Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cień wiatru

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
8 (32838 ocen i 3344 opinie) Zobacz oceny
10
6 169
9
7 875
8
7 525
7
6 559
6
2 424
5
1 295
4
355
3
446
2
83
1
107
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La Sombra del Viento
data wydania
ISBN
8374955850
liczba stron
520
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
corrum

Jedna książka może zmienić życie człowieka… Cmentarz Zapomnianych Książek, miejsce ukryte w samym sercu średniowiecznej części Barcelony. Letnim świtem 1945 roku uliczkami starego miasta dziesięcioletni Daniel Sempere podąża za ojcem - księgarzem i antykwariuszem – ku tajemnicy, która nieodwracalnie zawładnie jego życiem, ojciec prowadzi syna bowiem tam, gdzie znajdują schronienie książki...

Jedna książka może zmienić życie człowieka…

Cmentarz Zapomnianych Książek, miejsce ukryte w samym sercu średniowiecznej części Barcelony. Letnim świtem 1945 roku uliczkami starego miasta dziesięcioletni Daniel Sempere podąża za ojcem - księgarzem i antykwariuszem – ku tajemnicy, która nieodwracalnie zawładnie jego życiem, ojciec prowadzi syna bowiem tam, gdzie znajdują schronienie książki zapomniane i przeklęte.

Zgodnie z tradycją rodzinną chłopiec musi wybrać dla siebie jedną książkę, by ocalić ją od zapomnienia. Wiedziony przeczuciem, spośród setek tysięcy tomów wybiera „Cień wiatru” nieznanego nikomu Juliusza Caraxa.

Mijają lata… Zauroczony powieścią, Daniel próbuje odnaleźć inne książki Caraxa, ale okazuje się, że niemal wszystkie zostały spalone. A komuś bardzo zależy na zniszczeniu ostatniego egzemplarza.

Daniel za wszelką cenę chce odkryć sekret autora, nie podejrzewając, że rozpoczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia. Będzie ona początkiem niezwykłych historii, wielkich namiętności, przeklętych i tragicznych miłości, rozgrywających się w cudownej scenerii Barcelony.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 290
Yumeka | 2013-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 lutego 2013

Co należy na wstępie stanowczo zaznaczyć: to NIE jest sentymentalna historia o tym, jak to fajnie jest książki czytać. Cmentarz Zapomnianych Książek to zaledwie klamra i punkt wyjścia do historii, w którą im bardziej się czytelnik zagłębia, tym mroczniejsza się staje. Nie od dziś jednak wiadomo, że opisy na rewersie rzadko oddają prawdziwy klimat książki...

Prócz faktycznej fabuły oscylującej wokół tego, by poznać tajemnice Caraxa, jest to historia dojrzewającego chłopca, półsieroty, uczącego się boleśnie życia w jego brutalnej odsłonie, poczynając od rodziny, przyjaźni i miłości, na wierności, odwadze i śmierci (tej fizycznej jak i tej duchowej) kończąc. Można zresztą ułożyć całą litanię rzeczy, o których jest ta książka. Najlepiej samemu przeczytać i wyłowić perły.

Daniel zdaje się momentami żyć nieswoim życiem, jakby "Cień wiatru", który wziął z Cmentarza, rzeczywiście miał moc, by zawładnąć jego losem.

Historia jest wspaniała - po lekturze "Pałacu Północy" nie podejrzewałam Zafóna o takie konstrukcje. Jestem zauroczona. Wielopoziomowa układanka wymaga wysiłku i zaangażowania i od Daniela, i Fermina, a już tym bardziej od czytelnika - co by był w stanie to spamiętać.

Scenerie Barcelony mogą być cudowne, ale moim zdaniem to miasto jest przede wszystkim niemym świadkiem wielu okrucieństw, jakie jeden człowiek wyrządza drugiemu. Toteż nieliczne przejawy dobrego serca (jak zabranie Fermina z ulicy) i chwilowe poetyckie uniesienia (najczęściej zdaniowe, przemykające jakby mówiły "nas tutaj nie było") silniej odwołują się do wrażliwości czytelnika i budzą tę iskierkę nadziei.

Przesiąkniętej hipokryzją religii i scen upodlenia drugiego człowieka jest aż nadto. Obok brutalnej rzeczywistości czasów wojny - szpiegów, sprzedawczyków i rządowej policji, Zafón serwuje dozę mistycyzmu w postaci dziewczynki wychodzącej z luster, nawiedzonych domów i proroczych snów. Kocham takie zestawienia pozornie głębokiej wiary i zabobonów.

Jeśli idzie o sam gatunek, to można się nagłowić, jeśli się nie zna terminu "powieść gotycka". Bo ani kryminał, ani thriller, ani horror, ani dark romance to to nie są. Może się mylę, ale mnie idealnie pasuje i klimatem, i do definicji. Różnica jest tylko taka, że się rozgrywa w XX wieku, a zakończenie-- uhuhuhu, spoiler.

Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ślepnąc od świateł

Wiarygodna, mocna, dobrze spisana opowiastka z tygodnia pracy dilera. Ogromny plus za przedstawienie naszego 'bohatera'. Ułożony, wygadany (acz m...

zgłoś błąd zgłoś błąd