Nikt nie chciał słuchać

Seria: Historie Prawdziwe
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,59 (191 ocen i 39 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
9
8
17
7
56
6
52
5
28
4
10
3
2
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
No One Listened
data wydania
ISBN
9788324023103
liczba stron
320
słowa kluczowe
rodzina, miłość
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Nikt nie chciał im dać rodzinnego ciepła. Mogli liczyć tylko na siebie... Isobel i Alex dorastali w strachu przed okrutnym ojcem. Jednak prawdziwy koszmar zaczął się dla nich dopiero gdy on w przypływie szału zamordował ich matkę. Odtąd będą się tułać po kolejnych domach opieki i rodzinach zastępczych. Czy będą skazani na dorastanie wśród ludzi o zimnych sercach? Czy znajdzie się ktoś,...

Nikt nie chciał im dać rodzinnego ciepła. Mogli liczyć tylko na siebie...



Isobel i Alex dorastali w strachu przed okrutnym ojcem. Jednak prawdziwy koszmar zaczął się dla nich dopiero gdy on w przypływie szału zamordował ich matkę. Odtąd będą się tułać po kolejnych domach opieki i rodzinach zastępczych.


Czy będą skazani na dorastanie wśród ludzi o zimnych sercach? Czy znajdzie się ktoś, kto zechce ich wysłuchać?


Nikt nie chciał słuchać to przejmująca opowieść o sile łączącego rodzeństwo uczucia i o tym, że nawet w najtrudniejszych warunkach warto walczyć o szczęśliwe zakończenie.

 

źródło opisu: Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (39)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 28
Kata1977 | 2019-01-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 grudnia 2018

Ciężka psychologicznie, ale pozostawia refleksję nie tylko na temat systemu społecznego w Anglii.

książek: 67
Karolina | 2018-08-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 sierpnia 2018

Myślałam że będzie to coś naprawdę ciekawego. Niestety zawiodła mnie ta książka. Powód? W jednym rozdziale opisuje swoje przeżycie dziewczynka a następnym jej brat. Opisują to samo tylko że każde z nich swoimi słowami.

książek: 306
Natalia | 2018-07-18
Na półkach: Przeczytane, 2018
Przeczytana: 2018 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

jak dla mnie ksiazka na raz przewidywalna i mnie meczyla ...

książek: 184
Czaki | 2017-02-17
Na półkach: Przeczytane

Książki pisane przez życie to te, które trzeba przerywać, by przyswoić i spróbować pogodzić się z losem bohaterów, współczuć im, otrzeć łzy i próbować czytać dalej...
Ta pozycja to opis życia widziany oczami dwójki rodzeństwa, który tylko utwierdza w przekonaniu, że wspólny wróg jednoczy najbardziej. Katorgi opisane w książce przechodzą wszelkie oczekiwania.
Książka porusza również jeszcze jeden bardzo ważny wątek- matka dzieci, która za wszelką cenę stara się ich chronić- nie znajduje sił, żeby odejść od męża-tyrana. Jest to bardzo często spotkane zjawisko, niestety wciąż za mało nagłośnione....
Rodzeństwo po latach tyrani zostaje zabrane ojcu, który zamordował matke, niestety to nie koniec ich koszmaru. Książka bardzo przejmująca, dla ludzi o mocnych nerwach.

książek: 659
Ssskorpionica | 2016-10-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Polecone, 2016
Przeczytana: 13 maja 2016

Agresja w domu zdarza się coraz częściej w dzisiejszym świecie. Czy to ojciec czy matka mają skłonności do stosowania przemocy, w ostatecznym rozrachunku najbardziej cierpią ich dzieci.

Ileż to razy słyszeliśmy o dzieciach oddanych do domu dziecka, bo jedno z rodziców pobiło na śmierć drugie, ileż to razy słyszeliśmy o pozbawieniu małżeństw praw rodzicielskich ze względu na złe traktowanie swoich potomków?

To samo zdarzyło się Isobel i Alexowi - agresywny ojciec w końcu przestał powstrzymywać swoje zapędy i zabił matkę dzieci, za co trafił do więzienia, a nasza dwójka bohaterów stała się częścią systemu opieki społecznej.

Wydawać by się mogło, że zabranie z cienia rzucanego przez ojca, będzie stanowiło preludium do opowieści o stopniowym powrocie do zdrowia i normalności, lecz nic bardziej mylnego - "Nikto nie chciał słuchać" jest autobiografią, opowieścią o okrucieństwie i ślepocie, braku skuteczności systemu i niemożności przeciwstawienia się mu. Jest też opowieścią i sile...

książek: 2278
Aya | 2016-07-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 29 czerwca 2016

Zacznijmy od tego, że to prawdziwa historia. Isobel i Alex - rodzeństwo - piszą o tym, co ich spotkało.
A spotkało ich wiele nieszczęść. Mieszkali z ojcem, którego się bali i który ich nienawidził, oraz z matką, zapracowującą się niemal na śmierć. Ojciec nie robił nic pożytecznego, większość czasu spędzał w swoim pokoju. Gdy z niego wychodził, wszyscy schodzili mu z drogi, by przypadkiem mu nie podpaść. Od czasu do czasu urządzał awantury, zaś wyraz nienawiści niemal nigdy nie schodził z jego twarzy.
Któregoś dnia po powrocie ze szkoły Alex ujrzał przed domem policyjny samochód. Nie pozwolono mu wejść do mieszkania, ale też niczego nie wytłumaczono. Niebawem dołączyła do niego starsza o 2-3 lata siostra, Isobel. Dopiero po jakimś czasie usłyszeli to, czego się obawiali: ich ojciec zamordował im matkę. Od tego czasu tułali się po rodzinach zastępczych czy domach dziecka, lecz nigdzie nie mogli znaleźć tego, czego poszukiwali. Miłości, zrozumienia… Ale żeby nie było: uważam, że nie...

książek: 395
Pestka | 2016-04-16
Przeczytana: 14 kwietnia 2016

Ciężko mi było doczytać tę książkę do końca chociaż opowiadana w niej historia jest bardzo dramatyczna. Chodzi bardziej o styl w jaki jest napisana. Rodzeństwo naprzemiennie opisuje swoje przeżycia ale robi to w taki sposób, że oprócz współczucia nie wywołuje to we mnie żadnych innych uczuć. Rozumiem, że oni są pisarskimi amatorami ale jak na tak traumatyczne przeżycia, których w swym życiu doświadczyli jak dla mnie w żaden sposób nie udało im się przenieść na papier uczuć i emocji jakich wówczas doznawali. A od emocji powinno tu aż "kipieć". Miałam wrażenie, że czytam raport z przebiegu wydarzeń a nie osobiste przeżycia skrzywdzonych dzieci.

książek: 88
Anna26 | 2015-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2015 rok

Super Książka czytając ją widać jak bezlitosny jest system i jak podrecznikowe jest w rzeczywistości traktowanie dzieci w domach opieki. Polecam

książek: 704
tajemniczeksiazki | 2015-11-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 listopada 2015

Czasami nachodzi mnie taki stan, w którym trudno jest mi zrecenzować przeczytaną książkę. Mija kilka dni od lektury, a ja nadal nie wiem, jak zabrać się za jej opisanie. Ciężko jest bowiem zrecenzować kogoś życie.

"Nikt nie chciał słuchać" - bo o tej książce staram się coś teraz napisać - to autentyczne wspomnienia dwójki bohaterów, a zarazem autorów tej pozycji : Isobel i Alexa Kerr.
Od samych narodzin ich życie nie było usłane różami. Nieakceptowani i terroryzowani przez ojca niemalże każdego dnia toczyli nieustającą walkę sami ze sobą. Trudno im było bowiem odnaleźć się w świecie pełnym nienawiści i pogardy i to strony ich własnego rodziciela.
Nie dziwny jest zatem fakt, iż dom rodzinny traktowali nie jak bezpieczną przystań, w której mogą wieść spokojne i szczęśliwe życie, tylko jak miejsce do spania i załatwiania najpilniejszych potrzeb, jak np. higiena, czy odrabianie prac domowych.
Czas pozalekcyjny spędzali głównie na wielu zajęciach dodatkowych, opłacanych głównie przez...

książek: 42907
Muminka | 2015-05-07
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 06 maja 2015

Rodzeństwo opisuje swoje losy i traumatyczne przejścia w rodzinnym domu. Isobel i Alex mają kochająca matkę, harująca w szkole i troszczącą się o nich jak najlepiej umie. Niestety ojciec odbiegał od ideału ojca. Sfrustrowany mężczyzna całymi dniami zamykał się w swoim pokoju, nie pracował, nie potrafił nawiązać normalnej relacji ze swoją rodziną. Był tez alkoholikiem i brutalem, prawdziwym socjopatą. Matka robiła wszystko by łagodzić konflikty, nieraz nosiła ślady pobicia, ale umiejętnie je maskowała i nie ujawniała szczegółów z życia prywatnego. Znosiła mu alkohol, tolerowała jego izolację od reszty rodziny i społeczeństwa, ale rodzeństwo nie widziało ani śladu uczucia między małżonkami. Przemoc w tej rodzinie była głównie psychiczna i werbalna. Właśnie staranne ukrywanie kolejnych pobić doprowadziło do eskalacji przemocy. Kiedy 11 lutego dzieci wróciły do domu, zastały policjantów zakuwających w kajdanki ich ojca i wyprowadzających go. otóż w szale zadał ich matce kilkadziesiąt...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd