Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wojna i pokój, tom I-II

Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,93 (2474 ocen i 105 opinii) Zobacz oceny
10
440
9
551
8
499
7
605
6
225
5
101
4
21
3
27
2
5
1
0
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Anonimowe
tytuł oryginału
Wojna i mir
data wydania
ISBN
9788376236803
liczba stron
544
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
Aesir

Inne wydania

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł...

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołstoj w Wojnie i pokoju jest niezwykle sugestywny - trwają tu nieustanne spory o wybór drogi politycznej, intrygi, zabiegi o pozycję społeczną i ekonomiczną, a równocześnie tuż obok toczy się zwykłe życie: ludzie kochają się, nienawidzą, rozdzielają i łączą. Wydarzenia historyczne stają się tłem dla ludzkich namiętności i perypetii życiowych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2010

źródło okładki: http://www.zielonasowa.pl/zdjecia/506/Wojna_i_pokoj_tom_I_II_d.jpg

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Żywopłot
  • Mroczniejszy odcień magii
  • W cieniu
  • Zgnilizna
  • Królewska heretyczka
  • Kolejność
  • Mężczyzna w białych butach
  • O północy w Pera Palace. Narodziny współczesnego Stambułu
  • Być jak Erica
  • Dziedzictwo Orchana
  • Krótka historia prawie wszystkiego
  • Puch ostu. Fraszki o życiu i miłości
  • Dzika bestia
  • Sługi boże
  • Wyśnione miejsca
  • Spotkanie
Żywopłot
Dorit Rabinyan

6 (5 ocen i opinii)
Mroczniejszy odcień magii
Victoria Schwab

7,44 (82 ocen i opinii)
W cieniu
Diane Chamberlain

7,24 (17 ocen i opinii)
Zgnilizna
Siri Pettersen

7,36 (11 ocen i opinii)
Królewska heretyczka
Magdalena Niedźwiedzka

7 (2 ocen i opinii)
Kolejność
Hubert Hender

6,63 (16 ocen i opinii)
Mężczyzna w białych butach
Michał Larek , Waldemar Ciszak

6,56 (27 ocen i opinii)
O północy w Pera Palace. Narodziny współczesnego Stambułu
Charles King

8 (1 ocen i opinii)
Być jak Erica
Michelle Painchaud

0 (0 ocen i opinii)
Dziedzictwo Orchana
Aline Ohanesian

10 (1 ocen i opinii)
Krótka historia prawie wszystkiego
Bill Bryson

8,19 (793 ocen i opinii)
Puch ostu. Fraszki o życiu i miłości
Jan Izydor Sztaudynger

8,09 (11 ocen i opinii)
Dzika bestia
Jorge Franco

5,5 (8 ocen i opinii)
Sługi boże
Adam Forman

8 (1 ocen i opinii)
Wyśnione miejsca
Brenna Yovanoff

7,35 (49 ocen i opinii)
Spotkanie
Milan Kundera

6,84 (100 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (9115)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 383
pietruszka | 2016-03-23
Na półkach: Historia, Przeczytane

Przeczytana w podstawówce. Pani od polskiego darowała mi nieprzeczytanie lektury, (nie pamiętam jakiej:) gdy zacząłem entuzjastycznie opowiadać iż jednak czytam czytam i to dużo. Co takiego ? pyta ; Wojnę i Pokój proszę pani. I zacząłem opowieść. Naprawdę byłem nią oczarowany, tym światem, był dla mnie jak z jakiejś baśni. Dopiero gdy czytałem drugi raz jako dorosły, coś uciekło baśniowego. Ale nie szkodzi czar wspaniałej literatury został. I Nataszy :)

książek: 952
Shimik | 2016-01-18
Na półkach: Przeczytane

Ta książka na pewno nie należy do łatwych. Jest wiele wątków i wszystkie się ze sobą splatają. Na dodatek jest wielu bohaterów, których losy śledzi się z zapartym tchem. Wszystkie rodziny rosyjskiej elity są ze sobą skoligacone. Także jest to jedna wielka rodzina. W książce są też elementy niezwykle komiczne jak na przykład historia z niedźwiedziem i policjantem. Jeśli chodzi o Nataszkę to powiem, że miałem przeczucie. Wiedziałem, że to się tak skończy. Teraz pozostaje jedynie pytanie jak skończy się cała ta historia, ale tego dowiem się dopiero po przeczytaniu III i IV tomu. Tylko chciałbym teraz zrobić sobie małą przerwę i sięgnąć po coś "lżejszego". Niemniej polecam Wam lekturę tej książki!

książek: 5752

„Wojna i pokój” to zjawisko historyczne. Akcja powieści obejmuje szeroki okres od 1805 do 1815 roku, a więc dekadę, którą można odmierzyć dwiema, wielkimi bitwami – bitwą pod Austerlitz oraz bitwą pod Borodino. Ciekawie jest spojrzeć na Epokę Napoleońską z punktu widzenia Rosjan. Zawsze widziałam tę epokę z innej strony – najczęściej Polski i Francji, nawet ze strony Anglii czy Hiszpanii i Portugalii – nigdy ze strony Rosji. Postacie historyczne jak Napoleon, Kutuzow czy Bagration zostali odmalowani tak wspaniale – że czułam, że ich widzę. Autor starał się zachować obiektywizm, co ceniłam – choć czasem – mimo woli - jego duma z potęgi Rosji, stawała mi kością w gardle.

Powieść ta, to zjawisko społeczne i kulturowe. Ilość wątków rodzinnych przygniata rozmachem – to nie jedna saga rodzinna, to kilka sag rodzinnych – rodzin Rostowów, Bołkońskich, Kuraginów i Bezuchowów. Wszystkie wymieszane, wszystkie zachwycające – mieniące się relacjami matek, ojców, dzieci, narzeczonych, mężów i...

książek: 1245
Luiza | 2015-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2015

Po dwóch tomach, które już za mną, jestem zachwycona.
Z głębszym zapoznawaniem się z bohaterami moje odczucia do nich ciągle się zmieniają. Tylko Piotr i Maria od początku mają u mnie 'stałe' miejsca. Kontrastowe oczywiście.
Bo Maria z tą swoją bogobojnością, strachem przed ojcem i nieogarnięciem życiowym (akcja z Anatolem i Francuzką) wywołuje u mnie tylko niechęć. Czasem aż chciało mi się z niej śmiać, a tu przydałby się raczej potok łez.
Piotr natomiast naiwny, z żonką piękną a głupią i masonerią jest ciekawą postacią. Polubiłam od początku tego nieporadnego olbrzyma. Choć czasem w czasie lektury pytałam na głos: "Naprawdę jesteś aż tak głupi i ślepy?!"
No, a taka Sonia?
Wierna aż po grób, dziecięca miłość aż po życia kres, kiedy Mikołaj i jego motto - hulaj dusza, piekła nie ma! - mają się świetnie? Młody Rostow drażni mnie chyba najbardziej (m.in. to jego uwielbienie cara) i dlatego akcja z Dołochowem i przegraną w kary bardzo, ale to bardzo mi się podobała.
Oczywiście los...

książek: 952
Shimik | 2016-01-30
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Można powiedzieć, że w pierwszych dwóch tomach panował względny pokój. Dopiero w III zaczyna się prawdziwa wojna. Napoleon odnosił sukces za sukcesem, nie licząc drobnych, nic nieznaczących potyczek. Wszedł do Rosji na czele triumfującej armii. Rosjanie opuszczali swoje miasta bez nawet jednego wystrzału. Także Francuskie wojsko nie musiało się zbytnio napracować. Ścigali tylko uciekającą rosyjską armię. W taki właśnie sposób wygląda cała to "wojna". Najciekawsze, a zarazem najnudniejsze miało miejsce na koniec. Analiza poczynań obu armii i w jaki sposób mogliby zmienić przebieg całej kampanii. Szczerze pierwsze dwa tomu podobały mi się znacznie bardziej. Tam był opis życia elit, a tu tylko ucieczka. Ucieczka nie jest ciekawa, bo ciągle dzieje się to samo:( Teraz mam już to za sobą i jakbym miał jeszcze do tego wrócić to tylko do pierwszej połowy!

książek: 236
Northman | 2015-08-23
Przeczytana: 30 marca 2004

Monumentalne, epickie dzieło, wielowymiarowa powieść będąca jedną z najważniejszych w dorobku Tołstoja. To książka wyjątkowa, i to nie tylko ze względu na wierne tło historyczne okresu napoleońskiego, przedstawione z perspektywy wyższych warstw społecznych carskiej Rosji. Siłą powieści Tołstoja jest przede wszystkim świetna fabuła i genialne zobrazowanie stosunków społecznych, panujących w zasadzie w każdej warstwie społecznej Cesarstwa Rosyjskiego. "Wojna i pokój" to bez wątpienia jedno z najważniejszych dzieł literackich wszech czasów.

Powieść Tołstoja oddziałuje na wyobraźnię czytelnika jedną, podstawową rzeczą: niewiarygodnym rozmachem. Ilość wątków, bohaterów, powiązań między nimi przedstawionych z różnych punktów widzenia robi naprawdę wielkie wrażenie. Mamy tu przedstawicieli konserwatywnej, aroganckiej arystokracji, dumną lecz zubożałą szlachtę, hulaków i awanturników, perspektywicznie myślących właścicieli ziemskich, roztrzepane dziewczęta dojrzewające dopiero do bycia...

książek: 314
Eponine | 2015-09-26
Na półkach: MBP Działdowo, Przeczytane
Przeczytana: 25 września 2015

To zadziwiające, że wybitne dzieło Tołstoja napisane w XIX wieku nadal potrafi do tego stopnia poruszyć i dotyka kwestii aktualnych także dwieście lat po wydarzeniach opisanych w książce. Tołstoj już po raz drugi przekonał mnie, że potrafił doskonale prowadzić narrację, kreować niemal namacalne postaci i połączyć to wszystko tak, że współczesny czytelnik czuje się, jakby brał udział w przedstawionych wydarzeniach.

Lektura "Wojny i pokoju" zajęła mi bardzo dużo czasu, nawet biorąc pod uwagę objętość książki. To nie jest jednak zarzut, myślę, że na tym polega urok prozy dawnych mistrzów - może nie wprowadzają do fabuły oszałamiających zwrotów akcji, ale dają odczuć klimat świata przedstawionego. I bardzo dużo uczą, bo mimo dobrych ocen z historii nie wiedziałam nawet połowy tego, co Tołstoj napisał o wojnach z Napoleonem. Jestem pewna, że już nie zapomnę, kim był Kutuzow ani jak przebiegały bitwy pod Austerlitz i Borodino.

Jeśli chodzi o postaci - są jak zwykle doskonale stworzone...

książek: 2230
Bed | 2010-09-06
Na półkach: Ulubione, Klasyka, Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Jestem pełna podziwu. Nie tylko pokazano przekrój społeczeństwa, wojnę napoleońską i jej skutki ale i poglądy autora na szereg spraw: od wiary poczynając na Napoleonie kończąc. Myślę, że był wobec niego jednak niesprawiedliwy. No, ale ja jestem Polką. Niespecjalnie też podoba mi się to jak autor widzi kobiety. Stworzenia proste, kierujące się sercem (za to bliższe Boga). Centrum ich świata stanowi ich mąż. Żona Pierre'a, która tak nie postępuje, zostaje "ukarana". W sumie ma się wrażenie, że Tołstoj nie może się zdecydować czy kobietą się opiekować czy ma być jej partnerem. W "Annie Kareninie" już to widać.

książek: 591
Marcin | 2013-05-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wyśmienita literacka uczta, a przy tym wiarygodny portret epoki, którą tworzą ludzie pełni pasji i namiętności, wielcy właśnie przez swą prawdziwość (Natasza, w odróżnieniu od sienkiewiczowskiej Oleńki, ulega w końcu pokusie, co staje się przyczyną zerwania jej zaręczyn z Bołkońskim). Po dziś dzień imponuje epicki rozmach tej książki i umiejętność zobrazowania nie tylko przedstawicieli wyższych sfer, lecz także prostych mużyków w rodzaju Płatona Karatajewa. Najwięcej sympatii budzi chyba Pierre, a to przez swoją nieumiejętność odnalezienia się wśród arystokratycznej socjety, nieudane małżeństwo i zagubienie w świecie idei (od entuzjastycznych opinii wygłaszanych na temat Napoleona, przez masonerię po lekturę Tomasza a Kempis). Jako syn z nieprawego łoża już na wstępie wyłamuje się z przypisanego mu porządku, świadomie łamie towarzyskie konwenanse i oddaje się pijackim ekscesom. W odróżnieniu od większości przedstawicieli swojej sfery jest jednak niestrudzonym poszukiwaczem prawdy....

książek: 243
PaniZima | 2013-06-19
Na półkach: Przeczytane, Warto było
Przeczytana: 10 sierpnia 2009

Najlepszą znaną mi powieścią Tołstoja jest "Anna Karenina", ale to "Wojnę i pokój" czytałam kilkakrotnie z wypiekami na twarzy. Perypetie bohaterów są tak wciągające, a osobowości tych pierwszoplanowych tak szczere i przekonujące, że za każdym razem daję się wciągnąć.
Moja ulubienica to Natasza, niezbyt mądra panna, ale za to czyste i płomienne serduszko, żywa iskra i duch towarzystwa. Tołstoj jest piewcą piękna rosyjskiej duszy, czystej, szczerej, ofiarnej i bohaterskiej, jego piękni bohaterowie przechodzą życiowe perypetie, trwonią majątki, ale wreszcie spotyka ich nagroda za to piękno, które w sobie noszą.
Ale tu zgrzyt. Nie pierwszy raz zauważam, że jako zagrożenia dla tej rosyjskiej duszy Tołstoj postrzega kulturę zachodnią. Kilkakrotnie w "Wojnie i pokoju" natrafiałam na coś, co odczułam jako niechęć do Polaków, czy to jako niekorzystne przedstawienie Adama Czartoryskiego, który był przyjacielem i wysokim urzędnikiem cesarza Aleksandra, czy też niechęć do katolików,...

zobacz kolejne z 9105 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile zajmie przeczytanie książek z półki Chcę przeczytać?

Zapewne macie spore stosy nieprzeczytanych książek. Ja w każdym razie mam. W dodatku od czasu, kiedy czytam także na Kindlu, mam stosy książek koło łóżka i wirtualne stosy książek na czytniku. Zastanawialiście się kiedyś, ile czasu zajmie wam przeczytanie tych książek, które znajdują się na waszych stosikach lub na półce chcę przeczytać?


więcej
Półki znanych ludzi

Chyba każdy czytelnik lubi podglądać innego czytelnika – odruchowo sprawdzamy tytuły książek, które czytają współpasażerowie w pociągu lub autobusie, ślizgamy się wzrokiem po półkach znajomych, których odwiedzamy.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd