Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nikt nie chciał słuchać

Seria: Historie Prawdziwe
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,64 (177 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
9
8
15
7
50
6
50
5
27
4
9
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
No One Listened
data wydania
ISBN
9788324023103
liczba stron
320
słowa kluczowe
rodzina, miłość
język
polski
dodała
Ag2S

Nikt nie chciał im dać rodzinnego ciepła. Mogli liczyć tylko na siebie... Isobel i Alex dorastali w strachu przed okrutnym ojcem. Jednak prawdziwy koszmar zaczął się dla nich dopiero gdy on w przypływie szału zamordował ich matkę. Odtąd będą się tułać po kolejnych domach opieki i rodzinach zastępczych. Czy będą skazani na dorastanie wśród ludzi o zimnych sercach? Czy znajdzie się ktoś,...

Nikt nie chciał im dać rodzinnego ciepła. Mogli liczyć tylko na siebie...



Isobel i Alex dorastali w strachu przed okrutnym ojcem. Jednak prawdziwy koszmar zaczął się dla nich dopiero gdy on w przypływie szału zamordował ich matkę. Odtąd będą się tułać po kolejnych domach opieki i rodzinach zastępczych.


Czy będą skazani na dorastanie wśród ludzi o zimnych sercach? Czy znajdzie się ktoś, kto zechce ich wysłuchać?


Nikt nie chciał słuchać to przejmująca opowieść o sile łączącego rodzeństwo uczucia i o tym, że nawet w najtrudniejszych warunkach warto walczyć o szczęśliwe zakończenie.

 

źródło opisu: Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (523)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 8724
Agnieszka | 2013-08-02
Przeczytana: 02 sierpnia 2013

Moi kochani dziś znów wracam do mojego ulubionego gatunku literatury faktu a konkretnie cyklu historii pisanych przez życie.Po ostatnich dwóch książkach "Delirium" i "Pandemonium",które nie były książkami z mojej bajki,a które przeczytałam tylko ze względu na to,że zostałam o to poproszona ta jest powrotem do literatury jaką sobie cenię. Choć muszę przyznać,że nie jest to łatwy powrót, bo i książka do łatwych nie należy.A więc do rzeczy...

Pragnę zaprezentować Wam dzieło rodzeństwa Isobel i Alexa Kerr "Nikt nie chciał słuchać". W utworze tym opisują historię swojego dzieciństwa spędzonego w ciągłym poczuciu strachu przed okrucieństwem jakiego dopuszczał się wobec nich i ich matki psychopatyczny ojciec.Cała trójka zmuszona była,żyć w cieniu swojego prześladowcy,który znęcał się nad nimi psychicznie i fizycznie.Choć matka jak tylko mogła starała się zapewnić dzieciom wszystko co najlepsze, niestety nie była w stanie uchronić ich od krzywd jakich doznawali ze strony tego potwora(bo...

książek: 443
tajemniczeksiazki | 2015-11-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 listopada 2015

Czasami nachodzi mnie taki stan, w którym trudno jest mi zrecenzować przeczytaną książkę. Mija kilka dni od lektury, a ja nadal nie wiem, jak zabrać się za jej opisanie. Ciężko jest bowiem zrecenzować kogoś życie.

"Nikt nie chciał słuchać" - bo o tej książce staram się coś teraz napisać - to autentyczne wspomnienia dwójki bohaterów, a zarazem autorów tej pozycji : Isobel i Alexa Kerr.
Od samych narodzin ich życie nie było usłane różami. Nieakceptowani i terroryzowani przez ojca niemalże każdego dnia toczyli nieustającą walkę sami ze sobą. Trudno im było bowiem odnaleźć się w świecie pełnym nienawiści i pogardy i to strony ich własnego rodziciela.
Nie dziwny jest zatem fakt, iż dom rodzinny traktowali nie jak bezpieczną przystań, w której mogą wieść spokojne i szczęśliwe życie, tylko jak miejsce do spania i załatwiania najpilniejszych potrzeb, jak np. higiena, czy odrabianie prac domowych.
Czas pozalekcyjny spędzali głównie na wielu zajęciach dodatkowych, opłacanych głównie przez...

książek: 36508
Muminka | 2015-05-07
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 06 maja 2015

Rodzeństwo opisuje swoje losy i traumatyczne przejścia w rodzinnym domu. Isobel i Alex mają kochająca matkę, harująca w szkole i troszczącą się o nich jak najlepiej umie. Niestety ojciec odbiegał od ideału ojca. Sfrustrowany mężczyzna całymi dniami zamykał się w swoim pokoju, nie pracował, nie potrafił nawiązać normalnej relacji ze swoją rodziną. Był tez alkoholikiem i brutalem, prawdziwym socjopatą. Matka robiła wszystko by łagodzić konflikty, nieraz nosiła ślady pobicia, ale umiejętnie je maskowała i nie ujawniała szczegółów z życia prywatnego. Znosiła mu alkohol, tolerowała jego izolację od reszty rodziny i społeczeństwa, ale rodzeństwo nie widziało ani śladu uczucia między małżonkami. Przemoc w tej rodzinie była głównie psychiczna i werbalna. Właśnie staranne ukrywanie kolejnych pobić doprowadziło do eskalacji przemocy. Kiedy 11 lutego dzieci wróciły do domu, zastały policjantów zakuwających w kajdanki ich ojca i wyprowadzających go. otóż w szale zadał ich matce kilkadziesiąt...

książek: 3040
Zuela | 2013-04-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Myślałam,że tylko system w Polsce jest beznadziejny jeżeli chodzi o pomoc ofiarom przemocy,że tylko w Polsce osoby starające sie o status rodzin zastępczych potrafią być nie sprawdzone.Książka z serii-historie prawdziwe.Losy rodzeństwa opowiadane z ich punktu widzenia.Isobel i Aleks dorastali z facetem,któego raczej nie można nazwać ojcem,który znęcał sie nad nimi i ich matką,która starała się zapewnić dzieciom spokój.Dzieci radziły sobie jak umiały,nawet po śmierci matki zamorodwanej brutalnie przez ojca.I nikt z opieki społecznej rodzin zastępczych nie wysilił się,żeby dojść do tego dlaczego rodzeństwo zachowuje się tak,a nie inaczej.Wstrząsająca relacja

książek: 460
Natasza | 2013-05-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Autorami książki jest rodzeństwo, Isobel i Alex Kerr. W domu przyszło im żyć z psychopatycznym ojcem, który swoim okrutnym zachowaniem doszczętnie zniszczył całą rodzinę. Ojciec całe dni spędzał zamknięty w swoim pokoju i rzadko z niego wychodził. Kiedy już wychodził to wszystko go drażniło: dzieci, żona a nawet pies. Pałał on taką nienawiścią do swoich najbliższych, że Ci bali się przebywać z nim w jednym pomieszczeniu.
Aby podkreślić najbliższym swoją nienawiść do nich potrafił np: wejść nago do pokoju, kiedy jego żona zaprosiła kilkoro znajomych z pracy, potrafił też w bestialski sposób otruć chomika i go wybebeszyć, zostawiając zwłoki, żeby Alex i Isobel mogli je znaleźć.
11 stycznia 2002 w przypływie złości zabił swoją żonę raniąc ją 55 razy wcześniej naostrzonym prętem. Został skazany na 10 lat pozbawienia wolności a Isobel i Alex zostali oddani rodzinie zastępczej. Niestety i w tej rodzinie nie zaznali oni szczęścia, szybko trafiając do domu dziecka.
Losy piętnastoletniej...

książek: 16539
betina360 | 2014-07-23
Przeczytana: 23 lipca 2014

Moje kolejne spotkanie z ksiazka przedstawiajaca prawdziwa historie znow dalo mi do myslenia i w glowie sporo pytan.

Isobel starsza siostra i jej mlodszy brat Alex nie maja latwego dziecinstwa .Matka stara sie zapewnic im wszystko co mozliwe lecz bedac jedyna osoba w rodzinie ktora pracuje i prowadzi dom nie jest jej latwo.Ojciec totalny nieudacznik i nierob utrudnia zycie calej rodzinie jak tylko moze. Gdy dojdzie do tragedii ze ojciec zabil ich matke sa juz tylko skazani na siebie bo na opieke spoleczna ktora kuleje jak u nas nie maja co liczyc. Podziwiam ze po takiej traumie ci mlodzi ludzie podnosza sie skoncza studia i ich celem jest pomoc dzieciom bedacych w podobnej sytuacji.Ta ksiazka jak i inne z tej serii szokuje bezradnoscia opieki i prawa.

książek: 1686
Kevorkian | 2013-07-16
Na półkach: Przeczytane, Psychodancing, 2013
Przeczytana: 16 lipca 2013

"Nikt nie chciał słuchać", a mnie się nie chciało czytać...
Rozumiem, że to nie profesjonalni pisarze, więc nie oczekiwałam prozy na poziomie Dostojewskiego, ale relacja jest tak... pozbawiona jakichkolwiek emocji, chociaż o emocjach cały czas jest mowa, że czyta się to niemalże jak książkę telefoniczną. Nie wzruszyło mnie to nawet na chwilę, za to zirytowało, że autorzy skarżą się, że nikt nie chciał ich słuchać, a sami też sobie niekoniecznie z tym radzą, o sytuację obwiniając każdego, ale nie własną matkę, która wcale nie musiała być z sadystycznym mężem. Też wcale nie słuchają policji, która spokojnie mówi, że mieli związane ręce, skoro mama nigdy nie złożyła doniesienia, czy przyjaciół, którzy nie interweniowali, bo mama zmiatała wszystko pod dywan. Rozumiem, że dzieci czy nastolatki idealizują mamy, szczególnie w takiej sytuacji, ale spodziewałam się, że autorzy już to mają za sobą...

książek: 195
DolOres | 2014-02-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 lutego 2014

Książka budzi dziwne emocje. Czytając ją odnosi się wrażenie, że w wielu przypadkach dzieciom z patologicznych rodzin lepiej jest w domu niż z kimkolwiek innym. Alex i Isobel mimo niezrównoważonego ojca tyrana mieli lepsze dzieciństwo w swoim własnym domu niż w dalszych latach tułając się po domach opieki i rodzinach zastępczych, w których powinno im być zdecydowanie lepiej i bezpieczniej. Służbom specjalnym nie zależy na pomocy osobom obcym mimo, iż taki mają obowiązek. Historia rodzeństwa pokazuje jak dobrze jest mieć wsparcie i kogoś kto w ciebie wierzy.

książek: 867
Ewelina | 2014-01-26
Na półkach: Przeczytane, Dramaty, 2014
Przeczytana: 23 stycznia 2014

Jest to książka, która dokumentuje fakt, iż opieka społeczna tak naprawdę nie jest żadnym wsparciem dla sierot oraz rodzin, w których występuje przemoc.
Alex i Isobel przez lata wychowywali się z niezrównoważonym psychicznie ojcem, który pałał do nich ogromną nienawiścią. Policja, opieka społeczna - nie mogą zrobić nic dopóki mężczyzna nie popełni przestępstwa. Kiedy w końcu dochodzi do tragedii, dzieciaki trafiają do małżeństwa, które na rodzinę zastępczą absolutnie się nie nadaje.

Książka porusza problem bezradności, nieudolności opieki społecznej, która dla dzieci nie jest żadnym wsparciem. Nikt z wychowawców w placówce opiekuńczo-wychowawczej nie wierzy, że Isobel lub Alex mogą się dostać na studia. Nikt ich nie wspiera, wręcz przeciwnie - opiekunowie mówią - i tak wam się nie uda.

Zdarzenia w książce przedstawione są z perspektywy Isobel i Alexa i często ma się wrażenie, że ich relacje zamiast się uzupełniać, raczej się powtarzają - to taki drobny minus.

książek: 1373
Madi | 2013-09-04
Przeczytana: 04 września 2013

Jest to na pewno poruszająca i dość smutna historia dwojga rodzeństwa-Isobel i Alexa,którzy najpierw mieszkali z psychicznie chorym ojcem,który znęcał się na nich psychicznie, a na ich matce nawet fizycznie i przez cały ten czas żyli w ciągłym strachu.
Gdy ojciec zabił matkę najpierw trafili do swoich chrzestnych rodziców,którzy jednak oddali ich do rodziny zastępczej, ale i tam nie otrzymali ciepła i miłości-oboje zastępczy rodzice pili wieczorami, a później dochodziło nawet do rękoczynów, więc opieka socjalna umieściła ich w ośrodku opiekuńczo-wychowawczym.
Mimo tych wszystkich przeżyć i ciężkich chwil wyrośli na inteligentnych młodych ludzi.
Po przeczytaniu tej historii nasuwa się znów pytanie -dlaczego matka nie uciekła od ojca, przecież to ona była jedynym żywicielem i na pewno dała by sobie radę sama z dziećmi ,dlaczego to wszystko ukrywała? Dlaczego dobrze nie sprawdzono rodziców zastępczych?
I na koniec -co z tą opieką socjalną-13 opiekunów?Chyba coś nie tak?

zobacz kolejne z 513 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Exodus
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd