Labirynt Lukrecji

Wydawnictwo: Pascal
7,02 (170 ocen i 39 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
13
8
34
7
57
6
31
5
16
4
6
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376423173
liczba stron
176
język
polski
dodała
Ag2S

"Labirynt Lukrecji", czyli tajemniczy labirynt i dziewczynka, która postanowiła przestać mówić. Pięknie ilustrowana baśniowa opowieść o Lukrecji i jej rodzicach mieszkających w starej kamienicy. O jesiennej szarudze i wiosennym ociepleniu, o wyczekiwanych z niecierpliwością zagadkowych kopertach i tęsknocie za szczęściem.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Pascal, 2014

źródło okładki: http://ksiegarnia.pascal.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (382)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1146
Bożena | 2018-05-28
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 27 maja 2018

Pięknie wydana książka. Zachwyciły mnie ilustracje. Cieszę się, że coraz częściej w książkach dla dzieci można znaleźć ilustracje na najwyższym poziomie.
Książka z pewnością nieco mroczna, mówiąca o trudnych sprawach, ale z pewnością znakomicie napisana. Zakończenie za to świetliste.

książek: 330
eMka_Bezunia | 2017-11-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2017

Tej książeczki nie powinno się raczej czytać zimą i deszczową porą. Raczej szaro, raczej ponuro i raczej smutno.
Było mi bardzo przykro z powodu Lukrecji. Zapracowany tata, wiecznie zajęta mama… rodzice, którzy poświęcają swojej córce niewiele czasu.
Smutny obrazek się wyłania z tej książeczki… prawda?
Ale pewnego razu coś się zmienia.
We śnie Lukrecja trafia do labiryntu i tam znajduje pierwszą kopertę w której jest dla niej zadanie: Przestań mówić. I Lukrecja przestaje mówić.
Wyniknie z tego jeszcze parę ciekawych sytuacji, które nieraz przyniosą nieoczekiwane efekty.
I tylko końcówka mnie zastanawia. Wyzdrowiała? Czy może raczej nie. Jakieś to było dziwne…
Tak na koniec. Książka Agnieszki Chylińskiej jest naprawdę fajna. Nie pomyślałam, że potrafi tak ładnie pisać.

książek: 568
pia | 2015-02-16
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 13 lutego 2015

Książka opowiada o losach pewnej dziewczynki o imieniu Lukrecja. Dziewczynka ma dziesięć lat i mieszka w tzw. Pałacyku- wysokiej i zarazem starej kamienicy. Lukrecja uwielbia śnić. Przygoda zaczyna się gdy pewnej nocy dziewczynce śni się, że jest w labiryncie gdzie znajduje białą kopertę, w której jest napisane " Przestań mówić". Lukrecja postanawia posłuchać i przestaje mówić. Jej rodzice są bardzo zaniepokojeni milczeniem córki. Dziewczynka jeszcze wiele razy znajduje tajemnicze koperty lecz jeśli chcesz znać odpowiedzi na pytania:
Co znajdowało się w pozostałych kopertach?
Jaki udział bierze w tym wszystkim tajemniczy pan Mateusz?
Czy Lukrecja zechce mówić?
Koniecznie przeczytaj tę książkę!

książek: 2571
Magda | 2015-02-08
Przeczytana: luty 2015

Znakomita książka. Wartościowa lektura nie tylko dla dzieci i młodzieży. Znakomita konstrukcja psychologiczna bohaterów, dobrze powiązane wątki, napisana przystępnym językiem. Urzekły mnie też wyjątkowe ilustracje. Obecnie często się zdarza, że książki dla dzieci opatrzone są jakimiś bohomazami. Książkę dosłownie pochłonęłam w ciągu dwóch godzin. Nie mogłam się oderwać i bardzo się cieszyłam, że moja mała córeczka [postanowiła uciąć sobie w tym czasie drzemkę:) Chylińska w piękny sposób opowiada o poczuciu akceptacji, potrzebie miłości i sile rodziny. Zimny, ponury dom Lukrecji powili zmienia się w miejsce przyjazne i ciepłe. Lukrecja pod wpływem dziwnego snu i zachowania rodziców postanawia przestać mówić (od razu przypomniał mi się "Dom duchów" I. Allende). I wszystko powoli zaczyna się zmieniać. Okazuje się, że dziwne sąsiadki wcale nie są takie dziwne, a rodzice jednak potrafią się dogadać. Pani Agnieszka porusza wiele tematów trudnych, ale wydaje mi się, że niestety dość...

książek: 458
Anna Ja | 2014-12-05
Przeczytana: 01 grudnia 2014

Książkę świetnie się czyta. Może jest trochę mroczna, ale córeczce się podobało. Pani Agnieszka ma znakomitą rękę do książek dla dzieci. Super, czekamy na następną :)

książek: 582
Darka | 2014-11-18
Na półkach: Przeczytane, 2014, Bajki
Przeczytana: 13 listopada 2014

Niemalże od samego początku nowej książki Agnieszki Chylińskiej, jedno słowo błąkało się po zakamarkach mojej głowy - zimno.
Zimny dom, zimna szkoła, zimna pora roku, Rodzice też jacyś tacy letni (zwłaszcza Tata). Ale zacznijmy od początku...

Lukrecja to dziewczynka jakich wiele. Mieszka z Rodzicami w dużym domu naprzeciwko parku, chodzi do szkoły (którą nie bardzo lubi), czasem odwiedza Babcię,
lubi stare książki z pokoju Taty, z którym bardzo lubi spędzać czas, ten jednak nie ma go zbyt dużo, bo zajmuje się Bardzo Ważnymi Rzeczami. I często kłóci się z Mamą
Pewnego razu dziewczynce przyśniło jej się, że ma przestać się odzywać. A było to tak: we śnie Lukrecja stanęła przed wielkim zielonym labiryntem, zaraz po wejściu do niego dostrzegła białą karteczkę, na której było napisane, żeby przestała mówić. I tak też zrobiła.
Kilkakrotnie jeszcze śniła o tajemniczym labiryncie. W miarę zagłębiania się w niego karteczek było więcej. Lukrecja znalazła zdjęcie przedmiotów, które...

książek: 436
Alicya Oss | 2014-12-24
Na półkach: Przeczytane

Biorąc do ręki "Labirynt Lukrecji" pierwsze na co zwracamy uwagę, to piękna okładka i niesamowite ilustracje. Ich autor Suren Vardanian wykonał świetną pracę, jego rysunki są pełne magii, niepokoju i tajemnicy. Dzięki nim książka Chylińskiej zyskała mroczniejszą atmosferę i – co tu ukrywać - przykuwa wzrok. Można z ich pomocą pokusić się o opowiedzenie zupełnie innej historii, niż ta opisana słowami. Taki autorski i interpretacyjny dwugłos. Z korzyścią dla ilustratora… Jeśli pogrzebiecie troszkę w Internecie przekonacie się, że pod ręką rysownika z Rzeszowa ożyła już niejedna książka dla dzieci. Suren Vardanian ma ponadto na swoim koncie kilka wernisaży m.in. Zapach kobiety. Charakterystycznym dla siebie, rozpoznawalnym stylem buntuje się wobec narzucanym formom, tworząc dość indywidualną fakturę obrazu. Widać to, bardzo wyraźnie, przy okazji "Labiryntu Lukrecji".

Całość: http://alicyawkrainieslow2.blogspot.com/2014/12/ile-moze-zdziaac-swietna-ilustracja.html

książek: 172
Justyna | 2015-08-09
Przeczytana: 09 sierpnia 2015

Od tego trzeba zacząć, że książka jest przepięknie wydana. Twarda okładka, kredowy papier i śliczne ilustracje. Są to niewątpliwie atuty, które przyciągają czytelnika w księgarni, już w momencie wyboru/zakupu książki. Ja osobiście zwracam uwagę na takie sprawy.

Do mniej więcej połowy historii książka mnie nie zachwyciła, ale później jest zdecydowanie lepiej. Wydarzenia nabierają sensu, coraz bardziej widoczny staje się ukryty przekaz lektury, który jest po prostu mądry! Przedstawia to, co w życiu ważne, co istotne, na co należy zwracać uwagę i ukazuje, że nie zawsze w naszym życiu właściwie dobieramy priorytety, nie zważając przy tym na bliskie nam osoby. Po przeczytaniu całej książki wrażenia i opinia jak najbardziej pozytywna.

książek: 1047
Maleństwo | 2015-01-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 grudnia 2014

Wszystkich bardzo proszę, aby będąc w Empiku, lub jakiejkolwiek innej księgarni skierowali swój wzrok na półkę, na której stoi "Labirynt Lukrecji". Kiedy już ją znajdziecie zapamiętajcie pierwszą myśl, która przyjdzie Wam do głowy. U mnie to było słowo "tajemnicza". Oczywiście zaraz po nim przyszły inne: piękna, ciepła itp.., ale to pierwsze skojarzenie jest u większości znanych mi osób takie samo: tajemnica.
Lukrecja jest dziewczynką, której życie jest troszkę inne niż pozostałych dzieci. Mieszka w dużym domu z rodzicami (którzy są trochę smutni i nie bardzo się kochają), nie ma koleżanek, za to ma babcię. Niestety kontakty z Babcią nie są zbyt częste, ponieważ Babcia i Tatuś nie bardzo się lubią. Lukrecja jest właściwie sama. Często kłóci się z Mamą, Tata nigdy nie ma dla niej czasu... Pewnego dnia Lukrecji przyśnił się labirynt. Zaraz po wejściu do niego dziewczynka znajduję karteczkę zawierającą polecenie skierowane właśnie do niej. Zgodnie z nim Lukrecja ma przestać się...

książek: 10
Miminka von_falley | 2014-12-25
Na półkach: Przeczytane

To dopiero piękna rzecz!

Po przeczytaniu paru stron zaczynałam się zastanawiać czy czytać dalej. Troszkę znudziło mnie opisywanie tych wszystkich rzeczy wokół Lukrecji - głównej bohaterki.Z drugiej strony to też bałam się jej ( znaczy książki) która miała naprawdę mroczny charakter. A ponieważ jestem potwornym strachajłem chciałam odstawić ją na bok lub po prostu wcisnąć mojej siostrze ( młodszej) która na widok krwi w komiksie ma pełne portki :P. Ale jednak dobrze zrobiłam, że czytałam ją dalej. Po jakimś czasie kartki same się przewracały, czytałam z wielkim zapałem :D.

Ta opowieść (chociaż ciężka do zrozumienia) daje nam coś w rodzaju motta - "Nigdy nie mów nigdy" lub "Nawet jeśli los jest zły i tak się poprawi". Każde dziecko w swoim życiu znajdzie labirynt ze wskazówkami do dalszego postępowania. Znacie coś takiego jak przeczucie, że musicie to zrobić albo po prostu głos serca? Zawsze mimo wszystko możesz odnaleźć cichy głos podświadomości.

Cieszę się,że dzieci mogą ją...

zobacz kolejne z 372 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd