli. Na jej bazie tworzę mapę skojarzeń. Ciąg słów układa mi się w liczby i dźwięki z racji posiadania daru synestezji. Kieruję się w stronę regałów dedykowanych zagadnieniom z pierwszej mojej myśli i zaczynam liczyć od lewej w rytm liczb i dźwięków.W końcu wypada na jedną i wtedy biorę właśnie tę oraz dwie, które z nią sąsiadują. Za każdym więc razem ofiarą padają trzy lektury, z którymi dzielę każdą wolną chwilę.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-12 04:01:41

Wspomnienia z dzieciństwa są najpiękniejszym obrazem, który w nas pozostaje i o którego możemy w każdej chwili wracać. Kobietą, która ma i miała największy wpływ na moje życie, to Mama. Moje całe 26- letnie życie jest jednym wielkim wspomnieniem, jakie z Nią zbudowałam. Epizodem tego wspomnienia, takim kawałkiem myśli, do którego chętnie powracam i który wywołuje uśmiech szeroki jak rzeka... Wspomnienia z dzieciństwa są najpiękniejszym obrazem, który w nas pozostaje i o którego możemy w każdej chwili wracać. Kobietą, która ma i miała największy wpływ na moje życie, to Mama. Moje całe 26- letnie życie jest jednym wielkim wspomnieniem, jakie z Nią zbudowałam. Epizodem tego wspomnienia, takim kawałkiem myśli, do którego chętnie powracam i który wywołuje uśmiech szeroki jak rzeka Amazonka jest pierwszy konkurs recytatorski, do którego mnie przygotowała. Najpierw napisała tekst na podstawie baśni Andersena „Dziewczynka z zapałkami”, potem uszyła mi strój, a przez kolejne dni około 4 lub 3 tygodni uczyła mnie tekstu. Pamiętam, że zdarzyło mi się płakać, gdy zapominałam zdania lub mieszałam kolejność. Dzień przed konkursem przeżywałam stres większy niż na maturze, ale dzień samego konkursu był naprawdę wyjątkowy. Gdy stałam już na tej scenie, spojrzałam na mamę, która uśmiechała się do mnie w życzliwy, miły sposób, który mnie uspokajał. Odegrałam dziewczynkę z zapałkami, wzruszyłam publiczność i ku mojemu zaskoczeniu wygrałam. A nagrodą był pluszak prawie tak duży jak ja- uroczy słoń. Najpiękniejsza była jednak chwila, gdy po wystąpieniu zbiegłam ze sceny, a mama mnie mocno przytuliła i powiedziała, że jest ze mnie dumna. Wtedy to ja uroniłam łzy, które popłynęły mi po policzkach ze szczęścia. Dzisiaj razem się uśmiechamy, gdy sobie o tym przypominamy.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-10-04 07:26:02
Autor:
 
2018-10-04 07:25:34
 
2018-10-04 07:23:16

Jak na tak szeroki zakres tematyczny i wiele ciekawych zagadnień, książka wypadła dość słabo. Więcej w niej było nieistotnego tekstu wypełniającego przestrzeń między konkretnymi i przydatnymi informacjami.

 
2018-09-26 03:34:53

Jako że mam na imię Joanna, a książki Remarque'a trafiają głęboko w moje serce, pozostawiając uczucia drążące refleksje w moim umyśle, na lewej ręce (tej ważniejszej- jestem leworęczna), pozostawiłabym cytat, który dobitnie odnosi się do mojej ciekawej świata, badawczej, miłującej naukę natury, która wyzwala wiele, wiele pytań zaczynających się od 'dlaczego' :
"- Najstarsze pytanie ludzkości,...
Jako że mam na imię Joanna, a książki Remarque'a trafiają głęboko w moje serce, pozostawiając uczucia drążące refleksje w moim umyśle, na lewej ręce (tej ważniejszej- jestem leworęczna), pozostawiłabym cytat, który dobitnie odnosi się do mojej ciekawej świata, badawczej, miłującej naukę natury, która wyzwala wiele, wiele pytań zaczynających się od 'dlaczego' :
"- Najstarsze pytanie ludzkości, Joanno. Dlaczego? Pytanie, o które dotychczas rozbija się cała logika, filozofia, wiedza."
Napis ten codziennie przypominałby o tym, aby nie przestawać pytać i nie tracić w sobie ciekawości. Ciekawość ta napędza do działań, tym bardziej, że chciałabym inspirować taką postawą uczniów w szkole, w której pracuję jako nauczyciel biologii.

pokaż więcej

więcej...
 
Moja biblioteczka
449 228 3108
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (77)

Ulubieni autorzy (12)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (34)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd