Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wojna i pokój, tom I-II

Wojna i pokój, tom I-II

Autor:
Seria: Złota Seria [Zielona Sowa]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jarosław Iwaszkiewicz
tytuł oryginału
Wojna i mir
wydawnictwo
Wydawnictwo Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788376236803
liczba stron
544
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
dodał
Aesir
7,93 (2175 ocen i 89 opinii)

Opis książki

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołs...

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołstoj w Wojnie i pokoju jest niezwykle sugestywny - trwają tu nieustanne spory o wybór drogi politycznej, intrygi, zabiegi o pozycję społeczną i ekonomiczną, a równocześnie tuż obok toczy się zwykłe życie: ludzie kochają się, nienawidzą, rozdzielają i łączą. Wydarzenia historyczne stają się tłem dla ludzkich namiętności i perypetii życiowych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2009

źródło okładki: http://www.zielonasowa.pl/zdjecia/506/Wojna_i_pokoj_tom_I_II_d.jpg

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2590

„Wojna i pokój” to zjawisko historyczne. Akcja powieści obejmuje szeroki okres od 1805 do 1815 roku, a więc dekadę, którą można odmierzyć dwiema, wielkimi bitwami – bitwą pod Austerlitz oraz bitwą pod Borodino. Ciekawie jest spojrzeć na Epokę Napoleońską z punktu widzenia Rosjan. Zawsze widziałam tę epokę z innej strony – najczęściej Polski i Francji, nawet ze strony Anglii czy Hiszpanii i Portugalii – nigdy ze strony Rosji. Postacie historyczne jak Napoleon, Kutuzow czy Bagration zostali odmalowani tak wspaniale – że czułam, że ich widzę. Autor starał się zachować obiektywizm, co ceniłam – choć czasem – mimo woli - jego duma z potęgi Rosji, stawała mi kością w gardle.

Powieść ta, to zjawisko społeczne i kulturowe. Ilość wątków rodzinnych przygniata rozmachem – to nie jedna saga rodzinna, to kilka sag rodzinnych – rodzin Rostowów, Bołkońskich, Kuraginów i Bezuchowów. Wszystkie wymieszane, wszystkie zachwycające – mieniące się relacjami matek, ojców, dzieci, narzeczonych, mężów i żon....

książek: 2208
Bed | 2010-09-06
Na półkach: Ulubione, Klasyka, Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Jestem pełna podziwu. Nie tylko pokazano przekrój społeczeństwa, wojnę napoleońską i jej skutki ale i poglądy autora na szereg spraw: od wiary poczynając na Napoleonie kończąc. Myślę, że był wobec niego jednak niesprawiedliwy. No, ale ja jestem Polką. Niespecjalnie też podoba mi się to jak autor widzi kobiety. Stworzenia proste, kierujące się sercem (za to bliższe Boga). Centrum ich świata stanowi ich mąż. Żona Pierre'a, która tak nie postępuje, zostaje "ukarana". W sumie ma się wrażenie, że Tołstoj nie może się zdecydować czy kobietą się opiekować czy ma być jej partnerem. W "Annie Kareninie" już to widać.

książek: 363
Marcin | 2013-05-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wyśmienita literacka uczta, a przy tym wiarygodny portret epoki, którą tworzą ludzie pełni pasji i namiętności, wielcy właśnie przez swą prawdziwość (Natasza, w odróżnieniu od sienkiewiczowskiej Oleńki, ulega w końcu pokusie, co staje się przyczyną zerwania jej zaręczyn z Bołkońskim). Po dziś dzień imponuje epicki rozmach tej książki i umiejętność zobrazowania nie tylko przedstawicieli wyższych sfer, lecz także prostych mużyków w rodzaju Płatona Karatajewa. Najwięcej sympatii budzi chyba Pierre, a to przez swoją nieumiejętność odnalezienia się wśród arystokratycznej socjety, nieudane małżeństwo i zagubienie w świecie idei (od entuzjastycznych opinii wygłaszanych na temat Napoleona, przez masonerię po lekturę Tomasza a Kempis). Jako syn z nieprawego łoża już na wstępie wyłamuje się z przypisanego mu porządku, świadomie łamie towarzyskie konwenanse i oddaje się pijackim ekscesom. W odróżnieniu od większości przedstawicieli swojej sfery jest jednak niestrudzonym poszukiwaczem prawdy. Osta...

książek: 222
PaniZima | 2013-06-19
Na półkach: Przeczytane, Warto było
Przeczytana: 10 sierpnia 2009

Najlepszą znaną mi powieścią Tołstoja jest "Anna Karenina", ale to "Wojnę i pokój" czytałam kilkakrotnie z wypiekami na twarzy. Perypetie bohaterów są tak wciągające, a osobowości tych pierwszoplanowych tak szczere i przekonujące, że za każdym razem daję się wciągnąć.
Moja ulubienica to Natasza, niezbyt mądra panna, ale za to czyste i płomienne serduszko, żywa iskra i duch towarzystwa. Tołstoj jest piewcą piękna rosyjskiej duszy, czystej, szczerej, ofiarnej i bohaterskiej, jego piękni bohaterowie przechodzą życiowe perypetie, trwonią majątki, ale wreszcie spotyka ich nagroda za to piękno, które w sobie noszą.
Ale tu zgrzyt. Nie pierwszy raz zauważam, że jako zagrożenia dla tej rosyjskiej duszy Tołstoj postrzega kulturę zachodnią. Kilkakrotnie w "Wojnie i pokoju" natrafiałam na coś, co odczułam jako niechęć do Polaków, czy to jako niekorzystne przedstawienie Adama Czartoryskiego, który był przyjacielem i wysokim urzędnikiem cesarza Aleksandra, czy też niechęć do katolików, szczególnie j...

książek: 90
Soniak | 2011-10-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2011

Wspaniała książka, z szeroko zakreślonym tłem historycznym. O żadnym okresie historycznym nie dowiedziałam się w szkole tyle co od Tołstoja o wojnach napoleońskich. Oczywiście ze specyficznej perspektywy, ale tym ciekawiej! Poza tym wątek obyczajowy niezwykle wzruszający, ale nie serialowo tani. Dlatego uważam, że warto czytać Tołstoja w czasach, gdy o nową ambitną literaturę raczej trudno.

książek: 1543
Słowianka | 2011-09-02
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 22 sierpnia 2011

MATUSZKA ROSSIJA
Rosja to wielki kraj pełen sprzeczności, dlatego warto przeczytać „Wojnę i pokój” żeby spróbować zrozumieć duszę naszego sąsiada. Tołstoj w mistrzowski sposób połączył historię narodu z losami indywidualnych bohaterów a wszystko to przyprawił filozoficznymi wykładami na temat istoty społeczeństwa. Powstała barwna powieść o Carskiej Rosji z jej paradami wojskowymi, polowaniami, balami, hulankami i pojedynkami, prawosławną pobożnością, junkierską dziarskość oraz chłopską prawością. Istnieje przekonanie, że "kto nie żył przed rewolucją, ten nie wie, co to przyjemność życia" i coś w tym jest.

książek: 38
Anastazja | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 sierpnia 2014

Zastanawiam się, jaki trzeba mieć talent, wyobraźnię i wiedzę historyczną aby napisać tak doskonałą książkę. Wielowątkową, wielowymiarową. Z realistycznymi bohaterami, barwnymi i na wskroś rosyjskimi. Z ciekawym opisem bitew i stosunków panujących w armii. Z wplecionymi w fabułę filozofiami Tołstoja na temat życia, szczęścia, wojen i przypadku.

Jednak książka ma jeszcze tą ciemną stronę. Wybranie właśnie tego okresu historycznego ma na celu przekonanie czytelnika do poglądów autora dotyczących przypadkowości losów państw. Według Tołstoja, historią kierują nie genialne plany i decyzje jednostek, ale ślepe zrządzenie losu, kierowane przez masy. Napoleon jest wręcz przedstawiony jako figurant (obdarty z całej swojej genialności), a Kutuzow jako nieudacznik. Zresztą, na potwierdzenie swoich poglądów, Tołstoj zapisał cały epilog w formie filozoficznych i często nudnych wynurzeń.

Książka zdecydowanie godna przeczytania, pomimo przejawów anarchistycznych w poglądach autora (co często mu za...

książek: 328
zuszka | 2014-01-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jedna z niewielu, ktorym przyznaje maksymalna ilosc gwiazdek. I jedna z tych, ktore sa dla mnie perelkami literackimi.

książek: 312
Piter | 2013-10-10
Przeczytana: 10 września 2012

Nie mam aspiracji aby napisać cokolwiek odkrywczego o dziele, które na przestrzeni tak wielu lat było przedmiotem wszelkiego rodzaju analiz, debat, dyskusji.. O magnum opus Lwa Tołstoja , które w niebagatelnym, moim skromnym zdaniem, stopniu przyczyniło się do uznania wieku XIX Złotym Wiekiem literatury rosyjskiej. Jedynym celem , jaki wyznaczam sobie tu, teraz, przed klawiaturą, jest próba wyrażenia paru osobistych spostrzeżeń i odczuć – nieco ponad rok po przeczytaniu cyklu „Wojna i Pokój”. Jestem to winien książce, która miała dla mnie tak duże znaczenie.

Epopeja rosyjska, o której mowa, wprowadziła mnie niejako w świat literatury poważnej będąc pierwszą przeczytaną przeze mnie pozycją takiego kalibru. Dzięki niej, Lew Tołstoj, którego nazwisko przewijało się w mojej głowie wcześniej niejednokrotnie - zasłyszane w różnych sytuacjach, jakby zmaterializował się, przestał być jednym z „jakichśtam” prozaików, jako pisarz ożył, nabrał kolorów, kształtu oraz osobowości. Tylko n...

książek: 1581

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Moja ulubiona!Uwielbiam literature rosyjską , za wyjątkiem Dostojowskiego.Początek "Wwojny i pokoju" posiedzenie sztabu Kutuzowa , wszyscy mówią po francusku>dlaczego!Kiedy czytałam to po raz pierwszy w wieku 17 lat to interesował mnie przede wszystkim wątek romansowy Natasza>Bołkoński i Biezuchow, a nie sztab wojskowy .Po latach zachwycałam się wszystkim :opisami przyrody, charakterami postaci (znakomite opisy)i właściwie Tołstoj przepowiedział rewolucję .Oczywiście nie napisał tego dosłownie.Tołstoj genialnym pisarzem jest!


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd