Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Posępna litość

Cykl: Jego Nadobna Zabójczyni (tom 1) | Seria: Fantastyczna Fabryka
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,33 (642 ocen i 97 opinii) Zobacz oceny
10
56
9
82
8
175
7
157
6
104
5
35
4
14
3
17
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Grave mercy
data wydania
ISBN
9788375748826
liczba stron
560
język
polski
dodała
joly_fh

Po co być owcą, skoro można być wilkiem. Zakłamanie, żądze i zdrada. Sam bóg śmierci naznaczył 17-letnią Ismae niezwykłym brzemieniem i zdolnościami. Jako assassin, może uchronić swój lud przed zatraceniem i zdradą. Jednakże, aby tego dokonać, musi zabijać. Nawet tych, których kocha. „Noszę ciemnoczerwone piętno, biegnące od lewego ramienia po prawe biodro, ślad po truciźnie, którą matka...

Po co być owcą, skoro można być wilkiem.

Zakłamanie, żądze i zdrada.

Sam bóg śmierci naznaczył 17-letnią Ismae niezwykłym brzemieniem i zdolnościami.

Jako assassin, może uchronić swój lud przed zatraceniem i zdradą. Jednakże, aby tego dokonać, musi zabijać. Nawet tych, których kocha.

„Noszę ciemnoczerwone piętno, biegnące od lewego ramienia po prawe biodro, ślad po truciźnie, którą matka dostała od znachorki, by pozbyć się mnie ze swego łona. Według znachorki, fakt, że przeżyłam, to nie żaden cud, a znak, że zostałam poczęta przez samego boga śmierci”

 

źródło opisu: Fabryka Słów, 2013

źródło okładki: http://www.fabrykaslow.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1842)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2338
onika | 2014-09-18
Przeczytana: wrzesień 2014

Miałam ochotę na totalne odmóżdżenie i kicz. Dlatego właśnie sięgnęłam po „Posępną litość”. Tytuł książki w połączeniu z okładką dawał nadzieję na tandetę. No przecież ta potargana pannica z przerostem trzeciego migdałka (niedomknięte usta) w ubłoconej kiecce dzierży tę kuszę jakby trzymała zdechłego kota za ogon. Z entuzjazmem zabrałam się za lekturę licząc na grafomańskie popisy autorki, która każe omdlewać swojej bohaterce w miłosnym uniesieniu na sam widok księcia na białym koniu. No i się przeliczyłam…

„Posępna litość” okazała się niezwykle wciągającą i bardzo przyzwoitą powieścią z wartką akcją i ciekawymi bohaterami. Robin LaFevers zastosowała narrację pierwszoosobową, ale jej bohaterka nie nudzi przydługimi opisami, co widzi, myśli i czuje. Wszystko jest odpowiednio wyważone i ma sens.

Akcja powieści toczy się w piętnastowiecznej Bretanii, która po śmierci księcia jest łakomym kąskiem dla Francji. Przeszkodą jest jednak następczyni tronu, Anna, której zamążpójście może...

książek: 1362
ZARAZA | 2015-03-20
Przeczytana: marzec 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Zupełnie czego innego spodziewałam się po tej powieść. Przede wszystkim nie spodziewałam się, że będzie miała tak rozbudowany wątek miłosny, który w zasadzie był głównym wątkiem powieści. Oczekiwałam zawrotnej przygody. Trochę się przeliczyłam. Jednak na początku spodobały mi się postacie Ismae i Gavriela, jednak z biegiem stron tracili w moich oczach. Ismae wydawała mi się nieugiętą, niezłomną, jednak potem zrobiła na mnie wrażenie słabej, pospolitej. Co się tyczy Gavriela objawił się jako postać mężczyzny, który bardzo mi się spodobał - pewny siebie i stanowczy. Jednak z czasem stawał się coraz bardziej łagodny i miękki, a pod koniec powieści zrobiły się z niego słodkie kluchy. Co zaś do pomysłu na powieść, z zakonami i starymi bogami podobał mi się. Akcja była dobra, ale nie specjalnie zwrotna i zaskakująca. Powieść ma wiele wad, ale mimo tego i tak wystawiam ocenę dobrą, ponieważ czytanie tej powieści było o wiele przyjemniejsze i nie irytowałam tak bardzo, jak przy innych tego...

książek: 1119
boziaczek | 2014-09-21
Na półkach: Przeczytane

"Posępna Litość" to książka, która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Pełno tu akcji, nietuzinkowych bohaterów i ciekawych wydarzeń. Bardzo ciekawe są tu przedstawione mechanizmy intryg dworskich. Ismae, główna bohaterka, to także wielki pozytyw tej powieści. Należy ona do grona silnych kobiet, przechodzi ogromną metamorfozę na kartach książki, od biednej zahukanej dziewczyny do obrończyni swojego kraju.
Polecam:)

książek: 651
myślnik | 2014-01-31
Przeczytana: 30 stycznia 2014

Gdyby nie ta sugestywna kiecka,przepraszam suknia na okładce,nigdy bym nie przypuszczała,że będę brodzić po kolana w błocie Bretanii,i przemierzać ten kraj na twardym końskim grzbiecie.
Gdyby mnie ktoś uprzedził,przygotowałbym niektóre części ciała do tego wydarzenia...przestawiłabym zapatrywania na pewne ważne życiowe aspekty...trzymałabym głowę nisko pochyloną i nie odzywała się niepytana.
Myślę,że byłaby ze mnie całkiem niezła buntowniczka tamtych czasów.
Przeciw władzy mężczyzn!
Przeciw uciemiężeniu!
Na przekór temu,że ktoś za mnie decyduje,że mężczyzna,zawsze jakiś mężczyzna wie lepiej co ze mną zrobić.
Byłabym świetną służebnicą świętego Mortaina,gdyby nie jeden mały szkopuł.
Zabijanie na rozkaz.
Posłuszeństwo,bez ani jednego zająknięcia.
W tym Ismae zawsze będzie przede mną lata świetlne.

Kiedy jest się spłodzoną przez boga śmierci,nie należy oczekiwać łatwego życia,zwłaszcza jeśli blizna na twoich plecach jest jak neon,który ogłasza,że nawet najcięższa trucizna nie...

książek: 959
Shimik | 2015-09-04
Na półkach: Przeczytane

Książka jest mocno feministyczna! Mężczyźni są źli, a kobiety dobre. Kobiety będą zabijać mężczyzn. Są one do tego zadania specjalnie szkolone, nabywają specjalnych umiejętności w sztuce zadawania śmierci, potrafią zabić posługując się różnymi środkami takimi jak trucizna, sztylet i cała inna broń jaką mają dostępną.
Książka jest przeznaczona dla płci pięknej, a mężczyźni nie powinni jej czytać.

książek: 879
Ireth | 2013-10-21
Przeczytana: 20 października 2013

Jak byś się czuł gdybyś był najbardziej nieporządaną istotą w swojej rodzinie? Kiedy każdego dnia musiłabyś znosić ponure spojrzenia i pogardę ze strony rodzica? Codzienna brutalność i szyderstwo. Z pewnością nie byłbyś szczęśliwy... Z takiej rodziny pochodziła właśnie Ismae Rienne. Już w łonie matki była niechcianym intruzem. Owocem zdrady...

KIedy ojciec Ismae dowiaduje się o ciąży małżonki z nieprawego łoża za wszelką cenę dąży do usunięcia płodu. Wyrusza wraz z ciężarną do starej znachorki, gdzie ta zażywa truciznę mającą na celu zabicie płodu. Sytuacja jednak się komplikuje, ponieważ dziecko mimo śmiercionośnej dawki mikstury przeżywa - tym samym dowodząc, że jest potomkiem samego boga Śmierci...

Ismae nie miała łatwego dzieciństwa. Nosi bowiem pamiątkę po owej nieudanej próbie morderstwa w postaci ciemnoczeronych blizn ciągnących się wzdłuż pleców. Przez społeczeństwo była uważana za wiedźmę, pomiot sztana. Kościół dąży do jej unicestwienia. Nawet ojciec sprzedaje ją byle...

książek: 150
Gladys | 2015-10-21
Przeczytana: 19 października 2015

Świetna książka, z wybitnie wartką i ciekawie toczącą się historią młodej Ismae, która została naznaczona przez samego boga Śmierci. Dzieło odbiega od innych swoją unikalną tematyką. Rewelacyjnie poruszony temat miłości, obowiązków jak i patriotyzmu. Bardzo spodobał mi się dystans w jakim utrzymywali się główni bohaterowie, by pod koniec dać upust swoim emocjom. Sam zamysł zakonu dla córek Mortaina i szkolenie ich na zabójczynie w imię dobra- jest genialnym zamysłem. Ciężkie doświadczenie życiowe z jakim trafiają tam młode kobiety, daje im szansę na rekompensatę na płci przeciwnej. Lekturę szczególnie polecam feministką, gdyż jasno jest pokazane miejsce mężczyzn w świecie.

książek: 1010
Patrycja | 2017-07-04
Przeczytana: 03 lipca 2017

Pozytywne zaskoczenie, choć nie jest to fantastyka najwyższych lotów, to jednak spędziłam z tą książką parę relaksujących sesji. Na pewno pomógł też fakt, że przed sięgnięciem po nią nie czytałam ani opisu z tyłu, ani nie przeglądałam recenzji, co zwykle robię. Połączenie niskich oczekiwań i małej ilości błędów logicznych okazało się dobre dla tej książki, bo ostatnio trafiałam na pozycje, które nie udźwignęły marketingowego szumu wokół ich publikacji. Z pewnością sięgnę też po drugi tom, bo spodobały mi się silne kobiety i średniowieczna Francja, choć mam wrażenie, że tło historyczne jest tutaj całkowicie zmyślone, ale tego nie weryfikowałam w żaden sposób.

książek: 1194
Niben | 2013-09-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 11 września 2013

Noszę ciemnoczerwone piętno, biegnące od lewego ramienia po prawe biodro, ślad po truciźnie, którą matka dostała od znachorki, by pozbyć się mnie ze swego łona. Według znachorki, fakt, że przeżyłam, to nie żaden cud, a znak, że zostałam poczęta przez samego boga śmierci.

Czternastoletnia Ismae zostaje wydana przez swego ziemskiego ojca za mąż. Dziewczyna ma powody przypuszczać, iż Guillo jest nieświadomy jej piętna, bo któżby za nią dał aż trzy srebrniki? Cała wioska pluła na nią i obrzucała kamieniami, własna matka nie chciała jej w swym łonie, a ojciec katował przy każdej okazji. Tylko strach ludzi przed gniewem boga śmierci pozwalał Ismae egzystować.

Przez te kilkanaście lat dziewczyna poznała srogość życia (w każdym jej wymiarze) i nie oczekiwała niczego dobrego od swojego dopiero co poślubionego, nieokrzesanego małżonka. Żądza i alkohol przemawiały przez niego i popychały przerażoną Ismae w stronę stryszku, gdzie miało dojść do konsumpcji małżeństwa. Dziewczyna nic nie...

książek: 1438
Tetiisheri | 2013-11-08
Przeczytana: 09 października 2013

„Posępna litość” wzbudziła we mnie pozytywne emocje już od pierwszych stron książki. Historia siedemnastoletniej Ismae decydującej się na pobyt w Zakonie Świętego Mortaina, Boga Śmierci, rządnego dusz wszelkich oszustów, kłamców i zdrajców w Bretanii bardzo mnie zaabsorbowała. To właśnie tutaj dziewczyna uczy się władać bronią, przyrządzać mikstury czy to lecznicze czy trujące i być oddaną głównej matce przełożonej Zakonu. Ismae z niecierpliwością oczekuje na swoje pierwsze zadania, jest w pełni przekonana, że będzie działać w bardzo słusznej sprawie, że Zakon jest nieomylny. Kiedy los Ismae splata się z Gavriela Duvala, najbliższym doradcą księżnej Bretanii, sprawy nieco się komplikują.

Akcja powieści toczy się w piętnastowiecznej Bretanii. Osobiście nie pałam wielkim entuzjazmem do jakichkolwiek wydarzeń historycznych, dlatego też i do tej pozycji podchodziłam z dość sceptycznym nastawieniem. Robin LaFeyers potrafiła jednak wpleść w swoją opowieść historyczne fakty w znakomity...

zobacz kolejne z 1832 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd