Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Idiota

Tłumaczenie: Helena Grotowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
8,1 (4422 ocen i 286 opinii) Zobacz oceny
10
879
9
1 133
8
952
7
903
6
292
5
171
4
36
3
37
2
10
1
9
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Идиот
data wydania
ISBN
9788377793688
liczba stron
656
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości,...

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości, pokorze oraz irytującej wręcz naiwnej ufności do ludzi, zawdzięcza on tytułowy przydomek, jakim obdarzają go inne postaci. Myszkin to postać z innego czasu i innych krain. Być może zagubiona wprost z Ewangelii w XIX-wiecznym świecie, bezwzględnym dla słabych, pełnym nierówności i złych namiętności. Książę Myszkin chce naśladować Chrystusa, chce być człowiekiem przepięknym, ale wikła się w sieci, które na niego nastawia złość i pożądliwość ludzka. Idiota to zarazem arcydzieło dwóch portretów kobiecych, Nastazji Filipownej i Agłai Iwanownej, pomiędzy których uczucia rozdarte jest serce księcia. To przypowieść o bezgranicznym opętaniu miłością, która może doprowadzić wręcz do unicestwienia osoby kochanej…

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwomg.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwomg.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 488
Grot | 2016-02-28
Na półkach: Przeczytane

Po latach oczekiwań! Nareszcie wznowienie „Idioty” Dostojewskiego. Już ładnych parę lat czekałem na nowe wydanie tego dzieła. I tym sposobem mam już w swojej domowej kolekcji wszystkie cztery najważniejsze powieści Dostojewskiego. Jeszcze tylko niech pojawi się w księgarniach „Młodzik” to będzie super.

Co do „Idioty”. Główny tytułowy bohater wydaje się symbolem Jezusa Chrystusa. Owszem jest on naiwny, spotyka się z lekceważeniem ze strony otoczenia, jednakże bez wątpieniem utożsamia ludzkie dobro. Chciałby dogodzić wszystkim, jest uczciwy, dobroduszny, pokorny, miłosierny. Niestety bezwzględny świat realny jest zaprzeczeniem tych ideałów jakie reprezentuje Książe Myszkin. Młody mężczyzna zakochuje się w dwóch kobietach i niestety poprzez brak zdecydowania, a raczej chęć niesienia dobra obu dziewczynom i ich skomplikowane cechy charakteru jednocześnie nie potrafi dokonać jednoznacznego wyboru gdyż to wiązałoby się z odtrąceniem którejś z nich.

W powieści ukazane jest wyśmienicie połączenie uczuć miłości i nienawiści w jednym.

Nie napiszę, aby to była moja ulubiona książka Dostojewskiego bo wydaje się, iż głębsze bardziej wielowątkowe, wyraziste, a także podejmujące szerszą problematykę zawierają: „Bracia Karamazow” , „Zbrodnia i kara” , oraz „Biesy”. Jednak bez wątpienia „Idiota” to także arcydzieło literatury światowej.

Przy okazji „Idioty” warto zwrócić uwagę na kwestię polską w książkach Dostojewskiego. W kluczowym momencie pojawia się pewne wstrętne „polaczysko” i swoimi matactwami doprowadza do dezorganizacji, zakłócenia, a właściwie wielkiego nieszczęścia pewnej rodziny. Akcenty antypolskie często pojawiają się u tego znakomitego, a w mojej ocenie najwybitniejszego powieściopisarza w ogóle. Choć oczywiście tego nie pochwalam to jednak daleki byłbym od rzucania gromów na Dostojewskiego. Trzeba brać pod uwagę kontekst historyczny, czasy zaborów, powstania styczniowego, a także osobiste doświadczenia Dostojewskiego z Polakami. O ile dla nas, wszelkie dążenia, także rewolucyjne, siłowe do odzyskania niepodległości to przejaw patriotyzmu, o tyle dla Rosjan, społeczeństwa rosyjskiego, państwa do którego przyłączone zostały ziemie Rzeczypospolitej była to działalność wywrotowa, kryminalna, burząca codzienne życie. Oczywiście nie mam zamiaru wybielać Dostojewskiego, ale brać pod uwagę czasy, XIX – wieczne realia w jakich żył autor „Biesów”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Piękna i Bestia

Kto nie zna opowieści o Pięknej i Bestii? Piękna historia, przedstawiająca wiele prawd życiowych oraz dróg jakimi człowiek powinien podążać. Zarówno d...

zgłoś błąd zgłoś błąd