Trans-Atlantyk

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Witold Gombrowicz Dzieła". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,36 (2046 ocen i 75 opinii) Zobacz oceny
10
66
9
287
8
212
7
579
6
279
5
274
4
95
3
156
2
26
1
72
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-08-01928-5
liczba stron
144
kategoria
literatura piękna
język
polski

Jedyny w swoim rodzaju utwór-wyzwanie, utwór-prowokacja, kapitalna rozprawa Gombrowicza z polskością, z podtrzymywanymi przez tradycję stereotypami narodowymi. Genialny humor i cudowny język, zadziwiające wykorzystanie przez pisarza form gawędy szlacheckiej, nie milknące pytania, które w każdym pokoleniu powinniśmy sobie zadawać.

 

źródło opisu: WL, 1998

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (188)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 57
Jean | 2019-07-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Trans-Atalntyk to z pewnością jedna z ważniejszych książek o Polakach zaadresowana do Polaków (polskość, którą opisuje Gombrowicz to przede wszystkim polskość męska, konstruowana przez mężczyzn dla mężczyzn stąd użycie jedynie rodzaju męskiego, za co przepraszam). Gombrowicz staje naprzeciw romantycznej i zniewalającej wizji patriotyzmu — prezentując postawy według wielu komentatorów i komentatorek co najmniej mocno kontrowersyjne jak nie skandaliczne, jakich dopuszcza się główny bohater. Osobiście — jako Polak urodzony po 1989 roku — zanadto rzekomego skandalizmu i zgorszenia w zachowaniach przebywającego w Argentynie pisarza nie odczułem, ale rozumiem, że dla wielu pokoleń — a pewnie nawet i jednostek — wychowanych na Panu Tadeuszu i Trylogii Sienkiewicza, dla których liczne powstańcze klęski znajdują się w sferze sacrum, powieść polskiego nowelisty może nosić znamiona bluźnierstwa.

Krytyczny charakter tekstu Gombrowicza i stawiane przez niego pytania zarówno na temat polskości,...

książek: 82
Kyumi | 2019-06-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 08 czerwca 2019

Książkę jak ta jedni mogą łatwo pokochać, inni jeszcze łatwiej znienawidzić.

Jednym z głównych powodów ku temu jest język, którym to dzieło zostało napisane. Ilość zamkniętych w tej cienkiej książce wyliczeń, nagromadzeń, dziwnych powtórzeń, paradoksów lub ironii jest wyjątkowa (można by tu częściowo odwoływać się do stylistyki literatury barokowej, ale to już inny temat). Jest to zabieg zastosowany nie bez powodu - lektura wzbudza w nas poczucie niepokoju i chaosu, paradoksy zmuszają do zastanowienia się nad opisaną sytuacją.

Tak samo ciekawą sztuczką, jaką Gombrowicz zastosował przy pisaniu "Trans-Atlantyku" jest nazwanie głównego bohatera swoim imieniem i nazwiskiem, oraz postawienie go na początku w sytuacji, w której sam pisarz w pewnym etapie swojego życia się znalazł(łatwo przy czytaniu w roli głównego bohatera postawić Gombrowicza we własnej osobie). Daje to czytelnikowi poczucie autentyczności tych wydarzeń i i sprawia wrażenie historii realistycznej, którą książka ta...

książek: 74
WiTdonWiTo | 2019-06-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Dlaczego jedna gwiazdka? Bo nie winem czy można dać zero i to będzie oznaczało najgorzej. Krótko ale najlepiej opisuje tą książkę słowo które powtarza się w niej chyba najczęściej g...o.
Świetna lektura na parady równości (czy raczej parodie równości).
Nie oszukujmy się i nie opowiadajmy jakie to piękne te nowe szaty króla gdy król jest nagi.
Nawet mi się nie chce nic więcej pisać.

książek: 527
Zbigniew_Malinowski | 2019-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2019

Gombrowicz wypłynął z Polski pierwszym rejsem nowiuteńkiego statku MS "Chrobry" na linii do Ameryki Południowej. Rozbudowa polskiej flotylli statków pasażerskich była wyrazem polskich aspiracji do rozbudowy siły Polski na morzu oraz pragnienia posiadania własnych kolonii zamorskich. Generalnie: już myśleliśmy, że jesteśmy mocarstwem. Wystarczyły 3 tygodnie rejsu i okazało się, ile nasza mocarstwowość jest warta.

Ta książka jest trochę o tym: co tak naprawdę kryje się za polską fasadą. Chcemy być kulturalni, chcemy być bogaci, chcemy być szanowani, chcemy być nawet przerażający, ale to wszystko jest takie puste, puste i jakieś takie sztuczne, sztuczne.

Kiedyś to mogła być naprawdę mocna książka. Ale jest bardzo hermetyczna, polska, chyba nikt inny by jej nie zrozumiał. A i my - współcześni Polacy - nie chwytamy wszystkich podtekstów, jak sądzę.

Niektóre fragmenty są przezabawne, niektóre refleksyjne, ale maniera powtarzania tych samych myśli po 3-4 razy jest już nie bardzo...

książek: 168
nojka | 2019-04-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 21 kwietnia 2019

Sarmata zderza się z Efebem, dając Polskiej martyrologii możliwość stawiania się. Na kolana padł i śliwkę zjadł.

książek: 118
Aleksandra | 2019-03-14
Na półkach: Przeczytane

Moje pierwsze spotkanie z Gombrowiczem, tak się składa, miało miejsce właśnie za pośrednictwem tej książki. I bardzo dobrze się złożyło - do tej pory jedna z moich ulubionych książek. Ciężko jest mi jednoznacznie stwierdzić, co mnie w niej tak urzekło, ale myślę, że głownie chodzi o fakt tego "rozliczenia z polskością", miło jest zobaczyć te motywy które pojawiają się w polskiej literaturze od stuleci, ale ukazane zupełnie w inny sposób pełen drwiny, śmiechu.

książek: 253
kamil9 | 2019-01-31
Na półkach: Przeczytane

Przerost formy nad treścią.
Bogactwo języka.
Megalomania autora.
Rozprawa z polskością.
Chyba jednak nie zachwyca.

książek: 67
Floxit | 2019-01-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 listopada 2018

Wybitnie niedoceniona, zaskakująco oryginalna, niespodziewanie uderzająca, cokolwiek ponadprzeciętna a raczej nadzwyczaj dobra.

książek: 500
Fille | 2018-12-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 grudnia 2018

Jestem fanką tej książki, jak i spektakli, które powstały na jej podstawie. Mogłabym ją czytać bez końca, przynajmniej raz w roku. Fabuła jest prosta, ale język dostarcza ogromnie dużo przyjemności podczas lektury. I może to dobrze, że Trans-Atlantyk nie jest lekturą szkolną, wyobrażam sobie, jakby go polonistki zmasakrowały.
Jeśli jednak ktoś chciałby poczytać o Polsce, o Polakach, o dumie i bucie, która służy tylko temu, żeby ukryć swoje przywary i słabości, nie ma lepszej książki od Trans-Atlantyku.

książek: 441
rocketman | 2018-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 sierpnia 2018

Wymagająca lektura - ze względu na trudny język i tematykę. Można wręcz odnieść wrażenie, że celem autora było wyciśnięcie z czytelnika siódmych potów, tworząc w ten sposób pierwsze z nawiązań do dziejów naszego kraju. Czy jednak Trans-Atlantyk należy rozważać tylko w kontekście Polski i Polaków? Niekoniecznie, gdyż powracający temat relacji obywatela z ojczyzną ma charakter uniwersalny. A wbrew pozorom, w natłoku ciągle aktualnych symboli każdy odnajdzie odbicie fragmentów codziennego życia.

Sama książka zachęciła mnie do refleksji, jednak okupionej ciężkimi zmaganiami z formą tego dzieła. Dlatego wszystkich, którzy zabierając się do lektury liczą głównie na rozrywkę ostrzegam - już niejeden przegrał z Gombrowiczem.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Trwa Tydzień Książek Zakazanych

W minioną niedzielę wystartowała tegoroczna edycja Tygodnia Książek Zakazanych, której hasło brzmi Nasze prawo do czytania. Kampania potrwa do soboty 30 września. W jej trakcie biblioteki wraz z innymi instytucjami kultury zwracają uwagę opinii publicznej na działanie cenzury, potrzebę wolności czytania i tworzenia literatury, a także problem prześladowania konkretnych książek lub autorów.


więcej
117 urodziny bibliotekarza

Jorge Luis Borges zaliczany jest do najważniejszych i najbardziej innowacyjnych pisarzy XX wieku. Dziś przypada 117 rocznica jego urodzin. Z tej okazji przedstawiamy Wam pokrótce jego osobę i twórczość.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd