Lubimyczytać.pl to:
społeczność 371 tys. zakochanych w książkach
ponad 661 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Wichrowe wzgórza

Wichrowe wzgórza

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Tomasz Bieroń
tytuł oryginału
Wuthering Heights
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
9788324020768
liczba stron
368
słowa kluczowe
Cathy, Heathcliff
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7.54 (7918 ocen i 580 opinii)

Opis książki

Poznaj niszczycielską siłę zakazanej miłości Mroczne wrzosowiska Yorkshire są świadkiem miłości Cathy i Heathcliffa. Jednak uczucie, które wybucha między nimi, przynosi im tylko ból i cierpienie. Namiętność przegrywa z rozsądkiem – Catherine wychodzi za innego mężczyznę. Oszalały z bólu i upokorzenia Heathcliff nie zamierza się poddać, a chęć zemsty staje się sensem jego życia. Czy nad Wichrow...

Poznaj niszczycielską siłę zakazanej miłości

Mroczne wrzosowiska Yorkshire są świadkiem miłości Cathy i Heathcliffa. Jednak uczucie, które wybucha między nimi, przynosi im tylko ból i cierpienie.

Namiętność przegrywa z rozsądkiem – Catherine wychodzi za innego mężczyznę.
Oszalały z bólu i upokorzenia Heathcliff nie zamierza się poddać, a chęć zemsty staje się sensem jego życia. Czy nad Wichrowymi wzgórzami ciąży fatum niespełnionej rozpaczliwej miłości?

Namiętność, zdrada i groza – Emily Brontë była pierwszą kobietą, która ośmieliła się pisać w tak odważny sposób. Wielokrotnie ekranizowana powieść wciąż porusza miliony czytelników i wzbudza ogromne emocje. "Wichrowe wzgórza" – obok "Przeminęło z wiatrem" i "Anny Kareniny" – okrzyknięto jedną z największych historii miłosnych wszech czasów.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3761,Wichrowe-wzgorza

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 394
Wicca | 2013-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2013

WICHROWE WZGÓRZA to chyba jedna z najmroczniejszych powieści jakie dane mi było czytać, a czytam dużo. Są dowodem na to, że nie trzeba sięgać po istoty ze świata duchów by przelać na kartkę grozę, smutek oraz nieszczeście. Wystarczy opisać ludzką samotność, ludzką zazdrość i chęć zemsty. Scharakteryzować tymi cechami bohaterów, a ich samych umieścić w takim miejscu akcji, gdzie pogoda spaja te elementy swoim ciężkim klimatem i nieustannie wiejącym wiatrem pośród gór. WICHROWE WZGÓRZA to coś więcej niż przyroda. WICHROWE WZGÓRZA to nie tylko krajobraz i klimat ukształtowany przez czynniki geograficzne. To przede wszystkim symbol niepokoju, zmian, tak jak wiatr zmienia swój kierunek nieustannie, oraz nieprzewidywalnych splotów ludzkich losów, tak jak wiatr który swym tańcem splata dotykające się wzajemnie gałęzie.

Jak bardzo nie możemy być pewni niczego w życiu...to się nasuwa podczas tej lektury. Gdy młody cygan znajduje schronienie w domu zamożnej rodziny Earnshaw, wydaje się być bez...

książek: 1391

Uwielbiam 'Dziwne losy Jane Eyre' Charlotte Bronte i już od ładnych chwil chciałam przeczytać książkę drugiej siostry Bronte, Emily. Ciekawiła mnie historia Heathcliffa i Katarzyny. W końcu dostałam ten egzemplarz i zaczęłam czytać.
Narratorem jest Lockwood, dzierżawca Drozdowego Gniazda i opowiadająca historię gospodyni Ellen Dean. Cygańskie dziecko i panna z dobrego domu. Najpierw przyjaźń, potem miłość. Jednak Katarzyna postanawia poślubić Edgara Lintona, co powoduję nieszczęścia. W połowie powieści poznajemy młodsze pokolenie: Katy, Lintona i Haretona.
W powieści, w moim odczuciu, dominuję uczucie nienawiści - szczególnie za sprawą Heathcliffa i mieszkańców Wichrowych Wzgórz (najbardziej Józefa). Heathcliff to pragnący zemsty człowiek, ale również nieszczęśliwy z powodu niespełnionej miłości i śmierci ukochanej. Swój plan wprowadza w życie na dzieciach. Heathcliff dla mnie nie jest bohaterem, który zasługuję na współczucie. Czytając 'Wichrowe wzgórza' miałam ochotę rzucić nią w ką...

książek: 241
KiwiAgnik | 2013-11-18
Przeczytana: 16 listopada 2013

„...Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego...”

"Wichrowe wzgórza" to niebanalna historia burzliwej i niespełnionej namiętności dwojga ludzi. Niezwykłe w książce jest to, że żadna z postaci nie jest do końca ani dobra, ani zła. Niesamowita atmosfera stworzona przez wrzosowiska, wichry i "Drozdowe Gniazdo" sprawia, że powieść zaciekawia swoją treścią coraz bardziej, jednocześnie czyta się ją coraz szybciej, aż w końcu od książki wprost nie sposób się oderwać.

Cudowna lektura. Naprawdę warta przeczytania!

książek: 565
myślnik | 2013-07-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Nie chciałbym żeby ktoś tak mnie kochał.
Nie chciałbym czuć tak palącej na przemian pasji,niechęci,żalu i nienawiści.
Dzięki Bogu,że to nie moja historia!

Bałam się tej książki jak i obrazów napływających z ekranu telewizora.
Bałam się tego obłąkania,jakby miało mnie to skalać na odległość.
Zakrywałam oczy,aby nie patrzeć(jednak czytać tak nie mogłam).
Widzę jak on patrzy na nią...
Widzę i czuję jak szaleńczo w jego duszy odbijają się różne emocje.
Widzę jej uśmiech,ni to delikatny,ni przebiegły...
I wiem jak on na niego podziała.

Jestem w ciasnym pokoju,coś jakby komórka,za oknem szaleje burza...
Trzymam świecę w dłoni,to mojej jedyne światło w tym mroku...
Czuję chłód,otulam się ciaśniej wełnianą chustą,ale i tak niewiele to daje.
Czuję się obco...sama w tym nieznanym miejscu.
Wiatr zawodzi na zewnątrz,jak udręczona dusza...
Jestem ciekawa tej melodii.
Na tyle ciekawa,ze pcham się w ramiona tej nieznanej bestii,z każdym krokiem zbliżając się do ciemnej otchłani,od której oddziela m...

książek: 445
enedtil | 2010-11-17
Przeczytana: 25 października 2010

Chyba każdy z nas słyszał o "Wichrowych Wzgórzach" - jedynej powieści jaką napisała angielska pisarka Emily Brontë . Książka, której fabuła rozgrywa się w czasach wiktoriańskich, to doprawdy niezwykła historia, pełna pasji i przepełniona tyloma różnymi emocjami i uczuciami.

Rzeczywistość i sen, miłość i nienawiść przeplatają się na jej kartach, tworząc niezwykły i mroczny klimat powieści. Jeszcze żadna książka nie wzbudziła we mnie tak mieszanych odczuć. Z jednej strony bohaterowie, którzy nawet w małym stopniu nie wzbudzili mojej sympatii, a wręcz niechęć i złość na ich postępowanie. Z drugiej stornu fascynacja tą niezwykłą i tragiczną historią, która sprawiła, że przewracałam kolejne strony z prawdziwą ciekawością.

Bez wątpienia jest to klasyka literatury, którą naprawdę warto i powinno się przeczytać .

książek: 1319

Jedna z najbardziej pamiętnych książek, mimo iż tematyka, po którą nie często sięgam. Mroczna, hipnotyzująca, fascynująca, ma w sobie jakąś siłę przyciągającą, wystarczy, że spojrzę na okładkę, ten gotycki klimat, tajemnicza, wspaniała!

książek: 1033
Suechan | 2014-01-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Wspaniała książka, jednak od samego początku do końca jest ona na tyle ponura, że aż chce się płakać. To straszne, ile nieszczęść może spowodować to, że się żyje z nienawiścią w sercu do jednej osoby... Film jest taki sobie. Powstało jednak wiele innych ekranizacji owej książki, więc każdy z pewnością znajdzie coś dla siebie. Klasyka literatury.

książek: 1519
Isadora | 2010-10-15
Przeczytana: 2007 rok

Cudowna,mroczna,pełna pasji i niekończącej się udręki historia miłosna.Przy takiej lekturze można się zatracić,dać się porwać tej szalonej orgii całej gamy uczuć,jaka targa bohaterami.Można im zazdrościć zdolności przeżywania,można im współczuć,nie można pozostać obojętnym.

książek: 1039
judit | 2010-09-08
Przeczytana: 08 września 2010

Początek bardzo mnie zaciekawił i zachęcił do dalszego czytania, ponieważ był bardzo tajemniczy. Interesowało mnie, dlaczego ci ludzie w Wichrowych Wzgórzach są tacy dziwni i ponurzy. Potem, kiedy zauważyłam, że zdecydowaną większość książki stanowią relacje pani Dean, nieco się rozczarowałam. Liczyłam na inny typ narracji. Ale moje rozczarowanie szybko prysło, kiedy zauważyłam, jak ciekawa postacią jest owa pani Dean i bardzo ją polubiłam. Niby za wiele w jej życiu się nie zdarzyło, ale za to wiele wnosiła do życia innych ludzi. Może było to troszkę wchodzenie z butami w cudze sprawy, ale ja tak tego nie odebrałam; po prostu ona się wszystkimi bardzo przejmowała. Poza nią w powieści w zasadzie nie polubiłam już nikogo.

Wszyscy bohaterzy są albo chorzy psychicznie (Katarzyna Earnshaw-Linton i Heathcliff), albo cholernie rozpieszczeni (Linton Heathcliff), albo bezpostaciowi (stary Linton, imię wyleciało mi z głowy) albo wybitnie denerwujący (Katarzyna Linton-Heathcliff-Earnshaw). Posta...

książek: 652
Aria | 2010-08-12
Na półkach: Przeczytane, Moje! :)

Jak widać siostry Bronte otrzymały niesamowity dar. Może i nie napisały dużo książek, ale to, co napisały, jest samo w sobie niemal doskonałe.

I czemu wszyscy uważają Wichrowe wzgórza za romans? A może nie wszyscy, a tylko ci, co nie czytali.

Książka jest świetna! Troszkę mi brakowało troszkę głębszego spojrzenia w postacie. Wszystkie, co do jednej były studniami uczuć i emocji. Szkoda, że Bronte nie zagłębiła się w nich jeszcze bardziej choć na milimetr. A może tak właśnie miało być?

Wichrowe mi się spodobały... Aż do teraz ta książka leży przy mnie i odczuwam przyjemność, otwierając ją na chybił-trafił i czytając jakiś malutki fragment. Czuję, że za parę lat wrócę do niej z przyjemnością. To jedna z książek, które nie czyta się tylko raz.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maciej Wojtyszko
    68. rocznica
    urodzin
    Mimo że należał do istot niedużych, miał wielkie marzenia. Marzenia często nie są proporcjonalne do wielkości naturalnej danej osoby i gdyby tak na ulicy obok przechodniów szły ich marzenia, to okazałoby się, że ci, którzy wyhodowali największe, wcale nie należą do wysokich i potężnych.
  • Anatol France
    170. rocznica
    urodzin
    Czyż w oczach mam sztylety, że ranię spojrzeniem?
  • Halina Snopkiewicz
    80. rocznica
    urodzin
    Od wspomnień człwiek się nie wykręci, dlatego trzeba robić wszystko aby były jak najbardziej jasne, a przynajmniej dobre.
  • Kingsley Amis
    92. rocznica
    urodzin
    Drap ich - szepnął Dixon - siusiaj na dywany! Kot zaczął głośno mruczeć.
  • Jane Sigaloff
    41. rocznica
    urodzin
  • Benedykt XVI
    87. rocznica
    urodzin
    Z nawróceniem związana jest konieczność, aby Bóg znowu znalazł się na pierwszym miejscu. A także, aby na nowo pragnąć wsłuchiwać się w słowa Boga, aby uznać je za coś realnego i pozwolić im oświecać nasze życie. Musimy odważyć się na nowo na eksperyment z Bogiem - pozwolić Mu wejść z Jego działaniem w nasze społeczeństwo
  • Mathias Malzieu
    40. rocznica
    urodzin
    Zawód miłosny może zmienić ludzi w potwory przepełnione smutkiem.
  • Charles Spencer Chaplin
    125. rocznica
    urodzin
    Lubię przyjaciół, tak jak lubię muzykę: kiedy jestem w nastroju. Dopomóc przyjacielowi w potrzebie jest rzeczą łatwą, ale poświęcenie mu swego czasu nie zawsze jest dogodne.
  • Grant Morrison
    52. rocznica
    urodzin
  • Abbi Glines
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli pozostanę sobą i nie zapomnę,kim jestem,wszystko będzie dobrze.
  • Roland Topor
    17. rocznica
    śmierci
    Kretyn to istota zabawna, malownicza. Obcując z nim, człowiek zyskuje na pewności siebie, słowem - kretyn wprawia w dobry humor i zapewnia zdrowie.
  • Yasunari Kawabata
    42. rocznica
    śmierci
  • Rudolf Hoss
    67. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd