Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Willa "Triste"

Tłumaczenie: Joanna Polachowska
Wydawnictwo: Znak
6,12 (246 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
12
8
23
7
61
6
76
5
34
4
16
3
11
2
6
1
2
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Villa Triste
data wydania
ISBN
9788324032693
liczba stron
240
język
polski
dodała
Ag2S

Wspomnienie tamtego lata. Osiemnastoletni Viktor i znacznie od niego starsza Yvonne poznają się nad jeziorem. W małej francuskiej wiosce pogrążonej w letniej ciszy, gęstej od spojrzeń dwójki zagubionych ludzi, narodzi się ich związek. Wiele lat później Viktor będzie próbował odtworzyć tamten świat, dotyk ukochanej na swojej skórze i magię zaklętą w słowach, ale im więcej przywołuje...

Wspomnienie tamtego lata.

Osiemnastoletni Viktor i znacznie od niego starsza Yvonne poznają się nad jeziorem.
W małej francuskiej wiosce pogrążonej w letniej ciszy, gęstej od spojrzeń dwójki zagubionych ludzi, narodzi się ich związek.

Wiele lat później Viktor będzie próbował odtworzyć tamten świat, dotyk ukochanej na swojej skórze i magię zaklętą w słowach, ale im więcej przywołuje wspomnień, tym mocniej powraca niepokój, który drążył go tamtego lata, i coraz bliższy jest odkrycia pewnej tajemnicy.

Powieść Modiano o odnajdywaniu odległego lata, rodzącego się wówczas związku i młodości w latach sześćdziesiątych, niepostrzeżenie zamienia się w podróż w poszukiwaniu utraconego ja.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 196
Mateusz | 2014-11-06
Na półkach: Przeczytane

„Sowy nie są tym, czym się wydają”

Ten cytat z kultowego serialu powinien stać się hasłem przewodnim dla wszystkich tych, którzy uważają „Willę Triste” za książkę nudną. Porównanie nie na wyrost, bo lynchowski klimat (choć to Modiano był wcześniej) - surrealistyczny i mocno niepokojący - kłębi się na jej stronach i gęstnieje wraz ze zbliżaniem się do końca.

Próba sprowadzenia tej powieści do wspomnień młodzieńczej miłości, do „wspomnienia tamtego lata”, jest działaniem bardzo powierzchownym. Bo choć bohater-narrator rzeczywiście zdaje się snuć wspomnienia z pewnego lata jego młodości, to czytelnik bardzo szybko przekonuje się, że te „wspomnienia” nie są tym czym się wydają… Powieść pełna jest symboli, metafizycznych i psychologicznych zagadek. Jednak ich bogactwo nie przytłacza, a intryguje.

Główny bohater wędruje w pamięci do pewnego lata, do francuskiego miasteczka w pobliżu granicy ze Szwajcarią. To motyw „granicy” jest właśnie kluczowym dla tej książki. Bohaterowie zawieszeni są w „stanie pomiędzy” – poznajemy więc Yvonne, początkującą aktorkę (zagrała w tajemniczym filmie, którego nikt nigdy nie widział) i zarazem modelkę (której nikt dotąd nie widział na wybiegu); poznajemy też Meinthe, homoseksualistę i lekarza (który nie praktykuje i nie wykonuje zawodu).

Czytelnik bardzo szybko orientuje się, że ze wspomnieniami narratora-bohatera jest coś nie tak. Potrafi on, z precyzją mnemonisty, przywołać dokładny program kina z tamtego lata, ale nie pamięta nazwiska miłości swojego życia. W pewnym momencie staje się też jasne, że narrator nie mógł być świadkiem niektórych opisywanych przez niego zdarzeń…

Gdy zaś weźmie się pod uwagę zamiłowanie bohatera do tworzenia fikcji i snucia bardzo rzeczywistych wyobrażeń (gdzie zmyślając historię życia pewnej pary mówi: „wierny memu nawykowi osadzania wszystkiego w konkretnych realiach”); gdy znów weźmie się pod uwagę słowa bohatera co do jego własnej osoby: „Nigdy nie ufałem zbytnio swojej własnej tożsamości” (zresztą czytelnik też nie dowiaduje się kto naprawdę kryje się za fałszywym nazwiskiem hrabiego Chmary) i fakt, że był on osobą emocjonalnie rozstrojoną, wręcz na skraju paranoi (ucieczka przed wojną algierską) – wszystko to stawia pod znakiem zapytania prawdziwość jego „wspomnień”. Może okazać się, że dążenie bohatera do rozwiązania zagadki z fikcyjnej przeszłości jest tak naprawdę próbą odnalezienia własnej tożsamości, zagubionej w Smutnej Willi.


Wspaniała proza, najwyższych lotów. Ambitna, więc raczej dla tych bardziej wymagających czytelników. Dla tych co patrzą i widzą, słuchają i słyszą…

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ścigana

Porażka!!!! Myślę, że żaden wielbiciel twórczości Tess nie wierzy, że mogła napisać coś takiego. No chyba, że w szkole podstawowej. Tylko dla fanów ki...

zgłoś błąd zgłoś błąd