Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Samotnie

Tłumaczenie: Konrad Walewski
Cykl: Ægypt (tom 1)
Wydawnictwo: Solaris
6,56 (55 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
7
8
8
7
11
6
3
5
7
4
5
3
2
2
3
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Solitudes
data wydania
ISBN
8389951002
liczba stron
460
język
polski

Pierce Moffett, historyk i wykładowca akademicki, wskutek awarii autobusu trafia do niewielkiego miasteczka gdzieś w stanie Nowy Jork. Tam spotyka swego byłego studenta i przyjaciela, tam też inne, spokojniejsze życie, jakie wiedzie lokalna społeczność. Lecz za fasadą sielanki czai się coś, co Pierce przeczuwał od dawna, od dzieciństwa — zaskakująca prawda o świecie, w jakim żyjemy, toteż...

Pierce Moffett, historyk i wykładowca akademicki, wskutek awarii autobusu trafia do niewielkiego miasteczka gdzieś w stanie Nowy Jork. Tam spotyka swego byłego studenta i przyjaciela, tam też inne, spokojniejsze życie, jakie wiedzie lokalna społeczność. Lecz za fasadą sielanki czai się coś, co Pierce przeczuwał od dawna, od dzieciństwa — zaskakująca prawda o świecie, w jakim żyjemy, toteż Pierce coraz bardziej przekonuje się, że jego podejrzenia co do natury wszechrzeczy mogą być słuszne. Świat bowiem posiada swą tajemną historię, której ślady zostały usunięte z naszej rzeczywistości, lecz pamięć o niej tkwi zakodowana w legendach, mitach, liczbach oraz kilku artefaktach, które przetrwały do naszych czasów. Czy można zatem sięgnąć do jądra tajemnicy? Czy można przywołać to wszystko, co przez wieki pozostawało ukryte? Czy można wreszcie ujarzmić moce, które mogłyby dać nieograniczoną władzę nad światem? Ludzie pożądali ich od wieków; John Dee, nadworny mag królowej Elżbiety I, Giordano Bruno, młody Will Shakespeare - na swój sposób każdy z nich zbliżył się do nich, otarł się o tajemnicę Ægiptu, która obecnie znajduje się w zasięgu ręki Pierce’a.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (261)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3236
Krzysiek | 2016-09-30
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 29 września 2016

Wytrzymałem do 330 strony. Z każdą kolejną kartką miałem nadzieję, że może teraz fabuła mnie zainteresuje, ale były to płonne nadzieje. Nie chcę obrażać ani autora ani zachwyconych powieścią czytelników, ale często miałem wrażenie, że czytam jakiś bełkot :( To tylko subiektywna ocena. Książki nie polecam, bo według mnie szkoda czasu, są lepsze pozycje do przeczytania. Jeśli kogoś uraziłem, to przepraszam.

książek: 890
Marcin Knyszyński | 2016-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lipca 2016

"Samotnie" to nie jest zamknięta powieść ani nawet część cyklu powieściowego. To 1/4 monumentalnej całości i mocno daje się to odczuć. Dlatego nie będę długo zwlekał i przeczytam wkrótce drugi tom - ale nie od razu. Pod koniec czułem się nieco zmęczony, mimo jednak bardzo ciekawej lektury.
Książka jednoznacznie kojarzy mi się z powieściami Umberto Eco, nie widzę w niej ani fantastyki ani żadnego realizmu magicznego na co zwraca uwagę co druga recenzja. To opowieść o znikomej zawartości dynamiki (ewidentnie wstęp do powieści) i gigantycznej zawartości statyki: wewnętrznych monologów bohaterów, książek-w-książkach i uzasadnień motta książki - "Nie istnieje tylko jedna historia świata". Uzasadnienia obudowanego historią i filozofią, ale nie takimi, które są powszechnie przyjęte za obowiązujące. To historia i filozofia meandrująca po rubieżach gnozy, hermetyzmu, alchemii, ezoteryki, magii i nauk tajemnych.
Crowley wyraźnie podważa słuszność naszego trzymania się racjonalnej metody...

książek: 382
Kares | 2014-08-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 sierpnia 2014

Książka ta wywołała we mnie mieszane uczucia. Ładnie ubrana w słowa, mistyczny klimat już od pierwszych kartek. Ale przez potok zdań pogubiłam się w niej. Aż do połowy książki nie mogłam się odnaleźć w temacie, musiałam się momentami zmuszać do przebrnięcia dalej. W drugiej połowie zainteresowała mnie na tyle, by dać taką, a ni inną ocenę. Sięgnęłabym po kolejną część mimo wszystko.

książek: 206
Paweł | 2014-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Uwielbiam, kocham! Proza. Crowley wszystko tak pieknie ubiera w słowa, że dla samego stylu czytam jego książki. Są tak przesycone magią życia, że aż trudno to pisać.
Samotnie przeczytałem już kilka razy, 5-8 trudno powiedzieć. Tak samo pozostałe części. Kto by pomyślał, że tak się zakocham w jego książkach, samą książkę dostałem od mamy jak miałem z 14 lat. Natychmiast mnie ona odrzuciła, zbyt zawiła, za mało się dzieje, to nie jest odpowiedni wiek na czytanie wolnych, filozoficznych, przesiąkniętych symbolami książek. Ale kiedy tylko dorosłem, miałem z 20 lat, natychmiast ta powieść mnie wciągnęła. Po pierwszym wieczorze, na następny dzień poszedłem kupić Miłość i Sen a później czekałem z wielką niecierpliwością na Demonomanie. Teraz czekam na Rzeczy niedokończone, ale chyba się nie doczekam..
Gorąco zachęcam do przeczytania fragmentu tej powieści i natychmiast będzie się wiedziało, czy to książka dla mnie czy nie.

książek: 575
Irimias | 2016-08-29
Przeczytana: 27 sierpnia 2016

Ogromne rozczarowanie - tym większe, że jestem miłośnikiem "Małe, duże". "Samotnie" może zyskuje w kontekście pozostałych tomów serii, ale szczerze nie mam ochoty się o tym przekonać. Crowley tym razem leje wodę, zanudza, zmierza donikąd. Żeby chociaż fraza była na tyle ciekawa, że chciałoby się pozostać przy tej książce. Ale nie - zdania sztucznie podkręcone i zawiłe, całe ustępy można by śmiało wyrzucać do kosza, bo ani nie inspirują, ani nie opowiadają żadnej historii. Poetyckość języka Crowleya, którą znam choćby z "Późnego lata" tutaj nie występuje. Brakuje też sygnalizowanego we wstępie przez Sapkowskiego "klimatu" - wbrew temu, co sugeruje opis książki, większość szczątkowej akcji dzieje się w mieście, a nie na "magicznej" prowincji. Ja panu już podziękuję, poszukam tajemnicy gdzieś indziej.

książek: 805
antychreza | 2014-04-18
Na półkach: Przeczytane

Prawdą jest, że tę książkę albo się kocha, albo porzuca. Ja porzuciłam. Autor zalewa czytelnika potokiem słów, zdarzeń, postać, odniesień. I tyle. Koniec, kropka. Nic z tego nie wynika. Dostrzegam pewne podobieństwa z "W poszukiwaniu straconego czasu". Doceniam staranność w dobieraniu przytaczanych faktów, doceniam sprawność językową, ale te rzeczy nie mogą zrównoważyć ani tego, że brak jest dobrze zarysowanego bohatera, ani że książka jest nudna, ani że ugrzęzłam w narracji jak w bagnie.

książek: 291
astaldohil | 2011-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 lipca 2011

Książka porywająca czytelnika w cudowną, na pół mistyczną, na pół rzeczywistą podróż, przy czym granice tego, co prawdziwe, a co wyobrażone są tu nad wyraz płynne. Autor snuje wielopłaszczyznową, magiczną opowieść, zwodzi czytelnika, prokuruje nową historię świata (lub, raczej światów), przywołuje na karty "Samotni" postaci historyczne, których losy splata w dziwnych związkach ze współczesnymi bohaterami tej powieści. Narracyjnie "Samotnie" plasują się gdzieś pomiędzy twórczością Dukaja a Eco. Przyznaję, że to zestawienie nazwisk może się wydać niektórym dziwne, a innym przywołane nieco na wyrost, ale to chyba skojarzenie najlepiej oddające to, czego możne się spodziewać czytelnik sięgający po twórczość Crowleya.

Doskonała, spisana przepięknym językiem, baśniowa, przepełniona mistyką i symboliką powieść, z nurtu realizmu magicznego, pozwalająca się interpretować na wiele sposobów, wzbudzając przy tym chęć do głębszego poznania poruszanych tu kwestii dotyczących losu, natury...

książek: 244
Narrandil | 2015-04-30
Przeczytana: luty 2015

ta książka wystawiła na ciężką próbę moją wyobraźnię, umiejętność skupienia się i czytania ze zrozumieniem :) a jednocześnie niesamowicie wciągnęła mnie w opowiadany przez siebie świat gdzie istnieją ze sobą nawzajem mieszające się magia i realizm :)
Niestety wydawca polski OLAŁ POLSKICH CZYTELNIKÓW i postanowił nie wydawać ostatniej - czwartej części tej oto sagi :(

książek: 29
Alice | 2013-05-08
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam

albo się tę pozycję kocha, albo zostawia się ją po przeczytaniu 50 stron. Dla mnie majstersztyk, Crowley powinien dostać za swoją twórczość Nobla.

książek: 40
Angelika66 | 2016-04-27
Przeczytana: 18 listopada 2015
zobacz kolejne z 251 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd