Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Przedwiośnie

Przedwiośnie

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
5,94 (9812 ocen i 290 opinii)

Opis książki

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 224
ChicaDeAyer | 2013-09-16
Przeczytana: 2011 rok

Postać Żeromskiego budzi we mnie dość ambiwalentne uczucia. Z jednej strony nie mogę nie docenić jego wkładu w polską kulturę, z drugiej nie mogę się nazwać jego wielbicielką. O ile lektura innych dzieł wypuszczonych spod igły tego autora była dla mnie daleka od przyjemności, o tyle "Przedwiośnie" aż taką drogą przez mękę nie było. Mało tego, bardzo mi się podobało.

Tematyka powieści jak i jej symboliczny tytuł, są integralne sprzężone z ówczesną sytuacja polityczną Polski. Państwo, po 123 latach niewoli, ponownie pojawia się na politycznej mapie Europy i musi stawić czoła licznym trudnościom, które się przez ten czas namnożyły. Dlatego też dynamizm głównego bohatera ma tak znamienne znaczenie, a jego wędrówka i ustawiczne poszukiwania, a także ewolucja poglądów, powinny być interpretowane wielopłaszczyznowo.

książek: 3568
kajsa | 2014-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2014

Trudno mi jakoś dostrzec w Baryce wartościową postać.
Zbyt rozpieszczony,zbyt egoistyczny,zbyt nieprzewidywalny i rozedrgany emocjonalnie.

książek: 169
Nirwana | 2013-11-04
Przeczytana: 26 października 2013

Byłam zaskoczona faktem, że powieść ta przypadła mi do gustu. Dotąd próby zaznajomienia się z twórczością Żeromskiego kończyły się dość szybko i pozostawiały po sobie negatywne odczucia. Tym razem było inaczej, chociaż nie mogę powiedzieć tego o całości, jednakże winą obarczam siebie, a raczej mój brak zainteresowania tematyką polityczną.

Pomimo pewnych niechęci i uprzedzeń rozpoczęłam lekturę, która (o dziwo) już od pierwszych stron zmieniła moje nastawienie. Przyjemnie było czytać o dorastaniu Cezarego. Nieustanne poszukiwania i niespełnione oczekiwania, perypetie miłosne, ciągłe wędrówki oraz nabywanie wielu doświadczeń - momentami zapominałam, że tę książkę muszę przeczytać, bo sama byłam ciekawa dalszego toku wydarzeń. Niestety po powrocie Cezarego do Warszawy już nie było tak pięknie i przyznaję - trochę się namęczyłam, ale jak już napisałam; tematami politycznymi bardzo trudno jest mnie zainteresować. Mimo to warto się z nimi zaznajomić i sądzę, że ta część była niezbędna...

książek: 396
inheracil | 2010-12-10
Na półkach: Przeczytane

"Ludzi bezdomnych" i "Przedwiośnie" dzieli przepaść. To drugie jest o wiele lepiej skonstruowane. Fabularnie, językowo, charakterologicznie.
Tym razem autor nie popełnił błędu stworzenia powieści czysto problemowej. Środkowa część opisująca perypetie miłosne Cezarego, właściwie jest to jakiś romansowy pięciokąt, jest napisana lekko i niesamowicie zabawnie. Wyraźnie Żeromski dobrze się czuje w tej tematyce, ale oparł się pokusie i nie zapomniał o tematyce politycznej. Otrzymaliśmy powieść zrównoważoną, nie przytłaczającą czytelnika ponurymi wizjami politycznymi.

książek: 1608
kryptonite | 2010-06-07
Przeczytana: luty 2010

Nie jestem fanką twórczości Stefana Żeromskiego. 'Syzyfowe prace' czy 'Ludzie bezdomni' były dla mnie po prostu nudne. Tylko ta książka autorstwa Żeromskiego mi się podobała. Przy niej nie usnęłam, jak przy pozostałych.

książek: 1488
ZARAZA | 2014-12-05
Przeczytana: listopad 2014

Pierwsza część powieści bardzo mi się podobała. Opis rewolucji i ukazanie dorastającego głównego bohatera było ciekawe. Gorzej już było z resztą. O ile pierwsza część czytałam z ciekawością, dalsza część była dla mnie nużąca.

książek: 3173
Danway | 2011-11-18
Przeczytana: 2000 rok

Wspaniała powieść Stefana Żeromskiego o marzeniach, dojrzewaniu, miłości, walce oraz z bardzo nie jasnym zakończeniem... Ballada o Szklanych Domach na długo pozostanie w mojej pamięci...

książek: 66
van_der_Schaaf | 2014-05-06
Na półkach: Przeczytane

Nie potrafię obojętnie przejść wobec zawartej w tej książce treści. Młodość, uczucia, idea, rozwój, dzieciństwo, początek XX wieku, okrucieństwo wojny, rozczarowanie życiem, rozdarcie między przyziemnymi sprawami a wzniosłymi celami targają młodzieńcem Cezarym. Dla mnie to gorzki rozrachunek we swoim życiem, zdeterminowanym przez podobne czynniki jak młodego Baryki, jedynie w otoczeniu XXI stulecia.

Nie darzę tego bohatera sympatią, ale rozumiem, rozumiem, że tak jak wielu chciałby dobrze, ale dla kogo? Siebie, robotników, biednych warszawiaków... Idea przysłoniła mu człowieczeństwo, namiętność zasłoniła istotę miłości, ale czy to jego wina?

Dopiero Laura ukazuje mu, że jest coś ważniejszego od "pożądania dobra", to honor, słowo honoru, za tym idą inne wartości... Gajowiec go w szerokim, obcym społeczeństwie uczy w pewnym sensie pokory do świata, swojej mądrości o wielkiej, odradzającej się Polsce, która może się zmienić w połączeniu z takim jak "barykowym" zapałem. Ten...

książek: 770
Irmina | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 marca 2014

Po przeraźliwie trudnych do przebrnięcia "Syzyfowych pracach" i "Ludziach bezdomnych" dostałam za zadanie przeczytać tę lekturę, tak odmienną i tak przyjemną. Bardzo żałuję, że Żeromski wpadł na pomysł napisania tak dobrej książki dopiero pod koniec swojego życia. Przygody Cezarego czytałam z zaciekawieniem, a w części "Nawłoć" z nieskrywaną wręcz radością :) Ostatnia część troszeczkę nużąca, niemniej cała powieść jest bardzo dobra!

książek: 154
Bykovsky | 2012-10-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2009

Historia Cezarego Baryki urzekła mnie. W tej książce było coś takiego, co mnie poruszyło, przez co stała się jedną z moich ulubionych książek.
Miejsca opisywane przez Żeromskiego również pobudzają wyobraźnię.
Wątek romansu też się znalazł.
Bardzo pozytywne wrażenia po przeczytaniu tej książki - niewykluczone, że kiedyś do niej powrócę.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Lewis Carroll
    183. rocznica
    urodzin
    - Ale ja nie chciałabym mieć do czynienia z wariatami - rzekła Alicja.
    - O, na to nie ma już rady - odparł Kot. - Wszyscy mamy tutaj bzika. Ja mam bzika, ty masz bzika.
    - Skąd może pan wiedzieć, że ja mam bzika? - zapytała Alicja.
    - Musisz mieć. Inaczej nie przyszłabyś tutaj.
  • Clarissa Pinkola Estés
    70. rocznica
    urodzin
    Aby obcować z dziką stroną swej natury, kobieta musi na jakiś czas zostawić świat i pogrążyć się w stanie odosobnienia (aloneness) w najstarszym sensie tego słowa.(...)Właśnie taki jest cel samotności - stać sie jednią.
  • Frank Miller
    58. rocznica
    urodzin
    W tym, co robię, nie ma ode mnie lepszego. Ale to, w czym jestem najlepszy, nie jest zbyt przyjemne.
  • Leopold Sacher-Masoch
    179. rocznica
    urodzin
    Mężczyzna kieruje się w życiu zasadami, kobieta tylko uczuciem, jakie ją w danej chwili ogarnia. Nie zapomnij o tym i nie czuj się nigdy bezpiecznie u boku kobiety, którą kochasz.
  • Eliette Abecassis
    46. rocznica
    urodzin
    My, kochankowie godzin, które idą w zapomnienie, kochankowie dni, które mijają, zatrzymajmy czas, pozostańmy tu na chwilę, a ta niech trwa cały dzień dla nas, zwróconych twarzami ku sobie w tym pociągu wiozącym nas w nieznane.
  • Wojciech Albiński
    80. rocznica
    urodzin
    Rozmowy z gwiazdami zawsze kończą się zwycięstwem gwiazd.
  • Steve Leialoha
    63. rocznica
    urodzin
  • Helena Sęk
    77. rocznica
    urodzin
  • Jerome David Salinger
    5. rocznica
    śmierci
    Lepiej nikomu nic nie opowiadajcie. Bo jak opowiecie – zaczniecie tęsknić
  • John Updike
    6. rocznica
    śmierci
    Z reguły jest tak, że każde małżeństwo składa się z arystokraty i wieśniaka. Z nauczyciela i ucznia.
  • Jan Baszkiewicz
    4. rocznica
    śmierci
    Owszem, można rzec, że rewolucja francuska rozrzutnie marnowała świetne polityczne talenty; ale przecież to ona, i dopiero ona pozwoliła im się w ogóle ujawnić! To dzięki niej z obdłużonych adwokatów, z lekarzy bez klienteli, z publicystów bez czytelników, z inteligenckiej bohemy - wyrastali mężowie... pokaż więcej
  • Kazimierz Smoleń
    3. rocznica
    śmierci
  • Izaak Babel
    75. rocznica
    śmierci
    Gedali oplata mnie jedwabnymi rzemykami przydymionych swoich spojrzeń".
  • Stepan Chapman
    1. rocznica
    śmierci
    Na czym to ja...? A tak, kręgielnia. Połknęłam tatę. Moje nerwy wyszły mi przez skórę.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd