Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Wojna i pokój, tom I-II

Wojna i pokój, tom I-II

Autor:
Seria: Złota Seria [Zielona Sowa]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jarosław Iwaszkiewicz
tytuł oryginału
Wojna i mir
wydawnictwo
Wydawnictwo Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788376236803
liczba stron
544
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
dodał
Aesir
7,94 (2148 ocen i 84 opinie)

Opis książki

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołs...

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołstoj w Wojnie i pokoju jest niezwykle sugestywny - trwają tu nieustanne spory o wybór drogi politycznej, intrygi, zabiegi o pozycję społeczną i ekonomiczną, a równocześnie tuż obok toczy się zwykłe życie: ludzie kochają się, nienawidzą, rozdzielają i łączą. Wydarzenia historyczne stają się tłem dla ludzkich namiętności i perypetii życiowych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2009

źródło okładki: http://www.zielonasowa.pl/zdjecia/506/Wojna_i_pokoj_tom_I_II_d.jpg

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2204
Bed | 2010-09-06
Na półkach: Ulubione, Klasyka, Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Jestem pełna podziwu. Nie tylko pokazano przekrój społeczeństwa, wojnę napoleońską i jej skutki ale i poglądy autora na szereg spraw: od wiary poczynając na Napoleonie kończąc. Myślę, że był wobec niego jednak niesprawiedliwy. No, ale ja jestem Polką. Niespecjalnie też podoba mi się to jak autor widzi kobiety. Stworzenia proste, kierujące się sercem (za to bliższe Boga). Centrum ich świata stanowi ich mąż. Żona Pierre'a, która tak nie postępuje, zostaje "ukarana". W sumie ma się wrażenie, że Tołstoj nie może się zdecydować czy kobietą się opiekować czy ma być jej partnerem. W "Annie Kareninie" już to widać.

książek: 345
Marcin | 2013-05-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wyśmienita literacka uczta, a przy tym wiarygodny portret epoki, którą tworzą ludzie pełni pasji i namiętności, wielcy właśnie przez swą prawdziwość (Natasza, w odróżnieniu od sienkiewiczowskiej Oleńki, ulega w końcu pokusie, co staje się przyczyną zerwania jej zaręczyn z Bołkońskim). Po dziś dzień imponuje epicki rozmach tej książki i umiejętność zobrazowania nie tylko przedstawicieli wyższych sfer, lecz także prostych mużyków w rodzaju Płatona Karatajewa. Najwięcej sympatii budzi chyba Pierre, a to przez swoją nieumiejętność odnalezienia się wśród arystokratycznej socjety, nieudane małżeństwo i zagubienie w świecie idei (od entuzjastycznych opinii wygłaszanych na temat Napoleona, przez masonerię po lekturę Tomasza a Kempis). Jako syn z nieprawego łoża już na wstępie wyłamuje się z przypisanego mu porządku, świadomie łamie towarzyskie konwenanse i oddaje się pijackim ekscesom. W odróżnieniu od większości przedstawicieli swojej sfery jest jednak niestrudzonym poszukiwaczem prawdy. Osta...

książek: 220
PaniZima | 2013-06-19
Na półkach: Przeczytane, Warto było
Przeczytana: 10 sierpnia 2009

Najlepszą znaną mi powieścią Tołstoja jest "Anna Karenina", ale to "Wojnę i pokój" czytałam kilkakrotnie z wypiekami na twarzy. Perypetie bohaterów są tak wciągające, a osobowości tych pierwszoplanowych tak szczere i przekonujące, że za każdym razem daję się wciągnąć.
Moja ulubienica to Natasza, niezbyt mądra panna, ale za to czyste i płomienne serduszko, żywa iskra i duch towarzystwa. Tołstoj jest piewcą piękna rosyjskiej duszy, czystej, szczerej, ofiarnej i bohaterskiej, jego piękni bohaterowie przechodzą życiowe perypetie, trwonią majątki, ale wreszcie spotyka ich nagroda za to piękno, które w sobie noszą.
Ale tu zgrzyt. Nie pierwszy raz zauważam, że jako zagrożenia dla tej rosyjskiej duszy Tołstoj postrzega kulturę zachodnią. Kilkakrotnie w "Wojnie i pokoju" natrafiałam na coś, co odczułam jako niechęć do Polaków, czy to jako niekorzystne przedstawienie Adama Czartoryskiego, który był przyjacielem i wysokim urzędnikiem cesarza Aleksandra, czy też niechęć do katolików, szczególnie j...

książek: 90
Soniak | 2011-10-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2011

Wspaniała książka, z szeroko zakreślonym tłem historycznym. O żadnym okresie historycznym nie dowiedziałam się w szkole tyle co od Tołstoja o wojnach napoleońskich. Oczywiście ze specyficznej perspektywy, ale tym ciekawiej! Poza tym wątek obyczajowy niezwykle wzruszający, ale nie serialowo tani. Dlatego uważam, że warto czytać Tołstoja w czasach, gdy o nową ambitną literaturę raczej trudno.

książek: 1531
Słowianka | 2011-09-02
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 22 sierpnia 2011

MATUSZKA ROSSIJA
Rosja to wielki kraj pełen sprzeczności, dlatego warto przeczytać „Wojnę i pokój” żeby spróbować zrozumieć duszę naszego sąsiada. Tołstoj w mistrzowski sposób połączył historię narodu z losami indywidualnych bohaterów a wszystko to przyprawił filozoficznymi wykładami na temat istoty społeczeństwa. Powstała barwna powieść o Carskiej Rosji z jej paradami wojskowymi, polowaniami, balami, hulankami i pojedynkami, prawosławną pobożnością, junkierską dziarskość oraz chłopską prawością. Istnieje przekonanie, że "kto nie żył przed rewolucją, ten nie wie, co to przyjemność życia" i coś w tym jest.

książek: 37
Anastazja | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 sierpnia 2014

Zastanawiam się, jaki trzeba mieć talent, wyobraźnię i wiedzę historyczną aby napisać tak doskonałą książkę. Wielowątkową, wielowymiarową. Z realistycznymi bohaterami, barwnymi i na wskroś rosyjskimi. Z ciekawym opisem bitew i stosunków panujących w armii. Z wplecionymi w fabułę filozofiami Tołstoja na temat życia, szczęścia, wojen i przypadku.

Jednak książka ma jeszcze tą ciemną stronę. Wybranie właśnie tego okresu historycznego ma na celu przekonanie czytelnika do poglądów autora dotyczących przypadkowości losów państw. Według Tołstoja, historią kierują nie genialne plany i decyzje jednostek, ale ślepe zrządzenie losu, kierowane przez masy. Napoleon jest wręcz przedstawiony jako figurant (obdarty z całej swojej genialności), a Kutuzow jako nieudacznik. Zresztą, na potwierdzenie swoich poglądów, Tołstoj zapisał cały epilog w formie filozoficznych i często nudnych wynurzeń.

Książka zdecydowanie godna przeczytania, pomimo przejawów anarchistycznych w poglądach autora (co często mu za...

książek: 312
Piter | 2013-10-10
Przeczytana: 10 września 2012

Nie mam aspiracji aby napisać cokolwiek odkrywczego o dziele, które na przestrzeni tak wielu lat było przedmiotem wszelkiego rodzaju analiz, debat, dyskusji.. O magnum opus Lwa Tołstoja , które w niebagatelnym, moim skromnym zdaniem, stopniu przyczyniło się do uznania wieku XIX Złotym Wiekiem literatury rosyjskiej. Jedynym celem , jaki wyznaczam sobie tu, teraz, przed klawiaturą, jest próba wyrażenia paru osobistych spostrzeżeń i odczuć – nieco ponad rok po przeczytaniu cyklu „Wojna i Pokój”. Jestem to winien książce, która miała dla mnie tak duże znaczenie.

Epopeja rosyjska, o której mowa, wprowadziła mnie niejako w świat literatury poważnej będąc pierwszą przeczytaną przeze mnie pozycją takiego kalibru. Dzięki niej, Lew Tołstoj, którego nazwisko przewijało się w mojej głowie wcześniej niejednokrotnie - zasłyszane w różnych sytuacjach, jakby zmaterializował się, przestał być jednym z „jakichśtam” prozaików, jako pisarz ożył, nabrał kolorów, kształtu oraz osobowości. Tylko n...

książek: 1557

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Moja ulubiona!Uwielbiam literature rosyjską , za wyjątkiem Dostojowskiego.Początek "Wwojny i pokoju" posiedzenie sztabu Kutuzowa , wszyscy mówią po francusku>dlaczego!Kiedy czytałam to po raz pierwszy w wieku 17 lat to interesował mnie przede wszystkim wątek romansowy Natasza>Bołkoński i Biezuchow, a nie sztab wojskowy .Po latach zachwycałam się wszystkim :opisami przyrody, charakterami postaci (znakomite opisy)i właściwie Tołstoj przepowiedział rewolucję .Oczywiście nie napisał tego dosłownie.Tołstoj genialnym pisarzem jest!

książek: 224
Dwojra | 2014-08-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2014
Przeczytana: 16 sierpnia 2014

http://papierowa-komnata.blogspot.com/2014/08/115-o-wojnie-i-pokoju-czesc-i.html

Dawno już nie czytałam książki, która by mnie tak szczerze rozbawiła. Dawno nie czytałam książki, która spłakała mnie więcej niż raz – ze wzruszenia, a nawet ze złości. Dawno już nie czytałam książki, której proza byłaby tak realistyczna, że to aż bolało; że chciało się zdrapać z kartek te wszystkie słowa, ominąć je jakoś, prześlizgnąć się po nich jak najprędzej, byle tylko już przeminęły.

książek: 309
zuszka | 2014-01-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jedna z niewielu, ktorym przyznaje maksymalna ilosc gwiazdek. I jedna z tych, ktore sa dla mnie perelkami literackimi.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Licia Troisi
    34. rocznica
    urodzin
    A z pustką, którą w sobie nosisz, gdzie do tej pory zaszłaś?
  • Witold Jabłoński
    57. rocznica
    urodzin
    Śmierć jest bramą do ukojenia [...] a życie jeziorem, które topi nas w bólu.
  • Charlaine Harris
    63. rocznica
    urodzin
    O rany! - sapnęłam. - Wyglądasz dla mnie lepiej niż Happy Meal dla trzylatka.
  • Arturo Pérez-Reverte
    63. rocznica
    urodzin
    Książki są bramą, przez którą wychodzisz na ulicę, mówiła Patricia. Dzięki nim uczysz się, mądrzejesz, podróżujesz, marzysz, wyobrażasz sobie, przeżywasz losy innych, swoje życie mnożysz razy tysiąc. Ciekawe, czy ktoś da ci więcej za tak niewiele. Pomagają też odpędzić różne złe rzeczy - samotność,... pokaż więcej
  • Poul Anderson
    88. rocznica
    urodzin
    W świecie istnieją trzy Moce, którym nie mogą przeciwstawić się ani bogowie, ani demony, ani ludzie. Moce, których nie zwyciężą czary, których nie pokona żadna potęga: Biały Chrystus, Czas i Miłość.
  • Francis Durbridge
    102. rocznica
    urodzin
  • Giorgio Faletti
    64. rocznica
    urodzin
    Kiedy coś odmienia twoje życie, bardzo trudno to zamaskować.
  • Rudolf Hoss
    114. rocznica
    urodzin
  • Leander Kahney
    49. rocznica
    urodzin
  • Małgorzata Niezabitowska
    66. rocznica
    urodzin
  • Anna Kłodzińska
    99. rocznica
    urodzin
  • Izabela Kuna
    44. rocznica
    urodzin
    -Ciągle bierzesz xanax?
    -No pewnie. Nawet mój kot bierze xanax.
  • J.A. Redmerski
    39. rocznica
    urodzin
    Tylko pamiętaj, by zawsze być sobą i nie bać się mówić tego, co myślisz, albo tego, by głośno marzyć.
  • Anthony Burgess
    21. rocznica
    śmierci
    Człowiek niezdolny wybierać to już nie człowiek.
  • Yukio Mishima
    44. rocznica
    śmierci
    Ponieważ moim jedynym powodem do dumy był fakt, że ludzie mnie nie rozumieją, nigdy nie czułem potrzeby, by próbować innym wytłumaczyć, co czuję. Myślałem, że los odmówił mi zdolności widzenia tego, co widzieli inni. Moja samotność rosła i przybierała z dnia na dzień, jak tucznik.
  • Antoine François Prévost d'Exiles
    251. rocznica
    śmierci
    Ogół ludzi wrażliwy jest jedynie na kilka namiętności, w których trawi się ich życie i do których sprowadza się cała ich istota. Odejmijcie im miłość i nienawiść, rozkosz i cierpienie, nadzieję i obawę, nie będą czuli nic.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd