Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wojna i pokój, tom I-II

Autor:
Seria: Złota Seria [Zielona Sowa]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jarosław Iwaszkiewicz
tytuł oryginału
Wojna i mir
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788376236803
liczba stron
544
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
dodał
Aesir
7,94 (2556 ocen i 108 opinii)

Opis książki

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł...

Wojna i pokój przedstawia panoramę życia w Rosji w burzliwym okresie wojen napoleońskich. Ta epopeja charakteryzuje się mnogością portretów psychologicznych i barwnych postaci - występuje ich w powieści kilkaset, a teren akcji stanowi niemal cała Europa: gabinety dyplomatyczne, salony arystokratyczne, loże masońskie, więzienie, chłopska zagroda, pole bitwy, kluby itp. Obraz Rosji, jaki zawarł Tołstoj w Wojnie i pokoju jest niezwykle sugestywny - trwają tu nieustanne spory o wybór drogi politycznej, intrygi, zabiegi o pozycję społeczną i ekonomiczną, a równocześnie tuż obok toczy się zwykłe życie: ludzie kochają się, nienawidzą, rozdzielają i łączą. Wydarzenia historyczne stają się tłem dla ludzkich namiętności i perypetii życiowych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2009

źródło okładki: http://www.zielonasowa.pl/zdjecia/506/Wojna_i_pokoj_tom_I_II_d.jpg

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 4336

„Wojna i pokój” to zjawisko historyczne. Akcja powieści obejmuje szeroki okres od 1805 do 1815 roku, a więc dekadę, którą można odmierzyć dwiema, wielkimi bitwami – bitwą pod Austerlitz oraz bitwą pod Borodino. Ciekawie jest spojrzeć na Epokę Napoleońską z punktu widzenia Rosjan. Zawsze widziałam tę epokę z innej strony – najczęściej Polski i Francji, nawet ze strony Anglii czy Hiszpanii i Portugalii – nigdy ze strony Rosji. Postacie historyczne jak Napoleon, Kutuzow czy Bagration zostali odmalowani tak wspaniale – że czułam, że ich widzę. Autor starał się zachować obiektywizm, co ceniłam – choć czasem – mimo woli - jego duma z potęgi Rosji, stawała mi kością w gardle.

Powieść ta, to zjawisko społeczne i kulturowe. Ilość wątków rodzinnych przygniata rozmachem – to nie jedna saga rodzinna, to kilka sag rodzinnych – rodzin Rostowów, Bołkońskich, Kuraginów i Bezuchowów. Wszystkie wymieszane, wszystkie zachwycające – mieniące się relacjami matek, ojców, dzieci, narzeczonych, mężów i...

książek: 1169
Luiza | 2015-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2015

Po dwóch tomach, które już za mną, jestem zachwycona.
Z głębszym zapoznawaniem się z bohaterami moje odczucia do nich ciągle się zmieniają. Tylko Piotr i Maria od początku mają u mnie 'stałe' miejsca. Kontrastowe oczywiście.
Bo Maria z tą swoją bogobojnością, strachem przed ojcem i nieogarnięciem życiowym (akcja z Anatolem i Francuzką) wywołuje u mnie tylko niechęć. Czasem aż chciało mi się z niej śmiać, a tu przydałby się raczej potok łez.
Piotr natomiast naiwny, z żonką piękną a głupią i masonerią jest ciekawą postacią. Polubiłam od początku tego nieporadnego olbrzyma. Choć czasem w czasie lektury pytałam na głos: "Naprawdę jesteś aż tak głupi i ślepy?!"
No, a taka Sonia?
Wierna aż po grób, dziecięca miłość aż po życia kres, kiedy Mikołaj i jego motto - hulaj dusza, piekła nie ma! - mają się świetnie? Młody Rostow drażni mnie chyba najbardziej (m.in. to jego uwielbienie cara) i dlatego akcja z Dołochowem i przegraną w kary bardzo, ale to bardzo mi się podobała.
Oczywiście los...

książek: 2215
Bed | 2010-09-06
Na półkach: Ulubione, Klasyka, Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Jestem pełna podziwu. Nie tylko pokazano przekrój społeczeństwa, wojnę napoleońską i jej skutki ale i poglądy autora na szereg spraw: od wiary poczynając na Napoleonie kończąc. Myślę, że był wobec niego jednak niesprawiedliwy. No, ale ja jestem Polką. Niespecjalnie też podoba mi się to jak autor widzi kobiety. Stworzenia proste, kierujące się sercem (za to bliższe Boga). Centrum ich świata stanowi ich mąż. Żona Pierre'a, która tak nie postępuje, zostaje "ukarana". W sumie ma się wrażenie, że Tołstoj nie może się zdecydować czy kobietą się opiekować czy ma być jej partnerem. W "Annie Kareninie" już to widać.

książek: 422
Marcin | 2013-05-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wyśmienita literacka uczta, a przy tym wiarygodny portret epoki, którą tworzą ludzie pełni pasji i namiętności, wielcy właśnie przez swą prawdziwość (Natasza, w odróżnieniu od sienkiewiczowskiej Oleńki, ulega w końcu pokusie, co staje się przyczyną zerwania jej zaręczyn z Bołkońskim). Po dziś dzień imponuje epicki rozmach tej książki i umiejętność zobrazowania nie tylko przedstawicieli wyższych sfer, lecz także prostych mużyków w rodzaju Płatona Karatajewa. Najwięcej sympatii budzi chyba Pierre, a to przez swoją nieumiejętność odnalezienia się wśród arystokratycznej socjety, nieudane małżeństwo i zagubienie w świecie idei (od entuzjastycznych opinii wygłaszanych na temat Napoleona, przez masonerię po lekturę Tomasza a Kempis). Jako syn z nieprawego łoża już na wstępie wyłamuje się z przypisanego mu porządku, świadomie łamie towarzyskie konwenanse i oddaje się pijackim ekscesom. W odróżnieniu od większości przedstawicieli swojej sfery jest jednak niestrudzonym poszukiwaczem prawdy....

książek: 229
PaniZima | 2013-06-19
Na półkach: Przeczytane, Warto było
Przeczytana: 10 sierpnia 2009

Najlepszą znaną mi powieścią Tołstoja jest "Anna Karenina", ale to "Wojnę i pokój" czytałam kilkakrotnie z wypiekami na twarzy. Perypetie bohaterów są tak wciągające, a osobowości tych pierwszoplanowych tak szczere i przekonujące, że za każdym razem daję się wciągnąć.
Moja ulubienica to Natasza, niezbyt mądra panna, ale za to czyste i płomienne serduszko, żywa iskra i duch towarzystwa. Tołstoj jest piewcą piękna rosyjskiej duszy, czystej, szczerej, ofiarnej i bohaterskiej, jego piękni bohaterowie przechodzą życiowe perypetie, trwonią majątki, ale wreszcie spotyka ich nagroda za to piękno, które w sobie noszą.
Ale tu zgrzyt. Nie pierwszy raz zauważam, że jako zagrożenia dla tej rosyjskiej duszy Tołstoj postrzega kulturę zachodnią. Kilkakrotnie w "Wojnie i pokoju" natrafiałam na coś, co odczułam jako niechęć do Polaków, czy to jako niekorzystne przedstawienie Adama Czartoryskiego, który był przyjacielem i wysokim urzędnikiem cesarza Aleksandra, czy też niechęć do katolików,...

książek: 100
Soniak | 2011-10-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2011

Wspaniała książka, z szeroko zakreślonym tłem historycznym. O żadnym okresie historycznym nie dowiedziałam się w szkole tyle co od Tołstoja o wojnach napoleońskich. Oczywiście ze specyficznej perspektywy, ale tym ciekawiej! Poza tym wątek obyczajowy niezwykle wzruszający, ale nie serialowo tani. Dlatego uważam, że warto czytać Tołstoja w czasach, gdy o nową ambitną literaturę raczej trudno.

książek: 468
zuszka | 2014-01-16
Na półkach: Rosja, Przeczytane, Posiadam

Jedna z niewielu, ktorym przyznaje maksymalna ilosc gwiazdek. I jedna z tych, ktore sa dla mnie perelkami literackimi.

książek: 1625
Słowianka | 2011-09-02
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 22 sierpnia 2011

MATUSZKA ROSSIJA
Rosja to wielki kraj pełen sprzeczności, dlatego warto przeczytać „Wojnę i pokój” żeby spróbować zrozumieć duszę naszego sąsiada. Tołstoj w mistrzowski sposób połączył historię narodu z losami indywidualnych bohaterów a wszystko to przyprawił filozoficznymi wykładami na temat istoty społeczeństwa. Powstała barwna powieść o Carskiej Rosji z jej paradami wojskowymi, polowaniami, balami, hulankami i pojedynkami, prawosławną pobożnością, junkierską dziarskość oraz chłopską prawością. Istnieje przekonanie, że "kto nie żył przed rewolucją, ten nie wie, co to przyjemność życia" i coś w tym jest.

książek: 83
karolina55am | 2014-08-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2013

Absolutnie fantastyczna! Zdecydowanie jest moją ulubioną pozycją i będę do niej często wracać w całości - bo do poszczególnych fragmentów, które są odpowiednio zaznaczone, wracam stale! Niesłychane ciepło jakie to dzieło niesie ze sobą nieprzerwanie z każdą kolejną stroną oraz niezwykła delikatność i subtelność tego ponadczasowego utworu jest niesamowita. Naturalnie Lew Tołstoj mógł "odrobinę" koloryzować, kiedy opisywał poprzez swoich bohaterów ale nie tylko, cechy rosyjskiego społeczeństwa ale czyż nie jest to właśnie ten czar Wojny i Pokoju? Czytając miałam ogromny sentyment do "naszych wschodnich braci" i taki był pewnie po części zamysł autora, który znów jakże delikatnie ale zarazem dobitnie, przedstawia Napoleona i jego Wielką Armię jako niszczycieli sielskiego, harmonijnego życia poddanych cara. Szczególnie warto zwrócić uwagę na niesłychanie głębokie wywody filozoficzno teologiczne Piotra w rozmowach czy to z księciem Andrzejem czy z przypadkowo napotkanym człowiekiem. Nie...

książek: 44
Anastazja | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 sierpnia 2014

Zastanawiam się, jaki trzeba mieć talent, wyobraźnię i wiedzę historyczną aby napisać tak doskonałą książkę. Wielowątkową, wielowymiarową. Z realistycznymi bohaterami, barwnymi i na wskroś rosyjskimi. Z ciekawym opisem bitew i stosunków panujących w armii. Z wplecionymi w fabułę filozofiami Tołstoja na temat życia, szczęścia, wojen i przypadku.

Jednak książka ma jeszcze tą ciemną stronę. Wybranie właśnie tego okresu historycznego ma na celu przekonanie czytelnika do poglądów autora dotyczących przypadkowości losów państw. Według Tołstoja, historią kierują nie genialne plany i decyzje jednostek, ale ślepe zrządzenie losu, kierowane przez masy. Napoleon jest wręcz przedstawiony jako figurant (obdarty z całej swojej genialności), a Kutuzow jako nieudacznik. Zresztą, na potwierdzenie swoich poglądów, Tołstoj zapisał cały epilog w formie filozoficznych i często nudnych wynurzeń.

Książka zdecydowanie godna przeczytania, pomimo przejawów anarchistycznych w poglądach autora (co często...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   ugniatałeś CIASTO
  •   trzepałeś DYWANY
  •   oglądałeś HAREM
  •   widziałaś SIECI RYBACKIE
  •   widziałeś SOSNĘ
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Arthur Conan Doyle
    156. rocznica
    urodzin
    Być może nie świecisz jak słońce, ale potrafisz wyprowadzić z mroku. Niektórzy ludzie, sami pozbawieni geniuszu, posiadają niezwykłą moc budzenia go w innych. Chcę powiedzieć, drogi przyjacielu, że jestem ci bardzo zobowiązany.
  • John Flanagan
    71. rocznica
    urodzin
    Muszę to sobie zapamiętać, na wypadek, gdyby kiedyś zaczęło mnie to obchodzić.
  • Andy Andrews
    56. rocznica
    urodzin
    Możesz robić co chcesz, możesz dokonać wszystkiego, czego pragniesz. Nigdy nie brakuje Ci pieniędzy, a czas nie jest Twoim wrogiem. Jeśli naprawdę chcesz dokonać w życiu czegoś wielkiego, może ci brakować jedynie pomysłu. Czas i pieniądze to tylko kwestia odpowiedniej perspektywy.
  • Mikołaj Chylak
    40. rocznica
    urodzin
  • Gérard de Nerval
    207. rocznica
    urodzin
    Przede mną wisiał na ścianie zegar wiejski, a na zegarze – ptak, który zaczął mówić jak osoba żywa. Pomyślałem, ,że dusza mojego przodka mieszka w tym ptaku; lecz nie więcej zdziwiła mnie jego mowa i sposób wypowiadania się, jak to, żem się widział przeniesiony o jeden wiek wstecz. Ptak mówił mi o o... pokaż więcej
  • Michał Markowski
    59. rocznica
    urodzin
  • Victor Hugo
    130. rocznica
    śmierci
    - Nicponiu! Skradłeś mojej żonie całusa! - Ja? Niech mnie pan zrewiduje!
  • Krzysztof Boruń
    15. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd