Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepamięć

Wydawnictwo: Novae Res
7,45 (264 ocen i 86 opinii) Zobacz oceny
10
32
9
33
8
68
7
70
6
32
5
18
4
3
3
5
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380832466
liczba stron
480
słowa kluczowe
śpiączka
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Niepamięć… To dar czy przekleństwo? Jak to jest obudzić się w zupełnie innym świecie? Nie pamiętać swojego imienia, nazwiska, nie mieć żadnych wspomnień, żadnego punktu zaczepienia w przeszłości? Czy można żyć w poczuciu braku tożsamości, w rzeczywistości, której nijak nie jest się w stanie zrozumieć? Śpiączka podzieliła życie Katarzyny na dwie części. W pierwszej kochała i była kochana, o...

Niepamięć… To dar czy przekleństwo?
Jak to jest obudzić się w zupełnie innym świecie? Nie pamiętać swojego imienia, nazwiska, nie mieć żadnych wspomnień, żadnego punktu zaczepienia w przeszłości? Czy można żyć w poczuciu braku tożsamości, w rzeczywistości, której nijak nie jest się w stanie zrozumieć?
Śpiączka podzieliła życie Katarzyny na dwie części. W pierwszej kochała i była kochana, o jej uczucia rywalizowało dwóch mężczyzn. W drugiej uczy się żyć od nowa. W pewnym sensie ma szansę na drugie życie, jest jakby stworzona na nowo, taka sama, a zarazem zupełnie inna. Stopniowo powracają pojedyncze wspomnienia, lecz są one niespójne i nielogiczne, nie układają się w całość. Obrazy z przeszłości mieszają się z teraźniejszością, luki w pamięci uzupełniane są konfabulacjami, niepewności towarzyszy narastający lęk, przeradzający się w paniczny strach.
Czy Katarzyna przypomni sobie poprzednie życie? A może to drugie życie wydaj jej się lepsze ?

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa Novae Res

źródło okładki: materiały wydawnictwa Novae Res

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5354

Bez pamięci jak bez ręki

Pamięć jest integralną częścią zarówno istot ludzkich, jak i całej masy urządzeń wyprodukowanych z zastosowaniem nowych technologii. Te ostatnie nie funkcjonują prawidłowo, gdy pamięci zabraknie. Odmawiają zapisu danych, nie są w stanie wykonywać zaprogramowanych dla nich procedur, zawieszają się wtedy wbudowane w nich systemy w jakich pracują. A człowiek? Co dzieje się z ludzką duszą i ciałem, gdy nagle coś zakłóci funkcjonowanie zapisu naszego mózgu? Jak się czujemy, gdy w naszej głowie powstanie czarna dziura i nie możemy sobie przypomnieć tego, co było wczoraj, rok czy kilka lat temu?

Powyższą tematykę poruszyła w swojej powieści niezwykle utalentowana polska pisarka Jolanta Kosowska, która z wykształcenia jest lekarzem i posiada specjalizację z trzech dziedzin medycyny. „Niepamięć” to pozycja niezwykle atrakcyjna, ambitna i genialnie dopracowana w szczegółach, która opowiada historię z pozoru zwyczajną i szablonową. Trójkąt miłosny występuje w wielu powieściach, opisanie go może wydawać się banalne i powielane. Jednak dzieło autorki „Nie ma nieba” jest inne, a wpływ na to ma specyficzne podejście do tematu i rozbudowane do granic możliwości tło psychologiczne. Efektem jest lektura wymagająca, od której trudno się oderwać, a w trakcie czytania czuje się wręcz zażenowanie z powodu całkowitego wejścia we wnętrze wykreowanych bohaterów.

Katarzyna, Roman i Michał. Jedna kobieta i dwóch mężczyzn. Miłość, przyjaźń i zazdrość, rywalizacja o serce wyjątkowej kobiety. Medycyna,...

Pamięć jest integralną częścią zarówno istot ludzkich, jak i całej masy urządzeń wyprodukowanych z zastosowaniem nowych technologii. Te ostatnie nie funkcjonują prawidłowo, gdy pamięci zabraknie. Odmawiają zapisu danych, nie są w stanie wykonywać zaprogramowanych dla nich procedur, zawieszają się wtedy wbudowane w nich systemy w jakich pracują. A człowiek? Co dzieje się z ludzką duszą i ciałem, gdy nagle coś zakłóci funkcjonowanie zapisu naszego mózgu? Jak się czujemy, gdy w naszej głowie powstanie czarna dziura i nie możemy sobie przypomnieć tego, co było wczoraj, rok czy kilka lat temu?

Powyższą tematykę poruszyła w swojej powieści niezwykle utalentowana polska pisarka Jolanta Kosowska, która z wykształcenia jest lekarzem i posiada specjalizację z trzech dziedzin medycyny. „Niepamięć” to pozycja niezwykle atrakcyjna, ambitna i genialnie dopracowana w szczegółach, która opowiada historię z pozoru zwyczajną i szablonową. Trójkąt miłosny występuje w wielu powieściach, opisanie go może wydawać się banalne i powielane. Jednak dzieło autorki „Nie ma nieba” jest inne, a wpływ na to ma specyficzne podejście do tematu i rozbudowane do granic możliwości tło psychologiczne. Efektem jest lektura wymagająca, od której trudno się oderwać, a w trakcie czytania czuje się wręcz zażenowanie z powodu całkowitego wejścia we wnętrze wykreowanych bohaterów.

Katarzyna, Roman i Michał. Jedna kobieta i dwóch mężczyzn. Miłość, przyjaźń i zazdrość, rywalizacja o serce wyjątkowej kobiety. Medycyna, marzenia i proza życia. Wszystkie powyższe elementy spotkacie w książce, która jest niczym narkotyk, która pokazuje jak bardzo skomplikowanym systemem jest ludzka natura i jak mocno rządzą nami uczucia. Wobec nich tracimy rozum, opuszcza nas rozsądek, postępujemy inaczej niż byśmy chcieli. A życie pisze swój scenariusz i robi nam psikusa zmuszając do powrotu do spraw, o których chcielibyśmy zapomnieć, które chcielibyśmy zakopać głęboko i daleko od siebie. Powrót do przeszłości mocno miesza w życiu opisanych bohaterów, burzy stworzoną przez nich stabilizację. Te przemiany śledzi się z wypiekami na twarzy i to właśnie jest moim zdaniem największym atutem „Niepamięci”.

Kosowska dowodzi, że o prawdziwym uczuciu można jedynie próbować zapomnieć, ale to i tak się nie uda. I tak czeka nas porażka. Jeśli kogoś kochamy naprawdę na próżno nasze starania. Serce nie wyrzuci z siebie wybranej istoty choć byśmy mocno tego chcieli. Bez przeszłości, bez korzeni i bez własnej tożsamości nie da się żyć, można jedynie egzystować i oszukiwać samego siebie. Nie da się również budować przyszłości, bo wyjdzie z naszych starań jedynie twór kruchy niczym domek z kart.

„Niepamięć” to fascynująca, bezkonkurencyjna i rewelacyjna książka o miłości, która w trakcie lektury pozwoli poczuć nam całą gamę uczuć i emocji – od wzruszenia po gniew, od łez po śmiech. Królują w niej opisy i zwierzenia, mało jest dialogów. To książka do przeczytania i przemyślenia, do przeżycia wraz z bohaterami ich skomplikowanej życiowej drogi. Nie jest to dobra pozycja dla tych, którzy lubują się w prozie lekkiej i łatwej. Przeczytanie tej powieści wymaga odrobinę wysiłku, ale jest tego w zupełności warte.

„Niepamięć” to idealna lektura dla tych, którzy szukają jedynej w swoim rodzaju książki obyczajowej, która nie jest powieleniem innych wcześniej wydanych tytułów. Ta propozycja to prawdziwy rodzynek dla koneserów prozy ambitnej z medycyną w tle.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1123)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5846
Natalia | 2013-11-02
Przeczytana: 31 października 2013

Jestem oczarowana. Twórczość pani Jolanty Kosowskiej poznałam już dzięki "Deja vu", a lektura jej literackiego debiutu tylko mnie utwierdziła w przekonaniu, że autorka potrafi pisać tak, by czytelnika zainteresować i wzbudzić w nim całą gamę emocji. Historia, jaką opisała w "Niepamięci" to coś oryginalnego, odbiegającego od schematów jakże często wykorzystywanych przez autorów książek obyczajowych. W powieści sporo jest tragizmu i zbiegów okoliczności, które jednak - na całe szczęście - nie sprawiają wrażenia absurdalnych, a po prostu nieszczęśliwych, powodujących gulę w gardle, mogących mieć miejsce w prawdziwym życiu. Pani Kosowska piękne myśli ubiera w proste słowa, snuje opowieść, w której przeplata się miłość, przyjaźń, choroby, tęsknota, szczęście przełamane nutką goryczy, sekrety, chorwackie słońce i śródziemnomorski klimat. Sporo tu życiowych prawd, równie dużo zapadających w pamięć cytatów, ale filozofowania tyle co nic.
Rozczarowane lekturą będą osoby, których uwagę...

książek: 5249
kajsa | 2012-09-10
Przeczytana: 10 września 2012

Jeden upadek...uderzenie...uraz. niby nic,człowiek nie dostrzega symptomów czyhającego zagrożenia. Ból głowy zawsze można przecież jakoś wytłumaczyć. I nagle ciemność...brak przytomności,zwiotczenie mięśni,długotrwała śpiączka.Po jakimś czasie,gdy nikt już nie ma nadziei,przebudzenie w zupełnie nowym świecie,bez imienia,nazwiska,tożsamości.

Niepamięć wsteczna to ona podzieliła życie Katarzyny na dwa rozdziały.
W tym pierwszym kochała i była kochana...przez dwóch mężczyzn,którzy rywalizowali o jej uczucia. W efekcie czego wszyscy troje byli głęboko nieszczęśliwi.
W drugim będącym mieszanką teraźniejszości i retrospekcji bohaterka na nowo uczy się życia,przeżywa wiele trudnych,bolesnych chwil,ale też odkrywa miłość,przede wszystkim zaś staje się świadomą uczestniczką własnego życia.

Jolanta Kosowska stworzyła świetną,trzymającą w napięciu powieść,mimo że daleko jej do sensacji. Na mnie duże wrażenie zrobiły portrety psychologiczne bohaterów i analiza ich własnych przeżyć.Jakże...

książek: 1755
Jenah | 2014-08-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 sierpnia 2014

Czy można z dnia na dzień zapomnieć o miłości? Czy można zapomnieć kogoś, kogo się kochało tak mocno, że sama myśl o wspólnie spędzonej przyszłości staje się aż nazbyt oczywista?

Czy można ot tak spojrzeć za siebie i już nie zobaczyć za sobą niczego, co kiedyś tworzyło niezwykle stabilną, niezmienną strukturę zwaną przeszłością? W niej przecież tkwią nasze korzenie, nasze podjęte niegdyś decyzje, w niej zawarta jest niezachwiana podstawa naszej osobowości, w niej odszukać można postawione sobie w życiu cele, nasze wybory, wspomnienia te dobre i te złe, ale wszystkie potrzebne, by móc poczuć, że jest się mocno osadzonym w rzeczywistości. W niej znajdzie się to, co zbudowało nasze teraźniejsze "ja".

Lektura "Niepamięci" uświadamia nam, że tak naprawdę nasza przeszłość może być krucha niczym pękający na rzece lód zimową porą. Jedna chwila może sprawić, że to, co kiedyś nas ukształtowało jako człowieka, może w jednej chwili obrócić się w pył, by zniknąć w otchłani przerażającej...

książek: 478
talia44 | 2013-06-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 czerwca 2013

Ksiązke czyta się bardzo lekko i przyjemnie.
Wspaniale opisane są piekne krajobrazy Chorwacji.Widać,że autorka doskonale zna ten kraj.
"Niepamięc" to opowiesc o dwóch meZczyznach zakochanych w jednej kobiecie.Na pozór banalna historia okazała sie ciekawa opowieścią o miłości,przyjazni,poswięceniu i życiu,które różnie się układa.

książek: 1534
Tomek | 2013-10-30
Przeczytana: 30 października 2013

Ta książka jest niczym gąsienica, która napotkana w ogrodzie pełnym przepięknych i bajecznie kolorowych motyli, na pierwszy rzut oka niczym nie zachwyca, tamte są przecież ładniejsze. Choć wyobraźnia podpowiada, że przeistoczy się ona w cudownego motyla, to ciężko jest się zdecydować, czy warto zawiesić na niej wzrok i czekać na przemianę. A może lepiej byłoby wziąć od razu kolorowego motyla? Jednak nie, decyduję się na gąsienicę, która od tej chwili, w mojej obecności, codziennie zmienia wygląd i zapierając mi dech w piersi, przeistacza się w takiego motyla, jakiego nigdy jeszcze nie widziałem.
Właśnie takie skojarzenie, nasunęło mi się podczas lektury tej powieści. Na początku spoglądałem na kobietę z okładki podejrzliwie i zastanawiałem się, co wyniknie z tego spotkania? A kiedy już zdecydowałem się na to spotkanie, ona zaczarowała mnie i nie pozwoliła oderwać wzroku od siebie do ostatniej chwili. Kiedy pozwoliła mi zamknąć oczy, ja i tak dalej ją widziałem, bo była...

książek: 4983
monika | 2015-07-21
Na półkach: Przeczytane, Ebooki
Przeczytana: 16 lipca 2015

Łatwo nie było zwłaszcza w pierwszej części, druga część nabiera jakby tempa, ale generalnie oceniam bardzo dobrze. Troje przyjaciół, z czego dwóch zakochanych w tej samej kobiecie. Obaj tracą kontakt z ukochaną kobietą, sądząc że ta jest w związku z tym drugim. Wypadek, utrata pamięci, nowe otoczenie i ...... zdradzić końca oczywiście nie mogę, ale polecam:)

książek: 1147
boziaczek | 2012-12-14
Na półkach: Przeczytane

Nic w życiu dwa razy się nie zdarza...
Książka Jolanty Kosowskiej bardzo mi się spodobała... Jest to przejmująca, zaskakująca opowieść o trójce młodych ludzi, których los ze sobą łączy, a potem nagle rozdziela. Michał kocha Kasię, koleżankę ze studiów, Kasi zależy na Michale... i nagle pojawia się Roman, który wszystko się zmienia... Niedopowiedziane słowa, gesty, rozstanie, wyjazd. Kiedy Roman spotyka Michała po czterech latach w zaskakujących okolicznościach, okazuje się że nic nie wiedzą o kobiecie, która była i jest dla nich sensem życia... Rozpoczynają się poszukiwania, a prawda okazuje się zaskakująca!
Autorka kreśli ciekawe portrety psychologiczne, akcja zaskakuje i wciąga. Książka uświadamia jak ważne jest by walczyć o to co się kocha do końca, bo możemy stracić swoje szczęście na zawsze, a czasem wystarczy tak niewiele, by je odzyskać. Polecam gorąco!

książek: 2336
Sylwka | 2014-03-07

Ta książka ruszyła każdą strunę w moim sercu:) Choć narracja jest dość dziwna i czasami trzeba wrócić do poprzedniego wersu to jednak jest przesycona uczuciami od pierwszej kartki do ostatniej.

Katarzyna jest młodą studentką medycyny, która po śmierci rodziców przeniosła się do innego miasta i do innej uczelni, tam spotyka Michała. Jest to przyjaźń połączona z miłością, choć oboje od tego drugiego się bardzo wzbraniają. Późniejsze nie przewidziane przypadki, zwroty akcji, zazdrość, walka o ukochaną, wszystko razem się łączy i tworzy wyśmienitą całość. Jest też mały dreszczyk emocji, ale tego już nie zdradzę.

Jak przewrotne bywa życie, jedną nie przemyślaną decyzją, jednym słowem za dużo powiedzianym lub za mało, można zmienić całe swoje życie. Albo się stoczyć na samo dno lub wzbić się w niebo na skrzydłach. O prawdziwej miłość nie zapomina się nigdy.

książek: 6564
miki24gr | 2012-09-11
Przeczytana: 10 września 2012

Bardzo dobra powieść. Niezbyt łatwa w czytaniu z powodu wielu narratorów. Przenosi do ciepłej Chorwacji, opowiada o skomplikowanych uczuciach. Wzbudziła we mnie wielkie emocje.

książek: 1048
Monika | 2012-07-21
Przeczytana: 16 lipca 2012

Wierzcie albo nie ale musiałam odczekać chwilę zanim po lekturze zamknęłam książkę. Już dawno nie czytałam czegoś co zostawiłoby po sobie taki ślad. "Niepamięć" to książka na wskroś przesączona uczuciami. Miłość, przyjaźń, tęsknota, która boli.
Ciężko mi recenzować coś co jest tak doskonałe w swojej formie.
Spodziewałam się lekkiej książki w konwencji romansu. N o wiecie on ją kocha, życie ich rozdzieliło ale na końcu znowu są razem. To co dostałam tak bardzo różniło się od moich oczekiwań względem książki, że po raz kolejny pukałam się w głowę pytając samą siebie - Czy ty naprawdę wiesz co czytasz?
Tak, książka zaskoczyła mnie.Poruszyła najgłębsze struny uczuć. Wierzcie albo i nie, ale ja nie czytałam tej powieści - ja żyłam życiem jej bohaterów. Rozpaczałam razem z Michałem i razem z nim staczałam się po równi pochyłej po to by w końcu wrócić do żywych i wraz z Katarzyną udać się na poszukiwanie własnej tożsamości.
Chyba jeszcze nie zetknęłam się z książką tak romantyczną i...

zobacz kolejne z 1113 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Przed nami kolejny jesienny tydzień, przed nami kolejne premiery wydawnicze. W najbliższych dniach w księgarniach pojawi się pięć tytułów pod naszym patronatem. Co ciekawego warto przeczytać? Sprawdźcie!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd