Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rysiek

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
InRock
data wydania
ISBN
83-86365-28-5
liczba stron
266
słowa kluczowe
Dżem, Ryszard Riedel, blues
język
polski
typ
papier
7,31 (485 ocen i 52 opinie)

Opis książki

Książka opisuje jak żył i umarł Rysiek Riedel, jakim był dzieckiem i uczniem, przedstawia jego konflikt z ojcem, jak i kiedy zaczął śpiewać, jak wyglądała jego legendarna przyjaźń ze "Skibą". Książka zawiera 12 dotąd nigdzie nie publikowanych tekstów Ryszarda Riedla.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 846
awiola | 2015-01-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 stycznia 2015

"Był wielkim artystą. Jest wielkim artystą. Bo tacy jak on nigdy nie umierają".


"Whisky", "Czerwony jak cegła", "List do M" czy "Sen o Victorii" to tylko niektóre, kultowe już kawałki zespołu "Dżem", które na zawsze naznaczone zostały geniuszem Ryszarda Riedla. Mówić o znajomości polskiej współczesnej muzyki i nie znać osoby Ryśka, to jak być Anglikiem i nie wiedzieć kim była grupa "The Beatles". Jego życie to już bowiem historia, o której warto pamiętać, i warto czytać.

Jan Skaradziński to polski dziennikarz muzyczny, absolwent polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, nazywany naczelnym polskim "dżemoznawcą". Jest autorem książek: "Dżem. Ballada o dziwnym zespole" (1994, 2 wyd. 1998, 3 wyd. 2009), "Rysiek" (1999), "Encyklopedia polskiego rocka" (1996, kilka wznowień, współautor: Leszek Gnoiński).

Biografia "Rysiek" została wydana po raz pierwszy w 1999 r., obecne zaś drugie, uzupełnione wydanie zawitało w księgarniach po piętnastu latach, czyli w 2014 r. Książka pierwotnie...

książek: 369
Meszuge | 2014-11-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2014

Książka Skaradzińskiego jest biografią Ryszarda Riedla, autora tekstów oraz wokalisty zespołu Dżem, w pewnym sensie zapewne socjopaty*. Niewątpliwie miał talent – głównie wokalny, ale też i pewną charyzmę, która porywała słuchaczy, uczestników koncertów; ładnie rysował, grał na organkach. Choć występy Dżemu oraz innych kapel, z którymi występował, nie trafiły w mój gust muzyczny (może z drobnymi wyjątkami), to jednak nie mam wątpliwości, że dla polskiej muzyki rozrywkowej i w swoich czasach był kimś wybitnym, porównywalnym może nawet do Czesława Niemena.

Jako człowiek… no, cóż… kompletnie niezdolny do podporządkowania się jakimkolwiek zasadom życia w społeczeństwie. Nie skończył nawet szkoły podstawowej (w dostępnym na YouTube, dokumentalnym filmie „Się macie ludzie” z 2004 roku, matka Ryszarda Riedla mówi, że to cud, że w ogóle nauczył się czytać i pisać). Zafascynowany Indianami, miłośnik westernów. Jeśli, na żądanie ojca, podejmował jakąś pracę, to liczyć ją można było raczej...

książek: 1168
Booka | 2011-08-11
Przeczytana: 04 marca 2011

Dobra książka autobiograficzna o jednym z lepszych rodzimych muzyków. Spojrzenie na artystę oczami jego przyjaciół i bliskich (między innymi żony i jego dzieci). Zapis wspomnień tych, którzy przebywali z nim na co dzień.
Pozycja warta uwagi. Nie tylko dla największych fanów Dżemu.

książek: 308
Agnieszka | 2013-10-04
Przeczytana: 04 października 2013

Jakiś czas temu postanowiłam kupić tę książkę, ponieważ jestem wielką fanką bohatera tej biografii jak i zespołu Dżem. Dodatkowym plusem jej zakupu była dołączona do niej płyta CD z niepublikowanymi dotąd utworami. Wiele prywatnych zdjęć i ręcznie pisanych tekstów Riedla to perełka dla wielbicieli twórczości wokalisty.
Biografia Ryszarda Riedla wzbogacona jest także o jego rysunki, zdjęcia prywatne rodziny, interpretacje piosenek, relacje żony, przyjaciół i jego własne wypowiedzi.
Riedel był postacią tragiczną. Ot, klasyczny wzorzec bohatera dążącego do samozagłady. Z jednej strony kochał życie, żonę, syna, z drugiej - nałóg okazał się silniejszy i pokonał Ryśka i jego najbliższych.

Książka zawiera także wiele wesołych, humorystycznych i wzruszających anegdot z życia zespołu i samego wokalisty.
Polecam tę biografię fanom Dżemu, bo ta książka to nasz swojski Rysiek z całym majdanem swoich wad i zalet.
Obowiązkowa pozycja dla ludzi kochających Dżem, wielbiących twórczość Ryszarda...

książek: 159

Książkę "łyka" się w jeden dzień. Napisana lekko, prostym językiem. Szkoda tylko że nie ma przytoczonego fragmenty o tym jak Rysiek przestrzega przed narkotykami ale to tylko mały minusik. Oczywiście mało Dżemu jest w książce ale to zrozumiałe bo w końcu to "Rysiek". Z łezką w oku czyta się te anegdoty, wspomnienia. Nie jestem jakimś ogromnym fanem Dżemu ale zespół uwielbiam. Nie miałem też pojęcia o Anecie, nie byłem też świadomy jak bardzo Riedel unikał gwiazdorstwa, że było mu to obce. Szkoda że taka krótka. Nie tylko dla fanów muzyki Dżemu.

książek: 33
anglers | 2014-06-05
Na półkach: Przeczytane

Myślę, że każdy fan Ryśka Riedla powinien tę książkę przeczytać. Zawarte w niej są dwa oblicza lidera Dżemu.Pierwsze-człowieka bardzo wrażliwego, niezwykle utalentowanego, kochającego ludzi i co najważniejsze potrafiącego śpiewać sercem i całą swoją duszą. Rzadko się to zdarza współczesnym artystom.Z drugiej strony człowieka przegranego przez swój nałóg, bez silnego charakteru i bez zobowiązań podchodzącego do życia, przez co wyrządza swoim najbliższym ogromny zawód i krzywdę. Co prawda poddawał się kilka razy leczeniu odwykowemu ale bez sukcesów, zabrakło wiary w siebie. Ogólnie książkę jest wciągająca, czyta się bardzo lekko Zawiera dużą dawkę humoru i jest życiorysem lidera.

książek: 171
Mateusz | 2014-11-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 15 listopada 2014

Charyzmatyczny. Wielki na scenie, poza nią już niekoniecznie. Tragiczny w swych życiowych wyborach, postępowaniach. Człowiek mający zdecydowanie więcej wad niż zalet. A jednak w świadomości wielu ludzi postać bezsprzecznie wyjątkowa, a to z tego powodu, że Ryszard Riedel był po prostu bezprecedensowo autentyczny; który swoimi tekstami i ich niepowtarzalną interpretacją potrafił opowiedzieć swoje życie.

Polecam szczególnie uaktualnione, drugie wydanie książki, ponieważ autor w ciągu piętnastu lat od wydania pierwszego dociera do wielu nowych, niepublikowanych nigdzie indziej materiałów dotyczących legendarnego wokalisty Dżemu.

książek: 623
Renata | 2011-01-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: wrzesień 2010

co tu dużo pisać.. cały Rysio Riedel. książka o jego życiu, podzielona na poszczególne okresy i strefy życia. dzieciństwo, małżeństwo, kariera, uzależnienie... świetnie się czyta, dobrze napisana. gorąco polecam.

książek: 562
Kinga | 2012-09-25
Przeczytana: 25 września 2012

Z muzyką Dżemu, chcąc nie chcąc, się wychowywałam. Z czasem ją pokochałam. I na postać Ryśka patrzyłam wyłącznie przez pryzmat jego muzyki, jego niesamowitego głosu, nie zdawałam sobie sprawy z tego jakim był człowiekiem, nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Prawdopodobnie dlatego książka ta zadziwiła mnie nie jeden raz. Spodziewałam się historii gwiazdy upadającej na narkomańskie dno przez wpływ show biznesu, kariery, ludzi, pieniędzy. Tymczasem ujrzałam obraz człowieka skazanego na to dno od samego początku.

„Chciał skonstruować swoje życie wolne od przymusu, rygoru, obowiązku. Nie wiedział, że to jest niemożliwe.” Rysiek - człowiek wierzący w możliwość bycia całkowicie wolnym. To tak dziecinne, tak naiwne, że musiało nie wyjść. I niestety nie wyszło.

Książka momentami lekko chaotyczna, ale to nic. Czytana przy dźwiękach utworów Dżemu i głosu Ryśka wprawia wielokrotnie w zadumę, czasem w osłupienie. Jest warta przeczytania. Zawiera wiele ciekawostek na temat nie tylko życia...

książek: 452
Monika | 2014-07-09
Przeczytana: 09 lipca 2014

Książka na jeden dzień. Czyta się szybko, nie wiem czy mogę powiedzieć, że przyjemnie, bo w sumie jest to historia tragiczna. Aż mi się łza w oku zakręciła, gdy nie pozwolono, a raczej odradzono Sebastianowi pożegnania z ojcem, bo nie wyglądał dobrze po reanimacji. Potem wzburzenie i niedowierzanie jak "fani" mogli zbezcześcić grób swojego idola. Razem z zespołem przeżywałam złość i bezradność wobec wyboru, jakże trefnego wyboru Ryśka.
"Trefne karty rozdał los, więc przegrałeś partię z nim, a życie toczyło się dalej"


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd