Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przedwiośnie

Wydawnictwo: Zielona Sowa
6,03 (13109 ocen i 431 opinii) Zobacz oceny
10
264
9
610
8
1 130
7
3 406
6
3 211
5
2 555
4
727
3
858
2
133
1
216
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (23194)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5776

To powieść na wskroś polska. Zgodna z naszą melancholijną, rozczarowaną i pesymistyczną duszą narodową. A jednocześnie uderzająca w sam środek tej duszy, depcząca po tym, co uważamy za cenne.

Może powieść ta pokazuje wprost i bardzo ostro, że nie ma ideałów, nie ma snów o potędze, nie ma iluzji wolności?

Może powieść ta z żalem, ale i ze złośliwością kpi z rewolucji, z dworków szlacheckich sielsko-anielskich, z romantycznej miłości i wierności i naiwności?

Może celuje w nasze marzenia i otwiera rany duszy - nas Polaków?

Może instynktownym i najłatwiejszym zachowaniem jest zamknięcie tej książki i uchylenie się od bólu straconych złudzeń?

Nie sądzę, że ktokolwiek, kiedykolwiek, tak bardzo i tak celnie obnażył nasze dusze jako narodu. Za to nie ma wdzięczności. Za taką szczerość nikt nigdy nie dziękuje.

książek: 4634
kajsa | 2014-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2014

Trudno mi jakoś dostrzec w Baryce wartościową postać,choć nie chcę powiedzieć,że to jednoznacznie zły bohater.Zbyt rozpieszczony,zbyt egoistyczny,zbyt nieprzewidywalny i rozedrgany emocjonalnie,ale z szansą na wewnętrzną przemianę.

książek: 442
ChicaDeAyer | 2013-09-16
Przeczytana: 2011 rok

Postać Żeromskiego budzi we mnie dość ambiwalentne uczucia. Z jednej strony nie mogę nie docenić jego wkładu w polską kulturę, z drugiej nie mogę się nazwać jego wielbicielką. O ile lektura innych dzieł wypuszczonych spod igły tego autora była dla mnie daleka od przyjemności, o tyle "Przedwiośnie" aż taką drogą przez mękę nie było. Mało tego, bardzo mi się podobało.

Tematyka powieści jak i jej symboliczny tytuł, są integralne sprzężone z ówczesną sytuacja polityczną Polski. Państwo, po 123 latach niewoli, ponownie pojawia się na politycznej mapie Europy i musi stawić czoła licznym trudnościom, które się przez ten czas namnożyły. Dlatego też dynamizm głównego bohatera ma tak znamienne znaczenie, a jego wędrówka i ustawiczne poszukiwania, a także ewolucja poglądów, powinny być interpretowane wielopłaszczyznowo.

książek: 195
Asia | 2013-11-04
Przeczytana: 26 października 2013

Byłam zaskoczona faktem, że powieść ta przypadła mi do gustu. Dotąd próby zaznajomienia się z twórczością Żeromskiego kończyły się dość szybko i pozostawiały po sobie negatywne odczucia. Tym razem było inaczej, chociaż nie mogę powiedzieć tego o całości, jednakże winą obarczam siebie, a raczej mój brak zainteresowania tematyką polityczną.

Pomimo pewnych niechęci i uprzedzeń rozpoczęłam lekturę, która (o dziwo) już od pierwszych stron zmieniła moje nastawienie. Przyjemnie było czytać o dorastaniu Cezarego. Nieustanne poszukiwania i niespełnione oczekiwania, perypetie miłosne, ciągłe wędrówki oraz nabywanie wielu doświadczeń - momentami zapominałam, że tę książkę muszę przeczytać, bo sama byłam ciekawa dalszego toku wydarzeń. Niestety po powrocie Cezarego do Warszawy już nie było tak pięknie i przyznaję - trochę się namęczyłam, ale jak już napisałam; tematami politycznymi bardzo trudno jest mnie zainteresować. Mimo to warto się z nimi zaznajomić i sądzę, że ta część była niezbędna...

książek: 1333
ZARAZA | 2014-12-05
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam, 5/10
Przeczytana: listopad 2014

Pierwsza część powieści bardzo mi się podobała. Opis rewolucji i ukazanie dorastającego głównego bohatera było ciekawe. Gorzej już było z resztą. O ile pierwsza część czytałam z ciekawością, dalsza część była dla mnie nużąca.

książek: 304
Paweł | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane

Może źle odebrałem przesłanie utworu, może źle go zrozumiałem ale przede wszystkim fabuła utwou wiąże nadzieję Polaków na prawdziwą wolność. Na wolność, która zmieni wszystko. Wolność, dzięki której Państwo Polskie podniesie się z ruin i osiągnie wiele. Niestety wynika przykra sprawa z wizji tzw. ,, szklanych domów". To smak walki o wieczne nadzieje, które mimo przekonania nie spełnią się, a to było bardzo smutne. Żeromski w mym odczuciu musi uchodzić za dobrego pisarza.

książek: 237
Northman | 2015-06-24
Przeczytana: 19 marca 2002

Powieść o młodości, dojrzewaniu, momentami o miłości, ale przede wszystkim powieść o radościach i nadziejach związanych z odrodzeniem się po I Wojnie Światowej wolnej i niepodległej Rzeczpospolitej. Unikatowa w polskiej literaturze mieszanka zrywów młodości i troski o przyszłość oraz o społeczno-polityczny kształt odrodzonej po zaborach Ojczyzny. Żeromski na stałe zapisał się "Przedwiośniem" w historii rodzimej literatury. Bez dwóch zdań.

Cezary Baryka jako główny bohater "Przedwiośnia" jest postacią wybitnie niejednoznaczną. Ma problem z własną tożsamością; prowadzi flirt z bolszewicką ideologią, stając z drugiej strony ramię w ramię z innymi Polakami na linii frontu; z jednej strony pochwala ideały robotnicze, ale nie przeszkadza mu bynajmniej gościna w ziemiańskim dworku i uczestniczenie we wszelkich związanych z tym, wielkopańskich przyjemnościach. Chodząca sprzeczność. Lecz jednocześnie świetna alegoria nawiązująca do przyszłości i kierunku, w którym powinna/może zmierzać...

książek: 396
inheracil | 2010-12-10
Na półkach: Przeczytane

"Ludzi bezdomnych" i "Przedwiośnie" dzieli przepaść. To drugie jest o wiele lepiej skonstruowane. Fabularnie, językowo, charakterologicznie.
Tym razem autor nie popełnił błędu stworzenia powieści czysto problemowej. Środkowa część opisująca perypetie miłosne Cezarego, właściwie jest to jakiś romansowy pięciokąt, jest napisana lekko i niesamowicie zabawnie. Wyraźnie Żeromski dobrze się czuje w tej tematyce, ale oparł się pokusie i nie zapomniał o tematyce politycznej. Otrzymaliśmy powieść zrównoważoną, nie przytłaczającą czytelnika ponurymi wizjami politycznymi.

książek: 1961
kryptonite | 2010-06-07
Przeczytana: luty 2010

Nie jestem fanką twórczości Stefana Żeromskiego. 'Syzyfowe prace' czy 'Ludzie bezdomni' były dla mnie po prostu nudne. Tylko ta książka autorstwa Żeromskiego mi się podobała. Przy niej nie usnęłam, jak przy pozostałych.

książek: 116
Petrus | 2014-05-06
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 23184 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Na półkach
zgłoś błąd zgłoś błąd