Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gajka i Jacek Kuroniowie

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne
6,74 (27 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
3
7
14
6
6
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
255
język
polski
dodała
Monika Adamczyk

Takie historie nie zdarzają się już niemal nigdy. Gaja i Jacek Kuroniowie, pierwsza para opozycji demokratycznej w Polsce, legendarna miłość, jaką świadkowie naszej najnowszej historii wspominają do dziś. To opowieść o cenie, jaką trzeba zapłacić za poświęcenie i wolność. Powstała dzięki wspomnieniom rodziny, a także przyjaciół Gai i Jacka: Seweryna Blumsztajna, Ludwiki i Henryka Wujców, Jana...

Takie historie nie zdarzają się już niemal nigdy. Gaja i Jacek Kuroniowie, pierwsza para
opozycji demokratycznej w Polsce, legendarna miłość, jaką świadkowie naszej najnowszej
historii wspominają do dziś.
To opowieść o cenie, jaką trzeba zapłacić za poświęcenie i wolność.
Powstała dzięki wspomnieniom rodziny, a także przyjaciół Gai i Jacka: Seweryna
Blumsztajna, Ludwiki i Henryka Wujców, Jana Lityńskiego. A także dzięki samym zapiskom
Jacka Kuronia i jego przemyśleniom o przeszłości.
W latach młodości połączyła ich wzajemna żarliwa fascynacja ideą wychowania młodzieży.
Później, w epoce nieludzkiego PRL-u, nie zmieniając zasad, w które wierzyli, razem
poświęcili się, by zbudować wolną Polskę. Najpierw Marzec ’68, następnie Komitet Obrony
Robotników, w końcu „Solidarność”. Oboje byli współtwórcami tych wydarzeń, oboje
pomogli tysiącom więzionych, represjonowanych, wykluczonych ze społeczeństwa.
Los ich miłości nigdy nie nagrodził, a tylko kazał im na siebie czekać w rozłące, a wreszcie
tragicznie raz na zawsze rozdzielił. Zanim nastał wolna Polska. Zanim w końcu cały czas
mogliby być razem.

 

źródło opisu: opis od wydawcy

źródło okładki: okładka od wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (57)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 827
Lenalee | 2011-02-09
Przeczytana: 08 lutego 2011

Czytając tę książkę, naszła mnie pewna chwila nostalgii nad tym, co jest naprawdę ważne. Każdy człowiek ma swoje wartości, których stara się przestrzegać. Jedne rzeczy są dla niego bardziej ważne, inne mniej, jednakże wszystkie te zasady wpływają w mniejszym lub większym stopniu na jego osobowość i czynią człowiekiem, którym w danej chwili jest. Ważne jest, aby trzymać się mocno tych wartości, nie opuszczać ich i nie zbaczać z drogi, którą zdecydował się ów człowiek kierować. Doskonałym przykładem takiej wierności własnym zasadom jest Jacek Kuroń, członek opozycji demokratycznej w Polsce, znany nie tylko w naszym kraju, ale ceniony z pewnością również za granicą. Był to człowiek niezłomny, twardo trzymający się uznawanych przez siebie wartości, całym sobą walczącym o wolną Polskę i równouprawnienie. Poświęcił wiele, aby móc osiągnąć cel, który sobie wybrał, ani na moment nie wyrzekł się tego, w co wierzył i przede wszystkim zdziałał naprawdę wiele, dzięki czemu zna i kocha go cała...

książek: 32302
Muminka | 2014-07-14
Przeczytana: 12 lipca 2014

Piękny portret życia rodzinnego i małżeńskiego. Jacek Kuroń, jeden z przywódców antykomunistycznej opozycji, został tutaj „uczłowieczony”. Autorka prześwietla jego młodość i kreśli obraz bezkompromisowego idealisty, początkowo wierzącego w komunistyczne ideały. Był myślicielem radykalnym, za co dwukrotnie wyrzucano go z PZPR a wcześniej z ZMP za samokrytyczne rozliczenie tej organizacji z działalności wychowawczej.
Jako walterowiec wierzył w wartość pracy, rehabilitacji przez pracę, wychowywanie młodzieży, z którą zresztą zawsze miał dobry kontakt. Gajkę- Grażynę poznał właśnie na obozie dla młodzieży, gdzie w wieku lat 20-tu był wychowawcą, a ona 'smarkatą kozą”. Potem jak na Pigmaliona przystało nadał jej imię i ukształtował, wychował sobie na towarzyszkę i powiernicę. Wkrótce po jej maturze się pobrali i stanowili wzorcowe małżeństwo opozycjonistów. We własnym mieszkaniu organizowali odczyty, wykłady, pogadanki. Żona na równi z Kuroniem angażowała się w działalność...

książek: 3126
szczypiorek5 | 2011-03-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 19 marca 2011

Książka o miłości,poświęceniu , szacunku,tęsknocie i rozpaczy. A w tle ostatnich 50 lat naszej historii.
Jacek Kuroń poznał Grażynę Borucką na obozie walterowców w 1955 roku.
Ona miała lat 15, on 21. Dziecko i dorosły mężczyzna. Wychowawca i wychowanka. Mistrz i uczeń. Jego dziewczynka, Gajka , bo to On wymyślił dla Niej to imię.
Książka opisuje historię Państwa Kuroniów, historię ich małżeństwa ,w którym obok miłości na równi była "sprawa".
Nie jest to portret cukierkowy,wyidealizowany. Czytamy o tym jak Gajka dbała o wygląd Jacka, jak zwracała mu uwagę żeby nie mlaskał, nie dłubał w zębach itp. Czytamy o fascynacji Jacka kobietami i tylko jednej, jedynej miłości jaką była Gajka.
To książka o wyjątkowej parze. Wyjątkowej nie tylko dla historii Polski, ale przede wszystkim wyjątkowej w relacjach między sobą, partnerskiej, wspierającej się.
Dwie ,idealnie pasujące do siebie połówki.
Ich życie było wyjątkowo trudne, naznaczone więzieniem, szykanami, wieczną inwigilacją, brakiem pracy...

książek: 527
Olaf | 2014-03-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 marca 2014

Czytałem to w szpitalu. Nie powiem żeby to była najbardziej łagodna książeczka na takie akcje (zważając, że pacjentem nie ja byłem, a dziecko me jedyne, ukochane), ale ok. W między czasie ją "zrobiłem". I tak patrzyłem w tą knige, w między czasie jak moje chore dziecko męczone przez ten szpital w oczach marniało i spało. I tak czytałem, czytałem i nie mogłem uwierzyć co me ślepia widzą. Koleś bawi się w "rewolucjonistę", a babka z dzieckiem sama się buja i utrzymuje cały majdan. Ja jebie ja tu ze strachu nie daje radę, a ten kolo idzie do więzienia, zostawia kobite i dzieciaka, bo idee, bo rewolucja (co kurwa?). I takie dureństwa mi tu wkładaja do bani. Gdyby nie ten szpital, to co innego bym pewnie tu napisał. Ale utopijny socjalista? politowania godne pieprzenie. Bohater? Bez jaj kochani, wyrzucili go z partii, bo jego wizja była tak radykalna, że nawet czerwoni nie wyśnili by nam takiej Północnej Korei jaką by nam zgotował oto opisany autorytet moralno-polityczny. Na nasze...

książek: 26
plazmonik | 2012-03-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 marca 2012

Mam problem z biografiami. Próby dotarcia do kogoś, spojrzenia obiektywnie na życie kogoś innego, kogoś drugiego wydają mi się z góry skazane na niepowodzenie. Przecież nie można powiedzieć nic istotnego, nie widząc, nie czując, nie rozumiejąc.
Tak jest z "Gajką i Jackiem". Jest to szczególna biografia - jej tematem jest uczucie, nie osoby - ale nie jest prawdziwa. Ma też kilka mniej ważnych wad: słabą i niekonsekwentną bibliografię, trochę niepotrzebnego IPNowskiego smrodku, i zbyt dużo epitetów i kwantyfikatorów. Irytujące hasłowe streszczenia rozdziałów na początku, jak z powieści przygodowej oraz płynne przechodzenie autorka między opisami a ocenami.
Jednak przeczytałem książkę jednym tchem chłonąc atmosferę tamtych czasów i postaw, tak niezwykłych i fascynujących, choć trudnych. Nie wiem, czy moja miłość do postaci Jacka Kuronia, i chęć jakiegoś pobycia w jego otoczeniu, wady nie przeszkadzały.
Trochę jak u Gombrowicza: "Powiadamy: ależ to taniocha – i nie możemy się oderwać."

książek: 4983
adorable | 2011-03-22
Przeczytana: 22 marca 2011

Przyznam szczerze, że jeszcze niedawno, słysząc nazwisko "Kuroń", przed oczami stawał mi widziany w telewizji - bardzo wysoki i pulchny mężczyzna smażący kotlety i doprawiający zupy, Maciej Kuroń, syn Jacka i Gajki. Oczywiście, obiło mi się o uszy "coś" chociażby o kuroniówkach, ale nigdy nie zastanawiałam się nad tym dłużej.
Cieszę się bardzo, że ta książka trafiła w moje ręce i sprawiła, że już czytając ją, przeszukiwałam internet w poszukiwaniu większej ilości informacji i myślałam gdzie mogę nabyć jakąkolwiek książkę Jacka Kuronia.
Nie przypominam sobie, abym kiedykolwiek czytała książkę w takiej formie - wypowiedzi 'głównych bohaterów' przeplatane wspomnieniami ich znajomych, przyjaciół i rodziny. Jest to świetnie opisana historia, bardzo dobrze wplatane wątki. Ciężko jest oderwać się od niej, człowiek chce wiedzieć więcej i więcej.
Miłość Gajki i Jacka nie była łatwa i usłana różami. Ich związek przeżył wiele burz, nieoczekiwanych zdarzeń.. jednak nigdy nie rozpadł się, a...

książek: 99
Igor | 2016-11-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2016 rok
książek: 134
mich | 2016-09-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 maja 2016
książek: 371
Dawidja78 | 2016-05-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 maja 2016
książek: 0
| 2016-01-08
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 47 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd