Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mroczny trop

Tłumaczenie: Katarzyna Ciążyńska
Cykl: Ryder Creed (tom 1)
Wydawnictwo: Harlequin
7 (556 ocen i 89 opinii) Zobacz oceny
10
30
9
51
8
95
7
191
6
121
5
44
4
18
3
4
2
2
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Breaking Creed
data wydania
ISBN
9788327609861
liczba stron
320
język
polski
dodała
giovanna

Amerykańska Straż Wybrzeża zatrzymuje na wodach Zatoki Meksykańskiej statek rybacki, który może przemycać narkotyki. Jak zwykle służbom pomaga Ryder Creed ze swymi najlepiej wyszkolonymi psami poszukiwawczymi. Jednak pod pokładem statku znajdują tylko grupkę przerażonych dzieci. Tymczasem agentka FBI Maggie O'Dell prowadzi dochodzenie w sprawie serii morderstw. Wszystkie ofiary torturowano...

Amerykańska Straż Wybrzeża zatrzymuje na wodach Zatoki Meksykańskiej statek rybacki, który może przemycać narkotyki. Jak zwykle służbom pomaga Ryder Creed ze swymi najlepiej wyszkolonymi psami poszukiwawczymi. Jednak pod pokładem statku znajdują tylko grupkę przerażonych dzieci. Tymczasem agentka FBI Maggie O'Dell prowadzi dochodzenie w sprawie serii morderstw. Wszystkie ofiary torturowano przed śmiercią. Maggie podejrzewa, że to dzieło jednego brutalnego zabójcy. Ścieżki Maggie O’Dell i Rydera Creeda znów się krzyżują. Odkrywają razem tajemnice, które stają się zagrożeniem dla nich i ich bliskich. Zwłaszcza gdy pod opiekę Creeda trafia nastoletnia Amanda, zmuszana przez kartel do przemycania kokainy. Kiedy bandyci atakują Maggie, a potem Hannę, wspólniczkę i przyjaciółkę Creeda, Creed przygotowuje zasadzkę. Wie, że wynajęci mordercy już wkrótce po niego przyjdą.

 

źródło opisu: Harlequin Enterprises, 2014

źródło okładki: http://harlequin.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 601
Katarzyna | 2014-12-22
Przeczytana: 19 grudnia 2014

W tym roku Alex Kava swoich fanów rozpieszcza, a przynajmniej – patrząc na częstotliwość ukazywania się nowych odsłon losów Maggie – można by tak pomyśleć. Nieco ponad pół roku temu na sklepowe półki trafił „Ostateczny cel”, który jednak nie zrobił na mnie większego wrażenia. Niestety. Lektura tamtej powieści nasunęła mi na myśl przykrą refleksję – to mianowicie, że moja ulubiona autorka powoli zaczęła się wypalać. Po absolutnie rewelacyjnym początku i historiach wbijających w fotel („Dotyk zła”, „W ułamku sekundy”), poprzez nieco słabsze, choć nadal trzymające w napięciu powieści pokroju „Kolekcjonera”, coraz częściej dostajemy od Kavy naprawdę przeciętne i niezbyt wciągające kontynuacje, pisane jakby na siłę, i trochę od niechcenia. Mam tu na myśli przede wszystkim właśnie „Ostateczny cel”, który – co tu dużo mówić – nie zachwyca. Jestem niesprawiedliwa? Być może, ale nie zadowala mnie byle co. Moje ostatnie doświadczenia z prozą Kavy sprawiły, że do lektury „Mrocznego tropu” podchodziłam z rezerwą i bez większych oczekiwań. Spodziewałam się, że książkę będzie się czytało lekko, szybko i przyjemnie, do czego Kava przez lata nas przyzwyczaiła, ale nie liczyłam na wypieki na twarzy i przyspieszony puls. I cóż? Nie pomyliłam się. Jest w miarę nieźle, ale bez fajerwerków. Tę autorkę stać na dużo więcej i niejednokrotnie nas o tym przekonywała.

W jej najnowszym thrillerze pojawia się chyba wszystko to, co w człowieku wyczulonym na wrażenia estetyczne z pewnością wzbudza obrzydzenie. Pająki, skorpiony, węże, karaluchy i mrówki – ukazane w przeróżnych konfiguracjach, razem i osobno. Nie sposób się nie wzdrygnąć na samą myśl o tych uroczych stworzeniach, a szczegółowe opisy, którymi Kava raczy swoich czytelników, skutecznie pobudzają wyobraźnię.

Akcja „Mrocznego tropu” toczy się kilkutorowo. Na pierwszy plan wysuwają się rozdziały, opisujące najnowsze zadanie Rydera Creeda i jego suczki Grace, którzy w Zatoce Meksykańskiej wspólnie z członkami Amerykańskiej Straży Wybrzeża zatrzymują statek rybacki, prawdopodobnie zajmujący się przemytem narkotyków z Kolumbii do Stanów Zjednoczonych. To, co Grace znajduje pod pokładem przerasta wyobraźnię Creeda i towarzyszących mu funkcjonariuszy, a rzeczywistość rysuje się w jeszcze ciemniejszych barwach, niż mogli przypuszczać. Wszystko wskazuje raczej na handel żywym towarem niż na przemyt narkotyków. Dla grupki dzieci interwencja Straży Wybrzeża to szczęśliwy koniec koszmaru, dla Creeda to dopiero początek kłopotów. Kiedy na lotnisku ratuje zmuszaną do przemytu kokainy nastolatkę, nie wie jeszcze, że zadarł z niewłaściwymi ludźmi. Szybko jednak zrozumie, że chęć niesienia pomocy innym zamiast satysfakcji z dobrego uczynku może oznaczać problemy zarówno dla niego samego, jak i dla jego najbliższych. Nad głową Creeda zbierają się czarne chmury, a on sam ma świadomość, że właśnie znalazł się na liście ludzi do odstrzału.

W tym samym czasie w Waszyngtonie agentka Maggie O’Dell zostaje przydzielona do kolejnego śledztwa związanego z wyłowionymi z rzeki Potomac zwłokami mężczyzny. Miejscowy patolog twierdzi, że otrzymał informację, iż to dopiero pierwsza część „przesyłki”. Tajemniczy tatuaż na ciele mężczyzny oraz podane przez lekarza sądowego prawdopodobne okoliczności jego śmierci czynią tę sprawę jeszcze bardziej tajemniczą. Aby rozwikłać zagadkę, O’Dell wybiera się do Alabamy. To, co zastaje na miejscu, utwierdza ją w przekonaniu, że zamordowany prawdopodobnie trudnił się przemytem narkotyków. Już wkrótce ścieżki Maggie i Creeda znów się skrzyżują, a ogień pożądania nie pozwoli im o sobie tak łatwo zapomnieć, jak oboje by tego chcieli.

Książka jest ponoć kolejną częścią cyklu z Maggie O’Dell w roli głównej, a jednak Kava długo każe czekać swoim czytelnikom na pierwszą scenę z udziałem nieustraszonej agentki FBI. Doskonale znana z poprzednich części i bardzo lubiana bohaterka w „Mrocznym tropie” pojawia się dopiero na 58. stronie (!). To nie pomyłka. Na podstawie pierwszych rozdziałów możemy wnioskować, że albo autorka zaserwowała nam tak obszerny wstęp, albo to nie Maggie jest tu główną postacią. Lektura całości (wraz z posłowiem Kavy) nie pozostawia cienia wątpliwości, jak jest w rzeczywistości. Znany z „Ostatecznego celu” Ryder Creed powoli wyrasta na bohatera traktowanego przez Kavę na równi z Maggie. I choć zarówno Creed, jak i jego niesamowite psy to bez wątpienia intrygujący bohaterowie, to jednak ci, którzy książki Kavy czytają nie tylko dlatego, że są to świetne thrillery, lecz także przez wzgląd na niesamowitą agentkę O’Dell, mogą być rozczarowani. I ja również trochę się zawiodłam, mimo że najnowsza powieść Kavy w moim odczuciu jest lepsza od swojej poprzedniczki. Lekturę z pewnością ułatwia znajomość wcześniejszych tomów, choć oczywiście i bez niej spokojnie można sobie poradzić. Tym razem Kava wielokrotnie odwołuje się do historii przedstawionej w opowiadaniu „Elektryczny Błękit”, które jest składową pisanych wspólnie ze Spindler i Ellison „Żywiołów”. Jeśli chcecie poznać całą historię, możecie sięgnąć po wspomniane opowiadanie. „Żywioły” są jednak pozycją mocno przeciętną, dlatego tylko proponuje lekturę, a nie do niej namawiam. Nic na siłę.

Mam nadzieję, że na kolejną powieść Alex Kava każe nam dłużej czekać. Może dzięki temu książka będzie lepsza i bardziej wciągająca. Pytanie tylko, wokół kogo skupi się uwaga autorki: czy wokół Maggie, czy też raczej wokół nowo wykreowanego bohatera, którym jest Creed. Poczekamy, zobaczymy.

http://z-literatura-za-pan-brat.piszecomysle.pl/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Legendy Polskie. Allegro

Ciężko jest ocenić tę książkę jako całość, bo tak naprawdę z sześciu opowiadań spodobały mi się trzy, ewentualnie cztery. Opowiadania są bardzo nierów...

zgłoś błąd zgłoś błąd