Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Stambuł. Wspomnienia i miasto

Tłumaczenie: Anna Polat
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,91 (598 ocen i 60 opinii) Zobacz oceny
10
35
9
76
8
81
7
200
6
99
5
66
4
14
3
22
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
İstanbul: Hatıralar ve Şehir
data wydania
ISBN
9788308041741
liczba stron
482
język
polski
dodała
Camena

"To opowieść o cyprysach i ciemnych dolinach, o opuszczonych i zaniedbanych nadmorskich domach, starych, przeżartych rdzą statkach i Bóg jeden wie jakich towarach, o poezji bosforskich łodzi i dworów, zrozumiałej wyłącznie dla ludzi, których życie upłynęło na tym brzegu, o odkrywaniu smaku życia pośród ruin cywilizacji - jakże potężnej i wyjątkowej; o radości, zabawie i zwyczajnej chęci...

"To opowieść o cyprysach i ciemnych dolinach, o opuszczonych i zaniedbanych nadmorskich domach, starych, przeżartych rdzą statkach i Bóg jeden wie jakich towarach, o poezji bosforskich łodzi i dworów, zrozumiałej wyłącznie dla ludzi, których życie upłynęło na tym brzegu, o odkrywaniu smaku życia pośród ruin cywilizacji - jakże potężnej i wyjątkowej; o radości, zabawie i zwyczajnej chęci zrozumienia tego świata, odczuwanej przez dziecko, które nic nie robi sobie z historii i dawnej potęgi. To opowieść o niepewności i bólu pięćdziesięcioletniego pisarza, o jego przyjemnościach i doświadczeniach, które nazywa życiem."
- Orhan Pamuk

Orhan Pamuk spędził w Stambule dzieciństwo i sporą część dorosłego życia, a jego wspomnienie o tym niezwykłym i tajemniczym miejscu jest być może najbardziej wzruszającą z książek, jakie do tej pory napisano o jakimkolwiek mieście.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2008

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 475
Wyverna | 2012-10-27
Przeczytana: 23 października 2012

Pełna czułości i emocji opowieść o rodzinnym mieście Pamuka, a jednocześnie autobiografia. Dla tureckiego noblisty niemożliwe jest ukazanie własnego życia bez odniesienia się do historii i atmosfery Stambułu – tak ściśle łączą się one ze sobą. Sam z resztą nie ukrywa, że opisując siebie, opisuje też Stambuł. I nosi gdzieś w sobie – podobnie jak miliony stambulczyków – wewnętrzne rozdarcie między tęsknotą za dawnym wspaniałym Konstantynopolem czasów imperium osmańskiego a docenianiem zalet europeizacji w zachodnim stylu, przeprowadzonej przez Atatürka.

Zawsze intrygowało mnie portugalskie saudade – specyficzny stan ducha, melancholia i nostalgia z cieniem uśmiechu, kontemplowanie przemijania, ale bez rozgoryczenia i żalu, a raczej z towarzyszącym temu podkreślaniem wartości przeszłości. Orhan Pamuk w tej książce pokazuje, że istnieje swoiste tureckie saudade, które tam nazywa się hüzün. I mimo że niesie ono w sobie więcej smutku i tęsknoty za wspaniałą przeszłością, to daje jednak mieszkańcom Stambułu siłę i sposób na przejście przez życie z godnością i wbrew wszystkiemu. Jak pisze sam Pamuk: „Hüzün nie daje jasnego widzenia świata, raczej zasłania rzeczywistość, ułatwiając życie, jak para, która wylatuje w chłodny dzień z czajnika prosto na szybę. (...) Każdy dorosły mieszkaniec Stambułu w pewnym momencie swojego życia dostrzega, że jego przeznaczenie zaczyna się splatać z losem miasta, i nagle zdaje sobie sprawę, że czeka na smutek, który przyjdzie do niego w przebraniu skromności, wrażliwości albo innej namiastki szczęścia”.

Czuć ten hüzün w opisach zmieniającego się miasta, które we wspomnieniach autora jest jednocześnie niezwykłe, jedyne i wyjątkowe, a z drugiej wstydliwie ukrywa niszczejące pamiątki minionej świetności. W zdaniach, z których przebija duma, ale i smutna refleksja nad przemijaniem, we wzruszającym opisywaniu miejsc opuszczonych, nieznanych przeciętnemu turyście. To opowieść o cyprysach i ciemnych dolinach, o mijających się na Bosforze nocą statkach i płonących jak pochodnie drewnianych nadmorskich rezydencjach, o próbach zrozumienia przez dorastające dziecko otaczającego go świata, który na jego oczach przechodzi nieodwracalną przemianę.

Książkę szczególnie polecam tym, którzy noszą w sobie nieco naiwne wyobrażenie egzotycznego, orientalnie kolorowego i baśniowego Stambułu – to miasto ma milion różnych twarzy i zdecydowanie nie zasługuje na tak landrynkowy stereotyp.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kroniki Jakuba Wędrowycza

To nie jest książka dla mnie. Czytało się łatwo, ale w większości mnie nużyła. Czekałam na fantastykę, może oczekiwałam takiego Geralda w gumofilcach....

zgłoś błąd zgłoś błąd