Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Biała Wilczyca

Cykl: Biała Wilczyca (tom 1)
Wydawnictwo: Świat Książki
7,23 (1458 ocen i 235 opinii) Zobacz oceny
10
141
9
180
8
316
7
411
6
215
5
101
4
47
3
36
2
3
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La louve blanche
data wydania
ISBN
9788324715572
liczba stron
477
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Izabela

Jest rok 1917. Ksenia, piętnastoletnia Rosjanka, traci rodziców i ucieka z bolszewickiego Piotrogrodu do Paryża. Spotkanie z Maxem, czarującym, niemieckim fotografem odmieni życie obojga na zawsze. Ta niezapomniana, wielowątkowa historia miłosna rozgrywa się na tle zdarzeń I połowy XX wieku. Czytelnik znajdzie tu grozę rosyjskiej rewolucji i luksus paryskiego „wielkiego świata”, szaloną...

Jest rok 1917. Ksenia, piętnastoletnia Rosjanka, traci rodziców i ucieka z bolszewickiego Piotrogrodu do Paryża. Spotkanie z Maxem, czarującym, niemieckim fotografem odmieni życie obojga na zawsze.

Ta niezapomniana, wielowątkowa historia miłosna rozgrywa się na tle zdarzeń I połowy XX wieku. Czytelnik znajdzie tu grozę rosyjskiej rewolucji i luksus paryskiego „wielkiego świata”, szaloną dekadencję Berlina i narastający koszmar hitleryzmu, piekło wojny i nadzieję na lepszą przyszłość.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 471
Ania Urbańska | 2012-03-28
Na półkach: Przeczytane

Biała Wilczyca i Wszystkie marzenia świata





Książki opowiadają o niesamowitych perypetiach życiowych bohaterów - nam wydają się one przesadzone i nieprawdopodobne, ale wcale takie nie były dla milionów ludzi mających pecha mieszkać w Europie w pierwszej połowie XX wieku. To była ich rzeczywistość, ich nieszczęścia i tragedie.

Opisy miłości Kseni i Maxa są, moim zdaniem, dość infantylne, denerwujące i nieprawdziwe. Nie przemawiały do mnie. Za mało zostawiało to wszystko pola do wyrabiania sobie własnych opinii i rozszyfrowywania pobudek kierujących bohaterami, kiedy postępowali w taki, a nie inny sposób. Do tego całość intrygi jest dość łatwa do przewidzenia, co na pewno bardzo dużo jej odbiera.

Mimo tego "zawodu" uważam, że powieść jest warta przeczytania. Wspaniały jest w niej rys historyczny. Autorka musiała się dobrze przygotować do opisywania najpierw rewolucji bolszewickiej w Rosji, a następnie Niemiec przed i po nastaniu ery Trzeciej Rzeszy. Jeszcze za mało czytałam na ten temat, ale jakoś nie miałam wcześniej możliwości spotkać się z tym, co działo się wtedy w Berlinie ani zobaczyć, jak to wyglądało od wewnątrz. Jedynymi rysami, przez które zaglądałam do tego świata były książki "Kobieta w Berlinie" i "Lektor" oraz kilka filmów, m.in. oglądany niedawno "Good". Lekcje polskiego i historii w szkole ukazywały ten problem głównie z punktu widzenia kraju okupowanego, który od razu widział nazizm jako realne zagrożenie. To, co działo się w Niemczech, jest dla wielu ludzi niczym w porównaniu z tym, co przeżyli ludzie w obozach koncentracyjnych. I na pewno jest w tym sporo racji. Jednak aby mieć pełny obraz piekła, jakie światu zafundowali faszyści i sowieci w czasie drugiej wojny światowej, dobrze jest znać też tragedię ludzi, którzy widzieli, co robią światu ich właśni rodacy i nie mogli nic na to poradzić, bo sami narażali się przez to na śmiertelne niebezpieczeństwo.

Mam wrażenie, że Theresa Révay nie powinna pisać romansów. Jej "Biała wilczyca" bardzo dobrze opisuje losy ludzi w zawieruchach tego świata. Myślę, że dużo lepiej by się ją czytało, gdyby ckliwe opisy miłosne i zupełnie nieprawdopodobne, wręcz śmieszne zbiegi okoliczności, w jakich losy bohaterów splatają się ze sobą zostały zastąpione jeszcze skrupulatniejszym ujmowaniem problemów ludzi, którzy muszą stawiać opór losowi rzucającemu im wyzwania.

Druga część jest lepsza od pierwszej, ponieważ nie ma w niej tak wiele opisów perypetii miłosnych, za to jest pełna bardzo cennych informacji historycznych, napisana jest z polotem i talentem, wchłania w świat powojennego Berlina bez reszty.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zbrodnie prawie doskonałe. Policyjne Archiwum X

Zbrodnie (prawie) doskonałe to zbiór 8 historii opowiadajacych o próbach rozwiązania spraw morderstw przez policyjne Archiwum X. Są to jednostki spec...

zgłoś błąd zgłoś błąd