Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Śmiertelny chłód

Tłumaczenie: Emilia Fabisiak
Cykl: Christian Tell (tom 1)
Wydawnictwo: Czarna Owca
6,09 (278 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
10
8
23
7
62
6
90
5
53
4
16
3
14
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Fruset ögonblick
data wydania
ISBN
9788375543919
liczba stron
552
słowa kluczowe
literatura szwedzka,
język
polski
dodała
Ag2S

W grudniowy poranek dzwonek telefonu wyrywa Seję ze snu. Telefonuje roztrzęsiony sąsiad, Åke, który natrafił na zmasakrowane zwłoki na terenie starego warsztatu samochodowego. Zaalarmował już policję, ale zepsuł mu się samochód i prosi Seję, żeby go tam podwiozła. Po bolesnym rozstaniu z partnerem Seja odzyskała nareszcie spokój i poczucie wolności. Ale kiedy wjeżdżają z Åkem na podjazd do...

W grudniowy poranek dzwonek telefonu wyrywa Seję ze snu. Telefonuje roztrzęsiony sąsiad, Åke, który natrafił na zmasakrowane zwłoki na terenie starego warsztatu samochodowego. Zaalarmował już policję, ale zepsuł mu się samochód i prosi Seję, żeby go tam podwiozła.
Po bolesnym rozstaniu z partnerem Seja odzyskała nareszcie spokój i poczucie wolności. Ale kiedy wjeżdżają z Åkem na podjazd do warsztatu, wszystko przewraca się do góry nogami. Seja zauważa zardzewiały szyld z nazwiskiem właściciela. Nagle powracają odległe wspomnienia, które szybko przeradzają się w obsesję. Jej konsekwencje dotkną nie tylko dziewczyny, lecz także kierującego policyjnym dochodzeniem komisarza Christiana Tella...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2012

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 257
Cape | 2013-02-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lutego 2013

Pewnego dnia trzydziestoletnia Seja odbiera telefon od roztrzęsionego sąsiada Akego. Ake potrzebuje pomocy. Wjeżdżając na teren warsztatu samochodowego znalazł tam zmasakrowane zwłoki właściciela. Seja jedzie na miejsce i nie wiedząc czemu okłamuje policję że przyjechała tu jednym autem razem z Ake. Kłamstwo jeszcze na miejscu zostaje odkryte dzięki bystremu śledczemu. Komisarz Christian Tell nie wyciąga jednak konsekwencji ponieważ Seja najzwyczajniej w świecie wpadła mu w oko. Christian prowadzi policyjne śledztwo a Seja zaczyna odgrzewać ponurą historię ze swojej przeszłości. Okazuje się, że morderstwo w warsztacie i epizod z życia Sei mają ze sobą coś wspólnego a w całej sprawie chodzi o klasyczną zemstę po latach.
Debiutancki kryminał Camilli Ceder promowany jest jako gratka dla wielbicieli Camilli Lackberg. Moim zdaniem niekoniecznie. Opasła książka (550 stron) zawiera niewiele dreszczyku emocji. Główna para romansuje ze sobą a jakby nie romansowała. Autorka miała zapewne zamiar żeby między Seją a Christianem iskrzyło przez te 550 stron. Nie udało się. Historia z przeszłości młodej dziewczyny o imieniu „My” też jest nuda i rozciągnięta do granic możliwości. Nie uwierzyłam żadnej postaci – są sztucznie nakreślone i niewiarygodne w swoich poczynaniach. Na dodatek nie ma tu żadnych niespodzianek ani zwrotów akcji. Nuda a na dodatek cały czas miałam wrażenie że „gdzieś to już widziałam”. Niestety zbyt często postaci albo sytuacje kojarzyły mi się z książkami innych autorów. Średnia ta książka. Nie, właściwie ta książka jest zwyczajnie słaba.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Światło, którego nie widać

Książka podobała mi się. Nie uważam jej za wybitnie genialną. Nie wiem, czy jest aż tak dobra, aby otrzymać Nagrodę Pulitzera za rok 2015. Nie da się...

zgłoś błąd zgłoś błąd