Czarnoksiężnik z krainy Oz

Bardzo dobra. Nie znam filmu, moje pierwsze spotkanie z historią. Piękne ilustracje.

Bardzo dobra. Nie znam filmu, moje pierwsze spotkanie z historią. Piękne ilustracje.

Jako dziecko uwielbiałam oglądać "Czarnoksiężnika z Krainy Oz" z 1939 roku, z Judy Garland w roli głównej. Aż dziw, że dopiero teraz miałam przyjemność zapoznać się z książkowym pierwowzorem. A była to prawdziwa przyjemność i wywołała u mnie wiele miłych wspomnień.

Książka jest fantastycznym przeżyciem. Mamy tu grupę przyjaciół z wyboru, opowieść drogi, opowieść przygodową, baśń i trochę także powieść psychologiczną. Może dość nietypowy zestaw, ale to właśnie on sprawia, że ta historia jest tak unikalna i wciąż się ją bardzo przyjemnie czyta. Śmiem twierdzić, że mi sprawiła więcej przyjemności niż słynna Alicja.

Jako dziecko uwielbiałam oglądać "Czarnoksiężnika z Krainy Oz" z 1939 roku, z Judy Garland w roli głównej. Aż dziw, że dopiero teraz miałam przyjemność zapoznać się z książkowym pierwowzorem. A była to prawdziwa przyjemność i wywołała u mnie wiele miłych wspomnień.

Książka jest fantastycznym przeżyciem. Mamy tu grupę przyjaciół z wyboru, opowieść drogi, opowieść...

To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.

To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.

Dzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.

Dzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.

Seria klasycznych bajek z przepięknymi ilustracjami, które zrobiła Francesca Rossi. Piękne baśniowe rysunki akwarelami, są delikatne ale szczegółowe. Ilustracje ożywiają opowiadanie, przyciągają wzrok dziecka, są urocze.

Seria klasycznych bajek z przepięknymi ilustracjami, które zrobiła Francesca Rossi. Piękne baśniowe rysunki akwarelami, są delikatne ale szczegółowe. Ilustracje ożywiają opowiadanie, przyciągają wzrok dziecka, są urocze.

jest w porządku i ma kilka ciekawych momentów, ale nie przypadła mi jakoś do gustu i nie wciągnęła za bardzo

jest w porządku i ma kilka ciekawych momentów, ale nie przypadła mi jakoś do gustu i nie wciągnęła za bardzo

„Czarnoksiężnik z krainy Oz” to genialne studium ludzkich dążeń, ubranych w szaty baśniowych archetypów. Autor chyba nie bez powodu wybrał spryt (mózg),empatię (serce) i determinację (odwagę) jako cechy, do których powinniśmy dążyć. Świetne jest to, że każda z postaci już na starcie posiada to, o co prosi. Strach na Wróble myśli, Drwal czuje, a Lew chroni innych. Tak naprawdę najmniej ze wszystkich postaci podobała mi się Dorotka, bo jest tylko katalizatorem dla innych postaci, ale sama nie wnosi emocji do historii.

Najbardziej uderzającym aspektem tej książki jest wątek Czarnoksiężnika. Jest potężny tylko dlatego, że ludzie w niego wierzą. On sam jest mistrzem marketingu politycznego, bo tworzy nieprawdziwy obraz siebie, otacza tajemnicą i każe się poniekąd czcić, podczas gdy w rzeczywistości jest tylko małym człowieczkiem ukrytym za zasłoną. Myślę, że to dość wyraźny komentarz polityczny, który właściwie jest aktualny i teraz, abstrahując od tego kogo konkretnie miał na myśli Baum.

Czytając tę książkę miałem poczucie, że ta baśń to tak naprawdę plaster na nasze kompleksy. Autor mówi nam wyraźnie, że to, czego szukamy wśród naszych autorytetów, prawdopodobnie już mamy, tylko nie do końca potrafimy w siebie uwierzyć. To ciepła i mądra historia i aż wstyd, że dotarłem do niej dopiero teraz.

„Czarnoksiężnik z krainy Oz” to genialne studium ludzkich dążeń, ubranych w szaty baśniowych archetypów. Autor chyba nie bez powodu wybrał spryt (mózg),empatię (serce) i determinację (odwagę) jako cechy, do których powinniśmy dążyć. Świetne jest to, że każda z postaci już na starcie posiada to, o co prosi. Strach na Wróble myśli, Drwal czuje, a Lew chroni innych. Tak...

Znana (i już w tym momencie ponadczasowa) historia o wytrwałej Dorotce i wiernym psiaku Toto, którzy razem próbują odnaleźć drogę do domu (W Kansas). W czasie wędrówki do Szmaragdowego Grodu (pilnując żółtej drogi;) spotykają "pozbawionego" rozumu Stracha na Wróble, odczuwającego brak serca żelaznego Drwala i Lwa (bez zdawałoby się odwagi). Wszyscy muszą pokonać tak wiele przeciwności, poradzić sobie z tyloma sytuacjami (zmierzyć się z dwiema okrutnymi czarownicami, przejść przez wywołujące głęboki sen pole maków ... na szczęście spotykają ich też miłe wspierające czarownice. Dorotka ma na sobie czarodziejskie buty, a na jej czole widnieje chroniący ją pocałunek ... ten nawet ratuje ją przed atakiem skrzydlatych małp). Przesłanie o tym, że pożądane przez nas cechy ujawnią się w działaniu, warto tylko nie ustawać! podejmować aktywność! jest niezwykle budujące!

Ja akurat przeczytałam książkę wydaną przez Wydawnictwo Dwie Siostry - jak zawsze cudnie wydaną (przejrzysty druk bardzo ułatwia czytanie) i w niezwykły sposób zilustrowaną przez Adama Kiliana. Cała pozycja (treść i forma jest zachwycająca!

Znana (i już w tym momencie ponadczasowa) historia o wytrwałej Dorotce i wiernym psiaku Toto, którzy razem próbują odnaleźć drogę do domu (W Kansas). W czasie wędrówki do Szmaragdowego Grodu (pilnując żółtej drogi;) spotykają "pozbawionego" rozumu Stracha na Wróble, odczuwającego brak serca żelaznego Drwala i Lwa (bez zdawałoby się odwagi). Wszyscy muszą pokonać tak wiele...

Klasyk, który warto przeczytać.
Po wcześniejszym zapoznaniu się z ekranizacją, na początku książki czegoś mi brakowało, jednak im dalej, tym więcej się działo. Bardzo przyjemna lektura, mimo że bliższy memu sercu jest świat stworzony w "Wicked".
Uważałabym też na wiek dzieci, którym czyta się tę książkę - niektóre momenty mogą być dość drastyczne dla młodszych czytelników.

Klasyk, który warto przeczytać.
Po wcześniejszym zapoznaniu się z ekranizacją, na początku książki czegoś mi brakowało, jednak im dalej, tym więcej się działo. Bardzo przyjemna lektura, mimo że bliższy memu sercu jest świat stworzony w "Wicked".
Uważałabym też na wiek dzieci, którym czyta się tę książkę - niektóre momenty mogą być dość drastyczne dla młodszych...

Ta klasyczna, powszechnie znana opowieść o Dorocie i jej przyjaciołach, to konkretna lekcja człowieczeństwa.

Ta klasyczna, powszechnie znana opowieść o Dorocie i jej przyjaciołach, to konkretna lekcja człowieczeństwa.