Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziedzictwo. Tom II

Tłumaczenie: Paulina Braiter
Cykl: Dziedzictwo (tom 4.2)
Wydawnictwo: Mag
7,24 (5126 ocen i 298 opinii) Zobacz oceny
10
658
9
578
8
974
7
1 289
6
932
5
380
4
158
3
92
2
39
1
26
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inheritance
data wydania
ISBN
9788374802291
liczba stron
496
słowa kluczowe
Eragon, smoczyca, Saphira, magia, wojna
język
polski
dodała
Agata

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty. A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego...

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty.

A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego dojdzie, będą musieli stać się dość silni, by móc go pokonać, bo jeśli im się nie uda, nikt tego nie dokona. Drugiej szansy nie będzie.

Jeździec i jego smoczyca osiągnęli więcej, niż ktokolwiek śmiał marzyć. Jednakże, czy zdołają obalić złego króla i przywrócić Alagaësii pokój i sprawiedliwość? A jeśli tak, to za jaką cenę?

Oto z dawna oczekiwane, zaskakujące zakończenie światowego bestsellera, cyklu „Dziedzictwo”.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Mag, 2012

źródło okładki: www.mag.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-05-23
Na półkach: Paolini

Cykl ,,Dziedzictwo" należy przeczytać w całości, dlatego też moja opinia całości dotyczy. Czytałem Piekarę, Kossakowską i Komudę. Niezapomnianą fantastyką jest dla mnie ,,Harry Potter" Rowling, ,,Wiedźmin" Sapkowskiego i ,,Zwiadowcy" Flanagana. Ale to ,,Dziedzictwo" Paoliniego zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To ten cykl pozostawił niezatarte wspomnienia, które wiele dla mnie znaczą. To w tym cyklu zetknąłem się z genialnymi,oryginalnymi wizjami, których już chyba nigdzie nie spotkam.

,,Dziedzictwo" jest czymś absolutnie niepowtarzalnym. Na ocenę celującą zasługuje niezapomniany, genialny świat przedstawiony. Klasyczny świat fantasy, niby znajomy, niby taki Tolkienowski, a jednak zadziwiający i oryginalny. Sprawnie przedstawione pomysłowe rasy, kultury, geografia, historia i polityka, do tej pory najlepszy według mnie system magii w fantastyce. Dodatkowo każdy element świata przedstawionego zawiera jakąś nielogiczność, więc czytając zaczynamy co rusz wątpić w talent i zaplecze autora... a wszystkie te wątpliwości, co do jednej, są po mistrzowsku rozwiewane - nie - nie rozwiewane, lecz rozrywane, gdy dowiadujemy się kolejnych szczegółów i zaczynamy rozumieć o co chodzi. A jeśli nadal pozostają jakieś nielogiczne, nierozumiane przez nas rzeczy, nie są już powodem do wątpliwości w autora czy jego wsparcie, tylko elementem tajemniczości i przyczyną niepokoju o losy bohaterów. Język powieści jest zrozumiały i miejscami bardzo filmowy. ,,Dziedzictwo" porusza wiele wszechstronnych tematów na różne, oryginalne sposoby, nie próbując mówić jednocześnie o wszystkim naraz i zachowując porządek. Od drugiej części przygodom głównego bohatera, Eragona, towarzyszą równoległe przygody jego brata, Rorana, często znacznie ciekawsze i tak samo skłaniające do rozmyślań, pomijając fakt, jak są wielkim i istotnym elementem całego cyklu. Przez całe ,,Dziedzictwo" przewija się wątek miłosny, chyba po raz pierwszy tak świetny w literaturze młodzieżowej, gdzie wątki miłosne najczęściej są pseudoerotycznym chłamem albo obyczajową nauką dla nastolatków. Nie będę tłumaczył, dlaczego wątek miłosny w ,,Dziedzictwie" jest taki świetny. Trzeba przeczytać cały cykl, pomyśleć, porównać, zrozumieć.

Czarny charakter tego cyklu jest doskonały, najlepszy, z jakim spotkałem się do tej pory w literaturze. Dlaczego? Z tego samego powodu, z jakiego zaraz za nim stoją Sfinks z ,,Baśnioboru" i wszyscy sithowie z ,,Gwiezdnych Wojen". Dlatego że nie jest po prostu szaleńcem, wariatem opętanym żądzą mordu czy zemsty, nie jest kimś kierującym się prostymi motywacjami, kogo można łatwo określić i wrzucić do szufladki z całą masą papierowych czarnych charakterów niemających sensu. Jest kimś znacznie więcej, czego przez trzy pierwsze części dostajemy sygnały, a co potwierdza się w części czwartej.

Czasem zdarzy się, że ktoś lub coś przypomni mi jakieś wydarzenie z ,,Dziedzictwa". To wydarzenie staje mi wtedy wyraźnie przed oczami, niczym dawno zapomniane osobiste wspomnienie z mojego własnego życia.

,,Dziedzictwo" stawiam ponad ukochanymi Zwiadowcami i ponad Harrym Potterem. Każda kolejna część budzi obawę, że następna nie utrzyma poziomu. A ta jest jeszcze lepsza od poprzedniej. Wyrażam opinię o całym cyklu. Zepnijcie się w sobie i przeczytajcie wszystkie części. Nie czytajcie tylko ,,Eragona" albo tylko ,,Najstarszego". A nie przeczytać cyklu ,,Dziedzictwo", to jak przechodzić obojętnie obok skrzyni ze skarbem.

Z przyjemnością wrócę do niego za dwadzieścia i za czterdzieści lat.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Książka wszystkich rzeczy

Zastanawiam się czy faktycznie książkę dla dzieci mam odwagę ocenić jako "arcydzieło". Jeśli już - to ta pierwsza przychodzi mi do głowy. ...

zgłoś błąd zgłoś błąd