Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Marcin Kozera i inne opowiadania

Marcin Kozera i inne opowiadania

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
ISBN
9788310118400
liczba stron
112
słowa kluczowe
zbiór opowiadań,
język
polski
typ
papier
dodała
Accio
4,96 (349 ocen i 15 opinii)

Opis książki

Marcin Kozera, opowiadanie Marii Dąbrowskej mówiące o nauce dzieci polskich w Londynie i o poznaniu siebie przez głównego bohatera Marcina Kozerę. Marcin urodzony w Anglii poznaje siebie i dowiaduje się, że jest Polakiem, jest z tego dumny.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3173
Danway | 2012-01-13
Przeczytana: 1995 rok

Niesamowite opowiadanie o Polskości i Polakach na Emigracji tuż przed I Wojną Światową...

Głównym bohaterem jest tytułowy Marcin Kozera, syn Mateusza, który od blisko 30 lat mieszka w Londynie i częściowo zapomniał ojczystego języka... Mimo wszystko czuje się Polakiem i chcę by jego syn także się nim czuł i znał mowę przodków... Dzięki temu Marcin trafia do polskiej szkoły w Londynie...

Z akcji utworu dowiadujemy się jakie przemiany zachodzą w Marcinie... Zaczyna się jego wewnętrzna przemiana, która budzi naszą dumę... Osobiście lubiłem Marcina, że mimo że całe życie spędził a Anglii bardziej się czuł Polakiem...

Opowiadanie to ma niesamowitą wymowę i pokazuję nam, że mimo, że nie mieszkamy w Ojczyźnie możemy i powinniśmy się czuć Polakami... Zdecydowanie polecam ten utwór...

książek: 3431
Książkowo | 2011-12-06
Przeczytana: 1996 rok

Opowieść o tym jak pomimo pobytu głównego bohatera na obczyźnie z biegiem czasu rozwija się w nim, a potem trwa w nim niezłomne poczucie tożsamości narodowej

książek: 188
MoMo | 2014-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2014

"Przyjaźń * Marcin Kozera * Wilczęta z czarnego podwórza"

Tytuł wydanej w 1960r. edycji przez 'Nasza Księgarnia'
(z takich książek dzieci korzystają w szkolnych bibliotekach- o stanie książek lepiej nie wspominać...)

Książkę pamiętałam jak przez mgłę...
Mimo tylu lat, język nie jest niepojęty, i niewiele nieużywanych do dzisiaj słów.

Polska
Patriotyzm
Pomoc
Przyjaźń

Czy to nie są ważne rzeczy?

książek: 967

Czytałam tylko "Marcina Kozerę" jako lekturę. Minęło 10 lat - nie pamiętam z książeczki nic, oprócz tytułu. Nie wywarła na mnie wrażenia.

książek: 103
Justyna | 2013-01-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 stycznia 2013

Moim zdaniem to opowiadanie jest dobre. Opowiada o dwunastoletnim chłopcu mieszkającym w Anglii o polskich korzeniach, który ma pewien dylemat. Zastanawia się kim tak naprawdę jest. Czy Polakiem czy Anglikiem. Kiedy w tamtych czasach to jaką ma się narodowość było bardzo ważne. Uważam, że ta książka nie jest zbyt porywcza, ale można na nią poświęcić godzinne. Czytałam ją jako lekturę i nie myślę, że to była strata czasu. Moim zdaniem nie jest zła i powinno się ją przeczytać, żeby zobaczyć jakie to ważne kim się jest i to docenić.

książek: 205
Marta | 2014-04-30

Podczas czytania ,,Marcina Kozery" płakałam...

książek: 203
Maryśka | 2012-01-15

Sympatyczna lektura.

książek: 154

Przeczytałam,bo to lektura i nie zanosiło się że będzie ciekawa. Siadłam więc z przymusu i... byłam pozytywnie zaskoczona. Tak krótka książka przetstawiła takbtrudną stytuację polaków w tamtym czasie za pomocą zwykłego chłopca. Jest to książka która pokazuje to że my-Polacy powinniśmy być dumni ztego, że możemy bez przeszkód żyć imieszkać w Polsce,że jest ona choć mała to jest na mapie świata, że możemy i umiemy mówic ojczystym językiem. A my narzekamy, że to jest nie tak a to powinno być inaczej,szkoda...kiedyś ludzie marzyli o tym by było tak jak jest..

książek: 8
FunnyFrog | 2013-12-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 grudnia 2013

Książka nie wywarła na mnie większego wrażenia. Czytałem ją z niechęcią. Tematyka za mało rozwinięta.

książek: 14
Weronika | 2012-10-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2012

była to moja lektura przeczytałam ją dwa razy w jeden dzień


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Lemony Snicket
    45. rocznica
    urodzin
    Czasem wystarczy powiedzieć głośno, że się czegoś nienawidzi, i usłyszeć, że ktoś się z nami zgadza, aby poczuć się lepiej nawet w najgorszej sytuacji.
  • Chris Wooding
    38. rocznica
    urodzin
  • Wiesław Wernic
    109. rocznica
    urodzin
  • Leena Krohn
    68. rocznica
    urodzin
    Ten, kto wraca, jest zawsze kimś innym niż ten, który odszedł.
  • Michel de Montaigne
    482. rocznica
    urodzin
    Nie mam tego w charakterze, aby mnie gniewało, gdy spotkam się z różnicą w zdaniach i abym nie mógł ścierpieć towarzystwa ludzi, dlatego, że myślą i rozumują odmiennie niż ja. Raczej znajduję to bardziej osobliwym gdy się trafi na zgodność w usposobieniach i zamiarach. I nigdy nie było na świecie dw... pokaż więcej
  • Janusz Meissner
    37. rocznica
    śmierci
    Mizerne są zamierzenia ludzkie wobec niezłomnych postanowień losu.
  • Józef Wittlin
    39. rocznica
    śmierci
    Stary dziad - Dunaj szumiał za Prateren jak zwykle i zanosił do morza, do Czarnego - swój wieczny spokój na przechowanie. Ostatnia fala dunajowa zabrała ze sobą na wieki uroczą melodię tego miasta, melodięm która już nie wróci, jak nie powróci nigdy do serca dobra krew, wytoczona z ludzi.
  • Carmen Laforet
    11. rocznica
    śmierci
    Może sens życia dla kobiety polega wyłącznie na tym, że ktoś ją odkryje, spojrzy na nią w taki sposób, że ona sama poczuje się ładna i promienna?
  • Kornel Filipowicz
    25. rocznica
    śmierci
    Od dzieciństwa słyszałam z ust mojej mamy i ciotek na temat mężczyzn takie zdanie, że mężczyźni są jak dzieci, że chcieliby się całe życie bawić, że ma się z nimi tylko kłopot, pożytek z nich niewielki, a przyjemność wątpliwa.
  • Henryk Rzewuski
    149. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd