Piosenka musi posiadać tekst. I muzykę.

Kompedium wiedzy dla fanów polskiego rocka. Jak się ktoś nim interesuje, to będzie mu się to bardzo fajnie czytało.

Kompedium wiedzy dla fanów polskiego rocka. Jak się ktoś nim interesuje, to będzie mu się to bardzo fajnie czytało.

Kanon polskiej muzyki rozrywkowej – wciąż, mimo przekonujących dowodów dostarczonych przez autorów, mam wątpliwości, czy autorów niektórych z umieszczonych tu utworów zaliczyć w poczet twórców, współtwórców bądź dzierżących kaganek tudzież niosących pochodnię rockandrollowców – , który pozostawał dotąd nieopisany tak pieczołowicie, tak dokładnie i z tak wielowarstwowym researchem, jakiego dokonali Jan Skaradziński i Konrad Wojciechowski.

Książka ta to w istocie biblia dla każdego wielbiciela muzyki, a jej lektura to nie tylko nostalgiczna podróż pełna zaskakującego odkrywania nowych znaczeń i kontekstów ukochanych oraz kultowych klasyków polskiej muzyki popularnej, ale też droga do eksploracji dokonań artystów, których gwiazda rozbłysła na tyle krótko, że dziś niewielu o nich pamięta a przy ich poznawaniu teraz niejednokrotnie można zastygnąć w zachwycie albo porwać się bardziej intensywnym emocjom.

U mnie było tak w przypadku między innymi Klanu i ich "Automatów" oraz "Z brzytwą na poziomki" (opad szczeny i refren chodzący za mną przez tydzień),SBB i "Walkin' Around the Stormy Bay" czy "Memento z banalnym tryptykiem", a także "Tajemniczego świata Mariana" Krzaka, "A na plaży... (Anna)" Rendez-Vous, albo "Piłem z diabłem bruderszaft" Mecha.

Celowo nie wspominam o tym, że dowiecie się tu wszystkiego – albo prawie wszystkiego - lub więcej, niż chcielibyście wiedzieć o bangerach Lady Panka, Perfectu, Dżemu, Lombardu, Republiki, Dezertera, Pidżamy Porno, Maanamu, Budki Suflera (z tych, które teraz pamiętam),bo to oczywista oczywistość.

Prawdziwą i najważniejszą wartością tej książki jest to, że odkrywa te pokłady autentycznych skarbów polskiej muzyki, które pokryła ciężka warstwa patyny, a których wartość i wkład w rozwój polskiego rocka – choćby rock ten dzielił kilka zbiorów wspólnych z szerokim spektrum innych gatunków – jawią się jako niepodważalne.

A my, wielbiciele muzyki, nigdy dotąd nie byliśmy w tak komfortowej sytuacji, że praktycznie każdego utworu i jego kolejnych iteracji możemy doraźnie w trakcie jego "rozszyfrowywania" i interpretacji posłuchać. Co dodatkowo ułatwiają autorzy, nakierowując na wszelkie wykonania i covery – oficjalne i mniej oficjalne – które pojawiły się od ukazania się pierwotnej wersji danego utworu. Tak też polecam doświadczać tej książki, zwłaszcza że usłużni dodali na Spotify listę kompletującą wszystkie omawiane kawałki. Polecam!

Kanon polskiej muzyki rozrywkowej – wciąż, mimo przekonujących dowodów dostarczonych przez autorów, mam wątpliwości, czy autorów niektórych z umieszczonych tu utworów zaliczyć w poczet twórców, współtwórców bądź dzierżących kaganek tudzież niosących pochodnię rockandrollowców – , który pozostawał dotąd nieopisany tak pieczołowicie, tak dokładnie i z tak wielowarstwowym...

Oczywiście nie da wybrać się 200 najważniejszych piosenek rocka tak by wszyscy byli zadowoleni. Nie wiem czy nie byłby lepiej zrobić 200 najważniejszych zespołów polskiego rocka. Opisy czasami ciekawe, a czasami nie. Spora część książki to niepotrzebne metadane np. na jakich składankach znajduj się piosenka, na jakich dvd, itp.

Oczywiście nie da wybrać się 200 najważniejszych piosenek rocka tak by wszyscy byli zadowoleni. Nie wiem czy nie byłby lepiej zrobić 200 najważniejszych zespołów polskiego rocka. Opisy czasami ciekawe, a czasami nie. Spora część książki to niepotrzebne metadane np. na jakich składankach znajduj się piosenka, na jakich dvd, itp.

Książka bardzo obszerna, z historiami wielu polskich hitów.
Miejscami ciekawa, ale w większej części nużąca, na pewno nie wciąga.
Nie zapada w pamięć.
Pomysł mimo wszystko bardzo fajny.

Myślę że gdyby skrócić ją o połowę i wyłuskać creme de la creme wyszło by z tego coś przystępniejsze i ciekawe.

Książka bardzo obszerna, z historiami wielu polskich hitów.
Miejscami ciekawa, ale w większej części nużąca, na pewno nie wciąga.
Nie zapada w pamięć.
Pomysł mimo wszystko bardzo fajny.

Myślę że gdyby skrócić ją o połowę i wyłuskać creme de la creme wyszło by z tego coś przystępniejsze i ciekawe.

Ciekawe, długie opisy wybranych 200 polskich utworów muzycznych uznanych jako kultowe. Niektóre zawierają prawdziwe ciekawostki inne są lekko apodyktyczne, a jeszcze inne bez wyrazu. Ogólne warto się zapoznać z pozycją, ale mimo swojej wielkości nie jest to wyczerpujący zarówno zbiór, jak i opis poszczególnych historii związanych z utworami.

Ciekawe, długie opisy wybranych 200 polskich utworów muzycznych uznanych jako kultowe. Niektóre zawierają prawdziwe ciekawostki inne są lekko apodyktyczne, a jeszcze inne bez wyrazu. Ogólne warto się zapoznać z pozycją, ale mimo swojej wielkości nie jest to wyczerpujący zarówno zbiór, jak i opis poszczególnych historii związanych z utworami.

Oczekiwałem anegdot, barwnych opowieści, nieznanych faktów. Dostałem nudne dywagacje autorów, trochę cytatów, często z drugiej ręki, sporo przeinaczeń (w rozdziale o "12 groszach" Kazika nic się nie zgadza). Za tę cenę spodziewałem się czegoś bardziej wciągającego i wiarygodnego.

Oczekiwałem anegdot, barwnych opowieści, nieznanych faktów. Dostałem nudne dywagacje autorów, trochę cytatów, często z drugiej ręki, sporo przeinaczeń (w rozdziale o "12 groszach" Kazika nic się nie zgadza). Za tę cenę spodziewałem się czegoś bardziej wciągającego i wiarygodnego.