Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kawior i popiół

Tłumaczenie: Marcin Szuster
Wydawnictwo: Świat Książki
7,17 (65 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
7
8
18
7
20
6
8
5
5
4
4
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Caviar and Ashes. A Warsaw Generation's Life and Death in Marxism
data wydania
ISBN
978-83-247-0828-4
liczba stron
512
słowa kluczowe
XX lecie międzywojenne,
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Agnieszka

Uwikłani w swoje czasy. Bohaterami tej pasjonującej podróży intelektualnej, obejmującej lata 1918–1968, są m.in. Tuwim, Słonimski, Broniewski, Wat, Ważyk, Jasieński, Stawar, Stande, Wasilewska... Jak kapryśna i okrutna historia wpłynęła na ich życie, twórczość i dokonywane wybory? Pełna faktów, anegdot, doskonale udokumentowana i błyskotliwie napisana odyseja polskich pisarzy o lewicowych...

Uwikłani w swoje czasy. Bohaterami tej pasjonującej podróży intelektualnej, obejmującej lata 1918–1968, są m.in. Tuwim, Słonimski, Broniewski, Wat, Ważyk, Jasieński, Stawar, Stande, Wasilewska... Jak kapryśna i okrutna historia wpłynęła na ich życie, twórczość i dokonywane wybory? Pełna faktów, anegdot, doskonale udokumentowana i błyskotliwie napisana odyseja polskich pisarzy o lewicowych poglądach – od słynnej przedwojennej kawiarni „Ziemiańska” po stalinowskie więzienia

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (191)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2567
Ela | 2015-01-22
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 22 stycznia 2015

Tak długo zastanawiałam się jak by tu delikatnie napisać, że mi się nie podobało, że w końcu postanowiłam po prostu napisać dlaczego. Chyba za wiele sobie po tej książce obiecywałam, stąd moje rozczarowanie.

Chwytliwy podtytuł „Życie i śmierć pokolenia oczarowanych i rozczarowanych marksizmem” uwiódł mnie natychmiast. Niestety w trakcie lektury nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że autorka założyła sobie tezę, którą należy udowodnić i wiele opinii oraz interpretacji faktów podporządkowała wyłącznie temu, pomijając wydarzenia sprzeczne z założeniem. Przeszkadzała mi też ewidentna tendencyjność (osobiste sympatie?) przy prezentowaniu niektórych postaci. Autorka pozornie nie ocenia swoich bohaterów, ale na przykład Tuwim odmalowany jest wyłącznie w ciemnych barwach, w postępowaniu Broniewskiego prawie wszystko można usprawiedliwić, zaś Wanda Wasilewska – w opisie autorki - to po prostu anioł, nie człowiek. Autorka chyba za bardzo chciała wykazać się wiedzą, dlatego żal jej było...

książek: 43
sylabo | 2015-11-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Autorkę bardziej interesują losy oczarowanych i rozczarowanych– jak w podtytule – niż wyjaśnienie przyczyn „ukąszenia”. Zasadnicza wierność założonego celu, nie wystarcza jednak dociekliwszemu czytelnikowi. Pozycja interesująca merytorycznie, bo lektur z tego zakresu jak na lekarstwo, dlatego też sięgnąłem do lektury. Życie oczarowanych jednoznacznie zmierza do pełnego zatracenia w wielbionej rzeczywistości, odurzenia się nią. Ale skąd owo uwielbienie, czy jest nim bardziej komunizm, jako wyraz dążeń w określonym kierunku, czy raczej poszukiwanie idei niezależnej od treści, która porządkuje życie i obłaskawia lęk. W życiu i śmierci oczarowanych i rozczarowanych brak jest po prostu wyraźnego poglądu autorki, który rozwiązuje – w moim przekonaniu – najważniejszą kwestię tej książki. Nikły wyłom – w tym zakresie - odczytujemy w życiu Broniewskiego, gdy ten, jeszcze wiele lat przed wojną waha się, stawiając na jeden i tylko jeden biegun aby być :„nieśmiertelnym w skutkach swego czynu”...

książek: 1214
nina19 | 2016-02-19
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Znakomita książka. Na dodatek napisana tak dobrze, że czyta się to jak powieść. Uważam, że czasami warto spojrzeć na naszą historię oczami kogoś, kto urodził się i mieszkał za oceanem i komunizm zna tylko z historycznych książek, a nie z opowieści dziadków czy rodziców. Poza tym polubiłam Marci Shore, ponieważ broni postaw Broniewskiego, a ja Broniewskiego uważam za postać tragiczną, a nie - jak to dzisiaj w modzie myśleć - występną. Niechęć do Tuwima (którego bardzo lubię) mogę jej wybaczyć:-).

książek: 988
MsSurrealist | 2010-06-13
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 13 czerwca 2010

Książka Marci Shore, muszę przyznać - nie należy do najłatwiejszych, co wcale nie koliduje z byciem interesującą. Przybliżenie Polakom postaci takich jak Wat, Ważyk, czy bardziej znani Broniewski, Słonimski, Tuwim etc., pozwala zrozumieć ich postępowanie i 'oczarowanie'. Autorka nie poddaje ocenie ich działań, nie usprawiedliwia ich - po prostu przedstawia nam to z ich perspektywy. Jakby niemal całkowicie pomijając zaplecze czasowe, historyczne, (które przecież bardzo chętnie wykorzystujemy umniejszając ich talentom i pomijając ich utwory)pani Shore przenosi nas w czasy zaangażowania poetów w marksizm nie bez dozy zdrowego subiektywizmu, który pomaga nam zrozumieć i polubić tych ludzi.
Osobiście, po zetknięciu się z tym światem wyniosłam zafascynowanie futurystami i skamandrytami a także sporą dawkę wiedzy o epoce :)

książek: 28
Mateusz | 2014-12-28
Na półkach: Przeczytane

Historia intelektualna polskich artystów i myślicieli zauroczonych marksizmem w latach 1918-1968.

Książka Marci Shore opisuje tą część polskiej historii, która jest po 1989 roku bardzo zaniedbana. O ile historia polityczna jest w pełnym rozkwicie (aparat władzy PRL, bezpieka, opozycja, represje polityczne etc) o tyle historia intelektualna jest konsekwentnie zaniedbywana. Wyjątek mogą tu stanowić prace prof. Andrzeja Walickiego. Szkoda, że poza nim musimy sięgać aż po książki amerykańskich uczonych.

„Kawior i popioły” uzmysławia pewną prostą rzecz – historia polskiego komunizmu nie zaczyna się w roku 1944, 1945 ani 1948 oraz nie kończy w 1989. Komunizm nie był do końca ciałem obcym, który zaczął ‘infekować’ nasz kraj wraz z radzieckimi czołgami w latach ’40. Marksizm był wpływowym nurtem intelektualnym z którym solidaryzowała się cała masa polskich intelektualistów II RP i PRL był pod tym względem nie tyle całkiem nowym początkiem, co rozwinięciem ziarna zasianego już po...

książek: 320
Katedra | 2015-06-29
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Pracę Marci Shore przeczytałam już jakiś czas temu. Jednak moje rozczarowanie było tak wielkie, że muszę podzielić się swoją opinią.
Słowo ,,praca" jest tu jak najbardziej adekwatne ponieważ publikacja powstała pierwotnie jako praca, zdaje się doktorska. I to czuje się w każdym zdaniu, naukowa proza bez życia. Gdyby nie to, że jestem Polką i ze szkoły wiem jak barwną epoką było w II RP dwudziestolecie międzywojenne, z książki bym się tego nie dowiedziała. W moim odczuciu tak drętwy styl autorki powoduje, że nawet tak barwny ruch jak futuryści kojarzy mi się ze stertą suchych trocin. Do bólu czułam brak zrozumienia atmosfery tamtych czasów. W porównaniu z takimi np.,,Inklingami'' Humphreya Carpentera, ,,Kawior i popiół'' wypada bardzo słabo.
Podsumowując bardzo przereklamowana książka. Śmiało mogę powiedzieć, że przez ostanie dziesięć lat żadna lektura nie rozczarowała mnie równie mocno.

książek: 24
KubaEr | 2012-05-03
Na półkach: Przeczytane, Maj 2012

Zacząłem czytać 2 maja. Bardzo wymagająca lektura - co chwilę sięgam do przypisów, indeksu nazwisk - ale przypominają mi się szczątkowe informacje z liceum o skamandrytach, futurystach etc. Autorka opisuje to jako fascynującą przygodę - książkę momentami czyta się niczym niezłą powieść. Rozwijająca intelektualnie i przedstawiająca ciekawy i ważny temat, szczególnie dla Polaków (fascynacja marksizmem/socjalizmem/związki z systemem).

książek: 860
Roman Dłużniewski | 2016-11-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 23 listopada 2016

Mnóstwo fascynujących informacji i szczegółów. Kobitka z USA pisze o polskiej literaturze okresu międzywojennego. I to jak pisze! Warto przeczytać, choć Marci opierała się właściwie na jednym rodzaju źródeł.

książek: 932
Meh | 2012-12-17
Na półkach: Reportaż, Przeczytane, historia
Przeczytana: 17 grudnia 2012

Niesamowicie wciągająca książka, a przy tym wyczerpująca i bardzo dokładna. Przeczytałam z ogromną przyjemnością i muszę przyznać, że sądziłam, że moja wiedza w tym temacie jest dość obszerna. Okazało się jednak, że jest wiele rzeczy, których nie miałam pojęcia i dowiadywanie się ich było niezwykle przyjemne. Zdecydowanie polecam!

książek: 1220
catunga | 2013-07-26
Na półkach: Przeczytane, 2013, II RP
Przeczytana: 26 lipca 2013

Pozycja dla historyków literatury. Dla osób, które chcą poznać losy swoich ulubionych pisarzy - niekoniecznie. Dogłębnie omawia programy literackie dwudziestolecia międzywojennego. Nużąca, momentami zawiła. Pewnie wartościowa, ale poszukiwałam czegoś innego.

zobacz kolejne z 181 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd