Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,39 (987 ocen i 66 opinii) Zobacz oceny
10
88
9
186
8
200
7
262
6
140
5
65
4
18
3
20
2
5
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Доктор Живаго
data wydania
ISBN
978-83-60717-66-0
liczba stron
647
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Andrzej

W „Doktorze Żywago” pokazane jest życie pod komunistycznym reżimem Rosji czasu rewolucji i wojny domowej. Tytułowy Doktor to rosyjski inteligent: lekarz i poeta, który próbuje odnaleźć się w dyktaturze proletariatu. Sytuacja polityczna komplikuje jego życie osobiste. Książkę odczytywano jako krytykę systemu sowieckiego. Władze uznały ją za antyradziecką i uniemożliwiły Pasternakowi przyjęcie...

W „Doktorze Żywago” pokazane jest życie pod komunistycznym reżimem Rosji czasu rewolucji i wojny domowej. Tytułowy Doktor to rosyjski inteligent: lekarz i poeta, który próbuje odnaleźć się w dyktaturze proletariatu. Sytuacja polityczna komplikuje jego życie osobiste. Książkę odczytywano jako krytykę systemu sowieckiego. Władze uznały ją za antyradziecką i uniemożliwiły Pasternakowi przyjęcie Nagrody Nobla. Zakazano druku jego utworów, a on sam zyskał sławę dysydenta. Powieść ukazała się w kraju pisarza wiele lat po jego śmierci – pod koniec lat 80. Amerykański film nakręcony na jego podstawie nagrodzono w 1966 r. kilkoma Oscarami.

 

źródło opisu: Okładka

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 223
Magdalena Nowakowska | 2013-10-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 października 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Doktor Żywago Borysa Pasternaka – zagubieni w rewolucji
Nie ukrywam, że do sięgnięcia po tę książkę zachęciła mnie obejrzana kilka lat temu ekranizacja. Powolna, nieco leniwa akcja Doktora Żywago ma swój urok, tak jak z pewnością mają urok nieprzebyte lasy i dziewicze tereny północnej Rosji.
To nie jest powieść o lekarzu. To powieść o rewolucji. O tym, że jest to nieposkromiona siła, która rozdziela rodziny, krzywdzi dzieci i kaleczy dorosłych. Która nie pozwala kochać, a tych co kochają – brutalnie rozdziela. Narrator prowadzi czytelnika obok Jurija Andriejewicza – od jego dzieciństwa aż do śmierci. Narracja ukazuje trudy podróży, tęsknotę rozłąki i miłość, która nie powinna się wydarzyć. W tym wszystkim są żywi bohaterowie – osierocony Jura i wcześnie skrzywdzona Lara. Poznają się, ich losy jakiś czas toczą się niezależnie, ale blisko siebie. Stają się sobie coraz bliżsi, choć oboje pozostają w małżeństwie z innymi osobami. Z osobami, które także kochają. W tej powieści można przekonać się, jak wiele odcieni kryje się pod słowem miłość. Jest w niej namiętność, jest przywiązanie, jest szczera potrzeba poszukiwania drugiej osoby. Jednak Rosja to wielki kraj. Dlatego te poszukiwania najczęściej kończą się bezskutecznie.
Jurij Żywago to młody człowiek, którego rewolucja oddaliła kilkakrotnie od najbliższych mu osób. Przebywa z nimi chwilę – jakby po to, by mieć za kim tęsknić. Trafia jako zakładnik do bandy partyzantów, wraca piechotą do miejscowości, w której pozostawił ukochaną kobietę. To inteligent, który rozumie procesy rządzące socjalizmem i całkowicie się ich wypiera, gdy widzi, jak straszne zbierają żniwo. I jak złamały jego własne życie. Pogubił się w tym wszystkim. Nie odnalazł się zawodowo, a i w uczuciach stracił wszystko. Przez życie Żywagi przewinęła się jego największa namiętność – Larysa Fiodorowna, z którą nie mógł być szczęśliwy, bo wciąż myślał o pozostawionej gdzieś daleko żonie z dwojgiem dzieci. Żonie, którą także kochał. Na koniec książki czytelnik dowiaduje się, że w jego życiu będzie jeszcze jedna kobieta, Marina, która już nie mogła tchnąć życia w chorego fizycznie i umęczonego psychicznie doktora.
Ostatnie zdania powieści dzieją się podczas drugiej wojny światowej. Analogia do rewolucji narzuca się sama. Znów odgórne, bezosobowe decyzje determinują los ludzi, którzy po prostu chcą odnaleźć swoje miejsce w świecie. Autor, który nigdy nie odebrał Nagrody Nobla za tę powieść, nie diagnozuje wprost. Nie przewiduje, nie wybiega w przeszłość z obawy przed teraźniejszością. Takie kurczowe trzymanie się tego, co dzieje się tu i teraz jest w tej powieści znamienne. Nie można liczyć na to, że ukochane osoby żyją, a dawne miejsca się zachowały. Lepiej o tym nie myśleć.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Trup w szparagach

Czekam na kolejną książkę Pani Najdenowicz, 'Głośny śmiech' i 'Trup...' - po ich przeczytaniu czuję niedosyt i chcę więcej:) (dosłownie więcej stron b...

zgłoś błąd zgłoś błąd