Agnes 
Uzależniona od książek. Romantyczna i poważna. Żyjąca w świecie z grafitu i atramentu.
21 lat, kobieta, status: Oficjalna recenzentka, ostatnio widziana 2 tygodnie temu

Oficjalne recenzje

14-08-2018
Oficjalna recenzja

Losy głównego bohatera R najlepiej pokazują, o jaki przekaz chodziło autorowi. Polubiłam R już w „Wiecznie żywym”. Zresztą jak nie lubić zombie, który jest geekiem i melomanem? Taki umarły fan jazzu, zwłaszcza Franka Sinatry i starych filmów. Małomówny, ale uroczy. Dość nietypowa postać w świecie paranormalnych romansów, gdzie male lead musi być piękny, bogaty, tajemniczy i totalnie macho.

28-12-2017
Oficjalna recenzja

W „Bilecie...” ponownie Majewska pokazała nam, że naprawdę umie tworzyć realne relacje pomiędzy bohaterami. Sposób, w jaki opisała sytuacje wiążące się z rodzicielstwem, przyjaźnią, rodziną i w końcu miłością, są ni mniej, ni więcej, a urocze i tchną prawdziwością.

23-10-2017
Oficjalna recenzja

Właściwie mogłabym stwierdzić, że to dzieło to czysta popkultura, żywa manifestacja myślenia Amerykańskiego chłopaka, który marzy, żeby jego życie było trochę takie jak w ulubionym serialu. Zresztą tak właśnie opisuje rzeczywistość. A jednak z tych mitomańskich wizji spoziera jakaś autentyczność.  

16-08-2017
Oficjalna recenzja

Naprawdę lubiłam rozmowy głównych bohaterów. Przerzucanie cytatami z literatury i posługiwanie się aluzjami, a czasami styl wypowiedzi postaci rodem z XVIII-wiecznych powieści, potrafi oczarować czytelnika. Chwilami miałam wrażenie, że nie pochłaniam naiwnego romansu, a czegoś z wyższej półki, czułam jakiś powiew Hemingwaya czy Fitzgeralda.

10-07-2017
Oficjalna recenzja

Bohaterowie „Czarnej” to portrety ludzi ubrudzonych codziennością. Po raz kolejny Kuczok sprawił, że choćby Jeremi reprezentuje „szarego” Jana (wszyscy wiemy, że od wielkiego dzwonu chodzi do kościoła, ale o rodzinę dba). Tym zaś, co najbardziej przyciąga do analizy czarnackich biografii to genialne przemyślenia wynikające z filozofowania nad brudem i banałem.  

Teraz czytam
  • Jane Eyre. Autobiografia
    Jane Eyre. Autobiografia
    Autor:
    UWAGA! Książka została wydana wcześniej pt. "Dziwne losy Jane Eyre". Najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, która przyniosła jej międzynarodową sławę. Brontë opowiada historię młodej dzi...
    czytelników: 16406 | opinie: 598 | ocena: 7,81 (7416 głosów) | inne wydania: 19
  • Ksin. Początek
    Ksin. Początek
    Autor:
    Wielki powrót kultowej "Sagi o kotołaku"! Tym razem w wersji poszerzonej przez autora o ekscytujące wątki, nowych bohaterów, zaskakujące zakończenie, a także zawierającej niepublikowany dotą...
    czytelników: 943 | opinie: 66 | ocena: 6,36 (386 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-21 20:36:12
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: Saga o kotołaku (tom 1)
 
2018-08-12 14:02:05
Dodała do serwisu książkę: Okrutny książę
Autor:
 
2018-08-09 12:33:33

Dawno temu była sobie mała wioseczka odcięta od świata. Każdy kraniec wioseczki strzegł pomnik jakiegoś świętego. Dopóki na straży stali ci święci, mieszkańcy nie bali się niczego złego. Tymczasem na odległym królewskim dworze urodziła się KSIĘŻNICZKA. Niestety, przy porodzie zmarła jej matka. Król szybko ożenił się po raz kolejny. Jednak jego małżonka była żądna władzy. Niedługo też urodziła... Dawno temu była sobie mała wioseczka odcięta od świata. Każdy kraniec wioseczki strzegł pomnik jakiegoś świętego. Dopóki na straży stali ci święci, mieszkańcy nie bali się niczego złego. Tymczasem na odległym królewskim dworze urodziła się KSIĘŻNICZKA. Niestety, przy porodzie zmarła jej matka. Król szybko ożenił się po raz kolejny. Jednak jego małżonka była żądna władzy. Niedługo też urodziła królowi kolejną KSIĘŻNICZKĘ. Choć król kochał obie swe pociechy równie mocno, oczywiste było, że na tronie zasiądzie starsze dziecko. Zatem ZŁA MACOCHA postanowiła pozbyć się pasierbicy. Wezwała DIABŁA. Ten w zamian za duszę królowej, zgodził się nękać starszą córkę króla. Dziewczynka odpędzała się od czegoś, czego nikt poza nią nie widział. Poddani coraz głośniej mówili o szaleństwie królewskiego dziecka. ZŁA MACOCHA namówiła męża, aby zamknął córkę w wieży. Wtem na dworze pojawił się pewien znany ARCHITEKT. Opowiedział on królowi, że istnieje wioseczka, do której dostępu nie ma żadne zło. Król uczepił się tej nadziei i odesłał córkę do tego oddalonego miejsca. ZŁA MACOCHA triumfowała! Tymczasem królewska córa dotarła do wioski. Tam księżniczka była wolna od udręk demona. Jednak tęskniła za swym ojcem. Lata mijały. Księżniczka stawała się coraz piękniejsza, ale i smutniejsza. Widząc rozpaczającą dziewczynę, syn ARCHITEKTA, pobiegł pod posąg świętego Antoniego i modlił się o przywrócenie królewskiej córze szczęścia. Jego błagania były tak szczere, że św. Antoni przemówił: "Młodzieńcze, jeśli chcesz wyzwolić księżniczkę udaj się do KOŚCIELNEGO SKARBCA i znajdź RELIKWIE św. Michała Archanioła". Uradowany chłopiec ruszył w drogę. Wejście do skarbca nie było trudne, ale im szło się głębiej tym zimniej się robiło. W środku była bowiem MROŹNA KRAINA. Wszystkie przedmioty, które mogły być relikwiami pokrywał lód. Chłopiec bezskutecznie próbował zabrać choć jedną rzecz.Z bezradności płakać nad losem księżniczki. Nagle zobaczył, że jego ciepłe łzy roztapiają lód. Chłopiec zabrał pierścień i miecz. Gdy tylko wyszedł ze skarbca, pobiegł do świętego i podziękował mu za radę. Święty tymi słowami pożegnał się z synem Architekta: "Pierścień daj księżniczce, a miecz zachowaj dla siebie". Chłopiec zrobił tak jak usłyszał. Zaraz też wyruszył z księżniczką do jej zamku. Z pierścieniem na ręku dziewczyna była bezpieczna. Wkrótce oboje dotarli do zamku. Niestety, dobry król był już umierający.Ucieszył się jednak, gdy zobaczył piękną i zdrową córkę. Z radością odchodził w jej ramionach. Zła macocha wzywała złe moce, ale dzięki relikwiom, nie miały przystępu do księżniczki. Oszalała królowa rzuciła się na swą pasierbicę.Syn Architekta uciął królowej głowę. Córka zmarłej nie miała jeszcze tak zepsutego serca i dlatego prosiła o wybaczenie. Dobra księżniczka uściskała siostrę. Zrozumiała też, że dorastając w odciętej od świata wiosce nie poznała, czym jest prawdziwe życie. Nie czuła się gotowa do rządzenia, więc tron przekazała siostrze, zastrzegając, że co roku odwiedzi królestwo, aby sprawdzić jak sprawuje rządy. Sama zaś razem z wiernym jej synem Architekta ruszyła w świat.

pokaż więcej

więcej...
 
2018-08-04 15:05:34
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Zdumiało mnie to, że jeszcze ktoś tak może pisać. Tak jak robił to Dickens czy Dumas.
"Muza" jest ucztą słowa. Ucztą, do której zasiada się ze wspaniałymi, pełnokrwistymi bohaterami, których o ironio, trudno spotkać w prawdziwym życiu, tak niesamowite i porywające są ich umysły.
Dwie przenikające się historie - czarnoskórej Odelle w Londynie z 1967 roku oraz rodziny Schlossów w Hiszpanii z...
Zdumiało mnie to, że jeszcze ktoś tak może pisać. Tak jak robił to Dickens czy Dumas.
"Muza" jest ucztą słowa. Ucztą, do której zasiada się ze wspaniałymi, pełnokrwistymi bohaterami, których o ironio, trudno spotkać w prawdziwym życiu, tak niesamowite i porywające są ich umysły.
Dwie przenikające się historie - czarnoskórej Odelle w Londynie z 1967 roku oraz rodziny Schlossów w Hiszpanii z 1936. Tajemniczy obraz, który przekroczył czas i połączył ludzi z pozoru zupełnie z sobą niezwiązanych.
Opowieść o życiu pełnym sztuki, ludzkich słabości, tęsknocie za miłością i przynależnością, a przede wszystkim o tym, jaki los może być ironiczny i zaskakujący.
Przeczytanie tej książki było po prostu czymś więcej... Podróżą w inne miejsca i czas, nasyceniem emocjami i obserwowaniem odwiecznej kruchości więzów między najbliższymi ludźmi. Coś niezwykłego. Jedna z historii, która zamieszka w moim umyśle i zostanie tam jako wspomnienie uczuć i piękna.

pokaż więcej

 
2018-08-04 15:03:58
Wypowiedziała się w dyskusji: Wojna pokoleń - wygraj książkę "Psikus".

Moje pokolenie nie jest złe. Raczej nieco zagubione. Znam mnóstwo wspaniałych młodych ludzi, którzy mają marzenia i starają się o nie walczyć. Mam wrażenie, że świat oferuje nam wiele dróg rozwoju. Dlatego zadziwia mnie to, że niektórzy są taki ślepcami i zamiast jak to młodzi ludzie powinni robić - odkrywać, szukać, a co tam, również błądzić, asekuracyjnie nie robią nic. Może ze strachu, może... Moje pokolenie nie jest złe. Raczej nieco zagubione. Znam mnóstwo wspaniałych młodych ludzi, którzy mają marzenia i starają się o nie walczyć. Mam wrażenie, że świat oferuje nam wiele dróg rozwoju. Dlatego zadziwia mnie to, że niektórzy są taki ślepcami i zamiast jak to młodzi ludzie powinni robić - odkrywać, szukać, a co tam, również błądzić, asekuracyjnie nie robią nic. Może ze strachu, może z braku wiary w siebie, ale zadziwia mnie to ciągłe jęczenie. Użalanie nad sobą jest łatwe, próba zmiany czegoś może boleć. ALE wierzę, że warto zaryzykować.

pokaż więcej

więcej...
 
Moja biblioteczka
200 35 161
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (10)

Ulubione cytaty (106)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd