Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,67 (1022 ocen i 191 opinii) Zobacz oceny
10
56
9
48
8
179
7
293
6
253
5
113
4
39
3
27
2
5
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377477342
liczba stron
416
słowa kluczowe
konflikt pokoleń, matka, córka
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Irena to powieść błyskotliwa i przejmująca. Debiut duetu Kalicińska & Grabowska wypada znakomicie. Trzy kobiety: Dorota, Jagna i Irena. Dorota - mama, wiek 53+. Niezbyt zaradna życiowo, trochę eko, trochę hippie, bałaganiara. Jagna - córka, wiek 27+, bardzo zaradna pracowniczka korporacji. Mieszka sama, a właściwie z wielkim ślimakiem. Irena - „babka". Przyszywana ciotka Doroty. Świeża wdowa....

Irena to powieść błyskotliwa i przejmująca. Debiut duetu Kalicińska & Grabowska wypada znakomicie.

Trzy kobiety: Dorota, Jagna i Irena. Dorota - mama, wiek 53+. Niezbyt zaradna życiowo, trochę eko, trochę hippie, bałaganiara. Jagna - córka, wiek 27+, bardzo zaradna pracowniczka korporacji. Mieszka sama, a właściwie z wielkim ślimakiem. Irena - „babka". Przyszywana ciotka Doroty. Świeża wdowa. Krynica rozsądku, by nie powiedzieć mądrości. Jagna odnosi sukcesy zawodowe, jednak dla matki nie są one sukcesami, tylko zgodą na korporacyjne zniewolenie. Wolałaby, żeby córka wyszła wreszcie za mąż. Jagna źle znosi brak akceptacji, ale domyśla się, że prawdziwa przyczyna konfliktu tkwi głębiej. I ma rację. Jagna nie jest pierwszym dzieckiem Doroty, wcześniej był chłopiec, który zmarł „śmiercią łóżeczkową". Matka nigdy się z tym nie pogodziła. A Jagna nigdy nie dowiedziała się, że miała brata. Kobiety oddalają się od siebie, w końcu Jagna postanawia odciąć się od toksycznej matki. Wtedy wkracza Irena: Dorota musi dojść ze sobą do ładu. „Pochować" synka i naprawdę pokochać córkę. Czy będzie miała dość siły, by to zrobić?

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2012

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Rzeka złodziei
  • Salon Wiosenny
  • Egzekucja w dobrej wierze
  • Uczeń architekta
  • Skucha
  • Ostatni list
  • Pasterska korona
  • Zostawić Daringham Hall
  • Szkielet białego słonia
  • Wieża
  • Cień eunucha
  • Alicja w krainie czasów
  • Tylko w mojej głowie
  • Niezrównani
  • Milczenie nocy
  • W obcej skórze
Rzeka złodziei
Michael Crummey

7,69 (13 ocen i opinii)
Salon Wiosenny
György Spiró

0 (0 ocen i opinii)
Egzekucja w dobrej wierze
Aleksandra Marinina

8 (1 ocen i opinii)
Uczeń architekta
Elif Şafak

7,75 (4 ocen i opinii)
Skucha
Jacek Hugo-Bader

6,69 (26 ocen i opinii)
Ostatni list
Maria Ulatowska

8,25 (4 ocen i opinii)
Pasterska korona
Terry Pratchett

7,3 (37 ocen i opinii)
Zostawić Daringham Hall
Kathryn Taylor

6,97 (32 ocen i opinii)
Szkielet białego słonia
Iza Klementowska

6,6 (5 ocen i opinii)
Wieża
Robert J. Szmidt

7,67 (3 ocen i opinii)
Cień eunucha
Jaume Cabré

4,5 (2 ocen i opinii)
Alicja w krainie czasów
Ałbena Grabowska

8,1 (10 ocen i opinii)
Tylko w mojej głowie
Sharon M. Draper

8,5 (4 ocen i opinii)
Niezrównani
Alyson Noël

6 (14 ocen i opinii)
Milczenie nocy
Ragnar Jónasson

6,5 (2 ocen i opinii)
W obcej skórze
Sarah Hilary

7,06 (18 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 4920

Zwyczajna-niezwyczajna historia

Półki księgarskie wprost uginają się pod ciężarem sporej liczby powieści dla kobiet. Są wśród nich książki lepsze i gorsze, ale są i takie, które zasługują na wielkie brawa i top listy bestsellerów. Z pewnością do mistrzowsko napisanych książek należy niedawno wydana powieść pisarsko-rodzinnego duetu Małogorzaty Kalicińskiej i jej córki Basi. Powieść opowiada historię może dla niektórych nieco banalną, zdecydowanie z życia wziętą, ale jakże ciekawą, jakże wspaniale napisaną, jak wzruszającą i rozśmieszającą chwilami.

To opowieść o trzech kobietach: przyszywanej babci-cioci Irenie, Dorocie i jej córce Jagodzie. Trzy pokolenia, trzy różne charaktery, trzy odmienne osobowości, no i oczywiście konflikt pokoleń. Bo każda z tych pań wyrosła w odmiennych realiach, ale każda kochała bądź kocha i kochaną być zdecydowanie chce.

Irena to już stateczna kobieta z pokolenia pamiętającego dobrze II wojnę światową, Dorota to kobieta przeżywająca menopauzę z pokolenia 50+, Jagoda dobija do 30, która dla wielu kobiet jest datą przełomową, po której wypada się ustatkować. Irena właśnie została wdową, jej mąż umarł nagle w nocy „na starość”. Dorota ma wspaniałego męża, który znosi dzielnie jej humory i trudne dni, Jagoda po rozstaniu się z żonatym mężczyzną nie może sobie poskładać świata, u jej boku jest wprawdzie ktoś do seksu, ale o miłości trudno mówić.

Czytając książkę niezwykle utalentowanego tandemu literackiego mamy okazję poznać perypetie głównych bohaterek, które łączy pewna...

Półki księgarskie wprost uginają się pod ciężarem sporej liczby powieści dla kobiet. Są wśród nich książki lepsze i gorsze, ale są i takie, które zasługują na wielkie brawa i top listy bestsellerów. Z pewnością do mistrzowsko napisanych książek należy niedawno wydana powieść pisarsko-rodzinnego duetu Małogorzaty Kalicińskiej i jej córki Basi. Powieść opowiada historię może dla niektórych nieco banalną, zdecydowanie z życia wziętą, ale jakże ciekawą, jakże wspaniale napisaną, jak wzruszającą i rozśmieszającą chwilami.

To opowieść o trzech kobietach: przyszywanej babci-cioci Irenie, Dorocie i jej córce Jagodzie. Trzy pokolenia, trzy różne charaktery, trzy odmienne osobowości, no i oczywiście konflikt pokoleń. Bo każda z tych pań wyrosła w odmiennych realiach, ale każda kochała bądź kocha i kochaną być zdecydowanie chce.

Irena to już stateczna kobieta z pokolenia pamiętającego dobrze II wojnę światową, Dorota to kobieta przeżywająca menopauzę z pokolenia 50+, Jagoda dobija do 30, która dla wielu kobiet jest datą przełomową, po której wypada się ustatkować. Irena właśnie została wdową, jej mąż umarł nagle w nocy „na starość”. Dorota ma wspaniałego męża, który znosi dzielnie jej humory i trudne dni, Jagoda po rozstaniu się z żonatym mężczyzną nie może sobie poskładać świata, u jej boku jest wprawdzie ktoś do seksu, ale o miłości trudno mówić.

Czytając książkę niezwykle utalentowanego tandemu literackiego mamy okazję poznać perypetie głównych bohaterek, które łączy pewna tajemnica. Irena dzieli ją z Dorotą, a Jagoda nie ma pojęcia o jej istnieniu, choć sekret kładzie się solidnym cieniem na jej życiu. Czy ponad trzydziestoletnia tajemnica wyjdzie wreszcie na światło dzienne? Czy drące ze sobą nieustannie koty – mama i córka dojdą do porozumienia? Czy zbliżą się do siebie i konflikt rodzinny przejdzie do historii, a bolesne wydarzenie zrodzi nić porozumienia czy zbuduje jeszcze większy mur między Dorotą i Jagodą?

Od samego początku, od pierwszej strony poczułam, że to świetna historia, chwilami smutna, a chwilami wesoła, która wcale bajką nie jest a jednak niesie w sobie pewne morały. „Irena” bowiem to nie tylko doskonałe babskie czytadło, ale i poradnik dla kobiet w każdym wieku, wskazujący co jest w życiu ważne, a co może gdzieś umknąć. Irena sędziwa seniorka to kobieta mądra życiowo, którą życie wiele nauczyło, doświadczyło. Swoją wiedzą chce dzielić się z Dorotą i Jagodą, które bardzo kocha, mimo że nie łączą ich więzy krwi. A Dorota ma troszkę marzycielski charakter i bywa beztroska jak nastolatka. W pewnym stopniu to zasługa idealnego (no może prawie idealnego) męża, który bardzo ją kocha i pomaga, gdy ta nie potrafi unieść życiowego brzemienia. Dorota jest nadopiekuńcza wobec córki. Mimo, że Jagoda jest już samodzielną, dorosłą i niezależną kobietą matka wciąż wkracza w jej życie, doradza, osądza. Ma owszem rację, ale .... Układanie na siłę życia dziecku to działanie, które do super stosunków matka-córka nie prowadzi. Na szczęście w życiu mamy i Jagody jest Irena, która traktuje obie panie jak dwie córki. I z determinacją dąży do zakopania topora wojennego. Co może się Wam wydawać dziwne Irena mimo swojego wieku i ósmego krzyżyka na karku czuje się młodo – potrafi zrozumieć współczesną kobietę – singielkę, która jest prawdziwym rekinem korporacji.

Co Was czeka przy lekturze „Ireny”? Poznanie trzech wyjątkowych pań, wiele scen z realnego życia, ale i spora lekcja udzielona przez tytułową bohaterkę. Te rady cudowna starsza pani udziela nie tylko Dorocie i Jagodzie, ale i nam drogie Czytelniczki. Bo warto sobie troszkę nad tą książką podumać, pomyśleć. Warto dostrzec to, co uświadamia Irena – wartość miłości, szacunku, zrozumienia, umiejętności słuchania, szczerej rozmowy. Błędem Doroty z pewnością jest szukanie bieszczadzkiej Jagódki w córce, błędem jest ukrywanie bolesnego sekretu. Dzięki temu Jagoda czuje się niedoceniona i odepchnięta, osamotniona i zdesperowana do tego stopnia, że unika świadomie matki.

„Irena” to piękna lektura o miłości, szczęściu, zrozumieniu. To książka, która porusza dość popularny i często poruszany temat jakim jest konflikt pokoleń, ale duet Kalicińska&Grabowska robi to bardzo oryginalnie i współcześnie. Powieść jest dla mnie perfekcyjnie napisana, wspaniałym językiem i stylem. Bez względu na to, jak długo bym myślała, to nie znajduję nic, co bym mogła skrytykować. Podoba mi się na tyle, że oceniam ją najwyższą notą. Jedynie drażni mnie niezbyt dobrana okładka, zbyt przeciętna. Taka książka zasługuje na wyjątkową szatę graficzną.

Czy warto sięgnąć po „Irenę”? Zdecydowanie tak. Jest wiele powodów, by przeczytać tę powieść. Będzie ona idealną lekturą dla kobiet w każdym wieku. Bo z pewnością młodsza czy starsza czytelniczka utożsami się z którąś z bohaterek. Znajdzie tę ze swego pokolenia. Nie pozostaje mi już nic innego jak życzyć Wam wspaniałej lektury.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1966)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1044
tatiasza | 2015-11-18
Na półkach: Przeczytane

Portret trzech kobiet, każda z nich jest inna z jakim bagażem życiowym. Matka, córka i przyszywana ciocia.
Czytało się bardzo przyjemnie i szybko. Historia opowiedziana z perspektywy matki i córki, które nie mogą się dogadać. Śmierć pierwszego dziecka (utrzymana w tajemnicy przez matkę) rzutuje na relacje miedzy nimi w sposób bardzo negatywny. Ciocia - bardzo mądra, starsza pani, która jest osobą do której zawsze można przyjść, gdzie zostanie się wysłuchanym, pocieszonym i przytulonym.
Ukazuje dokąd prowadzi nie mówienie prawdy...
Książka mądra, ciekawa, czasami zabawna i smutna...
Polecam:)

książek: 623
ewula | 2014-10-22
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 22 października 2014

Może ta książka jest babska,banalna,może i szybko się o nie zapomni ale jest piękna i mądra!Powieść o trudnych relacjach między matką a córką,można powiedzieć,że o konflikcie pokoleń.Mnie się bardzo podobała!Serdecznie polecam!

książek: 799
ivv | 2016-05-20

3 kobiety: wdowa, ale bardzo racjonalna, córka z menopauzą - czasami mnie wkurzała, wnuczka z korporacji - najbardziej się z nią utożsamiałam, bo podobny wiek.

Książka nie jest zła, ale nie ma też fajerwerków.
Język był czasami taki wkurzający - momentami bardzo młodzieżowy, co raziło, gdy dotyczyło Pani w średnim wieku. I mam wrażenie, że jak czytam polskich autorów to wszystkie te dialogi są takie podobne do siebie - np. u Grocholi.

Ogólnie czytało się szybko, raczej lekko, czasami można się było uśmiechnąć pod nosem, na końcu to nawet się wzruszyłam (scena na cmentarzu).

Jak ktoś lubi Grocholę i Dom nad rozlewiskiem to mu się spodoba :)

książek: 1019
Anika | 2013-05-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 kwietnia 2013

Ciepła, rodzinna historia, która spodoba się czytelniczkom w każdym wieku. Zaznaczam, że czytelniczkom, bo powieść jest typowo "kobieca". Ja przeczytałam ją z dużą przyjemnością. Z całego serca kibicowałam miłości Jagody i Radka, małżeństwu Doroty i Janka, a pod koniec trochę się wzruszyłam. Fajna, polecam.

książek: 4348
kajsa | 2012-10-27
Przeczytana: 27 października 2012

Książka,którą czyta się niezwykle szybko i pewnie równie szybko zapomni jej fabułę.
Małgorzata Kalicińska w duecie ze swą córką, Basią Grabowską opowiadają historię trzech kobiet - matki,córki i ich przyszywanej babcio-cioci,zresztą tytułowej bohaterki.
Dorota-matka i Jagoda-córka mają niełatwe relacje.Trudno im być po prostu ze sobą,a wszystko przez tajemnicę sprzed lat,której ukrycia nie jestem w stanie zrozumieć.Wszyscy wokół wiedzą,ale nie córka...przez co komplikuje się jej życie od najmłodszych lat.A matka dopiero po 30 latach zastanawia się nad powiedzeniem prawdy. Jakieś to dla mnie dziwne.
W całej tej zawikłanej historii prawdziwym kołem ratunkowym staje się Irena,doświadczona przez życie osiemdziesięciolatka,która doprowadza do pojednania.
Generalnie książka nie jest arcydziełem,ale dałam jej sześć gwiazdek ze względu na niektóre analizy zachowań obu stron,które skłoniły mnie do przemyśleń na temat własnych relacji z moją Mamą.

książek: 3351
Monika | 2014-07-13
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 12 lipca 2014

Nie mogę się zgodzić z tymi, którzy twierdzą, że tę książkę szybko się czyta i równie szybko zapomni. Myślę, że ja jej tak szybko nie zapomnę.
Powieść bardzo mi się podobała. Jest napisana ładnym, ciekawym językiem, wciąga i daje do myślenia. Przynajmniej mi dała. Po raz kolejny uświadomiłam sobie, jaka jestem szczęśliwa mając taką Mamę i taką Babcię. Nie, nie potrzeba mi książek, żeby o tym wiedzieć, ale takie książki tylko utwierdzają mnie w tym przekonaniu, w tej pewności.
Zdecydowanie polecam, ale tylko kobietom, bo to wybitnie kobieca powieść.

książek: 1771
Ulka | 2014-04-03
Przeczytana: 03 kwietnia 2014

Wspaniała powieść o losach trzech kobiet. Każda ma swoją historię,przeżycia,ale łącząc te losy można zauważyć jak wiele te kobiety i ich zdarzenia mają wspólnego ze sobą. Ta książka pokazuje wiele ciepła, radości ,ale też i smutku. Jest dowodem na to żeby niczego ukrywać,bo każda tajemnica prędzej czy później wyjdzie na wierzch.

książek: 5706
allison | 2013-01-03
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 03 stycznia 2013

Czyta się tę powieść całkiem dobrze i szybko, ale też szybko się o niej zapomina - ot, czytadło, jakich wiele na naszym rodzimym rynku wydawniczym.

Na pewno plusem jest forma - dwutorowa narracja matki i córki, odpowiadająca także podziałowi autorskich ról. I tu spotkała mnie niespodzianka, bo znacznie bardziej spodobały mi się fragmenty pisane przez córkę pani Kalicińskiej niż przez nią (dojrzalszy styl, mniej natrętnych wtrąceń w młodzieżowym slangu a więcej refleksji, czego przykładem może być spojrzenie na pogrzeb i kremację).

Niestety, nie udało się autorkom uciec od sztampy i banału. I pewnie dlatego nie znalazłam w "Irenie" niczego nowatorskiego, co by mnie zaskoczyło, zauroczyło, zachwyciło... Przyznam, że najbardziej zaciekawił mnie fragment będący ...cytatem z Kołakowskiego:).

Mniej więcej w połowie powieści akcja zaczęła mnie nużyć, bo przepychanki matki i córki zaczęły odznaczać się powtarzalnością i miałam wrażenie, że obie autorki po prostu postawiły na ilość,...

książek: 1749
Gosia | 2013-05-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2013
Przeczytana: 11 maja 2013

To pierwsza książka autorki, którą przeczytałam i na pewno nie ostatnia. Dawno nie zarwałam nocy, aby czytać książkę i nie móc się od niej oderwać. Wiele uczuć i przeżyć, których można prawie dotknąć.Wiele problemów, z którymi można się zetknąć. Akcja płynie szybko, a między nią wplecionych jest wiele przemyśleń. Ciekawe jest różnież to, ze te same problemy widzi się oczyma trzech kobiet i równoczęsnie trzech pokoleń.

książek: 576
Kasia | 2015-10-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 października 2015

Irena to książka, która na długo zapadnie w pamięć. Trzy kobiety, przedstawicielki trzech pokoleń. Konflikty i dramaty, które wpływają na całe życie i ktoś kto czuwa. Kto nie chciałby mieć blisko takiej "cioci Irenki".
Do tego, książka napisana jest prostym językiem, czasami wręcz zabawnie.
Polecam.

zobacz kolejne z 1956 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Małgorzata Kalicińska odpowiedziała na Wasze pytania!

Tydzień temu skończyliśmy zbierać propozycje pytań do Małgorzaty Kalicińskiej, które chcielibyście jej zadać przy okazji premiery najnowszej powieści "Irena". Najciekawsze pytania przekazaliśmy pisarce. Dziś prezentujemy odpowiedzi, jakich udzieliła.


więcej
Małgorzata Kalicińska odpowie na Wasze pytania!

W związku z premierą najnowszej powieści "Irena", którą Kalicińska napisała wspólnie z córką, pisarka udzieli wywiadu użytkownikom LC. Na Wasze pytania czekamy od dziś do 15 listopada.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd