Złodziejka mojej córki

Tłumaczenie: Magda Witkowska
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
7,48 (242 ocen i 54 opinie) Zobacz oceny
10
27
9
30
8
66
7
59
6
39
5
13
4
7
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The thief's only child
data wydania
ISBN
978-83-7839-398-6
liczba stron
512
słowa kluczowe
śmierć, dziecko, wybaczenie
język
polski
dodała
Ag2S

Czy można się pogodzić ze śmiercią dziecka i wybaczyć osobie, która ją spowodowała? Diane nie potrafi zapomnieć swojej córki, ani wybaczyć Robercie Fenner, przez którą ją straciła. Sześć lat po wypadku Diane odkrywa, że Roberta ma ponownie trafić do więzienia, zostawiając swoją czteroletnią córkę pod opieką państwa. Diane nie ma wątpliwości: zabójczyni Alyssy jest jej winna dziecko. Nie...

Czy można się pogodzić ze śmiercią dziecka i wybaczyć osobie, która ją spowodowała?

Diane nie potrafi zapomnieć swojej córki, ani wybaczyć Robercie Fenner, przez którą ją straciła. Sześć lat po wypadku Diane odkrywa, że Roberta ma ponownie trafić do więzienia, zostawiając swoją czteroletnią córkę pod opieką państwa. Diane nie ma wątpliwości: zabójczyni Alyssy jest jej winna dziecko. Nie spodziewa się, że pokocha Lisę jak własną córkę.

Roberta nigdy nie przestała kochać córki ani nie pozbyła się poczucia winy z powodu zaniedbań w roli matki. Po wyjściu z więzienia rozpoczyna poszukiwania Lisy. Zawsze wyobrażała sobie, że jej córka trafiła pod opiekę porządnych ludzi, których życia nie zamierza burzyć. Gdy jednak dowiaduje się, że adopcyjną matką Lisy została kobieta, na której córkę sprowadziła śmierć, zaczyna się obawiać najgorszego. Czyżby Diane szukała zemsty kosztem bezbronnego dziecka?

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Zlodziejka_mojej_corki-p-31611-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3660
książkoholiczka | 2012-12-08
Przeczytana: 08 grudnia 2012

Zaciekawił mnie skrót zamieszczony na okładce, brzmiał dość podobnie do książek mojej ulubionej Jodi Picoult. Przeczytałam i jestem rozczarowana. Podobnie jak u Jodi pisana jest z perspektywy każdego bohatera ale jest podzielona na trzy części, w których każda z kobiet jest narratorem. Każda po kolei a nie jak u Jodi na przemian. Nie ma przez to wglądu w to co wszyscy bohaterowie czuli w tej samej chwili, w trakcie wydarzeń, których wszyscy byli uczestnikami. Jest to moja ulubiona cecha powieści Picoult.
Historia wydaje się mocno naciągana i szlag mnie czasem trafiał gdy czytałam jak łatwo było bohaterom ominąć prawo i przepisy by osiągnąć to co zamierzali. Poważnie wystarczy wrócić do panieńskiego nazwiska żeby ślad się po kimś urywał?
Nie przekonała mnie ta historia ani sposób w jaki została opowiedziana. Myślę, że trudno mnie będzie przekonać żebym sięgnęła po kolejną powieść tej autorki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Duchy rebelii

Duch rebelii to bardzo dobre zakończenie trylogii Buntowniczka z pustyni. Dużo się dzieje w tym tomie, mamy tutaj brutalną walkę, dylematy moralne czy...

zgłoś błąd zgłoś błąd