Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nasza klasa. Historia w XIV lekcjach

Seria: Dramaty do czytania
Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria
7,5 (548 ocen i 47 opinii) Zobacz oceny
10
40
9
117
8
116
7
171
6
59
5
24
4
6
3
9
2
3
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374539562
liczba stron
108
język
polski
dodał
Karol

Nasza klasa – historia dziesięciu uczniów z jednej klasy – Polaków i Żydów – opowiedziana od roku 1925 aż po współczesność. Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem niemieckie wojsko. Antysemityzm wybucha w serii gwałtów, morderstw, tortur i kulminuje w masowym...

Nasza klasa – historia dziesięciu uczniów z jednej klasy – Polaków i Żydów – opowiedziana od roku 1925 aż po współczesność. Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem niemieckie wojsko. Antysemityzm wybucha w serii gwałtów, morderstw, tortur i kulminuje w masowym pogromie. Niemal wszyscy miejscowi Żydzi giną spaleni w stodole albo zamordowani na rynku. Nielicznym udaje się cudem przeżyć. Przemoc nie ustępuje wraz z zakończeniem wojny. Zaczyna się rozliczanie przeszłości, której tak naprawdę rozliczyć się nie da. Nasza klasa to wstrząsająca opowieść o skomplikowanych relacjach polsko-żydowskich w XX wieku, o zbiorowej winie, o prawdzie, która okazuje się nikomu niepotrzebna, oraz o historii, której nie da się osądzić, odtworzyć ani nawet wytłumaczyć.

Prapremiera Naszej klasy odbyła się 23 września 2009 w prestiżowym The National Theatre w Londynie (Our Class, przekł. Ryan Craig, reż Bijan Sheibani). Sztuka miała bardzo dobre recenzje i wznieciła w Wielkiej Brytanii gorącą dyskusję.

 

źródło opisu: terytoria.com.pl

źródło okładki: terytoria.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3396
jusola | 2010-11-02
Na półkach: 2010, Przeczytane, W domu
Przeczytana: 25 października 2010

Niełatwy ten dramat, niełatwy dramaturgicznie, jak i treściowo. Tadeusz Słobodzianek na pustej scenie ustawił obok siebie 10 osób (3 kobiety i 7 mężczyzn), które będą tak stać, niezależnie od tego, co dziać się będzie w świecie dramatu – niezależnie od tego, czy jeszcze żyją, czy już nie, a może nawet pomimo tego. Bo bohaterowie tworzą „nasza klasę”, złączeni są więc nierozerwalnym – paradoksalnie- poczuciem wspólnoty wynikającym z zasiadania w jednej ławie, wspólnych wygłupów, piosenek, które śpiewać uparcie będą podczas kolejnych lekcji odsłaniających drogi ich życia. Rozmawiać będą ze sobą, żywi i umarli, by wzajemnie wytłumaczyć sobie, co się stało, co się działo, by dotrzeć do prawdy o wspólnym losie – jak echo powraca pytanie z listów emigranta Abrama: Co w Naszej Klasie? A w klasie dzieje się dużo, jedni stają po stronie Sowietów, inni przeciw nim się buntują i angażują w działania opozycyjne, które ci pierwsi będą zwalczać metodami charakterystycznymi dla aparatu władzy komunistycznej. Będą i apologeci Marszałka, i gorliwi chrześcijanie, będą w końcu ci, co z Niemcami, przeciw Niemcom i za Niemców… rozprawiać się będą z wrogami, Żydami, kolegami z klasy. Choć oczywiście będą i ci, co Żydów uratują, by za kilkanaście lat wystąpić w telewizji, budować pomniki, korzystać z żydowsko-amerykańskich dollars. O, niektórym dane będzie zasmakować nawet Ameryki i obiecanego Izraela. Życie osobiste też będą mieć interesujące: miłości, romanse, małżeństwa, gwałty, choroby, nawet śmiertelne, bo nieuleczalne – jest o czym opowiadać w „naszej klasie”. Jeden z bohaterów napisze w liście do drugiego: „to wszystko jest nie do opisania co spotkało nasza ojczyznę Polskę nasz naród umęczony naszą klasę”1.
No rzeczywiście, nie do opisania. A ja im więcej piszę i myślę, tym bardziej ogarnia mnie złość? żal?, bo może, jeśli odjąć z nas, Polaków, odium narodu wybranego, narodu misyjnie cierpiącego w imię idei wolności wszechnarodów, to zostaniemy tacy, jak nas pokazuje Słobodzianek: z myślą i poczuciem krzywdy: spotkało mnie nieszczęście, machający: Już przestań. Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr!2. Zostaniemy z niewygodną prawdą o nas samych, z którą przecież nie wiadomo co zrobić. Uznać? Zaprzeczyć?
A punkt wyjścia był przecież inny: Chciałbym być szewcem, chciałbym być strażakiem, lekarzem, nauczycielem, furmanem, wojskowym, krawcową, artystką filmową, pilotem. Jakoś nikt nie chciał być gwałcicielem, konfidentem, mordercą. Nie chciał, i co z tego? Dobrymi chęciami piekło wybrukowane.

.....................


1. T.Słobodzianek, Nasza klasa, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2009, s. 71.
2. Ibidem, s. 93.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miedzianka. Historia znikania

przesłuchałem i mam jeden wniosek - woow pozytywne wwoww na upartego i z przymrużeniem oka można powiedzieć, że to bardzo dobra historyczna monog...

zgłoś błąd zgłoś błąd