Naga małpa przed telewizorem. Popkultura w świetle psychologii ewolucyjnej

Jako laik przyznaję, że zgadzam się raczej z polemizującym z autorami książki autorem przedmowy niż samymi autorami. Czy należy całą telewizję wrzucać do jednego worka? Czy naprawdę znajdziemy w niej albo oglądane przez miliony reality show i telenowele, albo oglądaną przed nikogo TVP Kultura? Raczej nie. Poza tym, gdy przychodzi do różnic między kobietami i mężczyznami, autorzy odrzucają wpływ kultury bez podania argumentów, przechodząc do ewolucyjnego wyjaśnienia różnic - postawa rodzaju "nie, źle rozumiesz, ja ci wytłumaczę po mojemu" nie najlepiej na mnie działa. Używanie słów "psychopata" i "socjopata" jako synonimów, "rant" na młodzież (cała młodzież jest głupia, nie myśli, ogląda głupią telewizję i potem robi to, co widziała),użycie słów "poprawność polityczna" w znaczeniu "niemożność napisania niczego ciekawego, bo ktoś zaraz się obrazi" (twierdzą, że cała psychologia ewolucyjna jest "niepoprawna politycznie"),a wreszcie nie odróżnianie procentów od punktów procentowych kładą się silnym cieniem na książce i jej autorach. Z pewnością dostarczyła mi jednak podstawowej wiedzy na temat psychologii ewolucyjnej (świetny pierwszy rozdział) i materiału do dalszej eksploracji.

Jako laik przyznaję, że zgadzam się raczej z polemizującym z autorami książki autorem przedmowy niż samymi autorami. Czy należy całą telewizję wrzucać do jednego worka? Czy naprawdę znajdziemy w niej albo oglądane przez miliony reality show i telenowele, albo oglądaną przed nikogo TVP Kultura? Raczej nie. Poza tym, gdy przychodzi do różnic między kobietami i mężczyznami,...

Książka ciekawa, ale za bardzo wedle mojego gustu zaprawiona natywizmem. Autorzy owszem, przedstawiają wiele ciekawych koncepcji, niestety w żaden sposób nie odwołując się do faktu, że większość z nich to nadal koncepcje. W efekcie mamy książkę, która krzyczy "ludzie, nie łudźcie się, wszystko jest zdeterminowane, a wy jesteście wszyscy tacy sami!". Uważam, że taki determinizm w dzisiejszych czasach jest mocno naiwny, stąd obcięcie ładnych kilku punktów. Nie przepadam też za lekceważeniem i próbami "dobrodusznego ośmieszenia" równorzędnych, solidnych metodologicznie podejść i wyników innych badań, które komplikują tezy autorów i są przez to widziane jako niepożądane. Do jedynie pięciu gwiazdek dodaję jeszcze jedną, za dobry i prosty wstęp do psychologii ewolucyjnej, niezbędny w tego typu książce popularnonaukowej.

Książka ciekawa, ale za bardzo wedle mojego gustu zaprawiona natywizmem. Autorzy owszem, przedstawiają wiele ciekawych koncepcji, niestety w żaden sposób nie odwołując się do faktu, że większość z nich to nadal koncepcje. W efekcie mamy książkę, która krzyczy "ludzie, nie łudźcie się, wszystko jest zdeterminowane, a wy jesteście wszyscy tacy sami!". Uważam, że taki...

Książka napisana iście młodzieżowym językiem. Jej mocną stroną jest zwięzłe streszczenie podstaw psychologii ewolucyjnej zawarte w pierwszym rozdziale książki. Szczególnie zaciekawiło mnie ewolucyjne wyjaśnienie zjawiska kiczu jako tej formy sztuki, która bezwiednie żeruje na naszych instynktach, bez angażowania świadomych obszarów umysłu. Dużego plusa daję za przedstawienie ewolucyjnych podstaw teorii piękna. Nieco gorzej oceniam sposób przestawienia zagadnień związanych z tytułowym tematem. Autorzy przeskakują tu często pomiędzy telewizyjno-filmowymi wątkami bez zachowania ciągłości wywodu. W tej części książki płytkie myśli przeplatają się z aż nazbyt odważnie postawionymi tezami. Słabo prezentują się niektóre fragmenty książki, w których autorzy próbują sprzedać nam gotowe recepty na sukces. Ale jako całość książka jest jak najbardziej godna polecenia.

Książka napisana iście młodzieżowym językiem. Jej mocną stroną jest zwięzłe streszczenie podstaw psychologii ewolucyjnej zawarte w pierwszym rozdziale książki. Szczególnie zaciekawiło mnie ewolucyjne wyjaśnienie zjawiska kiczu jako tej formy sztuki, która bezwiednie żeruje na naszych instynktach, bez angażowania świadomych obszarów umysłu. Dużego plusa daję za...