Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pani Jeziora

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 7)
Wydawnictwo: superNOWA
8,18 (21461 ocen i 627 opinii) Zobacz oceny
10
4 354
9
5 463
8
5 217
7
4 134
6
1 327
5
678
4
116
3
125
2
25
1
22
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375780697
liczba stron
596
język
polski
dodała
Strzelba

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę! Ciri wpatruje się w wypukły relief przedstawiający ogromnego łuskowatego węża. Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. To pradawny wąż Uroboros. Symbolizuje nieskończoność i sam jest...

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!

Ciri wpatruje się w wypukły relief
przedstawiający ogromnego łuskowatego węża.
Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki,
wgryzł się zębiskami we własny ogon.

To pradawny wąż Uroboros.

Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością.
Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem.
Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca.

A to, że Uroboros gryzie swój ogon,
oznacza, że koło jest zamknięte.

Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal,
podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia!
Koło się zamknęło – myśli Ciri, zamykając oczy.
„Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego!”

Coś się kończy, coś się zaczyna.

W każdym momencie czasu kryje się wieczność.

 

źródło opisu: superNOWA, 2014

źródło okładki: supernowa.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 299
Koval | 2014-12-22
Przeczytana: 22 grudnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Najdłuższy i jednocześnie najbardziej nierówny tom kończący sagę o wiedźminie budzi u mnie pewne wątpliwości. Bez wątpienia jest to zwieńczenie kultowego już cyklu, który zasłużenie zdobył sobie popularność i tak jak każda osoba interesująca się światową literaturą fantasy kiedyś napotkała na swojej drodze Tolkiena (czy wręcz od niego zaczęła swoją przygodę), tak samo Sapkowskiego powinien choć raz przeczytać każdy miłośnik polskiej twórczości fantastycznej. Teoretycznie więc naturalna wydaje się maksymalna ocena, bo pomimo upływu czasu „Saga” nie przestaje się podobać, a poruszane w niej problemy pozostają aktualne.

Problem w tym, że całość zbudowana jest z nierównych moim zdaniem wątków, które przeplatają się dosyć swobodnie raz podnosząc, a raz obniżając poziom dzieła. Interesujący jest fragment o śniącej Condwiramurs i jej rozmowach dotyczących Geralta, ale naciągany o podróżach w czasie i przestrzeni Ciri po ucieczce z „cudownej” krainy elfów. Intrygująco opisano losy holku „Catriona” i wręcz rewelacyjnie bitwę pod Brenną z chirurgiem Rustym w roli głównej („Zszyj czerwone z czerwonym, żółte z żółtym, białe z białym. Na pewno będzie dobrze.”), ale z kolei zgony towarzyszy wiedźmina (Milva, Cahir, Regis etc.) i całe starcie z Vilgefortzem trąci sztampą na zasadzie ‘wszyscy oni musieli zginąć, aby pokazać, że czasami zupełnie obce osoby są w stanie się bez reszty poświęcić słusznej sprawie’. Sytuację z kolei ratuje bogaty język, sporo analogii do światowej literatury i kultury oraz trafne obserwacje społeczne.

Największym rozczarowaniem jest jednak samo zakończenie tomu, które mocno odbiega od wyobrażeń i pozostawia ogromny niedosyt. Oczekiwałoby się czegoś - sam nie wiem - lepszego, większego, bardziej patetycznego albo wręcz przeciwnie: bardziej życiowego, osobistego. Już opowiadanie „Coś się kończy, coś się zaczyna” wydaje się być lepszym zwieńczeniem cyklu o wiedźminie niż to, które zaserwował nam autor. Przez sentyment, saga dostaje wysoką ocenę, ale mogło być dużo lepiej i pewien zawód pozostaje.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przesyłka

Przekombinowana i bardzo chaotyczna fabuła. Sam początek mi się spodobał, a potem było już tylko gorzej. To pierwsza moja książka tego autora i nie...

zgłoś błąd zgłoś błąd