Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przedwiośnie

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
5,95 (9986 ocen i 291 opinii)

Opis książki

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 4364

To powieść na wskroś polska. Zgodna z naszą melancholijną, rozczarowaną i pesymistyczną duszą narodową. A jednocześnie uderzająca w sam środek tej duszy, depcząca po tym, co uważamy za cenne.

Może powieść ta pokazuje wprost i bardzo ostro, że nie ma ideałów, nie ma snów o potędze, nie ma iluzji wolności?

Może powieść ta z żalem, ale i ze złośliwością kpi z rewolucji, z dworków szlacheckich sielsko-anielskich, z romantycznej miłości i wierności i naiwności?

Może celuje w nasze marzenia i otwiera rany duszy - nas Polaków?

Może instynktownym i najłatwiejszym zachowaniem jest zamknięcie tej książki i uchylenie się od bólu straconych złudzeń?

Nie sądzę, że ktokolwiek, kiedykolwiek, tak bardzo i tak celnie obnażył nasze dusze jako narodu. Za to nie ma wdzięczności. Za taką szczerość nikt nigdy nie dziękuje.

książek: 277
ChicaDeAyer | 2013-09-16
Przeczytana: 2011 rok

Postać Żeromskiego budzi we mnie dość ambiwalentne uczucia. Z jednej strony nie mogę nie docenić jego wkładu w polską kulturę, z drugiej nie mogę się nazwać jego wielbicielką. O ile lektura innych dzieł wypuszczonych spod igły tego autora była dla mnie daleka od przyjemności, o tyle "Przedwiośnie" aż taką drogą przez mękę nie było. Mało tego, bardzo mi się podobało.

Tematyka powieści jak i jej symboliczny tytuł, są integralne sprzężone z ówczesną sytuacja polityczną Polski. Państwo, po 123 latach niewoli, ponownie pojawia się na politycznej mapie Europy i musi stawić czoła licznym trudnościom, które się przez ten czas namnożyły. Dlatego też dynamizm głównego bohatera ma tak znamienne znaczenie, a jego wędrówka i ustawiczne poszukiwania, a także ewolucja poglądów, powinny być interpretowane wielopłaszczyznowo.

książek: 3688
kajsa | 2014-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2014

Trudno mi jakoś dostrzec w Baryce wartościową postać.
Zbyt rozpieszczony,zbyt egoistyczny,zbyt nieprzewidywalny i rozedrgany emocjonalnie.

książek: 182
Nirwana | 2013-11-04
Przeczytana: 26 października 2013

Byłam zaskoczona faktem, że powieść ta przypadła mi do gustu. Dotąd próby zaznajomienia się z twórczością Żeromskiego kończyły się dość szybko i pozostawiały po sobie negatywne odczucia. Tym razem było inaczej, chociaż nie mogę powiedzieć tego o całości, jednakże winą obarczam siebie, a raczej mój brak zainteresowania tematyką polityczną.

Pomimo pewnych niechęci i uprzedzeń rozpoczęłam lekturę, która (o dziwo) już od pierwszych stron zmieniła moje nastawienie. Przyjemnie było czytać o dorastaniu Cezarego. Nieustanne poszukiwania i niespełnione oczekiwania, perypetie miłosne, ciągłe wędrówki oraz nabywanie wielu doświadczeń - momentami zapominałam, że tę książkę muszę przeczytać, bo sama byłam ciekawa dalszego toku wydarzeń. Niestety po powrocie Cezarego do Warszawy już nie było tak pięknie i przyznaję - trochę się namęczyłam, ale jak już napisałam; tematami politycznymi bardzo trudno jest mnie zainteresować. Mimo to warto się z nimi zaznajomić i sądzę, że ta część była niezbędna...

książek: 1464
ZARAZA | 2014-12-05
Przeczytana: listopad 2014

Pierwsza część powieści bardzo mi się podobała. Opis rewolucji i ukazanie dorastającego głównego bohatera było ciekawe. Gorzej już było z resztą. O ile pierwsza część czytałam z ciekawością, dalsza część była dla mnie nużąca.

książek: 396
inheracil | 2010-12-10
Na półkach: Przeczytane

"Ludzi bezdomnych" i "Przedwiośnie" dzieli przepaść. To drugie jest o wiele lepiej skonstruowane. Fabularnie, językowo, charakterologicznie.
Tym razem autor nie popełnił błędu stworzenia powieści czysto problemowej. Środkowa część opisująca perypetie miłosne Cezarego, właściwie jest to jakiś romansowy pięciokąt, jest napisana lekko i niesamowicie zabawnie. Wyraźnie Żeromski dobrze się czuje w tej tematyce, ale oparł się pokusie i nie zapomniał o tematyce politycznej. Otrzymaliśmy powieść zrównoważoną, nie przytłaczającą czytelnika ponurymi wizjami politycznymi.

książek: 138
Paweł | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane

Może źle odebrałem przesłanie utworu, może źle go zrozumiałem ale przede wszystkim fabuła utwou wiąże nadzieję Polaków na prawdziwą wolność. Na wolność, która zmieni wszystko. Wolność, dzięki której Państwo Polskie podniesie się z ruin i osiągnie wiele. Niestety wynika przykra sprawa z wizji tzw. ,, szklanych domów". To smak walki o wieczne nadzieje, które mimo przekonania nie spełnią się, a to było bardzo smutne. Żeromski w mym odczuciu musi uchodzić za dobrego pisarza.

książek: 83
Ioannes | 2014-05-06
Na półkach: Przeczytane

Nie potrafię obojętnie przejść wobec zawartej w tej książce treści. Młodość, uczucia, idea, rozwój, dzieciństwo, początek XX wieku, okrucieństwo wojny, rozczarowanie życiem, rozdarcie między przyziemnymi sprawami a wzniosłymi celami targają młodzieńcem Cezarym. Dla mnie to gorzki rozrachunek we swoim życiem, zdeterminowanym przez podobne czynniki jak młodego Baryki, jedynie w otoczeniu XXI stulecia.

Nie darzę tego bohatera sympatią, ale rozumiem, rozumiem, że tak jak wielu chciałby dobrze, ale dla kogo? Siebie, robotników, biednych warszawiaków... Idea przysłoniła mu człowieczeństwo, namiętność zasłoniła istotę miłości, ale czy to jego wina?

Dopiero Laura ukazuje mu, że jest coś ważniejszego od "pożądania dobra", to honor, słowo honoru, za tym idą inne wartości... Gajowiec go w szerokim, obcym społeczeństwie uczy w pewnym sensie pokory do świata, swojej mądrości o wielkiej, odradzającej się Polsce, która może się zmienić w połączeniu z takim jak "barykowym" zapałem. Ten...

książek: 1707
kryptonite | 2010-06-07
Przeczytana: luty 2010

Nie jestem fanką twórczości Stefana Żeromskiego. 'Syzyfowe prace' czy 'Ludzie bezdomni' były dla mnie po prostu nudne. Tylko ta książka autorstwa Żeromskiego mi się podobała. Przy niej nie usnęłam, jak przy pozostałych.

książek: 3179
Danway | 2011-11-18
Przeczytana: 2000 rok

Wspaniała powieść Stefana Żeromskiego o marzeniach, dojrzewaniu, miłości, walce oraz z bardzo nie jasnym zakończeniem... Ballada o Szklanych Domach na długo pozostanie w mojej pamięci...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś AGRAFKĘ
  •   CAŁOWAŁEŚ w rękę
  •   oglądałeś HAREM
  •   widziałeś SOSNĘ
  •   obcięłaś WARKOCZE
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sharon Bolton
    55. rocznica
    urodzin
    I czy to nie idiotyczne, czuć złość i zazdrość, że ktoś oderwał od niej jego uwagę, choć w ogóle tej uwagi nie chciała?
  • Agata Tuszyńska
    58. rocznica
    urodzin
    Bo czym jest zawiść?Rozgrzaną zazdrością.Niemożnością przebaczenia innym powodzenia i sukcesu.Spełnieni budzą niechęć,nienawiść nawet,jakby odbierali coś tym,którzy są jeszcze w drodze.Jakby nie było dość miejsca na świecie dla kilku gwiazd.Jakby istniał tylko jeden szczyt,ten,który właśnie został z... pokaż więcej
  • Harlan Ellison
    81. rocznica
    urodzin
  • Dashiell Hammett
    121. rocznica
    urodzin
    Nie ufam ludziom, którzy krzyczą: "Dosyć, dosyć", gdy im się nalewa. Jeżeli ktoś musi uważać, aby nie wypić za dużo, to znaczy, że kiedy wypije, nie ufa nawet samemu sobie.
  • Antoni Ferdynand Ossendowski
    139. rocznica
    urodzin
    Myślałem, że pan dąży do rewolucji, aby wstrząsnąć zmaterializowanym, mieszczańskim światem i utorować drogę dla ducha... Tak myślałem... Tymczasem pan marzy o bandytyzmie na wszechświatową skalę. To straszne!
  • Louis-Ferdinand Céline
    121. rocznica
    urodzin
    Zdecydowana większość ludzi umiera dopiero w ostatniej chwili; inni z kolei zabierają się do tego już dwadzieścia lat wcześniej, a czasami to nawet jeszcze wcześniej. I to oni właśnie są najbardziej nieszczęśliwymi ludźmi na ziemi.
  • Jamie Oliver
    40. rocznica
    urodzin
  • Bohdan Arct
    101. rocznica
    urodzin
  • Stepan Chapman
    64. rocznica
    urodzin
    Na czym to ja...? A tak, kręgielnia. Połknęłam tatę. Moje nerwy wyszły mi przez skórę.
  • Philip Kotler
    84. rocznica
    urodzin
  • John Barth
    85. rocznica
    urodzin
    Miałem kiedyś sen, w którym koniecznie chciałem po znać prognozę pogody na następny dzień. Zajrzałem do gazet, lecz działu z doniesieniami o pogodzie nie znalazłem na zwykłym miejscu. Włączyłem radio, lecz w wiadomościach nie było słowa o prognozie pogody. Zadzwoniłem do pogodynki akcja snu działa s... pokaż więcej
  • Lawrence M. Krauss
    61. rocznica
    urodzin
  • John Cheever
    103. rocznica
    urodzin
  • Hanna Ożogowska
    20. rocznica
    śmierci
    - Marcin, ale ja nie umiem tańczyć! - zwierzał się w chwilę potem Kostek.
    - Ja też, ale to nic trudnego: zwyczajnie stoisz i kiwasz się, a dziewczyna cię obskakuje. Potem ona stoi i kiwa się, a ty ją obskakujesz, a potem oboje kiwacie się i obskakujecie. Filozofia?...
  • Mary Virginia Carey
    21. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd