Ojcowie i dzieci

Tłumaczenie: Joanna Guze
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,85 (379 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
31
8
59
7
127
6
98
5
27
4
11
3
9
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Отцы и дети
data wydania
liczba stron
303
kategoria
klasyka
język
polski

Turgieniew przedstawił w Ojcach i dzieciach konflikt dwu generacji rosyjskiej inteligencji - pokolenie "zbędnych ludzi" (ojców) i "nowych ludzi" (dzieci). W utworze znajdziemy też wątki miłosne.

 

Brak materiałów.
książek: 340
Marek Krzystek | 2015-09-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 września 2015

Najbardziej uderzyło mnie w tym opowiadaniu to, że czytając go nie czułem upływu czasu. Nie tylko mam na myśli czas poświęcony czytaniu, także to, że akcja jest prowadzona tak lekko i z wyczuciem, że wydaje się że mogłaby być napisana parę chwil temu. Z czego to wynika. Wspaniałe dialogi, pełne słów, a jednocześnie pełne niewypowiedzianych podtekstów, wzajemnych sympatii i antypatii nie mówionych wprost, ale wynikających z brzmienia zdań, przemilczeń i tematów, w których postacie starały się przekazać sobie swoje uczucia rozmawiając całkiem o czymś innym. Przykład? Finezyjny miłosny dialog Odincowej z Bazarowem który żadnym miłosnym dialogiem nie był, w którym oboje bali się oświadczyć sobie, to co do siebie naprawdę czują.
Sama historia jest zanurzona mocno w połowie XIX wieku, mamy teraz całkiem inne problemy, ale oczywiście uczucia pozostały te same. I brak odwagi by je wypowiedzieć. Często. A jak wygląda to w opowiadaniu, to trzeba go sobie przeczytać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jerzy Dziewulski o polskiej policji

Czytało się to tak jak się Go słucha jak coś opowiada czyli …..SZYBKO  Dynamicznie, energicznie i z emocjami prawie tak jak profesora Bartosze...

zgłoś błąd zgłoś błąd