Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2025
2024
2024
2024
2023
Encyklopedia kreskówek wyssanych z miętówek. W podziękowaniu dla Tadeusza Baranowskiego
27 czytelników 3 opinie
2023
2023
2022
2021
2021
2021
2020
2020
2020
2019
2019
2019
2018
2018
2017
Piraci z Wysp Szczęśliwych. Podstęp Czarnego Egona Daniel Koziarski 
Pod koniec lipca 2022 r. nakładem wydawnictwa Ongrys ukazał się nowy komiks duetu Koziarski & Ruducha. Tych, którzy czekali na szósty tom przygód kapitana Szpica zmartwię: zeszyt nie jest tym, na co czekają. Dla tych, którzy a) lubią komiksy, b) posiadają poczucie humoru, c) potrafią logicznie myśleć: mam dobrą wiadomość - pierwszy tom przygód Piratów z Wysp Szczęśliwych pt. „Podstęp Czarnego Egona” jest czymś, co z pewnością przypadnie im do gustu.
Już pierwsze zetkniecie z komiksem zachęca do tego, żeby po niego sięgnąć: zeszyt jest rozmiaru A4, posiada lśniącą okładkę i przepięknie pachnie farbą drukarską. Z przedniej strony wersji podstawowej okładki wita czytelnika załoga pirackiego statku Łajba: kapitan Huk znany również jako Adam Lord, jego zamieniona w szopa pracza matka, jego prawa ręka Antonio El Pato, rezolutna Logia i papuga Danka. Na stronie tylnej z kolei umieszczona została ekipa okupującego Wyspy Szczęśliwe gubernatora Van Dama, którą tworzą: on sam, jego rudy kot i wiecznie oddany lokaj, udająca pisarkę i malarkę żona Lady Van Dama, niezwykle kochliwa córka Van Damka i zmuszany do małżeństwa z nią kapitan Bajon, zakała piractwa Czarny Egon oraz właściciel Gospody pod Zapitym Gołębiem zwany Zaufanym Człowiekiem. Środek jest równie zachęcający: trzydzieści pięć stron (z czterdziestu) pełnych przygód, intryg, zdrad, humoru, gry słów, nawiązań kulturowych i ilustracji, których szczegółowość przyprawia o zawrót głowy. Jest ciekawie, dynamicznie, momentami absurdalnie, nader często wesoło. Podczas lektury „Podstępu Czarnego Egona” nie sposób ani się nie roześmiać w głos, ani przestać główkować. Nigdy nie wiadomo, co wydarzy się za chwilę: którą z instytucji kultury dopadnie wszechstronnie „utalentowana” Lady Van Dama, kto wpadnie w oko Van Damce, co spotka cudem ocalałych z zatopionej Łajby Pato i Logię, jak kapitan Huk wydostanie się z niewoli i czy dane mu będzie uraczyć się miksturą czterdzieści plus, jaka kara czeka zdradzieckiego Czarnego Egona, co w następnej kolejności wypierze szop, gdzie podziała się papuga Danka: to tylko znikoma część pytań, które czytelnik może sobie zadać podczas lektur, bo na jednej z pewnością się nie skończy, pierwszej części przygód Piratów z Wysp Szczęśliwych. Jest bardzo dobrze, będzie rewelacyjnie w momencie wyjścia drugiego tomu na który czekam z niecierpliwością. Może z niego dowiem się, co przydarzyło się matce kapitana Huka i jak będzie wyglądała zemsta Sławko Brzytewki?
Kapitan Szpic i wielki cyrk Daniel Koziarski 
Komiksy Tadeusza Baranowskiego są dla mnie, jak i pewnie wielu Polaków, swoistym wehikułem czasu. Towarzyszyły mi od dzieciństwa i nadal ochoczo do nich wracam, a dzięki wznowieniom wydawnictw Ongrys i Kultura Gniewu, młode pokolenie również może zaznajomić się z tymi ponadczasowymi tytułami. Tym bardziej cieszy mnie, że prace Baranowskiego nadal są żywe i odciskają swój ślad we współczesnym komiksie, inspirując innych autorów do pisania unikalnych satyr, opartych na grach słownych. Nie inaczej jest w przypadku pierwszego zeszytu "Kapitana Szpica", noszącego podtytuł "Wielki cyrk". Jest to satyra skierowana zdecydowanie do starszego odbiorcy, genialnie nawiązująca do klasyków Tadeusza Baranowskiego i współczesnych realiów. Polska, a w zasadzie cały świat, to jeden wielki cyrk, gdzie trup skrywa się w niejednej szafie, policja szuka śladów tam gdzie ich nie ma, a harcerze pomagają wyłowić nurka, któremu ktoś zafundował betonowe buty. A to tylko skrawek czubka góry lodowej, jaką stworzyli Daniel Koziarski (scenariusz) i Artur Ruducha (scenariusz i rysunek).
Ogólny rys fabularny, traktuje o śledztwie Kapitana Szpica, który szuka agentów obcego wywiadu. Zaraz potem trafia na harcerzy mówiących o utopieniu nurka, a w okolicy ktoś okrada staruszków. Słowem jeden, wielki cyrk, który zajechał przed tygodniem do miasteczka. Obstawiam, że Artur Ruducha ciekawie zilustrowałby to, co przed chwilą napisałem i tym sposobem, moi drodzy, otrzymalibyście pełny obraz przedstawianego dziś komiksu. Poziom skeczy jest tutaj naprawdę wysoki, a czytelnik musi być cały czas uważny. Wiele gier słownych zostało bowiem zilustrowanych, co tylko potęguje ich siłę przekazu. Dla przykładu, gdy jeden z policjantów krzyczy "Teraz wszystko wyśpiewacie ptaszki!!!", to mamy na obrazku bociana i kruka (biedne stworzenia) przykute łańcuchem do ściany w sali tortur... to jest sekretnego pokoju przesłuchań, należącego do policji. Zresztą całą scenę macie na obrazku poniżej.
Brakowało mi tylko węża leżącego koło kata i trzymającego w ogonie tabliczkę z napisem: "Dubbing syczących szczypiec". Takich scen jest cała masa, włącznie z okładką, gdzie w okienku "Cena", mamy napis "W sam raz,-". Jakby ktoś pytał to okładkowa wynosi 19,99 i skrzętnie ukryła się na końcu komiksu :) Autorzy zresztą mocno śmieszkują z samych siebie, zapowiadając od razu dwa nowe komiksy, które zapewne nie wyjdą, jak sami twierdzą. Mowa o drugim tomie serii, czyli "Kapitan Szpic i Czarna Niechcesete" oraz zapowiedzi "Wielkiej kolekcji Najsuperextraśnych komiksów Makrela i Dyszy Comix". Przyznaję - genialne i mam nadzieję, że jednak Kapitan Szpic się sprzeda i jeszcze trochę pociągnie. Wszak za kołnierz nie wylewa, a szacunek mu się należy za jego kunszt aktorski. Innymi słowy - jak na debiutanta, nie jest źle, a wręcz przeciwnie, jest naprawdę dobrze.
P.S. Recka krótka, bo i komiks krótki, a zdradzać nie chcę, bo jestem wierny żonie :)
