Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Biała Wilczyca

Cykl: Biała Wilczyca (tom 1)
Wydawnictwo: Świat Książki
7,24 (1380 ocen i 227 opinii) Zobacz oceny
10
133
9
174
8
297
7
391
6
201
5
98
4
43
3
32
2
3
1
8
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La louve blanche
data wydania
ISBN
9788324715572
liczba stron
477
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Izabela

Jest rok 1917. Ksenia, piętnastoletnia Rosjanka, traci rodziców i ucieka z bolszewickiego Piotrogrodu do Paryża. Spotkanie z Maxem, czarującym, niemieckim fotografem odmieni życie obojga na zawsze. Ta niezapomniana, wielowątkowa historia miłosna rozgrywa się na tle zdarzeń I połowy XX wieku. Czytelnik znajdzie tu grozę rosyjskiej rewolucji i luksus paryskiego „wielkiego świata”, szaloną...

Jest rok 1917. Ksenia, piętnastoletnia Rosjanka, traci rodziców i ucieka z bolszewickiego Piotrogrodu do Paryża. Spotkanie z Maxem, czarującym, niemieckim fotografem odmieni życie obojga na zawsze.

Ta niezapomniana, wielowątkowa historia miłosna rozgrywa się na tle zdarzeń I połowy XX wieku. Czytelnik znajdzie tu grozę rosyjskiej rewolucji i luksus paryskiego „wielkiego świata”, szaloną dekadencję Berlina i narastający koszmar hitleryzmu, piekło wojny i nadzieję na lepszą przyszłość.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 312
jusia1986 | 2013-10-15
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 15 października 2013

Po "Białą Wilczycę" jak to ze mną bywa sięgnęłam przez czysty przypadek. Opis z tyłu książki bardzo mnie zainteresował, odniosłam także wrażenie, że ta książka, fabułą przypomina mojego ulubionego "Jeźdźca miedzianego" co też potwierdził napis na górze strony tytułowej. Myślę, że gdybym miała więcej czasu skończyłabym czytać "Wilczycę" znacznie szybciej, ale nadmiar obowiązków spraw zrobił swoje. Jednakże ostatnie sto stron postanowiłam dokończyć za jednym posiedzeniem, pomimo faktu, że była już późna noc.

Główna bohaterka Ksenia Fiodorowna wzbudzała we mnie różne odczucia. Była to mieszanka ogromnej sympatii ze złością na główną bohaterkę. Niektóre jej decyzje kompletnie mi nie odpowiadały, ale niewątpliwie, pomimo wielu wahań bohaterka ta zasługuje na szacunek. Jej hard ducha, niesamowita siła psychiczna ukazała kobietę tamtych czasów, nie jako bezpłciową pannę, która biega od przyjęcia do przyjęcia i jedynym jej celem życiowym jest zaliczenie jak największej liczby zabaw, ale silną młodą kobietę, która walczy o to, aby jej bliscy mogli spokojnie żyć i w miarę możliwości cieszyć się tym życiem.

Uczucie łączące tę Rosjankę z Niemieckim fotografem było bardzo interesująco pokazane. Jednakże dla mnie nie było ono najważniejsze w tej książce. Nie mogę stwierdzić, że czekałam z utęsknieniem na ich spotkania, gdyż jak dla mnie ten wątek był tłem dla wydarzeń bardziej dla mnie emocjonujących. Wątek I wojny światowej, później pozornego spokoju, a następnie kolejnej wojny światowej bardzo mi się podobał.Autorka idealnie połączyła fikcję z elementami realizmu. Nie jestem historykiem i nie mam pojęcia, czy wszystkie szczegóły przez nią opisane są idealne ze stanem faktycznym, ale mogę stwierdzić, że wprost idealnie splotła ze sobą powieść z historią. Max i Ksenia razem nie wzbudzali we mnie takiego uczucia, gdy działali samotnie. Oboje mieli silne charaktery, wrażliwość i nie potrafili patrzeć na otaczający ich okrutny świat. Niewątpliwie to urzekło mnie najbardziej.

Postaci drugoplanowe, też były idealnie rozpisane. Bardzo przeżywałam to co spotkało Sarę Lindner i jej rodzinę. Ale także innych ludzi, którzy nie zaliczali się do "szczęśliwców" mogących o sobie powiedzieć, iż są Aryjczykami. Czytając książkę i przecież znając historię, w człowieku narastało napięcie. Nie może być zgody na czyny takich ludzi jak Adolf Hitler. Tyle niepotrzebnych cierpień mogło być zaoszczędzonych, gdyby ludzie byli tolerancyjni i nie dali wiary w słowa furiatów.

"Biała wilczyca" porusza przede wszystkim wątki historyczne, wplatając między nie wątek miłosny, który jest dopełnieniem książki. Bohaterowie, to postaci z krwi i kości. Pełni sprzeczności i chęci pomocy innym, nie mogący jednak momentami radzić sobie z samymi sobą.
Ciekawa jestem losów Kseni, Maxa i reszty bohaterów, dlatego tym prędzej zamierzam przeczytać drugą część "Wszystkie marzenia świata".
Powieść ta mnie nie zawiodła. Była niebywale wciągająca.Polecam ją wszystkim.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Między wierszami

Zapowiadało się dobrze, początek wciągający lecz im dalej w las tym nużąco i męcząco. Sama idea książki fajna . Dla mnie na jeden raz lecz nie powiem...

zgłoś błąd zgłoś błąd