Anioł Esmeralda. Dziewięć opowiadań

Tłumaczenie: Krzysztof Obłucki
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
7 (24 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
7
7
5
6
7
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Angel Esmeralda: Nine Short Stories
data wydania
ISBN
9788373924284
liczba stron
208
słowa kluczowe
opowiadania
język
polski
dodała
Ag2S

Dla tych, którzy nie mieli jeszcze okazji spotkać się z fascynującą prozą Dona DeLillo, ten mocny, pełen wyrazu zbiór opowiadań może być doskonałym wprowadzeniem do twórczości jednego z najwybitniejszych żyjących pisarzy amerykańskich. Dla tych, którzy już go znają, będzie kolejnym źródłem niezapomnianych przeżyć. Podobnie jak w większości jego powieści, także w opowiadaniach z tego zbioru...

Dla tych, którzy nie mieli jeszcze okazji spotkać się z fascynującą prozą Dona DeLillo, ten mocny, pełen wyrazu zbiór opowiadań może być doskonałym wprowadzeniem do twórczości jednego z najwybitniejszych żyjących pisarzy amerykańskich. Dla tych, którzy już go znają, będzie kolejnym źródłem niezapomnianych przeżyć.

Podobnie jak w większości jego powieści, także w opowiadaniach z tego zbioru tematem wiodącym jest „życie w niebezpiecznych czasach”. Ukazując różnorodność ludzkich doświadczeń we współczesnej Ameryce, pisarz skłania nas do zmierzenia się z majaczącymi gdzieś w tle demonami. Jego bohaterowie muszą stawić czoło czyhającym zewsząd zagrożeniom. Starają się zrozumieć otaczający ich świat, lecz często z tych prób rezygnują i wybierają dobrowolne wyobcowanie. Jedni żyją w nieustającym strachu przed siłami natury, przemocą lub aktami terroru. Inni ulegają głębokim, często nieuświadamianym na co dzień pragnieniom, co kieruje ich ku czynom nieetycznym i żenującym dla nich samych. Gdziekolwiek rozgrywa się akcja – czy w slumsach Nowego Jorku, czy na orbicie okołoziemskiej – DeLillo poddaje bezwzględnej analizie niepokojące sposoby splatania się ludzkich losów i obnaża nieprzyjemną prawdę, ukrytą za emocjonalnymi relacjami. Jego świat to bezczasowa teraźniejszość, widziana ostro i proroczo. Osadza w niej pobudzające wyobraźnię opowieści o żądzy i obsesji, stracie i wyrzutach sumienia, żalu i ekstazie. Jak napisał autor głośnych Korekt Jonathan Franzen, „DeLillo wnika głębiej w tajemnicę naszej śmiertelności, niż ktokolwiek mógłby pomyśleć, że to w ogóle jest możliwe”.

 

źródło opisu: Oficyna Literacka Noir Sur Blanc Spółka z o.o., 2013

źródło okładki: www.noir.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (90)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1207
Naia | 2013-12-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 grudnia 2013

Zbiór opowieści o groźnym i nieprzyjaznym świecie, świecie na wzór wzburzonej rzeki, po której w łódeczkach z łupin orzecha dryfują bezbronni ludzie. Czasem zbliżają się do siebie, łupiny postukują jedna o drugą z nadzieją, i właśnie te krótkie chwile łączności, te „ludzkie momenty”, są tu najważniejsze.

Dotarcie do sedna nie jest proste, DeLillo skrzętnie obudowuje je zagadkami. Ich rozwiązywanie jest jednak sporą frajdą, a forma opowiadania tę frajdę jeszcze potęguje. Można bowiem szukać podobnych motywów między historiami, głowić się nad kluczem, porównywać sytuacje i sposoby w jakie poszczególni bohaterowie sobie z nimi radzą, a także śledzić jak zmieniał się sposób pisania i postrzegania rzeczywistości przez autora na przestrzeni lat. Mogę więc śmiało napisać, że moje pierwsze spotkanie z prozą Dona DeLillo było czystą przyjemnością.

[http://literackie-skarby.blogspot.com/2013/12/upina-orzecha-na-wzburzonej-rzece-anio.html]

książek: 78
iHS | 2014-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 lutego 2014

To. Jest. Albo. Najlepsza. Albo. Jedna. Z. Najlepszych. Rzeczy. Jak czytałem.

Poważnie. Brak mi słów. To jest potężne pisanie i trudne czytanie. Nie pamiętam nikogo kto z taką gracją balansował pomiędzy niezwykłą precyzją słowa a misterną liryką tekstu - Rushdie, Eco, Pynchon, Nabokow, wszyscy są gigantami pisania, ale żaden z nich nie zrobił na mnie takiego wrażenia. Do tego całe spektrum warstw tego tekstu... jestem oczarowany. Czekam na wypłatę, i zamawiam wszystkie książki Delillo jakie znajdę - przeczytałęm już Punkt Omega, Cosmopolis, Performerkę, chcę więcej. Z wszystkich znanych mi współczesnych pisarzy Delillo jest (dla mnie?) najważniejszy. Ciekawi mnie tylko dobór tytułu zbioru - wybrano opowiadanie które podeszło mi trochę mniej niż pozostałęm różniło się też trochę kompozycją i tematem - ciekaw jestem czy tytuł wybrał autor.

książek: 151
bnch | 2015-08-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 sierpnia 2015

Cenię Dona DeLillo i lubię opowiadania publikowane przez pisarzy amerykańskich w pismach w stylu "New Yorkera". To właściwie osobny, specyficzny gatunek krótkiej prozy, w której DeLillo czuje się naprawdę nieźle.

Amerykanin jest pisarzem nierównym i obok wybitnej "Libry" opublikował choćby "Performerkę", która jest bodaj najgorszą książką, jaką czytałem w ostatnich latach. "Anioł Esmeralda" to bardzo dobry zbiór, od którego można zacząć przygodę z tym autorem. Opowiadania są realistyczne (może poza "Ludzkimi momentami w czasie trzeciej wojny światowej", które nie przystaje do reszty), pokazują ludzi w mniej lub bardziej kryzysowych sytuacjach życiowych. Według mnie najlepsze są: "Stworzenie świata", "Biegacz" i "Akrobatka z kości słoniowej". Bardzo wiarygodna jest warstwa psychologiczna. Emocje bohaterów są namacalne i prowadzą wręcz do dyskomfortu u czytającego (np. lęk przed trzęsieniem ziemi w "Akrobatce..."). Styl DeLillo jest charakterystyczny, a krótka forma mu służy, bo...

książek: 247
sanmarino | 2018-04-27
Przeczytana: 27 kwietnia 2018

Każde z dziewięciu opowiadań jest inne, ale równocześnie są do siebie zbliżone. Przede wszystkim poziomem oraz tym, że każde w jakiś sposób zaskakuje. Wyczyn godny uznania biorąc pod uwagę to, że zbiór obejmuje teksty z okresu 32 lat...
Co bardzo zwraca moją uwagę w pisarstwie DeLilla to jego nieoczywistość. Opowiada mniej o wydarzeniach, a bardziej o stanach psychicznych i przemyśleniach swoich bohaterów. Bohaterów będących uczestnikami zdarzeń znajdujących się poza ich kontrolą. Bohaterów będących więźniami swoich wewnętrznych przemyśleń i manii. Próbujących zrozumieć świat który wydaje się być pełen przypadku i zła. Bohaterów będących zawsze samotnymi. Tworzą oni często nie tylko własne wyjaśnienia świata, ale również ludzi wokół nich.
Fabuły często są kończone jakby nagle bądź wydają się, przy pierwszym przeczytaniu, bezcelowe. Lecz paradoksalnie to sprawia, że potrafią zaintrygować, sprawić, że przy odrobinie cierpliwości zaczną zmuszać do zadawania pytań i poszukiwania...

książek: 233
OFF_ka | 2015-02-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 stycznia 2015

pochłonęłam jak pizzę w deszczowy dzień. szybko, przyjemnie, ale nie zawsze łatwo! polecam!

książek: 308
Mariusz | 2013-12-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

+ "Sierp i młot", "Zamorzona", "Baader-Meinhof"

książek: 193
Ewagriusz | 2018-04-02
Na półkach: Przeczytane
książek: 995
Antonio | 2017-11-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 10 grudnia 2017
książek: 316
MaciejKafel | 2017-06-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 646
forlorn | 2017-01-30
Na półkach: Przeczytane, Ameryka
zobacz kolejne z 80 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd