Alicja po drugiej stronie lustra

Okładka książki Alicja po drugiej stronie lustra
Lewis Carroll Wydawnictwo: Greg Cykl: Alicja w Krainie Czarów (tom 2) literatura dziecięca
112 str. 1 godz. 52 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Cykl:
Alicja w Krainie Czarów (tom 2)
Wydawnictwo:
Greg
Data wydania:
2012-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2012-01-01
Liczba stron:
112
Czas czytania
1 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375172850
Tłumacz:
Magdalena Machay
Tagi:
Allicja po drugiej stronie lustra Lewis Carroll
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Alice Lewis Carroll, Laura Wade
Ocena 0,0
Alice Lewis Carroll, Laur...
Okładka książki Znak nr 796 Wojciech Bonowicz, Lewis Carroll, Ewa Chojecka, Przemek Dębowski, Ewa Drygalska, Anna Dziewit-Meller, Agnieszka Gajewska, Olga Gitkiewicz, Jakub Gomułka, Julia Hartwig, Stefan Klemczak, Filip Kobiela, Dominika Kozłowska, Anna Marchewka, Anna Mateja, Jarosław Mikołajewski, Janusz Poniewierski, Redakcja miesięcznika Znak, Maciej Robert, Artur Rojek, Zbigniew Rokita, Sebastian Rosenbaum, Dariusz Rosiak, Filip Springer
Ocena 8,0
Znak nr 796 Wojciech Bonowicz, ...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,3 / 10
261 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
216
216

Na półkach:

Dla mnie rzeczy wyjątkowa, do której lubię wracać. Kanon literatury i inspiracja dla wielu twórców, jednocześnie rzecz zupełnie osobna od innych pomników XIX-wiecznej literatury dziecięcej („Kinder- und Hausmärchen” braci Grimm czy baśni Hansa Christiana Andersena).

Od czasu do czasu warto sobie odświeżyć, żeby odkryć kto jeszcze, oprócz Jamesa Joyce'a, C.S. Lewisa, Philipa K. Dicka, Jefferson Airplane, The Beatles, Radiohead, Latającego Cyrku Monty Pythona czy braci (sióstr) Wachowskich znalazł inspirację w dziele sprzed półtora wieku. Przy okazji skarbnica przezabawnych powiedzonek, które nie wiem ile razy powtarzane mnie śmieszą: „Gdyby dorosło stałoby się potwornie brzydkim dzieckiem, ale świnią jest całkiem przystojną”.

Dla mnie rzeczy wyjątkowa, do której lubię wracać. Kanon literatury i inspiracja dla wielu twórców, jednocześnie rzecz zupełnie osobna od innych pomników XIX-wiecznej literatury dziecięcej („Kinder- und Hausmärchen” braci Grimm czy baśni Hansa Christiana Andersena).

Od czasu do czasu warto sobie odświeżyć, żeby odkryć kto jeszcze, oprócz Jamesa Joyce'a, C.S. Lewisa, ...

więcej Pokaż mimo to

avatar
331
327

Na półkach:

Był to drugi tom o dziewczynce noszącej imię: Alicja. Autor przyjął rozgrywkę partii szachów za tło powieści. Figurom i pionkom przyznał osobliwe nazwy. Główna bohaterka była po prostu Białym Pionkiem. Powieść okazała się słabszą od pierwszego tomu (czyli od "Alicji w Krainie Czarów") i przyznałem jej 5,5 gwiazdki, ale że musiałem określić się do liczb całkowitych, to ją zaniżyłem, więc dałem 5 gwiazdek (czyli książka przeciętna).

Był to drugi tom o dziewczynce noszącej imię: Alicja. Autor przyjął rozgrywkę partii szachów za tło powieści. Figurom i pionkom przyznał osobliwe nazwy. Główna bohaterka była po prostu Białym Pionkiem. Powieść okazała się słabszą od pierwszego tomu (czyli od "Alicji w Krainie Czarów") i przyznałem jej 5,5 gwiazdki, ale że musiałem określić się do liczb całkowitych, to ją...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
882
671

Na półkach:

Czy ja już pisałam, że mam słabość do Alicji?:) pewnie tak, przy recenzji Alicji w Krainie Czarów, którą doskonale znałam. Tym razem jednak sięgnęłam po drugą część, której - przyznaję bez bicia nigdy nie czytałam. I od razu powiem, cieszę się że ten błąd został naprawiony, gdyż Po drugiej stronie lustra zrobiła na mnie jeszcze większe wrażenie i bawiłam się przy niej przednio. I proszę mi nie mówić, że za stara już jestem na bajki - bajki w takim wydaniu to ja mogłabym czytać nieustannie, gdyż jest w nich wszystko to czego oczekuję po literaturze - humor, odrobina ironii, absurdalne, wręcz surrealistyczne pomysły, zabawa słowem, finezja i ponadczasowość przekazu. Tym razem Alicja nie wpada do króliczej nory, ale poznaje świat za lustrem, a w nim znowu nie brak wrażeń a tu pojawi się i Biała i Czerwona Królowa, i Tweedledum, i Tweedledee, i Humpty Dumpty i Jabberwocky. Śmietanka cudownych postaci, które zrodzić się mogły nie tylko w dziecięcym śnie. I pomyśleć, że po ponad 100 latach od napisania tej bajki nic nie traci ona na aktualności. Aha i tłumaczenie Macieja Słomczyńskiego - majstersztyk!!!

Czy ja już pisałam, że mam słabość do Alicji?:) pewnie tak, przy recenzji Alicji w Krainie Czarów, którą doskonale znałam. Tym razem jednak sięgnęłam po drugą część, której - przyznaję bez bicia nigdy nie czytałam. I od razu powiem, cieszę się że ten błąd został naprawiony, gdyż Po drugiej stronie lustra zrobiła na mnie jeszcze większe wrażenie i bawiłam się przy niej...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
1296
193

Na półkach:

Przeczytałam wydanie Czytelnika z 1972 roku, w tłumaczeniu Macieja Słomczyńskiego, pod tytułem "O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra". Zupełnie inna od poprzedniej części - więcej abstrakcji, absurdu typowego dla snu. Zdarza mi się bardzo często, że dopóki śnię, fabuła jest spójna i ma sens, natomiast po przebudzeniu, kiedy układam ją sobie w głowie, mam wrażenie że każdy element jest z innego zestawu puzzli i nie da się ich połączyć w całość. Taka jest właśnie kraina po drugiej stronie lustra. Moim absolutnym ulubieńcem jest owca i wszystko co się przydarzyło Alicji w jej towarzystwie. Wspaniałe! Ale ja od zawsze mam skłonności do uciekania myślami w świat fantazji, więc nic dziwnego, że w świecie Lewisa Carrolla czuję się jak u siebie w głowie.

Przeczytałam wydanie Czytelnika z 1972 roku, w tłumaczeniu Macieja Słomczyńskiego, pod tytułem "O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra". Zupełnie inna od poprzedniej części - więcej abstrakcji, absurdu typowego dla snu. Zdarza mi się bardzo często, że dopóki śnię, fabuła jest spójna i ma sens, natomiast po przebudzeniu, kiedy układam ją sobie w głowie, mam...

więcej Pokaż mimo to

avatar
252
252

Na półkach:

W ciągu tych kilku minionych dni zmagałam się z książką autorstwa Lewisa Carrolla pod tytułem „O tym co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra”. Publikacja ta jest drugim tomem opowieści o przygodach Alicji. Tym razem jednak główna bohaterka przenosi się do świata po drugiej stronie lustra. Okazuje się, że kraina całkowicie różni się od jej znanego otoczenia. Gdy zaczynałam czytać tą książkę byłam już po seansie filmowym. I spodziewałam się, że choć odrobinę ekranizacja będzie miała wątków z książki. Jednakże producenci filmowi w ogóle nie zaczerpnęli choć jednego fragmentu powieści Carrolla. Chociaż nie pojawiło się przejście Alicji na drugą stronę lustra i w końcu można było poznać Tweedleduma i Tweedledeego. Ale to są jedyne podobieństwa między filmem a książką.
Podsumowując „O tym co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra” nie przypadła mi ta książka do gustu. Chyba niepotrzebnie nastawiłam się za bardzo, że będzie chodź odrobinę podobna do filmu. Nie spodziewałam się, że producenci aż tak polecą po bandzie, że w ogóle nie ma podobieństw do książki. Czy polecam tą książkę? Ciężko jest mi powiedzieć. Pierwszy raz w swoim życiu nie wiem czy warto przeczytać tą książkę.

W ciągu tych kilku minionych dni zmagałam się z książką autorstwa Lewisa Carrolla pod tytułem „O tym co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra”. Publikacja ta jest drugim tomem opowieści o przygodach Alicji. Tym razem jednak główna bohaterka przenosi się do świata po drugiej stronie lustra. Okazuje się, że kraina całkowicie różni się od jej znanego otoczenia. Gdy...

więcej Pokaż mimo to

avatar
540
142

Na półkach: , , ,

Hmmm.. co by tu powiedzieć, jest to bardzo osobliwa książka. Czytałam ją córce i cały czas się zastnawiałam, co Lewis Carroll brał podczas pisania tej książki. Jeszcze pierwsza część, choć też pokręcona, jednak bardziej się kupy trzymała, natomiast ta już kompletnie nie. Według mnie to nie jest książka dla dzieci, dla dorosłych w sumie też nie. Bardzo dziwna. Niezbyt nam się podobała.

Hmmm.. co by tu powiedzieć, jest to bardzo osobliwa książka. Czytałam ją córce i cały czas się zastnawiałam, co Lewis Carroll brał podczas pisania tej książki. Jeszcze pierwsza część, choć też pokręcona, jednak bardziej się kupy trzymała, natomiast ta już kompletnie nie. Według mnie to nie jest książka dla dzieci, dla dorosłych w sumie też nie. Bardzo dziwna. Niezbyt nam...

więcej Pokaż mimo to

avatar
251
87

Na półkach: , , , ,

Pierwsza część Alicji tak mi się podobała, że postanowiłam sięgnąć po kolejną 🙂 Jednak kontynuacja mnie nie zachwyciła - nie było tu takiej niesamowitej atmosfery ani zabawy słowem i zmianą znaczeń. Dla mnie to jest zwykła historia dla dzieci, tym razem bez fajerwerków.

Pierwsza część Alicji tak mi się podobała, że postanowiłam sięgnąć po kolejną 🙂 Jednak kontynuacja mnie nie zachwyciła - nie było tu takiej niesamowitej atmosfery ani zabawy słowem i zmianą znaczeń. Dla mnie to jest zwykła historia dla dzieci, tym razem bez fajerwerków.

Pokaż mimo to

avatar
189
186

Na półkach:

Przeczytane, na półce:)

Przeczytane, na półce:)

Pokaż mimo to

avatar
393
315

Na półkach: ,

Druga część historii o Alicji została wydana w 1871 roku, kilka lat po pierwszej. Tym razem Alicja wkracza w zaczarowany świat poprzez lustro znajdujące się w jej domu. Dziewczynka chce zobaczyć Dom Po Drugiej Stronie Lustra, którego zarysy dostrzega. Po Drugiej Stronie trafia do ogrodu z rozmawiającymi kwiatami, spotyka tam Księżnę, z którą rozgrywa partię szachów. Alicja wie, że znajduje się w innej przestrzeni, być może czyjegoś snu. Dojrzewa, czego symptomem jest jej zachowanie na obiedzie spędzonym w towarzystwie Czerwonej i Białej Królowej. Tam Alicja zaczyna wydawać polecenia służbie, czyli staje się podmiotem imprezy, a nie przedmiotem. Poza tym na końcu staje się Królową, która budzi się ze snu.
Dużo tu motywów literackich – życie snem, relacja ja-obcy (wielu bohaterów pyta Alicję o tożsamość, ale nie oczekują odpowiedzi, tylko sami ją definiują: jest postacią z bajki, Potworem, człowiekiem; wszyscy muszą się z nią skonfrontować, określić), Rycerz (Don Kichot), jednorożec i lew (Opowieści z Narnii) życie jako szachownica, a my jako pionki; są też bliźniaki-sobowtóry. Z pewnością angielski czytelnik odnajdzie jeszcze wiele innych nawiązań do swojej kultury, ja mogę tylko podejrzewać ich istnienie. Tytułowe lustro to przecież motyw o tylu znaczeniach. Dużo tu poematów, a wszystkie – absurdalne. Za szczytowe osiągnięcie tego typu angielskiej poezji uważa się wiersz "Dżaberrsmok" autorstwa Carolla. To tekst zbudowany z neologizmów, przypominający gry językowe Bolesława Leśmiana. Na pewno bardzo angielska jest piosenka o ostrygach, z motywem wyliczanki znikających bohaterów (tutaj na końcu "ostryg nie było wcale").
Trudna lektura, jeśli chcemy poznać wszystkie teorie filozoficzno-religijno-lierackie, jakie pojawiają się na kartach tej książki. Mnie się podobała, podobnie jak klimatyczne ilustracje Johna Tenniela.

Druga część historii o Alicji została wydana w 1871 roku, kilka lat po pierwszej. Tym razem Alicja wkracza w zaczarowany świat poprzez lustro znajdujące się w jej domu. Dziewczynka chce zobaczyć Dom Po Drugiej Stronie Lustra, którego zarysy dostrzega. Po Drugiej Stronie trafia do ogrodu z rozmawiającymi kwiatami, spotyka tam Księżnę, z którą rozgrywa partię szachów. Alicja...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2211
1973

Na półkach:

Chorej powieści cd. Koszmarek.

Chorej powieści cd. Koszmarek.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Lewis Carroll Alicja po drugiej stronie lustra Zobacz więcej
Lewis Carroll O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra Zobacz więcej
Lewis Carroll Alicja po drugiej stronie lustra Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd