Żądza krwi

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Henning Juul (tom 3) | Seria: Ze Strachem
Wydawnictwo: Czarne
6,84 (49 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
9
7
23
6
14
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Blodtåke
data wydania
ISBN
9788375365764
liczba stron
336
słowa kluczowe
literatura norweska
język
polski
dodała
joly_fh

Brutalne morderstwo pensjonariuszki domu starców szokuje mieszkańców Oslo. Detektyw prowadzący śledztwo szybko orientuje się, że nie była to przypadkowa zbrodnia i że zabójca uderzy znowu. Jednocześnie wybucha skandal polityczny. Trine Juul-Osmundsen, norweska minister sprawiedliwości, zostaje oskarżona o molestowanie. Choć Henning Juul, dziennikarz i detektyw, nie utrzymuje bliskich kontaktów...

Brutalne morderstwo pensjonariuszki domu starców szokuje mieszkańców Oslo. Detektyw prowadzący śledztwo szybko orientuje się, że nie była to przypadkowa zbrodnia i że zabójca uderzy znowu.
Jednocześnie wybucha skandal polityczny. Trine Juul-Osmundsen, norweska minister sprawiedliwości, zostaje oskarżona o molestowanie.
Choć Henning Juul, dziennikarz i detektyw, nie utrzymuje bliskich kontaktów z siostrą, nie wierzy w te doniesienia. Trine jednak nie chce jego pomocy, a on ma pilniejsze sprawy: zebranie materiałów dotyczących morderstwa w domu opieki oraz własne, ważniejsze śledztwo…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarne, 2014

źródło okładki: www.czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
jusola książek: 3479

Zwęszyć trop

Trochę wolnego czasu i…, a właściwie nawet brak wolnego czasu i lektura „Żądzy krwi” Thomasa Engera! To jest to!

„Żądza krwi” to trzeci tom z cyklu opowieści o Henningu Juulu, dziennikarzu norweskiej gazety internetowej, który dostarcza jej gromadzonego z niezwykłym detektywistycznym talentem kryminalnego materiału.

Bohatera znamy z „Letargu”, w którym rozwiązywał zagadkę niejasnego morderstwa młodej studentki oraz z „Bólów fantomowych”, gdzie zmagał się ze sprawą oskarżenia wobec egzekutora długów. W tej części główne wydarzenia osnute zostały wokół morderstwa staruszki z domu starców. Henning wyznaczony przez szefową redakcji do prowadzenia tej sprawy będzie szukał przyczyn okrutnej zbrodni, docierając do jej tajemnicy równocześnie z policją. Niewątpliwym atutem powieści jest stopniowanie napięcia i fakt, że nie uda się czytelnikowi zbyt szybko wpaść na trop mordercy. Autor umiejętnie podprowadza nas ku różnym aspektom badanej sprawy, co chwila dorzucając dodatkowe informacje.

Historia śledztwa kryminalnego dzieje się równolegle z zaskakującym oskarżeniem wysuniętym wobec minister sprawiedliwości, którą – nieprzypadkowo z woli autora - okazuje się siostra Henninga Juula, Trine. Pani minister, szczęśliwa mężatka, przeżywa szok, ale ostatecznie musi przecież zmierzyć się z oskarżeniami z pierwszych stron gazet. Seksualna afera stawia na jej drodze brata, z którym – jak wiemy z poprzednich części – od wielu lat nie utrzymywała kontaktu. Konfrontacja będzie niezbędna....

Trochę wolnego czasu i…, a właściwie nawet brak wolnego czasu i lektura „Żądzy krwi” Thomasa Engera! To jest to!

„Żądza krwi” to trzeci tom z cyklu opowieści o Henningu Juulu, dziennikarzu norweskiej gazety internetowej, który dostarcza jej gromadzonego z niezwykłym detektywistycznym talentem kryminalnego materiału.

Bohatera znamy z „Letargu”, w którym rozwiązywał zagadkę niejasnego morderstwa młodej studentki oraz z „Bólów fantomowych”, gdzie zmagał się ze sprawą oskarżenia wobec egzekutora długów. W tej części główne wydarzenia osnute zostały wokół morderstwa staruszki z domu starców. Henning wyznaczony przez szefową redakcji do prowadzenia tej sprawy będzie szukał przyczyn okrutnej zbrodni, docierając do jej tajemnicy równocześnie z policją. Niewątpliwym atutem powieści jest stopniowanie napięcia i fakt, że nie uda się czytelnikowi zbyt szybko wpaść na trop mordercy. Autor umiejętnie podprowadza nas ku różnym aspektom badanej sprawy, co chwila dorzucając dodatkowe informacje.

Historia śledztwa kryminalnego dzieje się równolegle z zaskakującym oskarżeniem wysuniętym wobec minister sprawiedliwości, którą – nieprzypadkowo z woli autora - okazuje się siostra Henninga Juula, Trine. Pani minister, szczęśliwa mężatka, przeżywa szok, ale ostatecznie musi przecież zmierzyć się z oskarżeniami z pierwszych stron gazet. Seksualna afera stawia na jej drodze brata, z którym – jak wiemy z poprzednich części – od wielu lat nie utrzymywała kontaktu. Konfrontacja będzie niezbędna. Znając zamysł Tomasa Engera - jego zaprogramowaną na sześć części historię dramatu Henninga Juula – oczywiście nie możemy się spodziewać pełnego odkrycia tajemnic rodzinnych. I dobrze! Z przyjemnością planuję lekturę części następnej, choć zazwyczaj kryminałów nie czytam.

Muszę przyznać, że autor rozwija się z powieści na powieść. Konsekwentnie stosuje określoną formę, łatwo rozpoznawalną (np. zagadkowy prolog), jednak coraz lepiej opowiada. „Żądzę krwi” czyta się z prawdziwą literacką przyjemnością, nawet bez znajomości wcześniejszych części (przetestowane na koleżance). Można zarzucić autorowi, że zbyt grubymi nićmi splótł wątek mordercy z wątkiem pani minister, że jej tajemnica jakoś blado może wypadać w liberalnym społeczeństwie, ale kto wie, co sensacyjnego autor szykuje w sprawie rodzinnych tajemnic w kolejnych częściach cyklu? To wszystko jednak drobiazgi! Henning Juul – jak zwierzę – poczuł zapach krwi i – jestem przekonana – nie odpuści! Tajemnica śmierci jego syna zostanie wyjaśniona (w szóstym tomie zapewne)!

Justyna Radomińska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (220)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1654
Roman Dłużniewski | 2017-01-15
Na półkach: Przeczytane

Nie znałem wcześniej Thomasa Engera lecz po przeczytaniu Żądzy krwi" chciałbym się z nim zaprzyjaźnić. Bardzo lubię powieści sensacyjne połączone z polityką; A tutaj mamy i tajemniczą zbrodnię i oskarżoną polityk. Oskarżona jest co prawda o inną rzecz, ale oskarżona. Jej brat, dziennikarz prowadzi własne śledztwo a z siostrą od lat nie utrzymuje kontaktów. Czy dojdzie do ich spotkania, konfrontacji ? To jest bodajże druga część cyklu i myślę, że przeczytam pozostałe tomy.

książek: 689
Kruczoczarnyblond | 2017-03-07
Na półkach: Przeczytane, Wcześniej

Głównym wątkiem książki pozostaje, sprawa podpalenia, w której zginął syn głównego bohatera, a on sam został poparzony i okaleczony. Niestety dalej ani jeden klocek układanki nie wpadł na swoje miejsce i dalej nie wiemy, co się tak na prawdę stało.
Relatywnie, trochę gorsza od dwóch poprzednich - zagadka kryminalna nie wpada w pamięć i ma się wrażenie, że mimo wszystko jest bardziej na boku. Ale w sumie jako całość seria prezentuje wysoki poziom.
Poprzez sprawę podpalenia, która ciągnie się trzeci tom, jest intrygująca i przyciąga, bo ma się wrażenie nie skończonej historii.

książek: 410
Anabel | 2015-03-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 marca 2015

Książkę czyta się lekko. Styl pisania typowy dla skandynawskich autorów kryminałów. Sama zagadka kryminalna wydaje się jedynie tłem dla tworzenia portretów psychologicznych postaci. Co więcej, doczytałam książkę do końca i na kilka pytań nie otrzymałam odpowiedzi. Nie wszystkie tajemnice i wątki z życia głównego bohatera zostały rozwiązane. Z jednej strony to zachęta, żeby sięgnąć po kolejne części, z drugiej - czuję lekki zawód, bo liczyłam na odkrycie wszystkich kart przez autora.

książek: 151
bnch | 2015-09-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2015

Sądząc po opisie na tylnej okładce "Żądza krwi" kończy pierwszą połowę sekstologii o Henningu Juulu. Podoba mi się koncepcja serii - osią fabularną są próby głównego bohatera mające ustalić, kto spowodował pożar, w wyniku którego zginął jego synek. Juul nie notuje spektakularnego progresu, stąd po trzech książkach wciąż wiemy niewiele. Z drugiej strony tak jak wcześniej "Bóle fantomowe" i "Letarg", tak też "Żądza krwi" ma osobną, ciekawą jak sądzę fabułę, na którą składają się dwa wątki - kryminalny i polityczny. Lubię styl Engera (jak zwykle muszę wspomnieć o tłumaczeniu pani Zimnickiej, bo czy to Knausgard, czy "tylko" kryminał, to jest rewelacja). Może te jego książki nie porywają, ale są bardzo solidną lekturą ze świetnym bohaterem, który ma - mimo że spędziłem z nim około 1000 stron - wiele tajemnic przede mną. I dobrze... Czekam na czwartą powieść.

książek: 951
Mamerkus | 2015-09-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 września 2015

I co z tego, że czyta się nieźle, Enger ma coraz lepszy warsztat, fabuła jest ok, skoro autor mnoży tajemnice jak grzyby po deszczu, a w dodatku ich nie wyjaśnia. Czyli co? Żeby dowiedzieć się, kto podpalił chatę głównego bohatera albo dlaczego jego siostra i matka go nienawidzą czytelnik musi czekać do planowanych jeszcze trzech tomów cyklu, których ani widu ani słychu? Mam się o tym dowiedzieć np. w 2020 roku, w 2030? Co to za jaja są, a potem się okaże że wielka tajemnica rozpisana na sześć tomów jest zwykłą wydmuszką, czy też innym sucharem. Takiego wała, panie autor, za kilka lat nie będę już pamiętał, o co chodzi, zatem po raz kolejny zostałem przez pana oszukany.

książek: 254
Zyrafu | 2014-03-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 marca 2014

Zupełnie nieoczekiwanie przeczytałem pod rząd wszystkie trzy wydane do tej pory książki z Henningiem Juulem w roli głównej.
"Żądza krwi" jest wyraźnie krótsza, niż dwie pozostałe części; Enger tak jakby zaczął pisać w bardziej zwarty, "sensacyjny" sposób; mnie akurat nie przeszkadzało nieśpieszne tempo poprzednich części, wcale bym się nie obraził, gdyby autor pogłębił portrety psychologiczne niektórych bohaterów (np. Trine - siostry Henninga). Skróty dotyczą też niestety głównego wątku kryminalnego, który tym razem jest moim zdaniem po prostu dość słaby, a przynajmniej słabszy, niż w poprzednich częściach. Słabo broni się motywacja głównego złoczyńcy; nie chcę więcej zdradzać, ale 37 letni człowiek, który znajduje w sobie tyle nienawiści z tak właściwie błahych powodów - dość trudno mi to przyjąć. W ogóle złoczyńca jest taki... sztampowy; szkoda.
Dużo ciekawszy jest wątek siostry Henninga - Trine, której ktoś funduje fałszywe oskarżenie o... molestowanie seksualne. Mamy okazję...

książek: 1203
olaf2009 | 2015-07-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 lipca 2015

Zalety: szybko się czyta, wartka akcja, brak zbędnych słów, doskonały opis jak media mogą niesłusznie nagonką zaszczuć człowieka. Wady: makabryczne opisy morderstw; (jednak bardziej przerażające jest to co w ogóle może zrodzić się w ludzkim umyśle... książka daje dużo do myślenia)

książek: 192
VVoland | 2015-11-02
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 02 listopada 2015

Świetny kryminał, którego cechą szczególną jest wielowątkowość. Tak jak w poprzednich tomach na sam przód wysuwa się jakaś zagadka, a obok nich rozwijają się wątki poboczne równie interesujące i ciekawie zaprezentowane. Z wolna poznajemy historię głównego bohatera oraz jego rodziny, której daleko do przeciętności. Przeczytałem w ciągu dwóch dłuższych posiedzeń i przyznaję, że czekam na następny tom.

książek: 82
Agnieszka Pęksyk | 2014-05-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 maja 2014

Nienachalna kontynuacja poprzednich dwóch części. Pozostało sporo niedopowiedzeń i niewyjaśnionych tajemnic rodzinnych. Wątek rodzinny zdecyduje góruje i jest ciekawszy od rozwikłania zagadki głównych zabójstw. NIeśpieszna atmosfera bardzo mi odpowiada.

książek: 558
karla_6 | 2016-01-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 stycznia 2016

Bardzo dobry kryminał. Niestety nie czytałam poprzednich części, ale na pewno po nie sięgnę. Wielowątkowość, barwność postaci, ciekawa zagadka. Pochłonęłam w trzy dni. Polecam.

zobacz kolejne z 210 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd