Poklatkowa rewolucja

Sci-fi to definitywnie nie jest główny gatunek, który czytam, ale uważam go generalnie za ciekawy i lubię się w nim zanurzyć od czasu do czasu. Ta pozycja jednak myślę, że na długo zniechęci mnie do tego typu przygód, ponieważ dawno nie spotkałam się z książką, która tak strasznie gatekeepowała casualowych czytelników.

Chodzi tutaj przede wszystkim o słownictwo - zaczynając od miar czasu wyjaśnionych dopiero na końcu książki, idąc przez mnóstwo technicznych określeń napchanych tak, że w zdaniu ledwo było widać "normalne" słowa, a kończąc na słowach takich jak "mięsuch", które działały na zasadzie DOMYŚL SIĘ.

Ponad to opisy to była tragedia - albo nie było ich wcale i trzeba było zgadywać, jak coś/ktoś wygląda, dopowiadać sobie szczegóły, albo były budowane ww technicznym słownictwem, co nie budowało takiemu laikowi jak mi obrazu wcale.

Nie mogę jednak zaprzeczyć, że były momenty, gdzie mimo tego, jak odpychająca językowo była dla mnie lektura, potrafiłam się wciągnąć. Grę przede wszystkim wygrały tutaj dialogi i kilka takich dystopijnych wizji, napisanych w przystępnym słownictwie. Były one jedynym promyczkiem w tej przygodzie, którą niestety mogę określić jedynie jako męczącą.

No i zakończenie... Zwyczajnie mi się nie podoba. Nie czuję, że cokolwiek dowiedziałam się z rzeczy, które chciałam się dowiedzieć. Można więc powiedzieć, że wyszłam z czytania z pustymi rękami.

Sci-fi to definitywnie nie jest główny gatunek, który czytam, ale uważam go generalnie za ciekawy i lubię się w nim zanurzyć od czasu do czasu. Ta pozycja jednak myślę, że na długo zniechęci mnie do tego typu przygód, ponieważ dawno nie spotkałam się z książką, która tak strasznie gatekeepowała casualowych czytelników.

Chodzi tutaj przede wszystkim o słownictwo -...

Cóż. Nie jest to lekka lektura. Chciałem posłuchać czegoś prostego do zajeć życia codziennego. Niestety, książka okazała się trudna, filozoficzna. Chyba wiele mi umknęło i w żaden sposób mnie nie wciągneła. Może dam jej kiedyś ponowną szanse, wtedy zabiorę się do niej na spokojnie. Póki co nie oceniam.

Cóż. Nie jest to lekka lektura. Chciałem posłuchać czegoś prostego do zajeć życia codziennego. Niestety, książka okazała się trudna, filozoficzna. Chyba wiele mi umknęło i w żaden sposób mnie nie wciągneła. Może dam jej kiedyś ponowną szanse, wtedy zabiorę się do niej na spokojnie. Póki co nie oceniam.

Bardzo podobał mi się setup tej książki. Watts ma rękę do tworzenia światów, które z jednej strony są podobne do naszych, ale ich technologia jest zupełnie kosmiczna. I zarówno świat przedstawiony, wiadomość do czytelnika i cały pomysł, to wszystko niesamowicie wciąga... problem polega na tym, że właściwie nie ma puenty. Nic nie różni tej książki od zwykłej fabuły o rebeliantach gdzieś. Budzenie się na kilka dni na tysiąc lat nie ma żadnego znaczenia. I jest to cholernie przykre, bo to zmarnowany potencjał.
Może też liczyłam na coś w rodzaju Ślepowidzenia, które kopnęło mną tak mocno, że prawie spowodowało moje stany depresyjne (tak naprawdę nie, ale to jak ta książka jest napisana, co mówi na temat świadomości i wolnej woli tak mi karmiło negatywne podejście do świata, że uważam ją za absolutnie genialną w tym względzie. Tak samo uważam Famous blue raincoat Cohena za najsmutniejszą piosenkę świata i jest świetna).
Ta książka jest fajnie napisana, ma wciągający pomysł i ciekawą fabułę.
Ale nie jest Ślepowidzeniem

Bardzo podobał mi się setup tej książki. Watts ma rękę do tworzenia światów, które z jednej strony są podobne do naszych, ale ich technologia jest zupełnie kosmiczna. I zarówno świat przedstawiony, wiadomość do czytelnika i cały pomysł, to wszystko niesamowicie wciąga... problem polega na tym, że właściwie nie ma puenty. Nic nie różni tej książki od zwykłej fabuły o...

--- Hard SF o sztucznej inteligencji ze swoimi ograniczeniami kontra człowiek i jego intuicja, pisane trudnym, techniczno-naukowym językiem, naszpikowanym skomplikowanymi zasadami i bełkotliwymi teoriami naukowymi bezpośrednio powiązanymi z fabułą. Wszystko to wymaga skupienia i częstych powtórek... Niby jest to rozwinięcie krótkiego opowiadania, ale stanowi spore wyzwanie czytelnicze.
--- Dla przykładu krótki cytat pierwszego z brzegu akapitu: "Geny podregulowane na maksymalne rozwidlanie linii. Ciemne, pękate owoce, świetliste od bioluminescencyjnych bakterii, ich TNA skrępowane wiązaniami siarkowymi i dodatkowymi pętlami, aby powstrzymać mutacje. Wielkie wklęsłe liście, czarne jak śmierć cieplna, zakrzywiające się wokół tych bakteryjnych lampek nocnych jak dłonie złożone wokół płomyka świecy." Ufff
Ps.
--- Punkt w górę za interesującą fabułę, która faktycznie lepiej sprawdza się w opowiadaniu (krótkiej formie) niż rozbudowanej powieści.
--- Minus zaś za niebinarność jednego z bohaterów, nienaturalne zaimki, dziwne, wręcz wypaczone formy - wybija to z rytmu i budzi niesmak.

--- Hard SF o sztucznej inteligencji ze swoimi ograniczeniami kontra człowiek i jego intuicja, pisane trudnym, techniczno-naukowym językiem, naszpikowanym skomplikowanymi zasadami i bełkotliwymi teoriami naukowymi bezpośrednio powiązanymi z fabułą. Wszystko to wymaga skupienia i częstych powtórek... Niby jest to rozwinięcie krótkiego opowiadania, ale stanowi spore wyzwanie...

Neony przeminietych lat dają do myślenia. Dobrze się czytało przez 3/4 książki gdzie później nastąpiło zbyt dużo naukowego bełkotu którego (może błędnie) nie starałem się nawet zrozumieć. Wkurwiła mnie bezpłciowa postać przedstawiana za pomocą jakże modnego zaimka "ono". Nie dość, że mózg podczas czytania jest wystarczająco zaangażowany w wyobrażeniu świata przedstawionego przez autora, to ten dorzuca jeszcze, w środku akcji, niepasujące do całości zaimki, skutecznie wybijając z rytmu czytania.

Neony przeminietych lat dają do myślenia. Dobrze się czytało przez 3/4 książki gdzie później nastąpiło zbyt dużo naukowego bełkotu którego (może błędnie) nie starałem się nawet zrozumieć. Wkurwiła mnie bezpłciowa postać przedstawiana za pomocą jakże modnego zaimka "ono". Nie dość, że mózg podczas czytania jest wystarczająco zaangażowany w wyobrażeniu świata przedstawionego...

Raczej nowela niż powieść, co ma swoje wady (nie ma wystarczającej ilości czasu na zbudowanie bohaterów lub wyjaśnienie niuansów fabuły, wiele rzeczy pozostaje w sferze domysłów) i zalety (można przeczytać w jeden dzień).

Raczej nowela niż powieść, co ma swoje wady (nie ma wystarczającej ilości czasu na zbudowanie bohaterów lub wyjaśnienie niuansów fabuły, wiele rzeczy pozostaje w sferze domysłów) i zalety (można przeczytać w jeden dzień).

Solidny przykład tego co można osiągnąć w ograniczonej liczbie stron. Dobre science fiction, ale też po prostu dobra książka, z wyrazistymi ale nie przerysowanymi bohaterami, z intrygą, z ciekawą kreacją świata, ale też dodatkowo z bonusem w postaci dodatkowego rozdziału online, do którego trzeba rozwiązać zagadkę ukrytą w książce.
Polecam, zwłaszcza że można często dostać na wyprzedażach, jest krótkie i dobrze się czyta - w sam raz na dłuższą jazdę pociągiem albo czekanie w kolejce.

Solidny przykład tego co można osiągnąć w ograniczonej liczbie stron. Dobre science fiction, ale też po prostu dobra książka, z wyrazistymi ale nie przerysowanymi bohaterami, z intrygą, z ciekawą kreacją świata, ale też dodatkowo z bonusem w postaci dodatkowego rozdziału online, do którego trzeba rozwiązać zagadkę ukrytą w książce.
Polecam, zwłaszcza że można często dostać...

Nic nie poradzę. Pewnie zbyt ambitne s-f :)
Miejscami czytało się dobrze ale miejscami chciałem już po prostu to skończyć. Autor koniecznie chce nas onieśmielić swoim naukowym językiem co w moim przypadku mu się udało. Chociaż jedna jego książka skończona. Hurra. Po więcej raczej nie sięgnę

Nic nie poradzę. Pewnie zbyt ambitne s-f :)
Miejscami czytało się dobrze ale miejscami chciałem już po prostu to skończyć. Autor koniecznie chce nas onieśmielić swoim naukowym językiem co w moim przypadku mu się udało. Chociaż jedna jego książka skończona. Hurra. Po więcej raczej nie sięgnę

Mimo że widzę różne opinie, to dla mnie rewelacja. Jest to moja trzecia książka Petera Wattsa i powoli awansuje do moich ulubionych autorów! W porównaniu do innych dzieł, mamy mało opisów, ale ciężko tego wymagać od krótkiej formy literackiej. Akcja za to jest wciągająca, bardzo inteligentna i zaskakująca. Bardzo mi się również podobała zagadka schowana między słowami, która daje nam fajny prezent na koniec.

Mimo że widzę różne opinie, to dla mnie rewelacja. Jest to moja trzecia książka Petera Wattsa i powoli awansuje do moich ulubionych autorów! W porównaniu do innych dzieł, mamy mało opisów, ale ciężko tego wymagać od krótkiej formy literackiej. Akcja za to jest wciągająca, bardzo inteligentna i zaskakująca. Bardzo mi się również podobała zagadka schowana między słowami,...

Fanem Petera Wattsa raczej nie będę ale po słabym Ślepowidzeniu całkiem nieźle się tutaj zrehabilitował. Naprawdę fajna nowelka, fajny pomysł i fajne wykonanie. Mimo typowego techno bełkotu, odstrzelonego tak daleko, że ocierającego się o fantasy było w tym wszystkim zaskakująco dużo duszy. Bo sama rewolucja, mimo że bardzo ciekawa jedynie stymulująco owijała się wokół sedna tej historii. Czyli relacji naszej bohaterki z wszechpotężną SI. Ta relacja była świetna od początku aż do naprawdę przyjemnie urwanego zakończenia. Solidne opowiadanie SF. Dzięki krótkiej formie język autora nie zdążył mnie zmęczyć, za to dynamika tej historii i jej serce, a także otoczka świetnych pomysłów zapewniły mi świetną rozrywkę.

Fanem Petera Wattsa raczej nie będę ale po słabym Ślepowidzeniu całkiem nieźle się tutaj zrehabilitował. Naprawdę fajna nowelka, fajny pomysł i fajne wykonanie. Mimo typowego techno bełkotu, odstrzelonego tak daleko, że ocierającego się o fantasy było w tym wszystkim zaskakująco dużo duszy. Bo sama rewolucja, mimo że bardzo ciekawa jedynie stymulująco owijała się wokół...