Wieża

Wydawnictwo: Novae Res
6,93 (28 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
5
7
7
6
4
5
1
4
3
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379425068
liczba stron
266
słowa kluczowe
literatura polska, opowiadania
kategoria
horror
język
polski
dodał
NovaeRes

OBIECUJĄCY DEBIUT NA MIARĘ NEILA GAIMANA! Wybór pięciu niezwykle wciągających tekstów literatury niepokoju, która zdecydowanie wykracza poza ramy gatunku. Wyłącznie dla ambitnego czytelnika. W zbiorze Wieża znajdziemy tajemniczą budowlę istniejącą na granicy rzeczywistości i szaleństwa, która nagle wyrosła w ogrodzie młodego małżeństwa; współczesnego nekromantę, zdającego sobie sprawę, że...

OBIECUJĄCY DEBIUT NA MIARĘ NEILA GAIMANA!

Wybór pięciu niezwykle wciągających tekstów literatury niepokoju, która zdecydowanie wykracza poza ramy gatunku. Wyłącznie dla ambitnego czytelnika.

W zbiorze Wieża znajdziemy tajemniczą budowlę istniejącą na granicy rzeczywistości i szaleństwa, która nagle wyrosła w ogrodzie młodego małżeństwa; współczesnego nekromantę, zdającego sobie sprawę, że ślady pozostawione w Internecie nie podlegają naturalnym prawom rozkładu; demona likantropii, nawiedzającego stolicę Śląska; proces rodem z powieści Franza Kafki prowadzony przez przerażające istoty, a nawet ducha Romana Polańskiego.

Obowiązkowa lektura dla każdego, kto ceni sobie fabułę wciągająca od pierwszego zdania, plastyczny styl, zaskakujące pomysły, słowem – dobrą literaturę.

Groza zbyt współczesna, niemieszcząca się w ramach gatunku.

 

źródło opisu: http://novaeres.pl/

źródło okładki: http://novaeres.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (96)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1872
korcia | 2015-02-28
Przeczytana: 25 lutego 2015

Oprócz tytułowego opowiadania "Wieża" na zbiorek składają się: "Pożerany 4.0", "Robaczywy księżyc", "Doppelgänger" i "Sądny dzień". Ciężko jest je przypisać do konkretnego gatunku. Ma się wrażenie, że balansują one między światem realnym a baśniowym, między snem a jawą, między normalnością a szaleństwem. Nie ma jednak wątpliwości, że są dobre, bardzo ciekawe, intrygujące. Wsiąkamy w każde z nich, nie możemy się od niego oderwać, ciekawi jesteśmy finału każdej z tych opowieści.

Chociaż tematyka tych opowiadań jest różna, to łączy je pewien niepokój, który się z nich wyłania. Są one momentami bardzo przerażające, ale przez to jeszcze ciekawsze. Budzą lęki, które skrywa w sobie każdy z nas. Autor zagląda do psychiki naszych bohaterów, jednocześnie oddziałując na odczucia czytelników, skłaniając ich do refleksji i niejednokrotnie również zaskakując.

Całość została napisana w ładnym stylu. Niemal od pierwszego zdania każdego z opowiadań czujemy, że wkraczamy w inny świat, od którego...

książek: 653
Gąska | 2015-01-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 stycznia 2015

Ahsan Ridha Hassan pochodzi z Bielska-Białej. Jest absolwentem prawa na Uniwersytecie Śląskim. W życiu codziennym zajmuje się przedsiębiorstwem. Jest również założycielem strony wydaje.pl. Od dawna pasjonuje się literaturą. Jest laureatem kilku nagród, między innymi za opowiadanie pod tytułem „iMan”. Czerpie inspiracje z twórczości Kafki, Gombrowicza, a także Kundery oraz Gaimana. Porusza się głównie w tematyce grozy. Obecnie mieszka w Krakowie. Jego dzieło pod tytułem: „Wieża” składa się z pięciu opowiadań. Postanowiłam poświęcić chwilę każdemu.

Pierwsze z nich przedstawia historię młodego małżeństwa, które dopiero co wprowadziło się do nowego domu. Michał jest niespełnionym pisarzem, który marzy o wydaniu książki. Angażuje się w swój cel tak bardzo, że zaczyna wiedzieć różne rzeczy, które pozornie nie istnieją w rzeczywistości.
Początkowo była to dla mnie taka ot opowiastka o codziennym życiu, niesprawiedliwym teściu, próbach literackich, pracy. Teksty w stylu: „Adam miał...

książek: 902
Marta Zagrajek | 2014-12-17
Przeczytana: 16 grudnia 2014

Wieża, która powstaje w wyobraźni autora, staje się budowlą z prawdziwego zdarzenia. Wampir, którego ów autor wymyśla, staje się istotą z krwi i kości! Media społecznościowe potrafią być miejscem, w którym poznajemy dziwne osobistości, będąc pod baczną obserwacją. Zmiennokształtni nie są wcale sympatyczni i niekoniecznie chcą się przyjaźnić w czasie pełni, a sobowtór potrafi być groźniejszy od najgorszego wroga. Co zrobić, by nie zwariować?

Naprawdę myślałam, że to najzwyklejsza książka na świecie. Po tytule doszłam do wniosku, że może będzie w ciut fantastycznym stylu i szybko się przeczyta. Rację miałam tylko co do ostatniego. Owszem, w „Wieży” mamy sporo elementów nadnaturalnych, ale nie uznałabym jej za fantastykę. Bardziej mini-powieści z elementami fantastyki. Ale za to jakie! Po pierwszej z nich, w której odkrywamy niewidoczną wieżę, już wiedziałam, że to nie jest książka z typu przewidywalnych – miałam rację. Wszystkie cztery opowieści są dziwne, opowiadają zupełnie...

książek: 886
warszafka | 2016-12-26
Przeczytana: 26 grudnia 2016

Czy upiory, straszydła, diabły, strzygi, wampiry to przeżytek? Zdawałoby się, że we współczesnym racjonalnym i opanowanym przez naukę świecie odpowiedź może być tylko jedna; w naszej rzeczywistości nie ma już miejsca na te wszystkie stwory, przynajmniej w ich tradycyjnym wydaniu. A jednak człowiek musi się czegoś bać, więc wymyśla wciąż nowe rzeczy, które mogłyby go przerażać. I właśnie o nich opowiada między innymi ta książka, o współczesnych wampirach wysysających z nas krew i życie, o nękających nas niepokojach; o wielkich bezosobowych korporacjach, kredytach, długach, pożyczkach, uzależnieniu od pieniędzy, rzeczy i pracy, o strachu przed utratą pracy, o zaniku i entropii relacji międzyludzkich. Tak właśnie wygląda dzisiejszy horror.

Największe wrażenie wywarły na mnie opowiadania utrzymane w duchu kafkowskim – Wieża i Sądny dzień. Inne trochę rozczarowały, ale może dlatego, że nie zawsze literackie ścieżki i drogi, którymi podąża autor pokrywają się z moimi zainteresowaniami...

książek: 2069
Monika | 2014-12-19
Przeczytana: 09 grudnia 2014

Nie jestem wielką entuzjastką zbiorów opowiadań, bo wiem, że zawsze następuje zbyt szybki koniec. Koniec fabularny i wspólnej przygody z bohaterami opowieści. Nie potrafię się wtedy odnaleźć w następnym z kolei opowiadaniu, ale są takie zbiory, których poszczególne komponenty są idealnie dobrane. Łączy je coś nienamacalnego, jakiś klimat nieuchwytny, drżący pod powieką, mamiący czytelnika i kojący (zbyt) szybki koniec jednej historii. Takim zbiorem jest właśnie "Wieża", Ahsana Ridha Hassana, którą dostałam od Wydawnictwa Novae Res za co serdecznie dziękuję! Muszę przyznać, że jestem zaskoczona, gdyż jest to debiut literacki założyciela największego w Polsce portalu selfpublishing - Wydaje.pl.

"Wieża" to pięć opowiadań. Opowiadań nasączonych grozą, ale nie jest to groza prosta objawiająca się dużą ilością krwi lejącej się z ciał nieszczęsnych ofiar. Jest to wysmakowana groza, działająca bardziej na psychikę czytelnika, trzymająca w napięciu.

I tak oto w tytułowym opowiadaniu,...

książek: 1456
Weronika | 2015-05-20
Przeczytana: 15 lutego 2015

Moja recenzja:
http://literaturomania.blogspot.com/2015/02/wieza-opowiadania-grozy.html

książek: 1954
AnnaSikorska | 2015-03-23
Na półkach: Przeczytane

Swobodna spokojna akcja z minimalnie rosnącym napięciem zostaje rozładowana czasami wielkim „bum!”, a innym razem czymś co zmusza do postawienia pytań o granice przyzwoitości, moralności, eksperymentów, walki o uczucia, sensowności wchodzenia w trwałe związki i wykorzystywania własnego autorytetu czy nieświadomego wchodzenia w tryby sekty – to wszystko znajdziemy w niewielkim zbiorze opowiadań Ahsana Ridha Hassana „Wieża”. Te zmuszające do refleksji opowiadania czerpią z tego, co już w literaturze było. „Sądny dzień” ociera się lekką literaturę apokaliptyczną, w której koniec świata to koniec życia konkretnego człowieka, którego (zgodnie z naszą zachodnią kulturą) postawiono przed sądem. Jest w nim wiele paradoksów przywołujących na myśl „Proces” Franza Kafki i "Edypa" Sofoklesa ze zasłoną niewiedzy znaną z Johna Rawlsa, a jednocześnie sielankowy Różewiczowski „koniec świata”, ze światem, który trwa dalej. Sądny dzień to odkrywanie prawdy o sobie i samodzielne wydawanie...

książek: 510
Martwy Kruk | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 stycznia 2015

Do podjęcia decyzji o zrecenzowaniu "Wieży" skłonił mnie właściwie opis z okładki samej książki, który postanowiłam tutaj przepisać. Ci co może troszkę więcej mnie znają wiedzą o tym, że jestem maniaczką horrorów. Po prostu lubię się bać, lubię dziwaczne rzeczy i stworzenia. Nie trzeba być Sherlockiem, żeby o tym wiedzieć, ponieważ szata mojego bloga mówi bardzo dużo o mojej osobowości. Dlatego też skusiłam się na recenzowaną dzisiaj przeze mnie książkę. Ważną kwestią jest tutaj sam fakt, że "Wieża" jest zbiorem opowiadań, a ze swojego doświadczenia wiem, że nie każdemu taka forma literatury odpowiada. Jak to bywa w przypadku zbiorów jedne opowiadania są lepsze jedne gorsze, jednak zawsze zawierają w sobie tajemnice. Razem przekonajmy się o tym na ile dobre są te autorstwa Ahsana Ridha Hassana.

Musze przyznać, że nazwisko autora na okładce tej pozycji bardzo mnie zaintrygowało. Postanowiłam poszukać nieco więcej informacji na jego temat i podzielić się nimi z Wami.

Urodził się...

książek: 44
Sylwia | 2015-05-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 12 marca 2015

Można zapytać o to, czego właściwie należy oczekiwać od zbioru opowiadań. Zazwyczaj są to zbyt krótkie formy, żeby zachwycić nas w sposób szczególny i zmusić do własnej interpretacji. Tutaj jednak było inaczej, od początku czułam, że ta pozycja będzie pozytywnie wyróżniała się w moim dotychczasowym dorobku czytelniczym. Każde z pięciu opowiadań udowodniło mi, że nawet krótkie formy potrafią nieźle namieszać w myślach czytelnika i sprawić, że będzie zwracał większą uwagę na rzeczy, które do tej pory wydawały mu się bez znaczenia.
Zaczynając od tytułowego opowiadania ,,Wieża", wciąż oczekujemy. Oczekujemy jak rozwinie się sytuacja oraz czym zaskoczy nas styl autora. To historia o tym, że niczego w życiu nie możemy być pewni, nie warto przywiązywać się ani do rzeczy, ani do ludzi, bo kto wie czy w waszym życiu, któregoś dnia nie wyrośnie Wieża i wszystkiego nie zmieni? Może będziemy musieli uciekać gdzieś daleko, z miejsca które zawsze było naszym domie, od ludzi którzy nagle stali...

książek: 29
Tomek | 2014-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 grudnia 2014

Ciekawy i bardzo dobrze rokujący debiut.

Wszystkie opowiadania, chociaż każde z nich dzieje się w innym miejscu i opisuje losy innych bohaterów, łączy element narastającego niepokoju i groza czająca się tuż poza kręgiem światła.
Akcja osadzona we współczesnych realiach polskich miast pozwala niepostrzeżenie wcielić się w postać i razem z nią przeżywać opisane historie.
Od zaczętego opowiadania trudno się oderwać - kto wie co czyha na bohatera za następnymi drzwiami?

zobacz kolejne z 86 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Fantazmaty. Tom I
    Fantazmaty. Tom I
    Andrzej W. Sawicki, Agnieszka Hałas, Dawid Kain, Kazimierz Kyrcz jr, Paweł M...
  • Eksplozje
    Eksplozje
    Paweł Paliński, Janusz Leon Wiśniewski, Tomasz Jastrun, A.J. Gabryel, Ahsan Ri...
  • Nocny dzień
    Nocny dzień
    Ahsan Ridha Hassan
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Antyporadnik pisania - część pierwsza

Prezentujemy pierwszą część nowego cyklu, autorstwa Ahsana Sadika Ridhy Hassana - pisarza, autora opowiadań i finalisty Kreatywnego Kursu Pisania organizowanego przez krakowskie Biuro Festiwalowe. Przygotowany przeze niego cykl porad Kurs NIE pisania, jest swoistym antyporadnikiem. Tym, co autor może obiecać jest sekretna wiedza, dzięki której nie napiszecie ani jednej linijki sensownego tekstu!  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd