Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,14 (63 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
4
8
11
7
23
6
12
5
1
4
3
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-7337-613-5
liczba stron
308
słowa kluczowe
Owoc, żywot
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Cathhhy

„Owoc żywota twego” jest przejmującą opowieścią o ludzkich losach, splecionych miłością i nienawiścią, wiernością i zdradą, ale i miłosierdziem, i wybaczeniem. Bo tak naprawdę „nie ma ludzi złych, są tylko nieszczęśliwi”, jak mówi jeden z bohaterów powieści. I takie jest właśnie jej przesłanie. Jezu, jakie to do samego sedna poruszające.(...) Nie wiem jak mogła mi się spodobać taka książka....

„Owoc żywota twego” jest przejmującą opowieścią o ludzkich losach, splecionych miłością i nienawiścią, wiernością i zdradą, ale i miłosierdziem, i wybaczeniem. Bo tak naprawdę „nie ma ludzi złych, są tylko nieszczęśliwi”, jak mówi jeden z bohaterów powieści. I takie jest właśnie jej przesłanie.
Jezu, jakie to do samego sedna poruszające.(...) Nie wiem jak mogła mi się spodobać taka książka. Wiem, że MUSIAŁA. K. Malinowski.
Powieść „Owoc żywota twego” Ewy Ostrowskiej to saga o wiejskiej przemocy - tej realnej, przejawiającej się w biciu czy nawet zabijaniu, i tej symbolicznej, wyrażającej się w upokarzaniu, odtrącaniu czy pogardzie. Poruszająca, a momentami przerażająca historia o poszukiwaniu uznania, o kobiecej drodze do społecznego znaczenia. Przemysław Czapliński.
Gorzki to owoc, który podaje nam Ostrowska, ale boleśnie prawdziwy. To literatura surowej ziemi i gorącego mięsa. Porażające misterium ludzkiej zawiści, która tutaj traci swój uniwersalny charakter i staje się polskim znakiem rozpoznawczym. Ostrowska nie szczędzi nam prawdy o nas. Ułomności przez nią demaskowane są charakterystyczne nie tylko dla środowisk wiejskich. Daniel Odija.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (201)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1109
Anuszka | 2014-01-26
Przeczytana: 17 listopada 2011

Wstrząsająca naturalistyczna proza nurtu chłopskiego, obnażająca okrutny obraz wsi polskiej okresu PRLu.

Historia kobiety, będącej na dnie społecznej hierarchii wiejskiej, która dzięki ciężkiej, mozolnej pracy i sile charakteru opartej na uporze i zawziętości „dochrapała się swego”.

Historia matki poświęcającej całe swoje życie i zdrowie dla jedynego dziecka, po to by miało lepiej niż ona.

Mozaika charakterów ludzkich, od zawiści po empatię.

Dla mnie arcydzieło polskiej literatury współczesnej. POLECAM WSZYSTKIM!

książek: 242
wieśka | 2012-02-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2010 rok

Książka nie jest prosta ale bardzo ciekawie napisana , wymaga skupienia . Próba zrozumienia bohaterki ,jej intencji nie jest łatwa . Obraz ludzkiej podłości , która nie ma granic przejmuje do szpiku . Polska wieś i prawdziwe życie na niej w ciężkiej pracy ponad wszystko.Miłość matczyna bez graniczna do bólu ..?.do śmierci.?Czy można wytyczyć granice oddanej miłości ,poświęcenia...a może trzeba? żeby nie zatracić się w rozumowaniu bo taka miłość krzywdzi nas i innych my dajemy wszystko a inni biorą nie dając nic bo myślą że tak ma być, zatracamy się ,zmieniamy wartości ze nie potrzebujemy nic dla siebie . Refleksje które mnie "dopadły" przy czytaniu tej powieść są bardzo głębokie może kogoś zniechęcą ale zachęcam do spróbowania a czasem trud się opłaci, opowieść ta pozostała na długo w mej pamięci i nawet dziś wspominam ją z sentymentem.

książek: 22
miauczyńska | 2013-08-24
Na półkach: Przeczytane

Książka z gatunku takich, w które włazi się całym sobą, mózgiem, paznokciami, każdym nerwem. Kolejna, aczkolwiek nieliczna z takich,w których pokazany świat jest brutalny, ale nie chce się z niego wychodzić. Książka, która wstrząsa, wyciska autentyczne łzy i zostawia człowieka z ciężką duszą. To lubię...

książek: 318
Renata | 2011-01-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Bardzo mocna, poruszająca powieść. Autorka prezentuje życie mieszkańców pewnej wsi pegeerowskiej, niestety nie sielskie.. Chciałoby się wykrzyczeć: "Przecież to nieprawda, tak ludzie nie żyli! Ludzie nie są taaacy dla siebie!"
W książce zostało brutalnie pokazane, co z człowiekiem robi nienawiść, zawiść..

książek: 333
Nikto | 2013-10-14
Przeczytana: 11 października 2013

Książka z gatunku tych co to '' ryją beret '' jak mawia ''owoc żywota mego ''....Trudna i nie dla każdego i ciężko wychodzi się z tej ...'' wsi ''

książek: 3235
kinga | 2011-09-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 września 2011

"Bo ludzie, jak ludzie, plotą zawsze, a tym bardziej wtedy, gdy się im ktoś wymyka spod kontroli."

Owoc żywota - czyli potomstwo. W książce Ewy Ostrowskiej owocem Głupiej Kazieczki jest Katarzyna Małomówna, której to spowiedź na kartach powieści czytamy. Niezwykła postać, była nikim, wiejskim "śmieciem", ale dzięki swej pracy, wytrwałości i marzeniom (a także pomocy Prezesa) doszła do "bogactwa" (oczywiście, jak na realia opisanej wsi). Jej marzeniem było uszczęśliwić swój owoc - syna Janka:

"Ona chce, pragnie, aby jej syn miał białe dłonie, niespracowane, bez odcisków."

Gdy wydaje się, że spełnia swe pragnienie, ma już dość pokaźne gospodarstwo, powodzi jej się lepiej niż innym, rosną też jej wymagania:

"Przysięgam ci, synu, że zbuduję ci pałac, i przysięgam, że będziesz żył jak pan, a twoje ręce pozostaną białe, bo nie dam im stwardnieć w odciskach. I będziesz najśliczniejszy, najmądrzejszy, najbogatszy, gdyż ty nawet nie wiesz, synu, jaka potrafię być silna."

Wraz...

książek: 90
vixen39 | 2015-10-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 marca 2014

Moja pozycja numer jeden tej autorki, i dowód na jej mistrzostwo, Język jakim pisze powoduje, że ja czuję , ze to mówią ludzie z głębokiej prowincji , w czasach wojny i tuz po. Dla mnie mistrzostwo.
Pozycja na poły naturalistyczna ( ja lubię Zolę), dla niektórych to mocna i przygnębiająca lektura. Dla mnie uczta literacka - unikat na naszym rynku wydawniczym, a dla mnie autorka mimo licznych nagród i tak niedoceniona.

książek: 109
Sylwia | 2011-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 listopada 2011

ksiazka hmmmm trzeba przeczytac zeby oceniac,poniewaz na kazdej osobie ksiazka wywola inne emocje. Ewa Ostrowska mistrzyni w poruszaniu motywu kobiety, polecam jej ksiazki

książek: 317
manfred | 2011-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

dość ciężka,ale daje do myślenia

książek: 10
monika | 2015-06-05
Na półkach: Przeczytane

wspaniała

zobacz kolejne z 191 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd