Przedwiośnie

Wydawnictwo: Zielona Sowa
6,04 (13578 ocen i 452 opinie) Zobacz oceny
10
299
9
635
8
1 184
7
3 497
6
3 363
5
2 618
4
755
3
872
2
136
1
219
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
837389604X
liczba stron
208
słowa kluczowe
Baku, Gajowiec, Szklane domy
kategoria
klasyka
język
polski

Przedwiośnie+ ostatnia powieść Żeromskiego prezentuje panoramiczny obraz państwa polskiego odradzającego się po latach niewoli. Głównym bohaterem swego utworu o młodej ojczyźnie pisarz uczynił człowieka równie młodego.

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (26905)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1250

Przez ponad miesiąc nie przeczytałam żadnej książki, więc cieszę się, że dziś mogę przerwać swoją złą passę, spowodowaną nawałem obowiązków. :D

Na mojej maturze z języka polskiego jeden z tematów pracy pisemnej dotyczył właśnie "Przedwiośnia", wtedy go nie wybrałam, bo nie przeczytałam tej lektury, teraz po czasie dałabym radę. :D Musiałam wybrać zatem coś innego, za dobrze na tym nie wyszłam, ale chociaż kojarzyłam o co chodzi. :D

"Przedwiośnie" w zamyśle autora miało być zapewne próbą przedstawienia aktualnej sytuacji Polski, która niedawno odzyskała niepodległość i wyzwań stojących przed Polakami (na przykładzie głównego bohatera Cezarego Baryki), ale według mnie nie do końca mu ten pomysł wyszedł. Żeromskiemu musiała przyświecać jakaś misja, jak w 'Syzyfowych pracach", ale w drugim utworze lepiej to wyglądało.

Szklane domy, Nawłoć i Wiatr od wschodu - to tytuły rozdziałów. Pierwszy i trzeci skupiają się na problemach tożsamościowych i ideologicznych. Ścierają się ze sobą...

książek: 6110

To powieść na wskroś polska. Zgodna z naszą melancholijną, rozczarowaną i pesymistyczną duszą narodową. A jednocześnie uderzająca w sam środek tej duszy, depcząca po tym, co uważamy za cenne.

Może powieść ta pokazuje wprost i bardzo ostro, że nie ma ideałów, nie ma snów o potędze, nie ma iluzji wolności?

Może powieść ta z żalem, ale i ze złośliwością kpi z rewolucji, z dworków szlacheckich sielsko-anielskich, z romantycznej miłości i wierności i naiwności?

Może celuje w nasze marzenia i otwiera rany duszy - nas Polaków?

Może instynktownym i najłatwiejszym zachowaniem jest zamknięcie tej książki i uchylenie się od bólu straconych złudzeń?

Nie sądzę, że ktokolwiek, kiedykolwiek, tak bardzo i tak celnie obnażył nasze dusze jako narodu. Za to nie ma wdzięczności. Za taką szczerość nikt nigdy nie dziękuje.

książek: 978
nadzieja1925 | 2018-05-17
Przeczytana: 17 maja 2018

"Gdzież są twoje szklane domy?"
Czyli wyobrażenie Polski, która pozostanie już tylko w umyśle nieboszczyka ojca i młodego Cezarego Baryka.

Młody Czaruś, rozpieszczany od dzieciństwa, pewnego dnia staje z rzeczywistością wojenną. Ojciec opuszcza dom, a on sam z matką musi sobie poradzić. Jednakże pewnego dnia i jego rodzicielka umiera, a on pogrąża się w nudzie i miota się po Baku jak duch. Aż w końcu inny duch - jego ojciec - go dosięga. Razem wybierają się w długą podróż, którą przetrwa tylko jeden z nich. A tam Warszawa otworzy przed nim swoje drzwi, lecz również troszkę go zawiedzie. Kolejne losy w wojsku i z kompanem bojowym na wsi będą już o wiele ciekawsze i niespodziewane.

"Osaczyły go teraz te trzy kobiety, niczym trzy jędze. Spotkał je tutaj nie wiedząc, że je spotka, i wszystkie trzy skrzywdziło chamsku. Dla jednej stał się porte-malheur, dla drugiej inspiracją do zbrodni, a trzecią pobił."

Wiadomo, to Żeromski - dlatego na pewno doszukacie się w tej książce wiele...

książek: 5940
kajsa | 2014-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2014

Trudno mi jakoś dostrzec w Baryce wartościową postać,choć nie chcę powiedzieć,że to jednoznacznie zły bohater.Zbyt rozpieszczony,zbyt egoistyczny,zbyt nieprzewidywalny i rozedrgany emocjonalnie,ale z szansą na wewnętrzną przemianę.

książek: 2079
Wojciech Gołębiewski | 2018-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 marca 2018

Nie widziałem książki od 60 lat i postanowiłem napisać co w mojej łepetynie z niej zostało po tylu latach.

Po pierwsze "krasnaja roża" contra "krasiwaja roza"; po drugie: Cezary jak Pawka Morozow - kapuje gdzie rodzina schowała precjoza; po trzecie: nazwisko Baryka niby od borykania się z życiem (za taką tezą przemawiają nazwiska z innych utworów Żeromskiego jak np Ewa Pobratyńska); po czwarte: szklane domy i po piąte: - najważniejsze, że robotnicy mogą rewolucję robić, lecz do rządzenia nie dorośli, co niestety okazało się prawdą.

Chyba nieźle, a poza tym szkoda, że tak dobrą książkę zniszczono umieszczając ją wśród szkolnych lektur obowiązkowych, wzbudzając oczywistą niechęć młodzieży, czego efektem jest wynik na LC 6,08 (15238 ocen i 520 opinii), a przecież wszyscy zdają sobie sprawę, że zasługuje na co najmniej 7 gwiazdek. Do 13 roku życia ...

książek: 783
ChicaDeAyer | 2013-09-16
Przeczytana: 2011 rok

Postać Żeromskiego budzi we mnie dość ambiwalentne uczucia. Z jednej strony nie mogę nie docenić jego wkładu w polską kulturę, z drugiej nie mogę się nazwać jego wielbicielką. O ile lektura innych dzieł wypuszczonych spod igły tego autora była dla mnie daleka od przyjemności, o tyle "Przedwiośnie" aż taką drogą przez mękę nie było. Mało tego, bardzo mi się podobało.

Tematyka powieści jak i jej symboliczny tytuł, są integralne sprzężone z ówczesną sytuacja polityczną Polski. Państwo, po 123 latach niewoli, ponownie pojawia się na politycznej mapie Europy i musi stawić czoła licznym trudnościom, które się przez ten czas namnożyły. Dlatego też dynamizm głównego bohatera ma tak znamienne znaczenie, a jego wędrówka i ustawiczne poszukiwania, a także ewolucja poglądów, powinny być interpretowane wielopłaszczyznowo.

książek: 206
Asia | 2013-11-04
Przeczytana: 26 października 2013

Byłam zaskoczona faktem, że powieść ta przypadła mi do gustu. Dotąd próby zaznajomienia się z twórczością Żeromskiego kończyły się dość szybko i pozostawiały po sobie negatywne odczucia. Tym razem było inaczej, chociaż nie mogę powiedzieć tego o całości, jednakże winą obarczam siebie, a raczej mój brak zainteresowania tematyką polityczną.

Pomimo pewnych niechęci i uprzedzeń rozpoczęłam lekturę, która (o dziwo) już od pierwszych stron zmieniła moje nastawienie. Przyjemnie było czytać o dorastaniu Cezarego. Nieustanne poszukiwania i niespełnione oczekiwania, perypetie miłosne, ciągłe wędrówki oraz nabywanie wielu doświadczeń - momentami zapominałam, że tę książkę muszę przeczytać, bo sama byłam ciekawa dalszego toku wydarzeń. Niestety po powrocie Cezarego do Warszawy już nie było tak pięknie i przyznaję - trochę się namęczyłam, ale jak już napisałam; tematami politycznymi bardzo trudno jest mnie zainteresować. Mimo to warto się z nimi zaznajomić i sądzę, że ta część była niezbędna...

książek: 1245
ZARAZA | 2014-12-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 5/10, 2014
Przeczytana: listopad 2014

Pierwsza część powieści bardzo mi się podobała. Opis rewolucji i ukazanie dorastającego głównego bohatera było ciekawe. Gorzej już było z resztą. O ile pierwsza część czytałam z ciekawością, dalsza część była dla mnie nużąca.

książek: 420
Paweł | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane

Może źle odebrałem przesłanie utworu, może źle go zrozumiałem ale przede wszystkim fabuła utwou wiąże nadzieję Polaków na prawdziwą wolność. Na wolność, która zmieni wszystko. Wolność, dzięki której Państwo Polskie podniesie się z ruin i osiągnie wiele. Niestety wynika przykra sprawa z wizji tzw. ,, szklanych domów". To smak walki o wieczne nadzieje, które mimo przekonania nie spełnią się, a to było bardzo smutne. Żeromski w mym odczuciu musi uchodzić za dobrego pisarza.

książek: 698
Northman | 2015-06-24
Przeczytana: 19 marca 2002

Powieść o młodości, dojrzewaniu, momentami o miłości, ale przede wszystkim powieść o radościach i nadziejach związanych z odrodzeniem się po I Wojnie Światowej wolnej i niepodległej Rzeczpospolitej. Unikatowa w polskiej literaturze mieszanka zrywów młodości i troski o przyszłość oraz o społeczno-polityczny kształt odrodzonej po zaborach Ojczyzny. Żeromski na stałe zapisał się "Przedwiośniem" w historii rodzimej literatury. Bez dwóch zdań.

Cezary Baryka jako główny bohater "Przedwiośnia" jest postacią wybitnie niejednoznaczną. Ma problem z własną tożsamością; prowadzi flirt z bolszewicką ideologią, stając z drugiej strony ramię w ramię z innymi Polakami na linii frontu; z jednej strony pochwala ideały robotnicze, ale nie przeszkadza mu bynajmniej gościna w ziemiańskim dworku i uczestniczenie we wszelkich związanych z tym, wielkopańskich przyjemnościach. Chodząca sprzeczność. Lecz jednocześnie świetna alegoria nawiązująca do przyszłości i kierunku, w którym powinna/może zmierzać...

zobacz kolejne z 26895 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Naród czyta „Przedwiośnie”

Lekturą tegorocznego Narodowego Czytania będzie „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego – poinformował wczoraj prezydent Andrzej Duda. Finał tegorocznej akcji odbędzie się 8 września.


więcej
Szejnert, Tokarczuk, Auster i Hustvedt w najnowszych „Książkach”

Od tego roku magazyn „Książki” zmienił formułę, z kwartalnika stając się dwumiesięcznikiem. Sprawdźcie, co znajdziecie w najnowszym numerze, który właśnie trafił do kiosków.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd