Pani Jeziora

Okładka książki Pani Jeziora
Andrzej Sapkowski Wydawnictwo: superNOWA Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 7) fantasy, science fiction
596 str. 9 godz. 56 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Cykl:
Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 7)
Wydawnictwo:
superNOWA
Data wydania:
2014-10-28
Data 1. wyd. pol.:
1999-01-01
Data 1. wydania:
2011-03-01
Liczba stron:
596
Czas czytania
9 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375780697
Tagi:
Wiedźmin Geralt magia potwory literatura polska
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Okładka książki Historia i fantastyka Stanisław Bereś, Andrzej Sapkowski
Ocena 6,6
Historia i fan... Stanisław Bereś, An...
Okładka książki Wiedźmin. Ostatnie życzenie Maciej Parowski, Bogusław Polch, Andrzej Sapkowski
Ocena 8,1
Wiedźmin. Osta... Maciej Parowski, Bo...
Okładka książki Trzynaście kotów Ewa Białołęcka, Eugeniusz Dębski, Jacek Dukaj, Piotr Goraj, Włodzimierz Kalicki, Tomasz Kołodziejczak, Konrad T. Lewandowski, Andrzej Sapkowski, Marcin Wolski, Maciej Żerdziński, Andrzej Zimniak, Iwona Żółtowska
Ocena 6,6
Trzynaście kotów Ewa Białołęcka, Eug...
Reklama

Oceny

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
102
66

Na półkach:

Chyba najdłuższa część Pięcioksięgu i jednocześnie napisana z największym rozmachem. Czego my tutaj nie mamy? Z początku lekko zniesmaczył mnie wątek Nimue i jej uczennicy Condwiramurs Tilly, które żyją kilkadziesiąt albo nawet kilkaset lat po wydarzeniach z Pięcioksięgu i niczym wierne fanki jakiegoś serialu na Nefliksie szczegółowo analizują historię Geralta i Ciri. Na samego Geralta ponownie Sapek nie miał ciekawego pomysłu. Po miesiącach gnuśnienia Geralt dziwnym trafem odnajduje coś co sprawia, że wyrusza czym prędzej z Toussaint by ponownie szukać Ciri. Trochę naciągane rozwiązanie rodem z deus ex machina. Sama finałowa walka z Vilgeforzem jest jednak taka jaka być powinna. W wątku wojny z Nilfgaardem z Królestwami Północy też wiele się dzieje i dochodzi do decydującej bitwy, której też poświęcono sporo uwagi. Samo zakończenie nie nadchodzi zbyt prędko. Już wydaje się, że historia dobiegnie końca, ale nie, AS znajduje pretekst by nieco wydłużyć opowieść co się ceni, bo zbyt nagłe zakończenia też potrafią być niesatysfakcjonujące.

Chyba najdłuższa część Pięcioksięgu i jednocześnie napisana z największym rozmachem. Czego my tutaj nie mamy? Z początku lekko zniesmaczył mnie wątek Nimue i jej uczennicy Condwiramurs Tilly, które żyją kilkadziesiąt albo nawet kilkaset lat po wydarzeniach z Pięcioksięgu i niczym wierne fanki jakiegoś serialu na Nefliksie szczegółowo analizują historię Geralta i Ciri. Na...

więcej Pokaż mimo to

avatar
211
37

Na półkach:

fajne zakończenie serii i zamknięcie WSZYSTKICH wątków, ale przez to dosyć długa i męcząca, ostatnie 2 strony bardzo tandetne i aż zbyt ckliwe, niemniej jednak całość prezentuje się bardzo dobrze, wątek wieloświatów też jest ciekawie rozwinięty

fajne zakończenie serii i zamknięcie WSZYSTKICH wątków, ale przez to dosyć długa i męcząca, ostatnie 2 strony bardzo tandetne i aż zbyt ckliwe, niemniej jednak całość prezentuje się bardzo dobrze, wątek wieloświatów też jest ciekawie rozwinięty

Pokaż mimo to

avatar
139
123

Na półkach: ,

Historia dorównuje poprzednim częściom, wiele zaczyna się zazębiać i łączyć, zbliżając do zakończenia serii. Warto przeżyć tę przygodę razem z bohaterami i wczuć się w ten mroczny klimat świata. Wojna, tajemnice i zakazana magia wciąż napędza fabułę. Przemiana Ciri jest widoczna coraz mocniej i warto było to prześledzić pomimo jej ciężkiego losu.

Historia dorównuje poprzednim częściom, wiele zaczyna się zazębiać i łączyć, zbliżając do zakończenia serii. Warto przeżyć tę przygodę razem z bohaterami i wczuć się w ten mroczny klimat świata. Wojna, tajemnice i zakazana magia wciąż napędza fabułę. Przemiana Ciri jest widoczna coraz mocniej i warto było to prześledzić pomimo jej ciężkiego losu.

Pokaż mimo to

Reklama
avatar
173
73

Na półkach: ,

Najsmutniejsza i chyba najbardziej brutalna część sagi o Wiedźminie. Czy najlepsza? Trudno rozstrzygnąć, ale na pewno prezentująca wysoki poziom.
Nie przypadło mi do gustu tylko zakończenie, które uważam za zbyt powierzchowne, zbyt płytkie. Mimo to jest to kolejna znakomita książka, której czytanie to sama przyjemność.

Najsmutniejsza i chyba najbardziej brutalna część sagi o Wiedźminie. Czy najlepsza? Trudno rozstrzygnąć, ale na pewno prezentująca wysoki poziom.
Nie przypadło mi do gustu tylko zakończenie, które uważam za zbyt powierzchowne, zbyt płytkie. Mimo to jest to kolejna znakomita książka, której czytanie to sama przyjemność.

Pokaż mimo to

avatar
25
24

Na półkach:

I kolejna genialna część sagi o Wiedźmini a w zasadzie Ciri. Mógłbym kopiować swoje oceny - po prostu genialny cykl :)

I kolejna genialna część sagi o Wiedźmini a w zasadzie Ciri. Mógłbym kopiować swoje oceny - po prostu genialny cykl :)

Pokaż mimo to

avatar
65
22

Na półkach:

Najgorsza część sagi.

Najgorsza część sagi.

Pokaż mimo to

avatar
209
209

Na półkach:

Czytałem, słyszałem że ostatni tom do wybitnych nie należy toteż się nie nastawiałem. Sądziłem że Autor pozamyka zgrabnie wątki, zrobi jakieś ckliwe zakończenie, że po prostu pójdzie na łatwiznę. I właściwie nie doczekałem się niczego z tego czego się spodziewałem, a najmniej ostatniego. Strony mijały a maszynista jak dorzucał węgiel do pieca tak nie przestał do ostatniej strony. Gdy wydawało się, że nad jego szaro-szarawym, pozbawiony złudzeń względem wszelakich natur, światem jednak wyjdzie trochę słońca Autor skończył cykl w swoim stylu, na swoich warunkach. Podobało się, jakkolwiek to nie zabrzmi. To że w tym tomie znowu było wszystko też. Wszystko. Taki świat po prostu, jaki był, jest, będzie i nigdy się nie zmieni. Naprawdę niedawno nie zakładałem nawet, żeby brać się za Wieśka bo smoki, czarodziejki, nie moja bajka. Pan Andrzej eS, Autor, pokazał mi, że świetne pióro i genialny umysł obronią się po prostu wszędzie. Nie zastanawiajcie się czy sięgnąć po Wiedźmina jeżeli fantasy to nie Wasza bajka. Nie popełniajcie tego błędu.

Czytałem, słyszałem że ostatni tom do wybitnych nie należy toteż się nie nastawiałem. Sądziłem że Autor pozamyka zgrabnie wątki, zrobi jakieś ckliwe zakończenie, że po prostu pójdzie na łatwiznę. I właściwie nie doczekałem się niczego z tego czego się spodziewałem, a najmniej ostatniego. Strony mijały a maszynista jak dorzucał węgiel do pieca tak nie przestał do ostatniej...

więcej Pokaż mimo to

avatar
405
41

Na półkach: ,

Ostatni tom sagi o Geralcie, Yennefer i Ciri. W książce są trzy sceny kulminacyjne: decydująca bitwa wojny, zjednoczenie bohaterów w walce z Głównym Złym oraz kończące tom „odejście”. Wolałabym żeby w obrębie tych głównych wydarzeń książkę zamknąć. Autor natomiast kończy sagę z przytupem. Zakończenie swojej historii mają chyba absolutnie wszystkie postacie, których przez 5 tomów namnożyło się wiele, a o których zdążyłam już zapomnieć. Autor nie zapomniał, co generalnie się chwali, bo świadczy o tym z jaką drobiazgowością zbudował świat wiedźmina, ale przez tę szczegółowość tom jakby traci uderzenie.

Ostatni tom sagi o Geralcie, Yennefer i Ciri. W książce są trzy sceny kulminacyjne: decydująca bitwa wojny, zjednoczenie bohaterów w walce z Głównym Złym oraz kończące tom „odejście”. Wolałabym żeby w obrębie tych głównych wydarzeń książkę zamknąć. Autor natomiast kończy sagę z przytupem. Zakończenie swojej historii mają chyba absolutnie wszystkie postacie, których przez 5...

więcej Pokaż mimo to

avatar
13
3

Na półkach:

Troszkę denerwowało mnie to przeskakiwanie w czasie na początku, ale później zrozumiałam, że było to bardzo istotne. Uwielbiam w tej książce te wszystkie fragmenty, które sprawiają, że nagle wszystko wskakuje na swoje miejsce. Oczywiście jak zawsze zachwycam się miłością Geralta do Ciri i ogólnie wytworzonymi relacjami między bohaterami, dlatego było mi też bardzo przykro z powodu pewnych śmierci w tej części. Bardzo polecam cała sagę i na pewno przeczytam to wszystko jeszcze raz.

Troszkę denerwowało mnie to przeskakiwanie w czasie na początku, ale później zrozumiałam, że było to bardzo istotne. Uwielbiam w tej książce te wszystkie fragmenty, które sprawiają, że nagle wszystko wskakuje na swoje miejsce. Oczywiście jak zawsze zachwycam się miłością Geralta do Ciri i ogólnie wytworzonymi relacjami między bohaterami, dlatego było mi też bardzo przykro...

więcej Pokaż mimo to

avatar
68
67

Na półkach: ,

A więc dobiegł końca czas podążania za Ciri. Jeśli ktoś czytał moje wcześniejsze wypowiedzi to zapewne zauważone zostało jak narzekam na zabawy z czasem. W przypadku Pani Jeziora jest to istny chaos, ale w tym wypadku bardzo konieczny i co ciekawe zwykle wychodzi naprawdę dobrze.
Jak w każdym ostatnim przypadku i ta część wydziela się na kilka historii różnych postaci, które ostatecznie się ze sobą na swój sposób łączą i w końcu kierują nas do finału.
Początek mnie nieco zmieszał, bo tak poznajemy tu dwie nieznane dotąd czarodziejki, a przynajmniej na pierwszy rzut oka tak się wydaje. Jedna albowiem z owych czarodziejek pojawiła się chrzcie ognia jako dziecko gdzie słuchała opowieści o bohaterach książki, a teraz widzimy ją jako dorosłą kobietę, która śledzi historie bohaterów znanych z książki. Wychodzi więc, że początek przenosi nas w daleką przyszłość gdzie z perspektywy owych czarodziejek śledzimy losy wyprawy znanej z powieści. Zabieg ciekawy aczkolwiek wolałem to śledzić perspektywą postaci, które już znamy. Na szczęście w końcu wracamy do znanych nam postaci i obserwujemy wydarzenia wraz z nimi.
W tej części nie ma co ukrywać, że to Ciri kradnie wszystkim całe show. Śledzenie jej przygód w królestwie elfów czy późniejsze podróże przez czasy i wymiary oraz ich późniejsze konsekwencje pochłania niemal całą historie. Czy jest to złe? Moim zdaniem naprawdę fajnie było czytać o wyprawach Ciri do Polski z czasów wypraw krzyżackich, Camelotu czy nawet podróży w daleką przyszłość. Nie mówiąc o wydarzeniu z leśnym dziadkiem od którego, aż dostałem ciarek. Była to naprawdę ciekawa wyprawa, a przy tym lepiej możemy zrozumieć jej moce i fakt czemu są tak pożądane przez innych.
Geralt pojawia się w książce, ale właściwie na początku i końcu. Dostaje swoje epickie pięć minut, ale niestety jego wejście przynosi też wiele przykrości, zwłaszcza, kiedy dociera z druhami do zamku Vilgefortza. Wtedy też robi się ciekawie, bo mimo zakończenia tej części historii nadal zostaje nam jeszcze sporo do przeczytania.
Ponownie przewijają więc nam się motywy polityczne, a przy tym losy po wojnie oraz co spotkało inne znane nam postacie. Te fragmenty choć ciekawe i z pewnością interesujące miejscami wydawały mi się jednak czasem przeciągać. Nie były złe, ale nie zawsze mnie tak wszystko porywało. Mam tu na myśli zwykle spieranie się ze sobą monarchów.
Wszystko to jednak w końcu prowadzi do finału, który moim zdaniem daje w pewnym sensie otwarte pole czytelnikom czy późniejszym twórcom gier. Za co muszę pochwalić twórców gry, bo rzeczywiście często, może nie zawsze, ale często dobrze wykorzystywali otwarte jeszcze, ale niedomknięte wątki z książki, które miały na swój sposób pokazywać co przyniesie przyszłość. Biorą pod uwagę te historie bawiłem się naprawdę dobrze w świecie Wiedźminów, były przyjemniejsze i mniej przyjemne chwile, ale całość historii przeznaczenia Geralta i Ciri oceniam jako przyjemne spędzenie czasu. Teraz czas sprawdzić Sezon Burz.

A więc dobiegł końca czas podążania za Ciri. Jeśli ktoś czytał moje wcześniejsze wypowiedzi to zapewne zauważone zostało jak narzekam na zabawy z czasem. W przypadku Pani Jeziora jest to istny chaos, ale w tym wypadku bardzo konieczny i co ciekawe zwykle wychodzi naprawdę dobrze.
Jak w każdym ostatnim przypadku i ta część wydziela się na kilka historii różnych postaci,...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Andrzej Sapkowski Pani Jeziora Zobacz więcej
Andrzej Sapkowski Pani Jeziora Zobacz więcej
Andrzej Sapkowski Pani Jeziora Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd