Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Rysiek

Rysiek

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
In Rock Music Press
data wydania
ISBN
83-86365-28-5
liczba stron
266
słowa kluczowe
Dżem, Ryszard Riedel, blues
język
polski
typ
papier
7,31 (479 ocen i 51 opinii)

Opis książki

Książka opisuje jak żył i umarł Rysiek Riedel, jakim był dzieckiem i uczniem, przedstawia jego konflikt z ojcem, jak i kiedy zaczął śpiewać, jak wyglądała jego legendarna przyjaźń ze "Skibą". Książka zawiera 12 dotąd nigdzie nie publikowanych tekstów Ryszarda Riedla.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1537
Booka | 2011-08-11
Przeczytana: 04 marca 2011

Dobra książka autobiograficzna o jednym z lepszych rodzimych muzyków. Spojrzenie na artystę oczami jego przyjaciół i bliskich (między innymi żony i jego dzieci). Zapis wspomnień tych, którzy przebywali z nim na co dzień.
Pozycja warta uwagi. Nie tylko dla największych fanów Dżemu.

książek: 306
Agnieszka | 2013-10-04
Przeczytana: 04 października 2013

Jakiś czas temu postanowiłam kupić tę książkę, ponieważ jestem wielką fanką bohatera tej biografii jak i zespołu Dżem. Dodatkowym plusem jej zakupu była dołączona do niej płyta CD z niepublikowanymi dotąd utworami. Wiele prywatnych zdjęć i ręcznie pisanych tekstów Riedla to perełka dla wielbicieli twórczości wokalisty.
Biografia Ryszarda Riedla wzbogacona jest także o jego rysunki, zdjęcia prywatne rodziny, interpretacje piosenek, relacje żony, przyjaciół i jego własne wypowiedzi.
Riedel był postacią tragiczną. Ot, klasyczny wzorzec bohatera dążącego do samozagłady. Z jednej strony kochał życie, żonę, syna, z drugiej - nałóg okazał się silniejszy i pokonał Ryśka i jego najbliższych.

Książka zawiera także wiele wesołych, humorystycznych i wzruszających anegdot z życia zespołu i samego wokalisty.
Polecam tę biografię fanom Dżemu, bo ta książka to nasz swojski Rysiek z całym majdanem swoich wad i zalet.
Obowiązkowa pozycja dla ludzi kochających Dżem, wielbiących twórczość Ryszarda Riedla...

książek: 26
anglers | 2014-06-05
Na półkach: Przeczytane

Myślę, że każdy fan Ryśka Riedla powinien tę książkę przeczytać. Zawarte w niej są dwa oblicza lidera Dżemu.Pierwsze-człowieka bardzo wrażliwego, niezwykle utalentowanego, kochającego ludzi i co najważniejsze potrafiącego śpiewać sercem i całą swoją duszą. Rzadko się to zdarza współczesnym artystom.Z drugiej strony człowieka przegranego przez swój nałóg, bez silnego charakteru i bez zobowiązań podchodzącego do życia, przez co wyrządza swoim najbliższym ogromny zawód i krzywdę. Co prawda poddawał się kilka razy leczeniu odwykowemu ale bez sukcesów, zabrakło wiary w siebie. Ogólnie książkę jest wciągająca, czyta się bardzo lekko Zawiera dużą dawkę humoru i jest życiorysem lidera.

książek: 111

Książkę "łyka" się w jeden dzień. Napisana lekko, prostym językiem. Szkoda tylko że nie ma przytoczonego fragmenty o tym jak Rysiek przestrzega przed narkotykami ale to tylko mały minusik. Oczywiście mało Dżemu jest w książce ale to zrozumiałe bo w końcu to "Rysiek". Z łezką w oku czyta się te anegdoty, wspomnienia. Nie jestem jakimś ogromnym fanem Dżemu ale zespół uwielbiam. Nie miałem też pojęcia o Anecie, nie byłem też świadomy jak bardzo Riedel unikał gwiazdorstwa, że było mu to obce. Szkoda że taka krótka. Nie tylko dla fanów muzyki Dżemu.

książek: 606
Renata | 2011-01-11
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2010

co tu dużo pisać.. cały Rysio Riedel. książka o jego życiu, podzielona na poszczególne okresy i strefy życia. dzieciństwo, małżeństwo, kariera, uzależnienie... świetnie się czyta, dobrze napisana. gorąco polecam.

książek: 515
Kinga | 2012-09-25
Przeczytana: 25 września 2012

Z muzyką Dżemu, chcąc nie chcąc, się wychowywałam. Z czasem ją pokochałam. I na postać Ryśka patrzyłam wyłącznie przez pryzmat jego muzyki, jego niesamowitego głosu, nie zdawałam sobie sprawy z tego jakim był człowiekiem, nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Prawdopodobnie dlatego książka ta zadziwiła mnie nie jeden raz. Spodziewałam się historii gwiazdy upadającej na narkomańskie dno przez wpływ show biznesu, kariery, ludzi, pieniędzy. Tymczasem ujrzałam obraz człowieka skazanego na to dno od samego początku.

„Chciał skonstruować swoje życie wolne od przymusu, rygoru, obowiązku. Nie wiedział, że to jest niemożliwe.” Rysiek - człowiek wierzący w możliwość bycia całkowicie wolnym. To tak dziecinne, tak naiwne, że musiało nie wyjść. I niestety nie wyszło.

Książka momentami lekko chaotyczna, ale to nic. Czytana przy dźwiękach utworów Dżemu i głosu Ryśka wprawia wielokrotnie w zadumę, czasem w osłupienie. Jest warta przeczytania. Zawiera wiele ciekawostek na temat nie tylko życia Riedl...

książek: 449
Monika | 2014-07-09
Przeczytana: 09 lipca 2014

Książka na jeden dzień. Czyta się szybko, nie wiem czy mogę powiedzieć, że przyjemnie, bo w sumie jest to historia tragiczna. Aż mi się łza w oku zakręciła, gdy nie pozwolono, a raczej odradzono Sebastianowi pożegnania z ojcem, bo nie wyglądał dobrze po reanimacji. Potem wzburzenie i niedowierzanie jak "fani" mogli zbezcześcić grób swojego idola. Razem z zespołem przeżywałam złość i bezradność wobec wyboru, jakże trefnego wyboru Ryśka.
"Trefne karty rozdał los, więc przegrałeś partię z nim, a życie toczyło się dalej"

książek: 81
piosyl | 2014-02-04
Na półkach: 2013, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 12 stycznia 2014

Ryszard Riedel to postać dość kontrowersyjna: dla jednych wzór, dla innych antybohater. W jednym zgadzają się wszyscy - miał głos jedyny w swoim rodzaju. Przypuszczam, że ciężko znaleźć osobę w Polsce która by nie znała choć jednej piosenki grupy Dżem, którą zaśpiewał Rysiek. Większość ludzi jednak nie interesuje więcej nic ponadto, co Riedel przekazuję swym głosem, tą niesamowitą moc.

Z książki dowiadujemy się więcej o nim samym. Autor wplata wiele wypowiedzi osób z jego najbliższego grona, co bardzo dodaje jej realizmu. Ciekawe, czasem śmieszne, a czasem bardzo smutne fakty z życia przybliżają nam obraz człowieka-legendy.
Można popuścić wodze fantazji gdzie byłby dzisiaj Rysiek, gdyby wkładał więcej wysiłku w "swoje śpiewanie" i "budowanie życia". Choć, czy nawet jeśli na szczytach, to czy na pewno byłoby "Jego miejsce"?

Po przeczytaniu książki zastanawiam się gdzie są granicę między poszukiwaniem swojego miejsca w życiu, zachowaniem własnej przestrzeni i wolności, a...właśnie pr...

książek: 159
Honda | 2011-07-29
Przeczytana: 28 lipca 2011

Rysiek Riedel. Każdy, kto usłyszy te imię i nazwisko od razu kojarzy również zespół Dżem. W następnej kolejności piosenki typu "Whisky", "Skazany na bluesa", "Czerwony jak cegła". Potem kojarzą się narkotyki, a w następstwie śmierć.
Bo taka jest prawda. Jednak dzięki tej książce można dowiedzieć się wielu innych rzeczy o wspaniałym Ryśku. Czytając tę lekturę, w wielu sytuacjach po prostu nie rozumiałam jego zachowania. Dlaczego tak robił? Jaki instynkt nim kierował? Czy w ogóle nie liczył się z konsekwencjami swoich czynów? "A on po prostu taki był" - opowiadają jego znajomi z dzieciństwa, starsza siostra, matka, koledzy z zespołu, żona - Gola.
Rysiek miał swój świat, w nim on dyktował zasady. Nie liczył się zbytnio ze zdaniem innych. Bardzo chciałabym wiedzieć, co działo się w jego głowie.

Książka opatrzona w rękopisy niektórych z piosenek, które "Rygiel" napisał, jest także wiele zdjęć z jego dzieciństwa, okresu dojrzewania, i - czego pominąć nie można - z życia zespołu.
Polecam...

książek: 1816
Cecylia | 2014-02-02
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 02 lutego 2014

Dobrze napisana biografia, nie koloryzuje, ale też nie jest, na szczęście, totalnie suchą relacją. napisana z polotem.
Przedstawia życie Ryśka z perspektywy wielu osób, jego przyjaciół, rodziny. Przedstawia go jako niezwykłego artystę i jako wrażliwego, choć bardzo pogubionego człowieka. Jedno trzeba mu oddać: zawsze pozostawał sobą, był naturalny, nikogo nie udawał.
"Tacy jak on nigdy nie umierają".


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jorge Bucay
    68. rocznica
    urodzin
    Zawsze uważałem, że najpiękniejszą odpowiedzią na "Bardzo cię kocham" jest zdanie: "A ja czuję się bardzo kochana".
  • Krzysztof Daukszewicz
    67. rocznica
    urodzin
  • Hanka Lemańska
    55. rocznica
    urodzin
    Facet jak facet, dwie ręce, dwie nogi, głowa od góry.
  • Fiodor Dostojewski
    193. rocznica
    urodzin
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Maria Kuncewiczowa
    119. rocznica
    urodzin
    ...jakże ja będę umierać, kiedy nie żyłam ja wcale?
  • Chris Claremont
    64. rocznica
    urodzin
  • Philip Craig Russell
    63. rocznica
    urodzin
  • Joseph Campbell
    27. rocznica
    śmierci
    [...] jeśli idziesz za tym, co cię uszczęśliwia, to jakbyś podążał jakimś szlakiem, który istniał od zawsze, czekał na ciebie, i że życie, które właśnie przeżywasz, jest tym, które było ci jakoś pisane.
  • Michael Palmer
    1. rocznica
    śmierci
    Każde równanie zawierające czynnik ludzki jest nierozwiązywalne
  • Harry Mulisch
    4. rocznica
    śmierci
    Ważne decyzje zawsze należy podejmować od razu, ponieważ inaczej nic z tego nie wychodzi
  • Wacław Gąsiorowski
    75. rocznica
    śmierci
    -Gadajcie, coście za jedni?!
    –Joanna Żubr, markietanka pierwszej legii, pierwszego batalionu – odparła dumnie baba– A to mój stary niedołęga...
    –Maciej Żubr, podoficer pierwszej legii, pierwszego batalionu, drugiej kompanii! – poprawił chłop.
  • Henryk Niewiadomski
    7. rocznica
    śmierci
    To wpływa na psychikę. Mogę to stwierdzić z całkowitą pewnością. Siedzę już trzy lata odizolowany od żony i trzepię się ręką przez ten cały czas. Jak po roku w więzieniu zobaczyłem, że trzęsie mi się ręka, myślałem początkowo, że to albo na tle nerwowym, albo choroba Parkinsona. Walnąłem konia, od r... pokaż więcej
  • Claude Lévi-Strauss
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd