Piorun kulisty

Szybko się czyta, taka lektura do pociągu na parę godzin.
Pierwsza książka na czytniku, na 10letnim używanym kindlu. Daje radę, mało czytam i sama idea czytnika mi odpowiada, zwłaszcza dla 1razowych książkek, a ta do nich należy.

Szybko się czyta, taka lektura do pociągu na parę godzin.
Pierwsza książka na czytniku, na 10letnim używanym kindlu. Daje radę, mało czytam i sama idea czytnika mi odpowiada, zwłaszcza dla 1razowych książkek, a ta do nich należy.

Mozna smialo odpuscic sobie te pozycje. Szczegolnie, gdy zostala wybrana po obejrzeniu serialu.
Ksiazka napisana 20 lat temu jest przesiaknieta duchem Panstwa Srodka. Tak naprawde nie wiem, o co autorowi chodzilo. Fabula zaczyna sie traumatycznym przezyciem mlodego chlopca, a pozniej wzietego naukowca. Opis zjawisk i badan piorunow kulistych, ich wytwarzania, by potem wraz z nudnym rozwojem akcji przejsc przez fizyke kwantowa do superstrun, pozycji i byc moze zimnej fuzji.
Pomijam watek romantyczny, oczywisice na chinski sposob, z wojskowa pania naukowiec, ktora ze swoja trauma dazy do celu bez wzgledu na innych.
SF dla koneserow i wilebicieli autora. Ja moglbym przezyc bez tej ksiazki.

Mozna smialo odpuscic sobie te pozycje. Szczegolnie, gdy zostala wybrana po obejrzeniu serialu.
Ksiazka napisana 20 lat temu jest przesiaknieta duchem Panstwa Srodka. Tak naprawde nie wiem, o co autorowi chodzilo. Fabula zaczyna sie traumatycznym przezyciem mlodego chlopca, a pozniej wzietego naukowca. Opis zjawisk i badan piorunow kulistych, ich wytwarzania, by potem wraz...

Przeczytać i zrobić miejsce na półce.

Najnudniejsza produkcja Cixina. Pioruny kuliste + superpozycja stanów kwantowych + fuzja strun + ciekawe a nawet zaskakujące, choć przeidealizowane, zakończenie. I potwornie nudny styl narracji...

Jak wszystkie jego książki napisana w duchu mentalności i ideałów Dalekiego Wschodu. Choć zazwyczaj mocno oparte na podstawach naukowych, to jednak w 'Piorunie' o wiele bardziej dominuje fiction nad science niż w np. 'Wędrującej Ziemi', 'Erze supernowej' czy 'Problemie 3 ciał'. I dochodzi jeszcze delikatnie, wręcz efemerycznie, snuty wątek romatyczny.

Przeczytać i zrobić miejsce na półce.

Najnudniejsza produkcja Cixina. Pioruny kuliste + superpozycja stanów kwantowych + fuzja strun + ciekawe a nawet zaskakujące, choć przeidealizowane, zakończenie. I potwornie nudny styl narracji...

Jak wszystkie jego książki napisana w duchu mentalności i ideałów Dalekiego Wschodu. Choć zazwyczaj mocno oparte na podstawach naukowych,...

Dawno już nie czytałem fantastyki naukowej. Traf chciał, że na jednym z serwisów streamingowych pojawił się serial na podstawie książek Cixin Liu. Oczywiście obejrzałem go, z myślą, że potem przeczytam książkę (z reguły robię na odwrót),ale żeby świat zapamiętany z serialu zdążył lekko się zatrzeć w mojej głowie, zacząłem od innej książki Cixin Liu – Piorun Kulisty.

Młody Chen doznaje ogromnej straty. Kiedy w trakcie potężnej burzy, do jego domu wlatuje piorun kulisty i spopiela mu rodziców, nic już nie jest takie samo. Jednak dziecko, zamiast przeżyć ogromny strach i zamknąć się w sobie w szoku, zostaje napełnione chorobliwą wręcz fascynacją względem pioruna kulistego i widzi w tym swoją jedyną drogę na życie – poznać tajemnice owego zjawiska i umieć je wytworzyć.

W trakcie swojej nauki, studiów, a następnie pracy, poznaje gro osób, które mają podobną pasję, toczyły podobne rozważania i obliczenia, często na próżno, ale Chen się nie zraża – konsekwentnie dąży do zamierzonego celu.

Fantastyka naukowa, jak sama nazwa wskazuje, przedstawia nam świat i wydarzenia, które są wymyślone, jednak mają podstawy naukowe. Dołóżmy do tego ciekawą fabuły osadzoną w Chinach, dajmy niespieszne tempo prowadzenia wydarzeń i mamy bardzo ciekawą książkę. Zdecydowanie to nie jest koniec mojej przygody z książkami Cixin Liu :)

Dawno już nie czytałem fantastyki naukowej. Traf chciał, że na jednym z serwisów streamingowych pojawił się serial na podstawie książek Cixin Liu. Oczywiście obejrzałem go, z myślą, że potem przeczytam książkę (z reguły robię na odwrót),ale żeby świat zapamiętany z serialu zdążył lekko się zatrzeć w mojej głowie, zacząłem od innej książki Cixin Liu – Piorun Kulisty.

Młody...

A mi się podobało...
nie jest to aż tak wielka historia jak w Trylogii Problemu trzech ciał, but still. To TYLKO Sci-fic więc ja nie wymagam jakieś pełnej wiedzy o fizyce, ale jednak Cixin Liu prowadzi swoje książki zupełnie inaczej niż takie tradycyjne sci-fic i ta wiedza podstawowa się tu przydaje, ale i Autor sam daną książką wprowadza. Czy zgodne z najnowszymi badaniami, raczej nie, ale Sci-fic to jednak trochę filozoficzne pytania tylko podlane sosem fizyki. Ja jak zwykle naprawdę dobrze się bawiłem.

A mi się podobało...
nie jest to aż tak wielka historia jak w Trylogii Problemu trzech ciał, but still. To TYLKO Sci-fic więc ja nie wymagam jakieś pełnej wiedzy o fizyce, ale jednak Cixin Liu prowadzi swoje książki zupełnie inaczej niż takie tradycyjne sci-fic i ta wiedza podstawowa się tu przydaje, ale i Autor sam daną książką wprowadza. Czy zgodne z najnowszymi...

Dziwna książka. Początek jest ciężki, za to mocno naukowy i spokojny (powolny, ale w dobrym znaczeniu),środek jest dobrze zbalansowany, a końcówka to jakiś technobabble i walenie ludzi ekspozycją po głowie. Also, nikt tak nie rozmawia jak Lin Yun z ojcem i to jest chyba bardziej nawet niewiarygodne od tego całego mumbo-jumbo z piorunami kulistymi.

Dziwna książka. Początek jest ciężki, za to mocno naukowy i spokojny (powolny, ale w dobrym znaczeniu),środek jest dobrze zbalansowany, a końcówka to jakiś technobabble i walenie ludzi ekspozycją po głowie. Also, nikt tak nie rozmawia jak Lin Yun z ojcem i to jest chyba bardziej nawet niewiarygodne od tego całego mumbo-jumbo z piorunami kulistymi.

Mam nieodparte wrażenie, że Cixin sam siebie zaszufladkował w bardzo wąskim obszarze SF, wykorzystując czy to wiedzę posiadaną, czy to skrzętnie gromadzoną. I jak trylogia „Problem...” była doskonale skonstruowaną epopeją, która łączy w sobie teorie, hipotezy czy zwykłe domniemania fizyki z przemyślaną fabułą, tak „Piorun kulisty” jest jedynie fabułką.
Biorąc na tapet zjawisko pioruna kulistego zabiera nas w podróż o spekulacjach około-naukowych i znanych faktach, rozszerzając to o dylematy moralne nad wykorzystaniem nauki, etyce w nauce i granicach poznania i ceny jaką za to poznanie można ponieść, dodając wątek metafizyczny, który chce koniecznie ubrać w racjonalną rzeczywistość.
Chen, który jako czternastolatek jest świadkiem śmierci rodziców od pioruna kulistego, stawia sobie za cel życiowy jego badanie, poznanie i wyjaśnienie. Badania rzucają go w środowisko uczonych cywilnych i uczonych wojskowych. Co i rusz dopada go zniechęcenie i rozterki moralne, ale te skrajności nie mają konsekwencji. Ot, jest jak dziecko, które obraża się na świat, ale szybko zapomina o powodzie. To zachowania czysto chimeryczne, a nie dojrzałe przemyślenia. W kontrze do niego pozostaje Li Yun – major, która jest doskonałym inżynierem, ale przede wszystkim jest socjo- i psychopatką. I choć głosi tezy, że jej celem jest dobro i bezpieczeństwo narodu, to tak naprawdę chodzi jej jedynie o konstruowanie i wykorzystanie coraz bardziej wyrafinowanej broni, do coraz bardziej wyrafinowanego zabijania. Nawet jej umowna spowiedź, która ma być pewną formą katharsis, jest jedynie nieprzekonującym bełkotem.
Ta opowieść to też pean na cześć samych Chin – ich potencjału naukowego, patriotyzmu, który przybiera rożne szlachetne i mniej formy i nieograniczonych możliwości. To pean całkowicie zasłużony jak pokazuje rzeczywistość.
To nie jest zła książka, jest jedynie przyzwoita, bo nie jest zbudowana na twardym kręgosłupie, a jedynie na wiotkiej i elastycznej nitce.

Mam nieodparte wrażenie, że Cixin sam siebie zaszufladkował w bardzo wąskim obszarze SF, wykorzystując czy to wiedzę posiadaną, czy to skrzętnie gromadzoną. I jak trylogia „Problem...” była doskonale skonstruowaną epopeją, która łączy w sobie teorie, hipotezy czy zwykłe domniemania fizyki z przemyślaną fabułą, tak „Piorun kulisty” jest jedynie fabułką.
Biorąc na tapet...

Opisy cech oraz zachowania pioruna kulistego, jak napisał Autor oparte są na wiedzy z 2004 roku.
Proponuję sprawdzić w Internecie co się zmieniło do 2024.
Chińska odmiana kulturowa jest czasami męcząca w czytaniu.

Opisy cech oraz zachowania pioruna kulistego, jak napisał Autor oparte są na wiedzy z 2004 roku.
Proponuję sprawdzić w Internecie co się zmieniło do 2024.
Chińska odmiana kulturowa jest czasami męcząca w czytaniu.

Książka fajna na pewno obowiązkowa dla fanów autora. Rzeczywiście opisy dość techniczne, fizyczne ale warto przez nie przebrać żeby poznać zakończenie… ciekawe co by o tym napisał fizyk kwantowy….

Książka fajna na pewno obowiązkowa dla fanów autora. Rzeczywiście opisy dość techniczne, fizyczne ale warto przez nie przebrać żeby poznać zakończenie… ciekawe co by o tym napisał fizyk kwantowy….

Pierwsza przeczytana książka tego autora przed zabraniem się za osławianą trylogię z trójką w tytule. Dobrze, że mam jakieś mini pojęcie o kwantach, nikt mnie nie ostrzegał, że będzie tutaj potrzebna ta wiedza. Akcji jest niewiele, dużo teorii i opisów. Miałam chyba za wysokie oczekiwania wobec tego dzieła i niestety zawiodłam się. Oby pozostałe ksiażki były lepsze.

Pierwsza przeczytana książka tego autora przed zabraniem się za osławianą trylogię z trójką w tytule. Dobrze, że mam jakieś mini pojęcie o kwantach, nikt mnie nie ostrzegał, że będzie tutaj potrzebna ta wiedza. Akcji jest niewiele, dużo teorii i opisów. Miałam chyba za wysokie oczekiwania wobec tego dzieła i niestety zawiodłam się. Oby pozostałe ksiażki były lepsze.